Απάντηση στον Πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών
Συμμεριζόμαστε τη θλίψη του Πρέσβη των ΗΠΑ στην Κύπρο, που τον αγκάλιασε λόγω θανάτων και τραυματισμών μερικών ομάδων παιδιών στη Συρία ως αποτέλεσμα των εκρήξεων από αέρος και άλλες επιθέσεις, και την οποία εξέφρασε στις 15/3/2014 μέσω άρθρου του στη «Σημερινή». Λυπούμαστε ειλικρινά που τα παιδιά της Συρίας χάνουν τα σχολεία, τα σπίτια και τους γονείς τους. Χαιρετίζουμε και τις προσπάθειες για τη διάσωση των παιδιών της Συρίας. Όμως διερωτόμαστε εάν οι ΗΠΑ με την πολιτική τους είναι σε θέση να σώσουν τα παιδιά της Συρίας και μιας σειράς άλλων χωρών ή πιο σωστό θα είναι να σώζονται και τα παιδιά και οι ίδιες οι χώρες αυτές από τις ενέργειες των ΗΠΑ; Μας εκπλήσσει η υποκρισία και ο ταρτουφισμός του Αμερικανού διπλωμάτη. Δημιουργείται η εντύπωση ότι τα δάκρυά του είναι κροκοδείλια.
Και να γιατί: Ξέρει για τα αναρίθμητα παιδιά που σκοτώθηκαν και έμειναν ανάπηρα είτε ορφανά μετά από βομβαρδισμούς που έκαναν οι Αμερικανοί στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη και αλλού; Όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι οι ΗΠΑ, χωρίς δισταγμούς, βομβάρδιζαν αρκετές ξένες χώρες και πραγματοποιούσαν πολεμικές επεμβάσεις στο εξωτερικό και χωρίς την έγκριση του Σ.Α. του ΟΗΕ. Δηλαδή, θέριζαν ζωές των άοπλων πολιτών μόνο γι' αυτόν τον λόγο, που στην Ουάσιγκτον δεν άρεσαν οι νόμιμοι αρχηγοί αυτών των χωρών, που δεν συμφωνούσαν με την αμερικάνικη πολιτική και δεν ήθελαν να υποταχθούν στην υπαγόρευση των Αμερικανών. Ενώ οι ΗΠΑ σφετερίσθηκαν το δικαίωμα να αποφασίζουν τι είναι δημοκρατικό και τι δεν είναι, τι είναι καλό και τι είναι κακό. Και θεωρούν ότι η κρίση τους πρέπει να είναι νόμος για όλους.
Ο κ.J. Koenig γράφει ότι οι πραγματικά θλιβερές ιστορίες του για τα παιδιά της Συρίας «είναι το αποτέλεσμα της άρνησης του Μπασάρ αλ Άσαντ να δώσει προσοχή στο κάλεσμα του συριακού λαού να παραιτηθεί». Δεν είναι έτσι. Ακριβώς το αντίθετο. Πρώτο. Ο Μπασάρ αλ Άσαντ παραμένει νόμιμος Πρόεδρος της Συρίας (άλλο θέμα ότι δεν τον συμπαθούν οι Αμερικανοί). Δεύτερο, ο Άσαντ δεν κάνει την «εκστρατεία τρόμου», αλλά δίνει απάντηση στις επίμονες προσπάθειες ορισμένων δυνάμεων της συριακής «αντιπολίτευσης» να ανατρέψουν με ένοπλο τρόπο τη νόμιμη συριακή εξουσία. Τρίτο. Οι αντίπαλοί του στην καλύτερη περίπτωση εκφράζουν ένα μέρος του λαού της Συρίας και όχι όλον «τον συριακό λαό».
Εάν όλος ο λαός θα ζητούσε να φύγει, θα του ήταν μάλλον αδύνατο να αντιστέκεται για τρία και πάνω χρόνια. Τέταρτο. Η Ρωσία υποστηρίζει τον νόμιμο Σύρο Πρόεδρο, ενώ οι Αμερικανοί σύμβουλοι βοηθάνε τους στασιαστές, οι οποίοι και υπέθαλψαν «την αύξηση βίαιων εξτρεμιστών», επέβαλαν την τρομοκρατία και διαπράττουν βαναυσότητες στη Συρία.
Ο κ.J. Koenig μεριμνεί για τα παιδιά της Συρίας. Μάλλον οι προσπάθειές του είναι καθαρές. Όμως οι πρακτικές ενέργειες των Αμερικανών τις καθιστούν φαρισαϊκές. Τα παιδιά της Συρίας θα σωθούν μόνον αν οι εχθροπραξίες στην πατρίδα τους θα σταματήσουν. Και αυτό μπορεί να γίνει εάν όλοι οι διεθνείς παίκτες θα καταβάλουν απαραίτητες προσπάθειες προς την πολιτική διευθέτηση του προβλήματος.
ΣΤΑΝΙΣΛΑΒ ΟΣΑΤΣΙ
Πρέσβης της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κυπριακή Δημοκρατία
