Οι συνεδρίες της Ολομέλειας για το νομοσχέδιο των αποκρατικοποιήσεων ήταν ακόμα μια επιβεβαίωση της κυβερνητικής πολιτικής

Τι ρόλο διαδραματίζει η Βουλή, όταν συνεχώς βρίσκεται προ τετελεσμένων και με «το πιστόλι στον κρόταφο»; Πώς εξυπηρετείται ο θεσμός του Κοινοβουλίου, όταν οι βουλευτές απλώς καλούνται να επικυρώσουν τυπικά μιαν απόφαση που λήφθηκε από εξωθεσμικά κέντρα εξουσίας; Ποιους πραγματικά εκπροσωπούν οι βουλευτές, όταν αποφασίζουν υπέρ ή κατά ενός νομοσχεδίου στο οποίο δεν μπορούν να αλλάξουν ούτε μια τελεία χωρίς να λάβουν έγκριση από την…Τρόικα;

Πόσες φορές θα επαναληφθεί ο εκβιασμός του «ψηφίστε ή χρεοκοπήστε» και πόσες φορές η Βουλή θα υποκύπτει στα τελεσίγραφα της Κυβέρνησης; Δυστυχώς, οι συνεδρίες της Ολομέλειας της Βουλής για το νομοσχέδιο των αποκρατικοποιήσεων ημικρατικών οργανισμών ήταν ακόμα μια επιβεβαίωση της κυβερνητικής πολιτικής. Και οι προσθήκες που έκανε το Υπουργείο Οικονομικών για να ικανοποιήσει τα δύο ΔΗΚΟ, αποδεικνύουν ότι το μόνο πράγμα που ενδιέφερε την Κυβέρνηση ήταν η ψήφιση του νομοσχεδίου.

Με ή χωρίς τις τάχατες «ουσιαστικές αλλαγές». Ποιος έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι αν η Κυβέρνηση διέθετε την πλειοψηφία στη Βουλή, θα αναζητούσε δεκανίκι από το πρόθυμο ΔΗΚΟ; Η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση ούτε καν εξέτασε τις ενστάσεις της αντιπολίτευσης για τα θέματα εθνικής ασφάλειας, ούτε καν λογάριασε τις ανησυχίες για ενδεχόμενο ξεπούλημα δημόσιου πλούτου, ούτε καν μελέτησε την πρόταση της Συμμαχίας Πολιτών για άντληση του απαιτούμενου 1,4 δις ευρώ χωρίς να χρειαστεί να γίνουν ιδιωτικοποιήσεις.

Η Κυβέρνηση έδρασε (όπως έπραξε ξανά στο παρελθόν) ως το εκτελεστικό όργανο της Τρόικας. Έφερε στο παρά πέντε και με τη μορφή του κατεπείγοντος ένα από τα πιο σημαντικά νομοσχέδια των τελευταίων ετών και απαιτούσε(!) ετσιθελικά να ψηφιστεί ως έχει. Χωρίς να προηγηθεί διάλογος, χωρίς να υπάρξει δημόσια διαβούλευση, χωρίς να απαντηθούν επαρκώς και με σαφήνεια τα δεκάδες σοβαρά ερωτήματα. Η κυβέρνηση Αναστασιάδη (μαζί με το ΔΗΚΟ που ήταν έτοιμο να στηρίξει και το πρώτο νομοσχέδιο χωρίς τις «ουσιαστικές αλλαγές» που το ίδιο πρότεινε!) έφθασε στο σημείο να απειλεί τον κυπριακό λαό με στάση πληρωμών! Δηλαδή, αυτοί που φέρουν ακεραία την ευθύνη για τη δημιουργία των ασφυκτικών χρονοδιαγραμμάτων και αυτοί που αρνήθηκαν τον διάλογο, απειλούσαν Βουλή και πολίτες ότι, αν δεν ψηφιστεί το νομοσχέδιο, θα χρεοκοπήσουμε. Αυτό κι αν είναι ορισμός του εκβιασμού!

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΙΕΖΕΚΙΗΛ
Μέλος της Πολιτικής Συγκλήτου της
Συμμαχίας Πολιτών