Εμείς, εδώ κι αρκετό καιρό, ακούμε το «ο πέλεκυς θα είναι βαρύς» στους όποιους ή όσους ενόχους, κι όμως ο πέλεκυς κάπου επέπεσε και θρυμματίστηκε

Ζούμε μια περίοδο πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής αβεβαιότητας. Από τη μια το Κυπριακό, που παρ’ όλες τις προσπάθειες και την ειλικρινή επιθυμία των κατά καιρούς κυβερνώντων για λύση, προσκρούει στη σκληρή στάση, την αδιαλλαξία και τις υπέρμετρες απαιτήσεις των Τούρκων, οι οποίοι ενισχύονται και μέσα από τις πρωτοβουλίες καλοθελητών.

Από την άλλη, η οικονομική κρίση στραγγαλίζει την αξιοπρέπεια του πολίτη, η φτώχια ταπεινώνεται μέσα από την αναζήτηση τροφής σε συσσίτια ή κοινωνικά παντοπωλεία, οι ηλικιωμένοι ασθμαίνουν κάτω από το βάρος της ανέχειας, ενώ το ανεργιακό βαρόμετρο χτυπά ή κορυφώνεται στις νέες και στους νέους. Τα σκάνδαλα έχουν αποσυνθέσει την κοινωνία, με πρωτεργάτες ή υπαίτιους αυτούς που ξεγύμνωσαν το κράτος με τις ληστείες και τις κλεψιές τους, με τις απάτες κι εκμετάλλευση αξιογράφων και δανείων, ή τις μεταφορές τους στο εξωτερικό των εκατομμυρίων.

Σημείωση: Παρόμοιες καταστάσεις σκανδάλων, χρηματισμού και διαφθοράς έζησε κάποτε η Αθήνα επί Λυκούργου (του Αθηναίου).
Ο Λυκούργος, ο οραματιστής του χαρακτήρα του «Νέου Περικλή» και του «Σολώνιου κράτους», αυστηρός και άτεγκτος προς τους φαύλους-κατόρθωσε κι επέτυχε την κάθαρση μέσα από την αυστηρή εφαρμογή των νόμων και την τιμωρία των ενόχων. Σε μια επιστολή του προς τους υπευθύνους έγραφε: Πολλές υποθέσεις έχουν εισαχθεί ενώπιόν σας και τίποτε δεν έχετε κάμει για τόσο σοβαρές υποθέσεις.

Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση πλούσιου Αθηναίου, ο οποίος σε μια κρίσιμη κατάσταση της πατρίδας του, την εγκατέλειψε μεταφέροντας μαζί του ολόκληρη την κινητή περιουσία του. Όταν, ύστερα από πέντε χρόνια, επέστρεψε στην πατρίδα του -νομιζόμενος πως το «έργο» του είχε παραγραφεί- ο Λυκούργος τον κατήγγειλε επί εσχάτη προδοσία στην εκκλησία του δήμου.

Τοις φρονίμοις ολίγα. Εμείς, εδώ κι αρκετό καιρό, ακούμε το «ο πέλεκυς θα είναι βαρύς» στους όποιους ή όσους ενόχους, κι όμως ο πέλεκυς κάπου επέπεσε και θρυμματίστηκε. Κανένα χέρι δεν είδαμε να υψώνεται κι ούτε πού βρίσκεται γνωρίζουμε. Στο όνομα διαφύλαξης των της οικονομίας και προάσπισης της πατρίδας, υπάρχει η αναγκαιότητα δίωξης εκείνων που ασέλγησαν στη συνείδηση και στους Νόμους της πολιτείας.

Προς τούτο, τρεις είναι οι όροι για διατήρηση της Δημοκρατίας:
*Διατάξεις των Νόμων.
*Η κατηγορία κατά ενόχων.
*Η δικαστική εξουσία.
Η δικαιοσύνη κατά τον Λυκούργο αξίζει την τιμή και τον θαυμασμό μας, και κανένας δεν είναι καλό να πλουτίζει με άνομα μέσα.

Καιρός να αναδείξουμε σαν μοντέλο πολιτείας την «πάτριο πολιτεία».
(Λυκούργος)

ΛΟΪΖΟΣ ΠΙΠΗΣ