Τον τέως Αρχηγό Αστυνομίας, δεν τον γνωρίζω προσωπικά. Τυγχάνει, όμως, να είχα γνωρίσει τον αδελφό του, Υποστράτηγο κ. Παύλο Παπαγεωργίου, που ήταν λοχαγός στο Τάγμα Πεζικού, όπου υπηρετούσα τη δεκαετία του ΄70. Ο Παύλος Παπαγεωργίου ήταν ένας εκ των ηρωικών υπερασπιστών του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου το 1974, κατά την επίθεση που δέχτηκε τότε η Αρχιεπισκοπή. Σε παλαιότερη συνέντευξή του στο ΡΙΚ, στο «Αμύνεσθαι περί πάτρης», ο νυν υποστράτηγος ε.α., δήλωνε μεταξύ άλλων: «Αντιστάθηκα στους πραξικοπηματίες, μαζί με άλλους, αλλά όταν πια φάνηκε ότι δεν μπορούσαμε να κρατήσουμε άλλο, καταφύγαμε σε παρακείμενη οικία κρυπτόμενοι, διότι ήθελαν να μας σκοτώσουν… Επειδή περνούσαν οι μέρες και δεν έδινα σημεία ζωής, κάποιοι φίλοι άρχισαν να λένε: "Εφάαν τον Παύλον"…».

Αυτή η συνειρμική σκέψη ήρθε στο μυαλό μου, με τα τελευταία γεγονότα στη συγκέντρωση του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στη Λεμεσό, και το φάγωμα του τέως Αρχηγού, Μιχάλη Παπαγεωργίου. Δεν υπονοώ ότι το «φάγωμα» του τέως Αρχηγού σχετίζεται με τα πιο πάνω. Έτερον-εκάτερον. Απλώς αποτελούν λεκτική σύμπτωση. Και ούτε επιθυμώ να μπω σε αυτήν τη διαδικασία-διαμάχη, Ιωνά - τέως αρχηγού, που δεν οδηγεί πουθενά. Ήδη άρχισε να μας κουράζει. Απλώς, δεν είναι δυνατόν να αποπέμπεται με τάχιστες, συνοπτικές διαδικασίες ένας Αρχηγός Αστυνομίας, ενώ ο πολιτικός του προϊστάμενος εξακολουθεί να χαίρει εμπιστοσύνης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Φυσικά, και για να είμαστε αντικειμενικοί, ούτε και ακούγεται ωραίο ή λογικό, κατά τις 7:30μ.μ. που άρχισαν τα γεγονότα με τους ΕΛΑΜίτες στο Σολομωνίδιο, ο Αρχηγός να υπνώττει τον νήδυμον… Εν πάση περιπτώσει: Τα γεγονότα αυτά, δηλαδή η έλλειψη συνεννόησης ή ενός στοιχειώδους συντονισμού, μεταξύ των δύο ανδρών που ήσαν οι καθ’ ύλην αρμόδιοι στην τήρηση της τάξεως, εκτός του ότι μας εκθέτουν διεθνώς ως μπανανιακό, τριτοκοσμικό κράτος της υπο-σαχάριας Αφρικής, δίνουν τροφή στην προπαγάνδα της απέναντι πλευράς. Δίδοντας την ευκαιρία στην Τουρκία να επιμένει στο ξεπερασμένο χαρτί των Εγγυήσεων της Ζυρίχης. Επιτρέπει, επίσης, στον κ. Έρογλου να μας το χτυπάει ότι: «Οι Ελληνοκύπριοι που έρχονται στη βόρεια Κύπρο να μιλήσουν, δεν τυγχάνουν τέτοιας απρεπούς μεταχείρισης…».

Το φαινόμενο ΕΛΑΜ, ως γνωστόν, υπάρχει και στην Ελλάδα ως Χρυσή Αυγή. Εμφανίζονται ως υποστηρικτές του πατριωτισμού μας, ως φυλάττοντες Θερμοπύλες, κ.λπ. Αυτό υποβιβάζει ή προσβάλλει όλους εμάς τους υπόλοιπους, είτε είμαστε ενταγμένοι σε κόμματα είτε όχι, ως απάτριδες και με μειωμένες αντιστάσεις. Το αποδέχεστε αυτό? Εγώ, όχι. Αλλά, δυστυχώς, εκτός των άλλων, αυτοί οι ακραίοι σχηματισμοί βοηθούν στο να περιχαρακώνουν τους πολίτες στις ιδεολογίες Αριστερά-Δεξιά. Συνεισφέρουν σε ένα, ούτως ειπείν, μάντρωμα ψηφοφόρων. Η Ελληνική Βουλή και ο κ. Αντώνης Σαμαράς βρήκαν τον τρόπο να φυλακίσουν τον αρχηγό της Χ.Α. Ο κ. Αναστασιάδης, άραγε, δεν μπορεί να πράξει παρομοίως?

ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Ερευνητής- εκπαιδευτικός