Με πάθος και υπερβάλλοντα ζήλο ενήργησε η ΕΕ στην περίπτωση της Κριμαίας, επιβάλλοντας κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας, γνωρίζοντας, ωστόσο, εκ των προτέρων ότι δεν μπορεί να φτάσει μέχρι το τέλος. Οι Βρυξέλλες, υιοθετώντας πλήρως τη στάση της Ουάσιγκτον, απέρριψαν ως παράνομο το δημοψήφισμα στην Κριμαία, καταγγέλλοντας τη Ρωσία ότι παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο, όπως και την ουκρανική κυριαρχία. Οι Ευρωπαίοι ακολουθούν πιστά τις οδηγίες των Αμερικανών, ενώ γνωρίζουν πως οι όποιες κυρώσεις δεν μπορούν να έχουν ούτε διάρκεια ούτε κορύφωση. Σύμφωνα με έγκριτους αναλυτές, η κατάσταση στην Ουκρανία σύντομα θα εξομαλυνθεί.

Κι αυτό γιατί εκτιμούν πως η Ευρώπη και οι λεγόμενοι ισχυροί Ευρωπαίοι ηγέτες δεν μπορούν και δεν θέλουν να σπάσουν τους οικονομικούς και ενεργειακούς δεσμούς με τη Ρωσία, κατανοώντας τη μεγάλη αλληλεξάρτηση στον ενεργειακό και οικονομικό τομέα της πλούσιας κεντροδυτικής Ευρώπης με τη συγκεκριμένη χώρα. Οι αγωγοί μεταφοράς του ρωσικού φυσικού αερίου στην κεντρική Ευρώπη διέρχονται από την Ουκρανία. Αν η Ρωσία «κλείσει την κάνουλα», τότε αυτομάτως πολλές χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης θα στερηθούν το φυσικό αέριο.

Η Γερμανία, για παράδειγμα, εξαρτάται σχεδόν απόλυτα από το ρωσικό φυσικό αέριο, αφού αυτό τροφοδοτεί το 70% των ενεργειακών αναγκών της. Επειδή οι αγωγοί μεταφοράς του ρωσικού φυσικού αερίου φτάνουν στη Γερμανία διαμέσου της Βαλτικής θάλασσας και της Ουκρανίας, η θέση της Γερμανίας στη διαμάχη Μόσχας-Κιέβου-Ουάσιγκτον είναι εξαιρετικά δυσχερής. Δεν επιθυμεί αφενός να διαταραχτούν οι σχέσεις της με τη Ρωσία, αλλά και αφετέρου ούτε και με τις ΗΠΑ.

Είναι προφανές πως η Ε.Ε. δεν έχει την πολυτέλεια να ακολουθήσει μέχρι τέλους τις ΗΠΑ στην επιβολή οικονομικών κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας λόγω της Κριμαίας. Αυτήν την ακροβασία μεταξύ συμφερόντων συζητούμε και αναδεικνύουμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με κάθε ευκαιρία, τόσο σε κατ΄ ιδίαν συζητήσεις με συναδέλφους, όσο και στις πολιτικές μας ομάδες και την ολομέλεια. Υπενθυμίζουμε πως στην περίπτωση της Κύπρου, δεν επέδειξε το ίδιο σθένος και πάθος.

Η Ρωσία δεν είναι χώρα μέλος ή υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ. Αντίθετα, η Τουρκία είναι υποψήφια για ένταξη χώρα, που κατά παράβασιν του Διεθνούς Δικαίου και σωρείας ψηφισμάτων, συνεχίζει να διατηρεί κατοχικά στρατεύματα σε χώρα μέλος της ΕΕ, χωρίς κυρώσεις. Ασύστολα ασελγεί και παραβιάζει ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ το έγκλημα εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής που διέπραξε και οι αλυσιδωτές του επιπτώσεις παραμένουν ατιμώρητα, στην Ευρώπη των αρχών, της συναίνεσης και του αλληλοσεβασμού.

Οι Βρυξέλλες περιορίζονται, δυστυχώς, σε απλές παραινέσεις προς τον θύτη Τουρκία και με τη θετική ατζέντα ή τις πιέσεις για άνοιγμα κεφαλαίων και προώθηση του απευθείας εμπορίου, συντηρούν την τουρκική αδιαλλαξία. Η υποκρισία βέβαια έχει τα όριά της. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτά τα όρια έχουν ήδη ξεπεραστεί, λόγω δύο μέτρων και πολλαπλών σταθμών και διαφόρων εμπλεκομένων συμφερόντων. Η ΕΕ ενεργεί χωρίς να μετρά τις απώλειες και τις επιπτώσεις που θα έχει στο εγγύς μέλλον, κυρίως στην αξιοπιστία και την πολιτική της οντότητα.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ, Σ&Δ