Μια πολύ μεγάλη απώλεια για την οικογένειά του, την πατρίδα μας, την κοινωνία μας γενικά, και τον πολιτικό του χώρο

Από τα πολλά παραδείγματα στη ζωή μας που βιώνουμε, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι οι σωστοί, οι τίμιοι, οι ευαίσθητοι, οι δίκαιοι, οι φιλάνθρωποι, δεν έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής. Πού μπορεί κάποιος να αποδώσει αυτό το φαινόμενο, στη μεγάλη ευαισθησία, στην ευπάθεια, στη λεπτότητα των ανθρωπίνων οργάνων; Τι είναι δυνατό να συμβαίνει και χάνονται ανθρώπινες ζωές και μάλιστα τις περισσότερες φορές υπέρμετρα χρήσιμες για τους υπόλοιπους;

Εγώ προσωπικά δεν ανήκω στον πολιτικό χώρο του μακαριστού Τάσου Μητσόπουλου, άλλ’ όμως αυτό δεν με εμποδίζει να έχω τις καλύτερες εντυπώσεις για το άτομό του. Δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω προσωπικά, αλλά για εμένα ήταν αρκετό να βγάλω τα συμπεράσματά μου παρακολουθώντας τον από τις οθόνες των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών, σχηματίζοντας την καλύτερη των εντυπώσεων.

Άνθρωπος πολύ μειλίχιος, ήρεμος, ευγενέστατος, καλοσυνάτος, ανεκτικός, συναινετικός, σου έδινε την εντύπωση ότι ποτέ δεν εξεγείρεται και δεν νευριάζει υψώνοντας τον τόνο της φωνής του, όπως συμβαίνει συνήθως με πολλούς άλλους πολιτικούς.

Δεν έχω προσέξει ποτέ μου σ’ αυτόν τον άνθρωπο να προσπαθεί να χλευάσει και να ειρωνευτεί, είτε με λόγια είτε με εκφράσεις του προσώπου του, τους συνομιλητές του. Η ηρεμία του προσώπου του και η ευγένεια στον λόγο του απεικόνιζαν, πιστεύω, τον εσωτερικό του κόσμο. Είναι μια πολύ μεγάλη απώλεια για την οικογένειά του, την πατρίδα μας, την κοινωνία μας γενικά και τον πολιτικό του χώρο. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.

ΑΔΑΜΟΣ ΚΟΜΠΟΣ