Η Πυραμίδα του Maslow αποτελεί ίσως την πλέον διαδεδομένη θεωρία ανάλυσης της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Ο Αμερικανός ψυχολόγος, Abraham Harold Maslow, ιεράρχησε τις ανθρώπινες ανάγκες σε πέντε βασικά επίπεδα, ξεκινώντας από τα πλέον πρωτόγονα και καταλήγοντας στα πλέον ώριμα και καλλιεργημένα. Τα επίπεδα αυτά είναι: Επιβίωση, Ασφάλεια, Κοινωνική Αποδοχή, Αυτοεκτίμηση και Αυτοολοκλήρωση. Το κάθε άτομο, ανάλογα με τις εμπειρίες που βιώνει και τις ανάγκες που αυτές δημιουργούν, μπορεί να τοποθετηθεί σε μιαν από τις πέντε βαθμίδες, οι οποίες και δικαιολογούν σε μεγάλο βαθμό τη συμπεριφορά του.
Δυστυχώς, στην Κύπρο παραμένουμε κολλημένοι στα χαμηλά. Οι αντικειμενικές παρενέργειες που δημιούργησαν για περισσότερο από μισό αιώνα οι διακοινοτικές ταραχές, η τουρκική εισβολή, ο αγώνας για δικαίωση και αναζήτηση συνθηκών ασφάλειας, αλλά και εσχάτως η πρωτόγνωρη οικονομική κρίση που βιώνουμε, μας έχουν κρατήσει καθηλωμένους στην ικανοποίηση βασικών μας αναγκών. Με όλες τις δυσάρεστες παρενέργειες που αυτό επιφέρει.
Φόβος για αλλαγή και αποδοχή του καινούριου, κοινωνικός ρατσισμός, πολιτικός λαϊκισμός και καιροσκοπισμός, ροπή προς το εύκολο κέρδος, ατομικισμός, υπερκατανάλωση και αποσάθρωση του κοινωνικού ιστού, αυτά είναι μόνο μερικά από τα συμπτώματα μιας κοινωνίας που επιθυμεί να ικανοποιεί μονάχα τις βασικές της ανάγκες. Για δεκαετίες η πολιτική ζωή, επίσης περιστρεφόταν γύρω από την ικανοποίηση των αναγκών αυτών. Ή καλύτερα στην εκμετάλλευσή τους. Η πρακτική αυτή, όμως, έχει πλέον χρεοκοπήσει.
Τα στείρα συνθήματα, ούτε έχουν οδηγήσει στην επανένωση της πατρίδας μας, ούτε έχουν δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες διαβίωσης για εμάς και τα παιδιά μας. Αντίθετα, χρησιμοποιήθηκαν για την οικοδόμηση πολιτικών καριέρων και πολλές φορές για την αιτιολόγηση λανθασμένων αποφάσεων και πρακτικών. Για χρόνια οι πολίτες επέλεγαν να αγνοούν την πραγματικότητα, ιδιαίτερα όταν η κυπριακή κοινωνία βίωνε μια επίπλαστη ευμάρεια. Σήμερα, όμως, είναι ευρύτατα διαδεδομένη η αντίληψη ότι, οι παθογένειες του πολιτικού και κοινωνικο-οικονομικού μας συστήματος ευθύνονται για την τωρινή δυστυχία που βιώνουν δεκάδες χιλιάδες πολίτες. Αυτό έχει οδηγήσει σε μια ευρύτερη απαξίωση της πολιτικής.
Μιαν απαξίωση που, όσο δικαιολογημένη και αν είναι, εάν είναι παρατεταμένη, θα οδηγήσει σε περιπέτειες. Τα πολιτικά κόμματα έχουν ευθύνη να αλλάξουν. Να αντιληφθούν ότι, πέρα από την ικανοποίηση των βασικών αναγκών, έχουν την ευθύνη να δημιουργήσουν εκείνες τις προϋποθέσεις που θα επιτρέψουν στην κοινωνία να κάνει το άλμα. Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα του Νίκου Αναστασιάδη και κατ’ επέκτασιν του ΔΗΣΥ. Έχοντας παραλάβει μια χώρα στα πρόθυρα της οικονομικής καταστροφής και το εθνικό θέμα σε πλήρη στασιμότητα -η οποία εδραίωνει τις συνέπειες και παθογένειες της διχοτόμησης- ανέλαβε την ευθύνη της ανοικοδόμησης επί ερειπίων.
Μετά από ένα χρόνο πιστεύω ότι δικαιούμαστε να ελπίζουμε. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έγιναν ή δεν γίνονται λάθη. Όμως έχω την αίσθηση ότι μπορεί σε ορισμένα μικρά να παραμένουμε μικροί, αλλά στα μεγάλα υπάρχει πραγματική βούληση να γίνουμε καλύτεροι. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης κατόρθωσε σε σύντομο χρονικό διάστημα και παρά τις έντονες αμφισβητήσεις να θέσει υπό έλεγχο την ενεξέλεγκτη κατάσταση στην οικονομία και να ξεκινήσει την αργή και επίπονη προσπάθεια για επούλωση πληγών και επανάκαμψη.
Παράλληλα, έδωσε νέα ώθηση στη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού και κατόρθωσε μέσα από το πρόσφατο Κοινό Ανακοινωθέν να διασφαλίσει τις βασικές μας ανησυχίες και να θέσει ένα ικανοποιητικό πλαίσιο διαπραγμάτευσης. Ακόμη, πέτυχε την ενεργοποίηση του διεθνούς παράγοντα και ιδιαίτερα των Ηνωμένων Πολιτειών σε πρωτόγνωρο βαθμό. Είναι φανερό ότι, όπως και στο παρελθόν, έτσι και τώρα υπάρχουν οι δυνάμεις της συντήρησης και του κατεστημένου, που θα επιχειρήσουν να σταματήσουν τις εξελίξεις. Όχι διότι θέλουν το κακό μας, αλλά επειδή αδυνατούν να ξεφύγουν από τον πυθμένα της Πυραμίδας του Μάσλοου. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης με τη στήριξη του ΔΗΣΥ έχουν χρέος να κοιτάξουν μπροστά. Ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους.
Η αναδιοργάνωση του κράτους, η ανοικοδόμηση μιας σταθερής και βιώσιμης οικονομίας και η επανένωση της πατρίδας μας θα αλλάξουν ριζικά την κοινωνία μας. Θα την βοηθήσουν να κάνει το μεγάλο άλμα και να ξεφύγει από τη μιζέρια της ανασφάλειας και του ατομικισμού, ενώ παράλληλα θα απελευθερώσουν τις δυνάμεις του εκσυγχρονισμού και της θετικής αμφισβήτησης, που διαθέτει κάθε κοινωνία. Σε αυτήν την πορεία ο Πρόεδρος ορθά επιλέγει να τηρήσει χαμηλούς τόνους και να αναζητήσει συμμάχους. Αυτή δεν είναι ώρα επίρριψης ευθυνών και αυτοδικαίωσης, αλλά συνένωσης δυνάμεων για τα μεγάλα. Έχουμε όλοι μας ευθύνη να συμβάλουμε θετικά σε αυτήν την προσπάθεια. Ας δηλώσουμε, λοιπόν, παρόντες!
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ
Μέλος Εκτελεστικού Γραφείου ΔΗΣΥ
