Το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης καλεί τον λαό να μη μένει απαθής έναντι της αδιαφορίας των πολιτικών για την καθημερινότητά του
Αυτός ο τόπος, είτε ως κομμάτι του ελληνικού Έθνους είτε ως ανεξάρτητο κράτος, από τα βάθη των αιώνων μέχρι και σήμερα παλεύει ενάντια σε κατακτητές, σε εισβολές, σε κατοχές, αγωνίζεται να επιβιώσει και να εξασφαλίσει τη μελλοντική παρουσία του Ελληνισμού στο νησί.
Το κυπριακό πρόβλημα, παρά το ότι χρονολογείται, έγινε εντονότερο μετά την τουρκική εισβολή, καθώς, εκτός των εθνικών ζητημάτων, η εισβολή της Τουρκίας και οι συνέπειές της έχουν προκαλέσει και κοινωνικά ζητήματα.
Δυστυχώς, το κυπριακό πρόβλημα, δικαιολογημένα, είχε κυριαρχήσει σε όλο το φάσμα της δημόσιας και συλλογικής ζωής, αλλά και στη ζωή του καθενός από τους Κυπρίους. Μέχρι και όλες οι εκφάνσεις της τέχνης ήταν αφιερωμένες αποκλειστικά στο Κυπριακό. Ωστόσο, η σημαντικότητα του εθνικού μας προβλήματος και η έγνοια που έχει ο λαός για την έκβαση του Κυπριακού είναι αντιστρόφως ανάλογη του πραγματικού ενδιαφέροντος και της ικανότητας της ηγεσίας του τόπου να χειριστεί είτε το Κυπριακό είτε τα άλλα θέματα που απασχολούν την κοινωνία. Ευνοιοκρατία και νεποτισμός.
Οι ταγοί μας, διαχρονικά, κρύβονται πίσω από τον χειρισμό του κυπριακού προβλήματος, για να δικαιολογήσουν την ανικανότητά τους να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα μιας ραγδαία μεταβαλλόμενης κοινωνίας και ενός λαού, που πέρασε απότομα από την αγροτική οικονομία και ζωή στον τουρισμό, στις υπηρεσίες, γενικά στην ανάπτυξη. Η κοινωνία μας περνά εδώ και πολλά χρόνια, πολύ πριν από την οικονομική κρίση, πνευματική και πολιτιστική κρίση. Δεν αφέθη να ωριμάσει μέσα στον χρόνο γιατί την «παίδευαν» τόσοι δυνάστες και δεινά, που αδυνατούσε να αντεπεξέλθει. Η παιδεία μετατράπηκε σε απλή εκπαίδευση, η οποία και αυτή απέτυχε, καθώς οι μαθητές μας είναι τελευταίοι στις επιδόσεις βασικών μαθημάτων.
Οι λεγόμενες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις απορρύθμισαν πλήρως την εκπαίδευση, με σοβαρές συνέπειες για τη μετέπειτα πορεία των νέων ανθρώπων και οι επιβουλές των ξένων συμφερόντων και παρεμβάσεις μάς κατάντησαν μισάνθρωπους. Η κοινωνική δράση της πολιτείας, διαχρονικά, όλων των κυβερνήσεων, περιορίστηκε σε επιδοματική πολιτική, ενόσω το κράτος είχε την οικονομική δυνατότητα. Στην ουσία δεν υπήρξε ποτέ σωστή κοινωνική πολιτική, ούτε για τα παιδιά ούτε για τις εργαζόμενες μητέρες ούτε για την τρίτη ηλικία. Γενικά η κοινωνία αφέθηκε να εξελίσσεται άτακτα και χωρίς αξίες και αρχές. Η ανασφάλεια έχει κυριαρχήσει. Η εγκληματικότητα έχει ξεφύγει από τα συνήθη πλαίσιά της και έχει επεκταθεί σε όλα τα στρώματα της κοινωνίας. Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται και από την ακατάσχετη είσοδο στην Κύπρο αλλοδαπών, λαθρομεταναστών, από τα ανεξέλεγκτα οδοφράγματα και την τουρκολαγνία.
Οι υπηρεσίες του Δημοσίου φθίνουν ποιοτικά συνεχώς. Ο πολίτης, στις πλείστες των περιπτώσεων, αντιμετωπίζεται ως ενοχλητικός μπελάς και όχι ως ο δικαιούχος της παροχής των υπηρεσιών από την πολιτεία. Τα κατάλοιπα της αγγλικής αποικιοκρατίας ακόμα βυσσοδομούν. Οι δομές της δημόσιας, πολιτικής και οικονομικής ζωής είναι διεφθαρμένες. Η σήψη και η διαφθορά επικρατούν παντού και η αναξιοκρατία είναι το κυρίαρχο κριτήριο της πρόσληψης ή της ανέλιξης. Η ύπαιθρος έχει εγκαταλειφθεί. Δεν υπάρχουν αποκεντρωμένες υπηρεσίες στις αγροτικές κοινότητες, οι συγκοινωνίες είναι υποτυπώδεις, το οδικό σύστημα είναι ελλιπέστατο και σε κακή κατάσταση και όλα αυτά οδηγούν στην ερήμωση και στην αστυφιλία. Το περιβάλλον είναι όχι σε δεύτερη μοίρα, αλλά πολύ πίσω στην ιεράρχηση τής εκάστοτε κυβέρνησης. Δεν έχουν αξιοποιηθεί τα πλεονεκτήματα της Κύπρου, με αποτέλεσμα να έχουμε σχεδόν μηδενική πράσινη ενέργεια και την εγκατάλειψη της ενασχόλησης του πληθυσμού με την πρωτογενή βιομηχανία και γεωργία.
Το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης θα μπορούσε να καταγράψει πολλά, τα οποία αποδεικνύουν ότι η μονοθεματική ενασχόληση με το Κυπριακό αφήνει την κοινωνία απροστάτευτη και στάσιμη. Επαναλαμβάνουμε ότι είναι φυσικό το Κυπριακό να είναι πρώτο στο ενδιαφέρον της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας. Πλην, όμως, η χώρα πρέπει να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις των καιρών. Και φαίνεται πως οι πολιτικοί μας, επικαλούμενοι τη δήθεν έγνοια τους για το Κυπριακό, αιτιολογούν την αποτυχία τους και την ανεπάρκειά τους στα υπόλοιπα. Να σημειώσουμε βεβαίως πως και στο Κυπριακό η ηγεσία μας έχει αποτύχει οικτρά, καθώς μας έχει φέρει ένα βήμα πριν από την κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης καλεί τον λαό να μη μένει απαθής έναντι της αδιαφορίας των πολιτικών για την καθημερινότητά του. Οργάνωση σε ομάδες κοινωνικής πίεσης και δράση, εδώ και τώρα, απαιτούνται, για να ανατραπεί η απαξιωτική στάση της κυβέρνησης και των κομμάτων απέναντι στην κοινωνία.
ΚΡΙΝΟΣ Ζ. ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου
