Η έκβαση αυτής της διαχρονικής προσπάθειας της Τουρκίας θα κριθεί εν πολλοίς και από τη στάση της δική μας πλευράς
Η τουρκική πλευρά προωθεί με κάθε τρόπο την αναβάθμιση του ψευδοκράτους και τη νομιμοποίηση της παρουσίας της στην Κύπρο. Αυτός ήταν, εξάλλου, ανέκαθεν ο στόχος της Τουρκίας? η ίδρυση και η νομιμοποίηση ενός τουρκικού κράτους στην Κύπρο, μέσω του οποίου θα ελέγχει γεωπολιτικά ολόκληρο το νησί για τα δικά της συμφέροντα. Τον ανωτέρω στόχο επιχειρεί να επιτύχει η Τουρκία είτε με την προτεκτορατοποίηση της Κύπρου μέσω «λύσης» τύπου διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας (ΔΔΟ)/Σχεδίου Ανάν - όπου η σημερινή παράνομη «ΤΔΒΚ» θα καταστεί «τ/κ συνιστών κράτος» και η Κυπριακή Δημοκρατία θα καταλυθεί - είτε με τη μη λύση και τη σταδιακή αναβάθμιση του αποσχιστικού μορφώματος στον Βορρά, μέσω μιας διαδικασίας «ταϊβανοποίησης» και πολιτικής αναβάθμισης στη διεθνή πολιτική σκηνή.
Η επιμονή του Πρόεδρου Αναστασιάδη, καθώς και της ηγεσίας του ΑΚΕΛ, για άμεση έναρξη συνομιλιών με την τουρκική πλευρά στη βάση μιας συμφωνίας η οποία βρίθει ασαφειών και επικίνδυνων διατυπώσεων, ως προς κεφαλαιώδη ζητήματα που άπτονται της κυριαρχίας του κράτους μας και που ενσωματώνει πάγιες τουρκικές επιδιώξεις, οδηγεί αναμφίβολα σε ένα από τα ακόλουθα σενάρια. Είτε θα καταλήξουμε σε μια λύση παραπλήσια του Σχεδίου Ανάν, καθώς η βάση συνομιλιών αποτελείται από τις διαχρονικές υποχωρήσεις της πλευράς μας, με αποκορύφωμα τις «γενναιόδωρες προσφορές» του Δημήτρη Χριστόφια που έχουν κωδικοποιηθεί εν πολλοίς στο έγγραφο του Ειδικού Απεσταλμένου του Γ.Γ. του ΟΗΕ Αλεξάντερ Ντάουνερ, είτε θα οδηγηθούμε σε ναυάγιο των συνομιλιών, το οποίο ωστόσο θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί η τουρκική πλευρά, για να προωθήσει την περαιτέρω αναβάθμιση του ψευδοκράτους.
Λόγω του γεωπολιτικού ρόλου της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή, ο οποίος οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στη διαχρονική πάσχουσα και ελλιπή στρατηγική Λευκωσίας και Αθηνών, η Τουρκία κατορθώνει διαχρονικά να εκφεύγει των ευθυνών της ως κατοχική χώρα, με αποτέλεσμα να μην υφίσταται κόστος από ενδεχόμενη μη τελεσφόρηση των συνομιλιών.
Παράλληλα με τον λανθασμένο στόχο της ΔΔΟ, μορφή λύσης η οποία νομιμοποιεί τον γεωγραφικό, πληθυσμιακό και διοικητικό διαχωρισμό της Κύπρου, οι συντελεστές ισχύος του Ελληνισμού στην παρούσα συγκυρία είναι αποδυναμωμένοι, ένεκα της οικονομικής και πολιτικής δυσπραγίας που μαστίζει Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία. Με αποδυναμωμένη τη διαπραγματευτική θέση της πλευράς μας, ουδείς αναμένει από την τρέχουσα διαδικασία απτά θετικά αποτελέσματα για τον Κυπριακό Ελληνισμό.
