Ο Συνεργατισμός έπαυσε να υπάρχει. Στη θέση του έχει στηθεί ένας νέος,, σκληρός κρατικός, τραπεζικός μηχανισμός
Υπάρχει ακόμη Συναργατισμός; Το ερώτημα είναι πραγματικό. Η απάντηση είναι γνωστή. Αρνητική. Αυτό που έχει παραμείνει από τον Συνεργατισμό είναι το καταχρηστικό σύνθημα «συνεργατισμός», που εξυπηρετεί μόνο την ιεραρχία του τραπεζικού συστήματος και τους υπαλλήλους. Ιδιαίτερα αυτούς που, παρά τη συμμετοχή τους στην πτώχευση του ευεργητικού Κινήματος, συνεχίζουν να εισπράττουν παχυλούς μισθούς για να καταδυναστεύουν τους πολίτες, που είχαν την ατυχία να δανειστούν χρήματα με πρόθεση να αποπληρώσουν.
Ο Συνεργατισμός έπαυσε να υπάρχει. Στη θέση του έχει στηθεί ένας νέος σκληρός κρατικός τραπεζικός μηχανισμός. Οι υπεύθυνοι της κατάρρευσης διατηρούν κατά το πλείστον τις θέσεις τους και εξακολουθούν να «προσφέρουν» τις υπηρεσίες τους. Με το αζημείωτο, βέβαια. Όμως, αυτοί οι συγκεκριμένοι αξιωματούχοι ούτε για το απλό σύνθημα μπορούν πλέον να εμπνέουν εμπιστοσύνη. Έχουν μείνει μόνοι τους, οι καταθέτες δεν τους εμπιστεύονται και το ατυχές σύνθημα «συνεργατισμός» ηχεί περίεργα. Κληθήκαμε προ ολίγων ημερών σε «Ειδική Γενική Συνέλευση» των μελών ενός από τα 18 εναπομείναντα «Συνεργατικά» Πιστωτικά Ιδρύματα (ΣΠΙ), το οποίο «έχει» αρκετές χιλιάδες μέλη και τζίρο πέραν των 750 εκατομυρίων ευρώ.
Μόνο 120 μέλη, από τις χιλιάδες, ανταποκριθήκαμε στην πρόσκληση και παρευρεθήκαμε. Το 95% απετελείτο από υπαλλήλους και άλλους αξωματούχους του ΣΠΙ, οι οποίοι προσήλθαν κατ' εντολήν για να υπερψηφίσουν την «άνωθεν» επιβληθείσα εισήγηση της Επιτροπείας για νέους, ατυχείς Κανονισμούς. Τα άλλα μέλη, χιλιάδες, αγνόησαν την πρόσκληση. Οι Κανονισμοί υπερψηφίστηκαν βέβαια με την ψήφο του 95% των παρευρισκομένων, δηλαδή σχεδόν μόνον από τους υπαλλήλους. Αυτό συνέβη και λίγες βδομάδες νωρίτερα, σε Γενική Συνέλευση στη ΣΠΕ Αθηένου, όπου όλοι σχεδόν οι υπάλληλοι της ΣΠΕ, αρκετές δεκάδες, προσήλθαν με δέκα εξουσιοδοτήσεις ο κάθε υπάλληλος και κατ' εντολήν υπερψήφισαν, μαζί με τους κομματικούς, την ενσωμάτωση της ΣΠΕ σε άλλο ΣΠΙ.
Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι ο νέος «συνεργατισμός» δεν έχει την εμπιστοσύνη των μελών, δεν γίνονται ικανοποιητικές καταθέσεις και ούτε υπάρχει δυνατότητα για νέα δάνεια. Προς τι λοιπόν η διατήρηση αυτού του συνθήματος, το οποίο σαφώς αντιμετωπίζει ανάλογα προβλήματα και κινδυνεύει να έχει την τύχη της Λαϊκής Τράπεζας και της Τράπεζας Κύπρου; Όμως πάντα υπάρχει ελπίδα. Η ελπίδα ανάκτησης της εμπιστοσύνης στηρίζεται στην άμεση κάθαρση και στη διαφάνεια. Η έρευνα θα πρέπει να καλύπτει τουλάχιστον την ιεραρχία των λεγόμενων «εποπτικών Αρχών» του Εφόρου Συνεργατικών και άλλων, τόσο στο κεντρικό, όσο και σε επαρχιακό επίπεδο, όπου συνειδητά αγνοούσαν τις καταγγελίες για κακοδιαχείριση και/ή, εν πάση περιπτώσει, δεν ασκούσαν με επάρκεια τα καθήκοντα εποπτείας που τους ανατέθηκαν από τον Νόμο. Ο νέος Πρόεδρος της Επιτροπείας της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας έχει ενώπιόν του ονόματα και διευθύνσεις.
Αρκεί να λάβει ταχύτατα τις αποφάσεις δίωξης, οι οποίες να επιτρέπουν και την επιστροφή των χρημάτων που δόλια υπεξαιρέθηκαν από συγκεκριμένες ΣΠΕ και /ή χαρίστηκαν σε συγγενείς και φίλους. Ανάλογη πληροφόρηση έχει και ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας. Χρειάζονται δραστικές αποφάσεις. Όχι ατέρμονες «έρευνες». Η πρόσφατη απόφαση του Προέδρου της Επιτροπείας για παύση 4-5 στελεχών είναι υποτονική και δεν πείθει. Ούτε ονόματα παυθέντων ανακοινώθηκαν, παρ' όλον ότι κάποια διέρρευσαν, ούτε τα ωφελήματα πιθανών εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ που συνοδεύουν την αποχώρησή τους έγιναν γνωστά. Πλανάται και εδώ η εύλογη υποψία περί συναλλαγών. Χωρίς τάχιστες αποφάσεις για πραγματική κάθαρση και διαφάνεια, η εμπιστοσύνη δεν επανέρχεται. Δεν μπορεί να λειτουργήσει νέος «συνεργατισμός» με την ανακύκλωση υπαλλήλων, υπευθύνων της καταστροφής.
ΧΡΙΣΤΟΣ Χ. ΙΩΣΗΦΙΔΗΣ
Δικηγόρος, κοινωνιολόγος, μέλος σε ΣΠΙ
