Τώρα που ο στρατηγικός ρόλος της Κύπρου αναβαθμίζεται, ανέμενα ότι η πολιτική ηγεσία της Κύπρου θα ζητούσε την ικανοποίηση ζωτικής σημασίας συμφερόντων της

Ο Πρέσβης των ΗΠΑ κ. Τζον Κένιγκ, μετά από συνάντησή του με τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ κ. Αβέρωφ Νεοφύτου, που πραγματοποιήθηκε στις 26.3.2014, ανέφερε ότι η Κύπρος, ως μέλος της Ε.Ε. και εταίρος των Η.Π.Α., καλείται να συμβάλει στις προσπάθειες να πεισθεί η Ρωσία να επιστρέψει στον δρόμο της διπλωματίας, του διεθνούς δικαίου και της συνεργασίας.

Κατάπληξη μού προκαλεί η στάση των πολιτικών μας κατά τις πρόσφατες συναντήσεις τους με πρέσβεις και ή άλλους αξιωματούχους των Η.Π.Α. και της Ρωσίας. Έχει ενταχθεί η Κύπρος στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη που προωθούσε με ψήφισμά του και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και δεν το έμαθα; Στις Βρυξέλλες σταμάτησαν να εκδιώκουν από την αίθουσα τον Κύπριο εκπρόσωπο όταν συζητούνται θέματα άμυνας με αναφορά σε υποδομή του ΝΑΤΟ;

Έχει αρθεί το εμπάργκο πώλησης όπλων προς την Κυπριακή Δημοκρατία που εφαρμόζουν οι ΗΠΑ και άλλες ευρωπαϊκές χώρες και δεν το πληροφορήθηκα; Θα συμφωνήσουν οι Η.Π.Α. και η Ε.Ε. για την εγκατάσταση αντιαεροπορικής άμυνας μακρού βεληνεκούς ή και άλλων πυραυλικών συστημάτων για την προστασία της Κυπριακής Δημοκρατίας; Θα παραχωρήσουν οι Η.Π.Α. και ή άλλες ευρωπαϊκές χώρες δωρεάν οπλικά συστήματα στην Κυπριακή Δημοκρατία και δεν το ανακοίνωσαν; Θα διαφοροποιηθούν οι όροι της δανειακής σύμβασης της Κύπρου από τον Μηχανισμό Στήριξης/Τρόικα; Γιατί μόνον τότε θα μπορούσε λογικά να αποκαλεί την Κύπρο εταίρο ο αγαπητός πρέσβης των Η.Π.Α.

Πριν από περίπου 22 χρόνια, διεθνούς φήμης πανεπιστημιακοί καθηγητές και πολιτικοί αναλυτές αρθρογραφούσαν σε έγκυρα περιοδικά τα οποία βρίσκονταν σε βιβλιοθήκες πανεπιστημίων για την πτώση της μονοκρατορίας της παγκόσμιας υπερδύναμης των Η.Π.Α. στον 21ο αιώνα και την ανάδειξη και άλλων υπερδυνάμεων σε ένα νέο πολυπολικό παγκόσμιο περιβάλλον, με κυριότερο τον κοιμισμένο γίγαντα που σιγά-σιγά ξυπνά, την Κίνα. Τα πρόσφατα γεγονότα στην Ουκρανία επαληθεύουν αυτές τις προβλέψεις. Για όσους δεν το έχουν ακόμα αντιληφθεί, τα γεγονότα αυτά έσπρωξαν τη Ρωσία σε συνεργασία με τη Κίνα που ήδη ανέρχεται στρατιωτικά και είναι μεγάλη οικονομική δύναμη, ενώ οι Η.Π.Α. και Ε.Ε. βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση.

Όπως φαίνεται η Ρωσία θα δώσει τεχνογνωσία και θα προχωρήσει σε εξαγωγές φυσικού αερίου στη βιομηχανοποιημένη πλέον Κίνα. Επιπλέον, η υποστήριξη των Η.Π.Α. στη νέα «προσωρινή» ουκρανική κυβέρνηση, η οποία στηρίζεται σε νεοναζί, έχει ενοχλήσει το Ισραήλ με το οποίο η Κύπρος έχει κάποια μάλλον υποτυπώδη στρατιωτική συνεργασία μέχρι στιγμής, κυρίως σε θέματα έρευνας και διάσωσης. Η ισλαμική Τουρκία φαίνεται ότι ακολουθεί τη δική της πολιτική χωρίς να υπακούει πειθήνια στις ΗΠΑ, όπως πολύ ορθά είχα προβλέψει σε πανεπιστημιακές συζητήσεις πριν από 22 χρόνια όταν, όπως φαίνεται, οι Η.Π.Α. είχαν σχεδιάσει την αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας σε συνεργασία με το Ισραήλ, δημιουργώντας έναν αμυντικό πυλώνα που θα ήλεγχε ως χωροφύλακας την περιοχή από τη Ρωσία μέχρι τη Μέση Ανατολή, ενώ είχαν αποφασίσει και την ταυτόχρονη υποβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας, την οποία προόριζαν να χρησιμοποιήσουν σε δευτερεύοντες ρόλους στα Βαλκάνια.

