Ο μοναδικός φάρος για ελπιδοφόρο αύριο…

Την 1η Απριλίου 1955 γράφτηκε με χρυσά γράμματα μία από τις ενδοξότερες σελίδες του Ελληνισμού. Την ημέρα αυτή, σύσσωμος ο Κυπριακός Ελληνισμός, με εξαίρεση τη θλιβερή μειοψηφία της ηγετικής ομάδας του ΑΚΕΛ, αφουγκραζόμενος τον προαιώνιο πόθο του λαού, ξεκίνησε τον ένοπλο αγώνα κατά της αποικιοκρατικής Μεγάλης Βρετανίας με σκοπό την Ελευθερία και την Ένωση της μεγαλονήσου μετά της μητρός Ελλάδος.

Με την προκήρυξη του αρχηγού Διγενή, η Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών, με προμετωπίδα τα αμούστακα παιδιά, είχε ξεκινήσει την ενθουσιώδη δράση της στους κάμπους, τα βουνά και τα λαγκάδια στον υπέρ ελευθερίας αγώνα. Οι Άγγλοι αποικιοκράτες, αντιδρώντας λυσσαλέα, επιχείρησαν να κάμψουν το φρόνημα του Κυπριακού Ελληνισμού με κάθε βίαιο και εν πολλοίς βάναυσο τρόπο και απάνθρωπες μεθόδους. Η τρομοκρατία, οι εξορίες, τα βασανιστήρια, οι αγχόνες, δεν έκαμψαν το αδούλωτο φρόνημα και τον διακαή πόθο των Κυπρίων για τον υπέρ πάντων αγώνα που θα τερματιζόταν μόνο με την εθνική αποκατάσταση της μεγαλονήσου.

Όμως, ο ιερός σκοπός της Ένωσης με τη Μητέρα πατρίδα δεν ευοδώθηκε. Δυστυχώς η διπλωματία της ελληνικής πλευράς, τόσο στην αγωνιζόμενη Κύπρο όσο και στη λαβωμένη από τον εμφύλιο Ελλάδα, δεν κατάφερε να αξιοποιήσει στο έπακρον τον ηρωικό αγώνα των παλληκαριών της θρυλικής ΕΟΚΑ. Αντί της Ένωσης επιτεύχθηκε η ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας που έμελλε να αποτελέσει μοναδική ασπίδα για διεκδίκηση των συμφερόντων του Κυπριακού Ελληνισμού για απαλλαγή από τον Αττίλα, μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή του 1974.

Σήμερα, 59 χρόνια από τη φωτοδότρα 1η Απριλίου 1955, ως αδούλωτοι Έλληνες απόγονοι του Διγενή, υποκλινόμαστε μπροστά στο μεγαλείο της θυσίας των ηρωομαρτύρων του Έπους της ΕΟΚΑ και αναβαπτιζόμενοι στην κολυμβήθρα με το άλικο αίμα τους, δίδουμε ρητή υπόσχεση ότι θα φανούμε αντάξιοι της θυσίας τους για απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών μας και επανένωση της πατρίδας μας. Για επιτυχία του αγώνα μας χρειάζεται πρωτίστως κοινωνική αλληλεγγύη, τουλάχιστον μεσούσης της κρίσης, λαϊκή ομοψυχία κι εθνική ενότητα στο πλαίσιο μιας καλά μελετημένης πανεθνικής στρατηγικής με ξεκάθαρους στόχους.

Προσδοκούμε ότι οι πολιτικοί ταγοί σε Κύπρο και Ελλάδα, στις κρίσιμες τούτες ώρες, θα εγκαταλείψουν τα πολιτικά παίγνια, μετατρέποντας σε πράξη τις βαρύγδουπες υποσχέσεις που δίδουν αφειδώς στον λαό κατά τις ομιλίες τους στις εθνικές επετείους κάθε χρόνο και στα εθνικά μνημόσυνα των ηρωομαρτύρων του Ελληνισμού κάθε βδομάδα.

Λαός και ηγεσία, πιασμένοι χέρι-χέρι, μακριά από μίση και πάθη του παρελθόντος, ας χαράξουμε μια νέα πορεία που να δίδει ελπίδα και προοπτική στη νέα γενιά, η οποία αποτελεί το μεγαλύτερο θύμα του τροϊκανού ζυγού στον οποίο μας αιχμαλώτησαν αχάμπαρες πολιτικές ηγεσίες και ασύδοτες προσωπικότητες της κοινωνικοοικονομικής ζωής.

Με εμπροσθοφυλακή τη νεολαία μας, ας κάνουμε φέτος την 1η Απριλίου ένα νέο ξεκίνημα με σκοπό την απαλλαγή της Κύπρου από τον Αττίλα, αποτίναξη του Μνημονιακού ζυγού, εδραίωση συνθηκών οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής δικαιοσύνης στο πλαίσιο ενός κοινωνικού συμβολαίου τιμής. Ασφαλέστατα, προς την κατεύθυνση αυτή αναζητείται ο νέος Καποδίστριας που θα εξυγιάνει τον δημόσιο βίο και θα προωθήσει τον πολιτικό πολιτισμό που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη, τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα. Είναι ευθύνη όλων μας, ή τουλάχιστον των υγιώς σκεπτόμενων πολιτών, να βρούμε την Καποδιστριακή φυσιογνωμία που θα εμπνεύσει τον αγώνα για ένα ελπιδοφόρο αύριο.

ΞΕΝΗΣ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ
Πρόεδρος Ινστιτούτου Ελληνικού Πολιτισμού