Αυτά ας έχουν κατά νουν οι τελετάρχες του διχασμού σ’ όλη την έκταση του Ελληνισμού κι αυτά ας αφυπνίζουν τους νοήμονες, φρονίμους ανθρώπους, όπου κι αν βρίσκονται

Όταν οι ανώριμες φιλοδοξίες συνδυάζονται με την υπέρμετρη πρακτική εφαρμογή ιδεολογικών επιδιώξεων, με προανακρούσματα τις ενθουσιαστικές εξάρσεις και την τραχύτητα του δημόσιου λόγου, η ατμόσφαιρα ηλεκτρίζεται και οι καμπάνες των κινδύνων κτυπούν μόνες τους. Είναι τότε που οι φρόνιμοι άνθρωποι αισθάνονται την ανατριχίλα σαν σύγκρυο να διαπερνά τη ραχοκοκκαλιά τους και οι κτύποι της καρδιάς της πατρίδας μοιάζουν με πλήκτρα τυμπάνων που προειδοποιούν επερχόμενη καταιγίδα. Τέτοια συναισθήματα και φόβοι πυροδοτήθηκαν με το άκουσμα του νεαρού σε ηλικία πολιτικού ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ που μιλούσε σε συγκέντρωση του κόμματός του, μεταδιδόμενη από τηλεοπτικό κανάλι πριν από λίγες νύκτες.

Ο Αλέξης Τσίπρας άρχισε τον φιλιππικό του με αναφορά στην επισυμβάσαν αποδημία του πρωτοπαλλήκαρου του Άρη Βελουχιώτη στην περίοδο της αδελφοσφαγής, η οποία σώρευσε 154.000 Έλληνες νεκρούς στα ελληνικά νεκροταφεία του τετράχρονου μεταπολεμικού εμφυλίου, που ολοκλήρωσε την εθνική συμφορά του πολέμου με τις 400.000 σκοτωμένους στα πεδία των μαχών και το ένα εκατομμύριο των νεκρών, συνεπεία των κακουχιών της γερμανικής κατοχής.

Μνημόνευσε ο ρήτορας τον Γιαννούλη και συνεπαρμένος από τον άνεμο της απειρίας και της προσωπικής άγνοιας, άναψε φωτιά στις καρδιές των θερμόαιμων, τους θύμισε την ΠΕΟΝ με τους δαυλούς του φανατισμού κι ούτε λίγο, ούτε πολύ, πυροδότησε το φιτίλι του αδελφικού μίσους και των ακραίων παθών, που πυρπόλησαν την Ελλάδα του 1946 και την έκαιγαν μέχρι το ’49. Μόνο που δεν σάλπισε την ξιφούλκηση καλώντας «της γης τους κολασμένους» ν’ ανασύρουν τα ματωμένα «τσαμπράσια» και να επιδοθούν απ’ την αρχή στο ξεκλήρισμα των χιλιάδων οικογενειών που πενθούν ακόμα για τους άδικους χαμούς του εθνικού χαλασμού.

Αλλά το χειρότερο δεν ήταν ο εμπρηστικός λόγος του νεοφώτιστου ηγέτη. Ήταν η παθητική σιωπή των φρονίμων γερόντων, φορέων των εθνικών καημών του αδελφικού σπαραγμού. Των ανθρώπων που έζησαν τον εμφύλιο κι έθαψαν γονείς κι αδέλφια, θύματα του μίσους και του άγριου πάθους των πρωταγωνιστών του δράματος. Δεν ακούστηκαν λόγοι σοφίας, που θα καθησύχαζαν τα ένστικτα των νεαρών οπαδών του Τσίπρα. Και εκεί διακρίνονταν πρόσωπα που γνώρισαν και τον Άρη και τον Γιαννούλη, και τον «καπετάν Γιώτη» και τον Μάρκο και τον Σιάντο και τον Ζαχαριάδη. Τον Νίκο Ζαχαριάδη, που έβαλε τη φωτιά στο Λιτόχωρο που έκαψε την Ελλάδα… Ούτε ρώτησε κανείς τον πολιτικό πυρπολητή του 2014, αν διεκδικεί τον ρόλο του κομματικού του προγόνου του 1946 (ο Ζαχαριάδης αυτοκτόνησε εξόριστος στο Σοργκούτ της Σιβηρίας, τον Αύγουστο του 1973, με στερνό πόθο να επανέλθει στην Ελλάδα και να δικαστεί). Και όμως όφειλαν οι φορτωμένοι ματωμένες μνήμες να παρέμβουν, προς χαλιναγώγηση του φανατισμού.

Και βέβαια δεν θύμισε κανείς τον απεχθή ρόλο των ξένων, που εξόπλισαν και κατεύθυναν τους δύο αντιπάλους της αδελφοκτόνου αιματοχυσίας, που ήσαν οι ορατοί υποβολείς στο προσκήνιο της τραγωδίας. Άλλωστε, εκείνοι στρατηγούσαν στο μακελειό δίνοντας όπλα και λίρες στους αδελφομάχους και των δυο πλευρών. Και στους δεξιούς και στους αριστερούς. Εκείνοι, οι ξένοι, όπλισαν τα χέρια των αλληλομισουμένων να σφαχτούν και ν’ αφήσουν το πεδίο των ξένων συμφερόντων ελεύθερο από διεκδικήσεις του συμμάχου λαού, που τελικά καταστράφηκε για τους διεθνείς θεομπαίχτες της εποχής, που μοίραζαν τον κόσμο μεθοκοπώντας στο Πόστδαμ και στη Μόσχα.

Η σιωπή όσων γνώριζαν τα αίτια και τα μέσα της συμφοράς ερμηνεύεται, από τη σωφροσύνη, ότι ισοδυναμεί με υπόθαλψη νέου διχασμού που ελλοχεύει και νέας εθνικής καταστροφής που απεργάζονται πάλιν ξένοι. Οι εμπνευστές της συνωμοσίας «Φαιδώρα» για ακρωτηριασμό της Ελλάδας, με κράτος Μακεδονίας, που να εκτείνεται από τα Σκόπια και τη Θράκη μέχρι τα νησιά του Νοτιανατολικού Αιγαίου και την Κρήτη, και θα επηρεάζει και την Κύπρο! Στο σχέδιο φαίνεται να εντάσσεται η προπαρασκευή απόσχισης της Δυτικής Θράκης, συμφωνία με τα Σκόπια και υπαγωγής νησιών θυσιαστηρίων στον βωμό ελληνοτουρκικής φιλίας, προς άρση των χρόνιων διαφορών που προκαλούν ανησυχίες!...

Αυτά ας έχουν κατά νουν οι τελετάρχες του διχασμού σ’ όλη την έκταση του Ελληνισμού, κι αυτά ας αφυπνίζουν τους νοήμονες, φρονίμους ανθρώπους, όπου κι αν βρίσκονται και βαρύνονται με το ιερό χρέος να συγκρατούν νεοφανείς Μεσσίες, και να διαφυλάσσουν την ελληνική ενότητα και την αδελφοσύνη, στις κρίσιμες ώρες που οφείλουν να αντιμετωπίσουν με ευθύνη και σοφία, ενώ η ιστορική μας ζωή βρίσκεται επί ξυρού ακμής.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΝΟΣ