Πισωγυρίζοντες στις σελίδες της ιστορίας, μαθαίνουμε πως πρέπει να θυμούμαστε τα όσα στην πορεία μας για ανάκτηση της ελευθερίας μας πάθαμε και να είμαστε σε εγρήγορση, χωρίς να ξεχνούμε. Παντού και πάντα, τα παθήματά μας να μας γίνονται μαθήματα γιατί, σύμφωνα με τη λαϊκή σοφία, «όποιο πάθημα ξεχνούμε, θα το ξαναπάθουμε». Οι Χάνεϊ και Ντε Σότοι, και οι απειλές τους για «κεράμους επί των κεφαλών μας» και για «έρεβος» που θα «επήρχετο», θα επανέλθουν με διαφορετικό τρόπο, με διαφορετικά πρόσωπα αλλά με την ίδια σφοδρότητα.

Πιστεύουμε πως χρειάζεται προσοχή και η όσο το δυνατό συνετή διαχείριση του εθνικού μας προβλήματος για αποφυγή «πεπατημένων λαθών μας». Ανοικτά και άγρυπνα πρέπει να είναι τα μάτια της ψυχής μας, για να μπορούμε μέσα από τα αντανακλαστικά μας να εντοπίζουμε υφάλους, ύπουλους σκοπούς και ορέξεις του εχθρού ή των υποστηρικτών του.

Για την πρώτη -Τουρκία- στόχος της είναι η αποελληνοποίηση της Κύπρου. Μέσα από τις απαιτήσεις της για δύο «συνιστώσες πολιτείες» επιδιώκει -εμπλουτίζοντας το «κρατίδιό της» με υπανάπτυκτους της Ανατολίας- να αλώσει, να ποδηγετήσει και να κατακτήσει ολόκληρη την επικράτεια, καθιστώντας την εξαρτημένη μειοψηφία («κάθε ζευγάρι πρέπει να κάνει όχι λιγότερα από τέσσερα παιδιά», δήλωσε ο Ερντογάν στα κατεχόμενα).

Για τους δεύτερους -Αμερικανούς-, μέσα από μια μακροπρόθεσμη στρατηγική επιδιώκουν να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντά τους στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτοί που μας αφάνισαν και μας κατέκαυσαν μια ολόκληρη χώρα προσποιούνται και καμώνονται τώρα σαν φίλοι μας, προσφέροντές μας και τα δώρα τους. Αυτή η ασυνήθης δραστηριότητά τους, όμως, κάθε άλλο από αφιλοκερδείς επιδιώξεις έχει:

*Οι σχέσεις Ισραήλ - Τουρκίας και Ισραήλ - Αμερικής που τείνουν προς βελτίωση.
*Η πάση θυσία ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (η οποία, αν και στον προθάλαμο, αρνείται να αναγνωρίσει την οντότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας).
*Η ανακάλυψη υδρογονανθράκων στο νησί.

Όλα αυτά τής δίνουν την ευκαιρία να κυριαρχεί στην Ανατολική Μεσόγειο. Αγνοούν, όμως, οι θιασώτες πως με την ένταξη της Τουρκίας, θα έχει τον μεγαλύτερο αριθμό εκπροσώπων στο Κοινοβούλιο λόγω πληθυσμού και η Ευρώπη θα πλημμυρίσει από τους Τούρκους. Αντί για μαλλί, η Ευρώπη θα βγει κουρεμένη.

Όσο για τον αξιωματούχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης -Μπαρόζο- με τις διφορούμενες δηλώσεις του, τι να πούμε; Αντί να μιλήσουν όλοι καθαρά, τουναντίον υποβαθμίζουν το θύμα και προωθούν το θύτη με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ό,τι και να πούμε ή να σταχυολογήσουμε και να κρίνουμε τις ενέργειές τους, εμείς καλοδεχόμαστε τις πρωτοβουλίες της Αμερικής και των άλλων, νοουμένου ότι θα επιφέρουν τις αναγκαίες αλλαγές για μια λύση που θα αποτρέπει το συνομοσπονδιακό μόρφωμα με εγγυήσεις της Τουρκίας, αλλά να είναι λειτουργική και δημοκρατική, που να συνάδει με τις αρχές και αξίες του Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Δικαίου.

ΛΟΙΖΟΣ ΠΙΠΗΣ