Ο ισχυρισμός του προέδρου του ΔΗΚΟ ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παραβίασε τις προεκλογικές του δεσμεύσεις έναντι του ΔΗΚΟ είναι πρόωρος, αβάσιμος και προσχηματικός
Σε μια χώρα η οποία βρίσκεται στο μέσο βαθιάς οικονομικής κρίσης, με τους θεσμούς της πολιτείας να αμφισβητούνται, κρίσιμες αποφάσεις που επηρεάζουν το μέλλον του τόπου και του λαού θα πρέπει να λαμβάνονται στη βάση υπεύθυνων πολιτικών, με ψυχραιμία, σύνεση και μετριοπάθεια. Είναι γεγονός πως η απόφαση του Προέδρου του ΔΗΚΟ να αποχωρήσει από την Κυβέρνηση δημιουργεί νέα πολιτικά δεδομένα, οι συνέπειες της οποίας, σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, είναι δύσκολο να εκτιμηθούν με ακρίβεια.
Ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ έχει δίκαιο που κατηγορεί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι αθέτησε τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Το προεκλογικό πρόγραμμα έχει όντως παραβιαστεί, όχι όμως για το Κυπριακό, αλλά για τις ιδιωτικοποιήσεις των ημικρατικών οργανισμών.
Οι εξελίξεις στο Κυπριακό δεν αποτελούν την πραγματική αιτία για αποχώρηση από το κυβερνητικό σχήμα. Οι εξελίξεις στο Κυπριακό αποτελούν το πρόσχημα ή την αφορμή για την υλοποίηση ενός σχεδίου, το οποίο εξυπηρετεί μόνο προσωπικές στρατηγικές. Και αυτό, γιατί οι κίνδυνοι και οι υποχωρήσεις που καταγράφει ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ στις επιστολές του προς τον ΠτΔ, αλλά και στην τοποθέτηση/πρότασή του στο Εκτελεστικό Γραφείο του Κόμματος για αποχώρηση, έχουν ήδη πραγματοποιηθεί κατά την κρίσιμη περίοδο 2003-2004, όταν:
1. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος αποδέχθηκε τη διαπραγμάτευση του σχεδίου Ανάν 3, του οποίου η φιλοσοφία και η αρχιτεκτονική ήταν η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατία και η παρθενογένεση ενός νέου εκτρωματικού μορφώματος.
2. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος αποδέχθηκε την επιδιαιτησία και τον καθορισμό ασφυκτικών χρονοδιαγραμμάτων.
3. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, παρόλο που θεωρούσε το σχέδιο Ανάν εκτρωματικό, το έθεσε τελικά σε δημοψήφισμα. Συνεπώς, αν σήμερα ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ εγείρει θέμα κυριαρχικών δικαιωμάτων, λόγω ακριβώς των δημοψηφισμάτων, με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος πως τα κυριαρχικά αυτά δικαιώματα παραχωρήθηκαν στο δημοψήφισμα του 2004.
4. Ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος, παρουσιάζοντας την κωδικοποίηση τον Ιούνιο του 2005 στον ΟΗΕ, η κωδικοποίηση αυτή εμπεριείχε πολύ περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά με το σχέδιο Ανάν ως προς την ορολογία, δομή και θεματολογία της σε σύγκριση με το Κοινό Ανακοινωθέν.
Δυστυχώς, η στάση και η συμπεριφορά του σημερινού Προέδρου του ΔΗΚΟ ευνοεί τη δημιουργία διχαστικών συνθηκών για τον τόπο και μια νέα περιρρέουσα ατμόσφαιρα, με τον κίνδυνο να αναξέσει παλιές πληγές και να εκτεθούν προσωπικότητες. Στη βάση των πιο πάνω, κρίνω πως ο ισχυρισμός του Προέδρου του ΔΗΚΟ ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παραβίασε τις προεκλογικές του δεσμεύσεις έναντι του ΔΗΚΟ είναι πρόωρος, αβάσιμος και προσχηματικός. Πρόκειται για ειλημμένη απόφαση, με το Κοινό Ανακοινωθέν να αποτελεί βασικά το σύνθημα για την έναρξη υλοποίησης του σχεδιασμού με καταληκτική ημερομηνία τις προεδρικές εκλογές του 2018.
Άλλωστε, τόσο οι στενοί συνεργάτες του Προέδρου του ΔΗΚΟ, όπως ο κ. Χρύσης Παντελίδης, όσο και ο ίδιος, όπως παραδέχθηκε σε κάποιους κομματικούς αξιωματούχους, πιστεύουν ότι το ΔΗΚΟ δεν κινδυνεύει από το Κοινό Ανακοινωθέν, αλλά από τον Γιώργο Λιλλήκα. Αφού πρώτα ο ίδιος ο Νικόλας Παπαδόπουλος έδωσε σάρκα και οστά ώστε να δημιουργηθεί η Συμμαχία Πολιτών υπό τον Γιώργο Λιλλήκα, τώρα απειλείται ο ίδιος από το δικό του δημιούργημα.
Δεν θέλει, δηλαδή, να παραχωρήσει στον Γιώργο Λιλλήκα το δικαίωμα να καταστεί σημαντικός παίκτης στον χώρο του ενδιάμεσου χώρου, γεγονός που θα του αποστερούσε την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί τον ενδιάμεσο χώρο ως όχημα για να διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας το 2018. Συμπερασματικά, ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ βιάστηκε να δρομολογήσει μια διαδικασία, χωρίς να προηγηθεί συνδιαβούλευση, συνεννόηση και περισυλλογή. Αν θα υπερισχύσουν οι δυνάμεις της υπευθυνότητας ή αν το κόμμα θα επιλέξει έναν διαφορετικό δρόμο, τον δρόμο του λαϊκισμού και της περιθωριοποίησης, μένει να το δούμε μετά τη σημερινή συνεδρία της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Απόφοιτος πολιτικών επιστημών
