Όσο και αν η πικρία μάς πνίγει, δεν συμφωνώ με τον τρόπο με τον οποίο το ΕΛΑΜ εξεδήλωσε την αγανάκτησή του

Το μεγάλο λάθος και η μέγιστη ευθύνη για τα επεισόδια στη Λεμεσό από οπαδούς του ΕΛΑΜ βαρύνει πρωτίστως την ηγεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, που επέτρεψε την είσοδο στον Ελεύθερον Ελληνικό Κυπριακό χώρο στον ηγέτη των εγκληματικών γεγονότων του 1974.

Αυτό το ανθρωπόμορφο τέρας είναι ένοχος και συνένοχος για όλα τα εγκλήματα του 1974 σε βάρος των Ελληνοκυπρίων, τις εν ψυχρώ δολοφονίες των συμπατριωτών του, των συγχωριανών του, των γειτόνων του και των βρεφών, τους βιασμούς ενηλίκων και υπερηλίκων γυναικών, ως και ανηλίκων κοριτσιών. Ήσαν μήπως αυτές οι εγκληματικές βιαιότητες των Τούρκων λογικές; Γιατί επιτρέψατε σ’ αυτόν τον αγύρτη ηγέτη να έρθει, για να μας προκαλεί και να χύνει ζεματιστό λάδι στις πληγές μας;

Εάν ο Ταλάτ και αυτοί που τον εκάλεσαν διέθεταν έστω και την ελαχίστην αξιοπρέπεια και σεβασμό προς αυτόν τον λαό, δεν θα έπρεπε να κοιτάζουν στα μάτια τους Ελληνοκυπρίους. Μια χώρα των 70 εκ. εισέβαλε και κατέσφαξε ένα λαό του μισού εκατομμυρίου. Αυτή κι αν είναι παλληκαριά! Δεν ντρέπεστε, κύριοι; Εδώ, κ. Ταλάτ, γιατί ήρθατε; Ή μήπως για να μας διαφωτίσετε πώς να ολοκληρώσουμε το αγγλοτουρκικό έγκλημα; Τον διαμελισμό της Κύπρου;

Και ο πλέον αφελής, κ. Ταλάτ και κύριοι κομμουνιστές, γνωρίζει ότι η Κύπρος δεν πρόκειται να διαμελιστεί, το δε τέλος της ύπαρξής σας, κύριοι, είναι και τους δυο προκαθορισμένο και σύντομο. «Το λάδι στο καντήλι σας, κ. Ταλάτ, έχει στεγνώσει». Όλα τα εθνικά εγκλήματα σ’ αυτόν τον τόπο, από το 1955 μέχρι σήμερα, είναι έργο του κομμουνιστικού κόμματος ΑΚΕΛ, όπως φυσικά και αυτό. Δυστυχώς όμως παρέσυρε και τη δεξιά.

Το ΑΚΕΛ, στην προσπάθειά του να αποτρέψει τη ΝΑΤΟποίηση και την Ένωση, γιατί και τα δύο αποτελούν τον θανάσιμο εχθρό του ΑΚΕΛ, διαπράττει σωρείαν εγκλημάτων κατά του τόπου. Η προσπάθεια του ΕΛΑΜ, να παρεμποδίσει τον εγκληματία και σφαγέα Ταλάτ στο να προκαλεί τα αισθήματά μας ήταν μια φυσική αντίδραση, που πηγάζει από αισθήματα αγανάκτησης. Αυτό δείχνει ότι υπάρχει ακόμα αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια σ’ αυτόν τον λαό. Αλίμονο, σ’ αυτόν τον τόπο, αν δεν υπήρχε οιαδήποτε αντίδραση στην κτηνώδη πρόκληση των σφαγέων των αδελφών μας. Όσο όμως και αν η πικρία μάς πνίγει, δεν συμφωνώ με τον τρόπο με τον οποίο το ΕΛΑΜ εξεδήλωσε την αγανάκτησή του. Συνθήματα γραπτά και προφορικά, τόσο κατά του ΑΚΕΛ που τον εκάλεσε όσο και κατά του δολοφόνου Ταλάτ ήσαν αρκετά.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΗΣ
Ταγματάρχης ε.α.