Οι Ευρωεκλογές του Μαΐου μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν το εφαλτήριο για τη νέα εξόρμηση των Ευρωπαίων σοσιαλιστών. Στη βάση μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης με τους Ευρωπαίους πολίτες

Τα Σοσιαλιστικά Δημοκρατικά Κόμματα στην Ευρώπη και τον κόσμο βρίσκονται σήμερα μπροστά σε σημαντικά ερωτήματα γύρω από τη μελλοντική τους πορεία. Καλούνται να τοποθετηθούν απέναντι στα καινούργια φαινόμενα της εποχής μας, απέναντι σε μια πολύπλευρη κρίση που πλήττει τον κόσμο, τις ανθρώπινες σχέσεις, τον ίδιο τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Οι προσεχείς Ευρωεκλογές αποτελούν μια σημαντική ευκαιρία. Τα Σοσιαλιστικά Κόμματα, ως φορείς κοινωνικής ευθύνης και ως κινήματα κοινωνικά και πολιτικά ευαισθητοποιημένων πολιτών, έχουν χρέος να προχωρήσουν με ταχείς ρυθμούς στην ανάδειξη νέων πρακτικών και μεθόδων, που θα ανταποκρίνονται στην ανάγκη υπέρβασης του χτες και της διαμόρφωσης της φυσιογνωμίας του ρόλου και της αποστολής τους για το σήμερα και το αύριο. Να απαντήσουν στις προκλήσεις των καιρών και στην αντιμετώπιση των πολυσύνθετων και πολύπλοκων προβλημάτων της νέας εποχής. Για τον σκοπό αυτό δεν είναι αρκετό να επαγγέλλονται τους φορείς της ανανέωσης και του εκσυγχρονισμού. Κάτι τέτοιο θα ήταν μια αυτοπαγίδευση σε μια λογική συνθηματολογίας κενής περιεχομένου.

Το ζητούμενο είναι να βρεθούν εκείνες οι απαντήσεις που θα συγκροτούν μια συνολική πολιτική πρόταση, τέτοια σε περιεχόμενο, που να δικαιολογεί και να τονίζει τη διαφορετικότητα μιας σύγχρονης σοσιαλιστικής πολιτικής δύναμης. Μια πρόταση που με σαφήνεια να δίνει κατεύθυνση και χρώμα στην πολιτική, που πρέπει να αναδεικνύεται προοδευτική και σύγχρονη, κατ’ αντιπαράθεσιν προς συντηρητικές και αναχρονιστικές κοινωνικές και πολιτικές αντιλήψεις. Εδώ είναι που θα κριθούν η πολιτική αξιοπιστία, η πολιτική ταυτότητα και η ιδεολογική φυσιογνωμία των σύγχρονων σοσιαλιστικών κομμάτων.

Όχι με δηλώσεις και διακηρύξεις, αλλά με πολιτικές, με προτάσεις και πρακτικές κοινωνικής ευαισθησίας, αναβάθμισης της δημοκρατίας και μεταρρύθμισης σε όλα τα επίπεδα. Στους θεσμούς, στην κοινωνία, στην πολιτική, στην παιδεία, στην υγεία, στον έλεγχο των δημοσίων οικονομικών, στα θέματα αξιοκρατίας, ισοπολιτείας, χρηστής διοίκησης και καταπολέμησης της αθέμιτης συναλλαγής, της διαφθοράς και των πελατειακών σχέσεων.

Είναι γεγονός ότι οι κοσμογονικές εξελίξεις των τελευταίων χρόνων έχουν κυριολεκτικά επιφέρει μια πλήρη ανατροπή των δεδομένων. Ως εκ τούτου, οι απλουστευτικές προσεγγίσεις και απαντήσεις δεν αρκούν. Στην πραγματικότητα, οι σύγχρονες συνθήκες επιβάλλουν ξανά την απάντηση στο μεγάλο ερώτημα, αν είναι κατορθωτή η πορεία που οδηγεί στη δικαίωση των ελπίδων, των προσδοκιών και των στόχων ενός σοσιαλιστικού δημοκρατικού κινήματος. Αν η σύγχρονη πρόταση του δημοκρατικού σοσιαλισμού μπορεί να αναπτυχθεί και να εφαρμοστεί μέσα στο κλίμα της ιδεολογικής σύγχυσης και ισοπέδωσης που ζούμε. Ιδιαίτερα ενόψει και των έντονων συζητήσεων που γίνονται μέσα στο κλίμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Η νέα τάξη πραγμάτων και ο ασύδοτος καπιταλισμός οδήγησαν σε αυτήν την κρίση. Αποδείχθηκε ότι η νέα τάξη πραγμάτων πάσχει. Γιατί η έλευσή της συνοδεύτηκε από αρνητικές και καταστροφικές συνέπειες. Από βαρύτατο κοινωνικό τίμημα, από βαθιά κρίση αξιών, από τεράστιο οικολογικό κόστος, από μεγάλο πολιτιστικό κενό. Το ζήτημα λοιπόν ως προς την αντιμετώπιση της νέας πολυσύνθετης πραγματικότητας δεν είναι ούτε μια νέα λέξη, ούτε μια νέα θεωρία, ούτε η περιχαράκωση πίσω από παλιά ή νέα ιδεολογήματα, αλλά η δυνατότητα μιας έμπρακτης απάντησης με μια προοδευτική στρατηγική. Τα κόμματα του δημοκρατικού σοσιαλισμού μπορούν, οφείλουν και πρέπει να δώσουν τις δικές τους ολοκληρωμένες προτάσεις.