Όπως ορθά προέβλεψα πριν από 22 χρόνια, η κατάργηση της αναλογίας επτά προς δέκα των στρατιωτικών δυνάμεων Ελλάδας - Τουρκίας είχε ολέθρια αποτελέσματα για τις Η.Π.Α., αφού η δήθεν πιστή Τουρκία δεν επέτρεψε την έλευση των αμερικανικών δυνάμεων από την επικράτειά της κατά τη διάρκεια του πολέμου στον Κόλπο και με τις ισλαμικές φιλοδοξίες της κατέστη επικίνδυνη για τον πρώην σύμμαχό της το Ισραήλ. Από την άλλη, η Ελλάδα έγινε δέκτης δυσφημιστικής εκστρατείας δύο φορές, όπως και η Κύπρος, από δυτικούς κύκλους, ενώ είναι αυτή η οποία παρέμεινε σταθερή σύμμαχος των Η.Π.Α., επιτρέποντας τη διέλευση δυνάμεων που έπληξαν την παραδοσιακά φίλη και σύμμαχο βαλκανική Σερβία.

Οι εισηγήσεις μου για αναβάθμιση της αμυντικής ικανότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας που έγιναν πριν από περίπου 23 χρόνια (και ακόμα πιο πριν) και κοινοποιήθηκαν σε όλα τα κόμματα, υιοθετήθηκαν από την κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη και σ’ αυτές ευφυώς δόθηκε ο τίτλος (δεν γνωρίζω από ποιον) «Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου». Στις εν λόγω εισηγήσεις περιλαμβάνονταν, μεταξύ άλλων, η δημιουργία μίας τεθωρακισμένης ταξιαρχίας με άρματα μάχης ΑΜΧ-30Β2 (όπως έγινε) και η κάθοδος μίας μηχανοκίνητης ταξιαρχίας από την Ελλάδα στην Κύπρο (έγινε μηχανοκίνητη η ΕΛ.ΔΥ.Κ.), η απόκτηση αντιαεροπορικών πυραύλων μέσου βεληνεκούς (αγοράστηκαν οι ASPITE), καθώς και η απόκτηση αεροπλάνων τάνκερ για εναέριο ανεφοδιασμό των ελληνικών αεροπλάνων που θα προστάτευαν/υποστήριζαν την Κύπρο (έμειναν στο σχεδιασμό και τις προθέσεις, ενώ τα απέκτησε η Τουρκία και διεξήχθη εκτεταμένη εκπαίδευση από τους Ισραηλινούς).

Δυστυχώς, μία πενταετία περίπου αργότερα, ενώ πλησίαζαν προεδρικές εκλογές, ακολούθησε η πυραυλολογία με τους αντιαεροπορικούς πυραύλους S-300 (μου είναι άγνωστο ποιων ήταν η έμπνευση) και κατόπιν αντιρρήσεων/αντιδράσεων των Η.Π.Α. οι εν λόγω πύραυλοι που αγοράστηκαν με τεράστιο τίμημα από τη Ρωσία κατέληξαν στην Κρήτη. Παρέμειναν, όμως, οι υπόλοιποι εξοπλισμοί, οι ταχυκίνητοι τεθωρακισμένοι/μηχανοκίνητοι σχηματισμοί, καθώς και κάποια επιτελικά σχέδια από το «Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου» το οποίο σταδιακά παρέμεινε σε αδράνεια. Ακόμα και για το παλαιό υλικό αμερικανικής κατασκευής που απέστειλε η Ελλάδα στην Κύπρο, όπως τα εκσυγχρονισμένα άρματα μάχης M-48A5, τα δύο μεταφορικά ελικόπτερα UH-IH (Χιούι) και ξεπερασμένα πυροβόλα, οι Η.Π.Α. άσκησαν πιέσεις για απόσυρσή του. Οι Η.Π.Α., το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες ευρωπαϊκές χώρες πλην της Γαλλίας εφαρμόζουν εμπάργκο όπλων στην ημικατεχόμενη Κυπριακή Δημοκρατία!

Από την άλλη, η Ρωσία πώλησε στην Κυπριακή Δημοκρατία οπλισμό όπως τα άρματα μάχης T-80U/UK, τεθωρακισμένα οχήματα μάχης BMP-3, μαχητικά ελικόπτερα Mil Mi-35 και αντιαεροπορικούς πυραύλους Tor-M1 και Buck. Όμως, πριν από ένα χρόνο, παρέπεμψε την Κυπριακή Δημοκρατία στους εταίρους της στην Ε.Ε. για σύναψη δανειακής σύμβασης. Τώρα, λοιπόν, που λόγω της σύγκρουσης συμφερόντων των Η.Π.Α. και Ρωσίας και λόγω των μεσογειακών κοιτασμάτων φυσικού αερίου ο στρατηγικός ρόλος της Κύπρου αναβαθμίζεται, ανέμενα ότι η πολιτική ηγεσία της Κύπρου θα ζητούσε την ικανοποίηση ζωτικής σημασίας συμφερόντων της.

ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