Στη δύσμορφη πατρίδα, τόσο σ’ ελεύθερη όσο και στην ημικατεχόμενη, ο απονευρωμένος Ελληνισμός παρουσιάζει τα τραγικά επίχειρα του γνωστού αυτοκαταστροφικού του συνδρόμου. Αυτής, συγκεκριμένα, να καταγγέλλει συνεχώς και διεθνώς σε κάθε γωνιά της γης τα γνωστά τρία φρικτά τουρκικά κατά της Κύπρου εγκλήματα: την εισβολή, την κατοχή και το διεθνώς ανήκουστο έγκλημα του εποικισμού, επιρρίπτει άμεσα ως σοβαρότερες αιτίες της σημερινής τραγικής μετεξέλιξης του Κυπριακού στους ώμους της ελληνοκυπριακής πλευράς!

Εφευρίσκει όπως και όσο μπορεί αφορμές και αίτια που φορτώνει επιμελώς στους ώμους των Ελληνοκύπριων, παραγνωρίζοντας το ετοιμοπόλεμο στα 1963-64 της τ/κ πλευράς, με τα υπερπλήρη υπερσύχρονα οπλοστάσια και το παντελώς απαράσκευο της ελληνοκυπριακής πλευράς (ο γράφων προχείρως ανασύρει από τη μνήμη την από μέρους του αποστολή της αεροσυνοδού μ. Μαρίνας Ιωάννου, από το Καϊμακλί, στους οπλαρχηγούς αδελφούς Μπαντουβά στης Κρήτης το Ηράκλειο, για να εκζητήσει όσον οπλισμό μπορούσαν να μας διαθέσουν!), την απύθμενη αντίδραση των τουρκικών σοβινιστικών κύκλων στο φυσιολογικότατο αίτημα της Ένωσης του 83% του κυπριακού λαού, για να σταθώ σε δυο μόνο παράγοντες από πολλούς άλλους.

Και τώρα, από πλευράς επισήμου και με τις παρούσες γενναιόδωρες από πλευράς δικής μας προσφορές, αυτοκαταστροφικά οδηγούμαστε σε λύση καθαρά συνομοσπονδιακού τύπου, με το μέλλον του κυπριακού Ελληνισμού όχι μονάχα αβέβαιο, αλλά πασιδήλως εμφανές: την εξάλειψή μας από την πατρογονική γη.

ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