Εκείνον που κατηγορούσε τον Διοικητή και εξέταζε το ενδεχόμενο προσφυγής στο Ανώτατο για αποβολή του ή εκείνον που λέει «να σεβαστούμε προσωπικότητες και ανθρώπους, ακόμα και εάν διαφωνούμε»;

Σίγουρα η παραίτηση του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία και τα όσα τραγελαφικά επακολούθησαν, δεν τιμούν ούτε τον πολιτισμένο πολιτικό λόγο ούτε το δημοκρατικό μας σύστημα. Προσωπικά θλίβομαι από το γεγονός ότι Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Γενικός Εισαγγελέας δεν πείθουν την κοινωνία με τα λόγια και τα έργα τους, με αποτέλεσμα η ίδια η κοινωνία να απαξιοί -και όχι τυχαία- θεσμούς και πρόσωπα. Ανέμενα ότι ο Γενικός Εισαγγελέας κ. Κώστας Κληρίδης, στη βάση της νομικής του κατάρτισης, θα υπεράσπιζε και θα αναβάθμιζε τον θεσμό του Γενικού Εισαγγελέα. Ο τρόπος, όμως, με τον οποίο έκλεισε η ποινική δίωξη κατά του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, μόνο απογοήτευση προκαλεί, ενώ αφήνει να αιωρείται πως η εξέλιξη αυτή είναι αποτέλεσμα συναλλαγής. Ας μην ξεχνούμε πως έγιναν φοβερές μεθοδεύσεις για να υποχρεωθεί ο Πανίκος Δημητριάδης να υποβάλει την παραίτησή του από τη θέση του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, με πρωτοστατούντα τον κ. Αναστασιάδη.

Μεταξύ αυτών, θυμίζουμε τη συνέντευξή του στο «Μέγα» στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, όπου κατηγόρησε τον Διοικητή «για πλημμελή άσκηση των καθηκόντων του». Μάλιστα εξαγριωμένος ανέφερε πως η υπομονή και η ανοχή του έναντι του Διοικητή «εξαντλούνται επειδή δεν μπορούσε πλέον να παρακολουθεί την αδράνεια, την έλλειψη επάρκειας, που μόνο ζημιά προκαλούν στον τόπο»… Να θυμίσουμε ακόμα την αποκάλυψη του Προέδρου στην ίδια εκπομπή, ότι εξέταζε το ενδεχόμενο προσφυγής στο Ανώτατο Δικαστήριο ώστε, στο πλαίσιο της νομιμότητας, να ζητήσει την απομάκρυνσή του. Εκτός αυτού υπήρξε όμως και ο διορισμός των δυο εκτελεστικών διευθυντών στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα, που είχε ως στόχο να δυσκολεύει το Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας ακόμα πιο πολύ. Δύο διορισμοί, μάλιστα, που με βάση τα στοιχεία που κατέθεσε η ίδια η Κεντρική Τράπεζα στη Βουλή, κοστίζουν σε μισθούς και ωφελήματα πέραν των 340.000 ευρώ ετησίως…

Κι όμως σήμερα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, μετά τη γνωστοποίηση της αποχώρησης τού Διοικητή, την Τρίτη 11 Μαρτίου, μας αφήνει αποσβολωμένους λέγοντάς μας: «Αυτό που θέλω να πω είναι ένα: Να σεβαστούμε προσωπικότητες και ανθρώπους, ακόμα και εάν διαφωνούμε. Ουδεμία συναλλαγή υπήρξε. Ο κ. Δημητριάδης παραιτήθηκε απλώς για λόγους προσωπικούς και οικογενειακούς…». Και συνεχίζοντας διερωτάται, «γιατί όλοι αυτοί, οι οποίοι ήθελαν να φύγει ο Διοικητής και δημιουργούσαν ένα κλίμα, αυτήν την ώρα, που ο άνθρωπος αποφάσισε ότι θα πρέπει να συνεχίσει την επαγγελματική του καριέρα ως καθηγητής πανεπιστημίου, να θεωρούμε ότι η απόφασή του είναι προϊόν συναλλαγής»; Ποιοι αλήθεια ήθελαν, εκτός από τον ίδιο και τον ΔΗΣΥ, να φύγει ο Διοικητής;

Ποιον Αναστασιάδη θα πρέπει, επιτέλους, να πιστέψουμε: Εκείνον που κατηγορούσε τον Διοικητή για «πλημμελή» άσκηση των καθηκόντων του διαλαλώντας παράλληλα πως η υπομονή και η ανοχή του προς αυτόν «εξαντλούνται» επειδή δεν μπορούσε πλέον να παρακολουθεί την αδράνεια και την έλλειψη επάρκειας που προκαλούν ζημιά στον τόπο ή τον σημερινό συναινετικό κ. Αναστασιάδη;

ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΠΑΠΑΛΑΖΑΡΟΥ
Μέλος Κ.Ε. ΑΚΕΛ