Για να μπορέσει η πολιτική να βρει ξανά τη χαμένη της ηθική. Για να βρει ξανά η οικονομία την κοινωνική της διάσταση. Για να δοθούν λύσεις στην κρίση της απασχόλησης, στην ανεργία, στην οικολογική καταστροφή, στην πολιτιστική αλλοτρίωση, στην υποβάθμιση του πολίτη μέσα στο σύγχρονο κράτος. Για να οριοθετηθεί ξανά το κοινωνικό κράτος μέσα στις δύσκολες συνθήκες της ανταγωνιστικότητας, της παραγωγικότητας, της ανάπτυξης και του άγριου διεθνούς ανταγωνισμού. Εδώ είναι που τελικά θα κριθούν τα σοσιαλιστικά δημοκρατικά κόμματα.

Με βασικό στόχο ο δημοκρατικός σοσιαλισμός να κερδίσει την αναμέτρηση στην πρόοδο και τη συντήρηση. Και με βασικό μέσο την οικοδόμησή του με το σύγχρονο υλικό της αναγέννησης των ιδεών, των αξιών και των στόχων του. Τελική επιδίωξη αυτής της μεγάλης προσπάθειας είναι η απόρριψη των κοινωνιών των δύο τρίτων και των νεόπτωχων, που εγκαθιδρύονται ήδη ως μοντέλα του συντηρητισμού σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες. Κέντρο ενδιαφέροντος, οι αδύναμοι και οι αποκλεισμένοι της κοινωνίας.

Και ακόμα το μόνιμο ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της άνισης κατανομής πλούτου και τεχνολογίας, που πλήττει βασανιστικά τον Τρίτο Κόσμο. Μόνο έτσι μπορεί η σύγχρονη σοσιαλιστική δημοκρατική αντίληψη να λάμψει με τη δύναμη της ιδεολογίας της και να διαψεύσει τις Κασσάνδρες της προφητείας για το τέλος των ιδεολογιών. Αναδεικνυόμενη κυρίαρχη και παντοδύναμη μέσα από μια ιδεολογικά συγκροτημένη πρόταση, που θα αποσυνδέει τον κοινωνικό ιστό της αλληλεγγύης και θα στηρίζεται στην οικονομική ανάπτυξη, στον ριζοσπαστισμό και τις μεταρρυθμίσεις.

Η ανταπόκριση στις ανάγκες της νέας εποχής, με την οριοθέτηση των νέων κοινωνικών μετώπων, καθιστά αυτήν τη νέα ελπιδοφόρα πορεία μια μονόδρομη επιλογή. Αυτή η επιλογή οφείλει με ρεαλισμό και κοινωνική ευαισθησία να καθιστά αξιόπιστη μια ολοκληρωμένη πρόταση της σοσιαλιστικής δημοκρατικής παράταξης. Η πολύπλευρη κρίση που πλήττει την Ε.Ε., η κρίση αξιοπιστίας των πολιτικών που εφαρμόζονται από τους κυρίαρχους ηγεμονικούς κύκλους της Ένωσης, το χάσμα μεταξύ πλούσιου Βορρά και φτωχού Νότου απαιτούν απαντήσεις και δράσεις.

Οι Ευρωεκλογές του Μαΐου μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν το εφαλτήριο για τη νέα εξόρμηση των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Στη βάση μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης με τους Ευρωπαίους πολίτες.

ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Λ. ΟΜΗΡΟΥ
Πρόεδρος Βουλής των Αντιπροσώπων
και Πρόεδρος Κ.Σ. ΕΔΕΚ