Οι κυβερνώντες, από ντελάληδες της διεκδίκησης, έγιναν προαγωγοί της υποταγής και των εκβιασμών

Η Δεξιά πολλές φορές έχει αποδείξει ότι «ξέρει πολλά από λόγια» τα οποία, όταν κάνει τη δουλειά της, τα «ξεχνά» πράττοντας ακριβώς το αντίθετο. Η πρόσφατη ιστορία του τόπου προσφέρει πολλά παραδείγματα. Αρκεί μόνο να υπενθυμίσουμε το φιάσκο των πυραύλων S300, οι οποίοι εξασφάλισαν στον Γλαύκο Κληρίδη δεύτερη προεδρική θητεία, αλλά ποτέ δεν έφτασαν στην Κύπρο. Ο κ. Αναστασιάδης και τα κόμματα που τον υποστήριξαν εφάρμοσαν μαζικά αυτήν την παραπλανητική τακτική στην περίοδο των προεδρικών εκλογών.

Μια από τις προεκλογικές δεσμεύσεις του Προέδρου ήταν ότι θα διεκδικήσει για την Κύπρο το καλύτερο δυνατόν για την Κύπρο στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα. Με αυτόν τον τρόπο οι σημερινοί κυβερνώντες υφάρπαξαν τις ψήφους των πολιτών πουλώντας προσδοκίες ότι αυτοί μπορούν να τα καταφέρουν καλύτερα. Αυτήν την προσδοκία το επικοινωνιακό επιτελείο του κ. Αναστασιάδη συμπύκνωσε σε δύο συνθήματα: «Η κρίση θέλει ηγέτη» και «Η Κύπρος δεν είναι μόνη». Με αυτά τα συνθήματα γέμισαν προεκλογικά οι δρόμοι σε τεράστιες πολυδάπανες διαφημίσεις.

Μερικές μόνο ημέρες μετά τις εκλογές, τα δύο συνθήματα (μαζί με όλες τις σχετικές δεσμεύσεις του κ. Αναστασιάδη) συνεθλίβησαν κάτω από το βάρος της πραγματικότητας. Η Κύπρος στο Γιούρογκρουπ του Μαρτίου 2013 έμεινε απελπιστικά μόνη. Οι αγκαλιές, τα φιλάκια και οι φιλοφρονήσεις της προεκλογικής φιέστας που έστησε στη Λεμεσό ο ΔΗΣΥ μαζί με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα μετατράπηκαν σε αφόρητες πιέσεις και εκβιασμούς των «φίλων» του κ. Αναστασιάδη. «Μου έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο», δήλωσε ο Πρόεδρος και μονομιάς το σύνθημα «Η κρίση θέλει ηγέτη» έγινε ανέκδοτο. Ανέκδοτο έγινε και η προεκλογική δέσμευση του Προέδρου ότι «δεν συζητώ καν το κούρεμα καταθέσεων».

Η προεκλογική συνθηματολογία για διεκδικητική διαπραγμάτευση, μετεκλογικά άλλαξε ριζικά. Οι κυβερνώντες, από ντελάληδες της διεκδίκησης, έγιναν προαγωγοί της υποταγής και των εκβιασμών. Αν δεν ψηφιστεί το νομοσχέδιο, ισχυρίστηκαν οι κυβερνώντες, «θα μείνουν απλήρωτοι οι δημόσιοι υπάλληλοι», «θα διακοπεί το χρηματοδοτικό πρόγραμμα», «θα χάσουμε την αξιοπιστία μας». Η πραγματική κρίση έδειξε πόσο κρατάνε τα κότσια του ηγέτη. Κι επειδή ο ηγέτης πήρε απροβίβαστο στις εξετάσεις, οι πολίτες δικαίως διερωτώνται: Πώς θα συμπεριφερθεί ο ηγέτης αν κάποιοι του βάλουν το πιστόλι στον κρόταφο για το φυσικό αέριο, το Κυπριακό ή άλλο ζωτικό θέμα για την Κύπρο και τον λαό;

Οι κυβερνώντες, μετά το κάζο της πρώτης απόφασης της Βουλής, προσπάθησαν να ρελανσάρουν δηλώνοντας ότι αυτοί που απέρριψαν το νομοσχέδιο πρέπει να προτείνουν λύσεις. Δεν θα προτάξουμε το αυτονόητο ότι αυτοί είναι η κυβέρνηση, άρα αυτοί θα πρέπει να βρουν τις λύσεις, που προεκλογικά έλεγαν ότι τις είχαν. Θα υπενθυμίσουμε απλώς ότι το ΑΚΕΛ εδώ και καιρό υποδεικνύει ότι ο Πρόεδρος πρέπει να κάνει αυτό για το οποίο προεκλογικά είχε δεσμευτεί. Να ζητήσει επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου για τις ιδιωτικοποιήσεις, τις οποίες αυτός πρότεινε και συμφώνησε, και να αναζητήσει εναλλακτικούς τρόπους χρηματοδότησης του χρέους. Με αυτόν τον τρόπο ο τόπος μπορεί να γλιτώσει τις ιδιωτικοποιήσεις και ο Πρόεδρος ίσως περισώσει ένα μικρό έστω μέρος της χαμένης αξιοπιστίας του.

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
Μέλος Πολιτικού Γραφείου ΑΚΕΛ