Η έκβαση αυτής της διαχρονικής προσπάθειας της Τουρκίας θα κριθεί εν πολλοίς και από τη στάση της δικής μας πλευράς. Θα πρέπει, επιτέλους, να κατανοήσουμε ότι μετά από δεκαετίες ατελέσφορης και αδιέξοδης πολιτικής, ακολουθώντας την ηττοπαθή και μονολιθική πεπατημένη, επιβάλλεται να χαράξουμε πανεθνική στρατηγική ως Ελληνισμός, με σκοπό την ανατροπή ή τουλάχιστον την εξισορρόπηση του ισοζυγίου δυνάμεων στον γεωπολιτικό χώρο των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου, το οποίο δυστυχώς στην παρούσα φάση βρίσκει Ελλάδα και Κύπρο σε δυσμενή θέση. Επιβάλλεται όσο πότε άλλοτε η αξιοποίηση των παραθύρων ευκαιριών που ανοίγονται λόγω γεωπολιτικών ανακατατάξεων, για να δημιουργήσουμε πλαίσιο σύγκλισης εθνικών συμφερόντων με άλλα κράτη, ούτως ώστε να ενισχύσουμε Κυπριακή και Ελληνική Δημοκρατία, μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις παρωχημένων εποχών και ψυχροπολεμικές λογικές.
Η σύναψη στρατηγικών συμμαχιών, με επίκεντρο τους υδρογονάνθρακες των ΑΟΖ Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας, δύναται να αποτελέσει θεμέλιο για την πολιτική, οικονομική και στρατιωτική ενδυνάμωση του Ελληνισμού, με ευεργετικά επακόλουθα τόσο για τον λαό όσο και για την περιφερειακή ειρήνη και ασφάλεια. Ενδεικτικό της προοπτικής που διανοίγεται για τον Ελληνισμό με βάση την ενεργειακή διπλωματία είναι και το ζωηρό ενδιαφέρον, που προσφάτως επιδεικνύουν τα κράτη-μέλη της Ε.Ε., τα οποία επιδιώκουν την ενεργειακή διαποικίληση και ενεργειακή ασφάλεια.
Σε περίπτωση που στο πλαίσιο στρατηγικών συμμαχιών ευδοκιμήσει η οικοδόμηση περιφερειακού ενεργειακού άξονα, με τη συμμετοχή και του Ισραήλ και με επίκεντρο το Ενεργειακό Κέντρο στο Βασιλικό (Τερματικό Σταθμό Παραλαβής και Αποθήκευσης Πετρελαιοειδών, καθώς και Μονάδα Υγροποίησης Φυσικού Αερίου), οι παράπλευρες θετικές συνέπειες σε διπλωματικό και οικονομικό επίπεδο θα είναι καθοριστικής σημασίας για το μέλλον του Κυπριακού Ελληνισμού.
Παράλληλα, αναγκαία είναι και η ενίσχυση της στρατιωτικής αποτρεπτικής ισχύος Ελλάδας και Κύπρου σε συνεργασία με άλλα κράτη, ο εκσυγχρονισμός και αναβάθμιση των δομών, του τρόπου λειτουργίας και του ανθρώπινου δυναμικού των Διπλωματικών Υπηρεσιών και των Υπηρεσιών Πληροφοριών, καθώς και η εκμετάλλευση της παρουσίας Ελλάδας και Κύπρου σε Διεθνείς και Περιφερειακούς οργανισμούς, αλλά και η ένταξη της τελευταίας σε προγράμματα στρατιωτικής συνεργασίας, όπως τον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη του ΝΑΤΟ, στον οποίο συμμετέχουν πέραν από τις χώρες της Δύσης και οι Ρωσία, Σερβία, Αρμενία, κ.ά.
Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ουκρανία επιβεβαιώνουν γι' ακόμα μια φορά ότι ο πιο καθοριστικός παράγοντας στην έκβαση μιας διένεξης στις Διεθνείς Σχέσεις είναι η στρατιωτική ισχύς. Καθίσταται εθνική ανάγκη ο απεγκλωβισμός από τις διαχρονικές υποχωρήσεις της ε/κ πλευράς στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων και με σοβαρό διπλωματικό σχεδιασμό και με τους συντελεστές ισχύος μας ενδυναμωμένους, να επιδιώξουμε λύση που να διασφαλίζει τη δημοκρατία, την ασφάλεια του κυπριακού Ελληνισμού, τη διαφύλαξη της εθνικής μας ταυτότητας και την οικονομική και κοινωνική πρόοδο του λαού μας.
ΝΙΚΟΛΑΣ Σ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Νομικός
