Στο Κίεβο ήρθε η «μαύρη πανούκλα». Όμως η Δύση, σαν να μην βλέπει ότι απειλούνται όχι μόνον η δημοκρατία και η ελευθερία, αλλά και οι ίδιες οι ζωές των ανθρώπων...

(Από την Πρεσβεία της Ρωσίας στη Λευκωσία λάβαμε την πιο κάτω επιστολή-απάντηση στη χθεσινή στήλη «Εξ Αφορμής» της εφημερίδας μας, την οποία και δημοσιεύουμε αυτούσια)

Η Πρεσβεία της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κυπριακή Δημοκρατία διαπιστώνει ότι το άρθρο «Γράφω για Ουκρανία... σκέφτομαι Ρωσία», του κ. Μ. Δημητρίου, το οποίο δημοσιεύθηκε στη στήλη «Εξ αφορμής» του από 20/02/2014 φύλλου της εφημερίδας σας περιέχει μια σειρά θέσεις, οι οποίες παρουσιάζουν διαστρεβλωμένα τις αιτίες των εξελίξεων στην Ουκρανία και τη στάση της Ρωσίας απέναντι σε αυτήν τη χώρα γενικά.

Ο αρθρογράφος ισχυρίζεται ότι δήθεν «οι Ρώσοι... δίνουν την εντύπωση ότι θεωρούν την Ουκρανία μιαν από τις... επαρχίες τους ή τις Σοβιετικές Δημοκρατίες τους» και «στο θέμα αυτό ο Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν μοιάζει να έμεινε... ξεχασμένος στην κομμουνιστική εποχή...». Αυτή η εντύπωση του αρθρογράφου κάθε άλλο παρά είναι σωστή. Τη διαψεύδει όλη η ιστορία των σχέσεων της Ρωσίας και της Ουκρανίας μετά το 1991, όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση. Ταυτόχρονα, ο κ. Δημητρίου δημιουργεί δικαιολογημένα την εντύπωση ότι η δική του νοοτροπία «έμεινε ξεχασμένη» στην εποχή του ψυχρού πολέμου και είναι κατάλληλη μόνο γι' αυτήν την ξεπερασμένη εποχή και όχι για σήμερα. Την ίδια εντύπωση δίνει και προσπάθειά του να παραλληλίσει τα σημερινά γεγονότα στην Ουκρανία και τα γεγονότα του 1968 στην Τσεχοσλοβακία.

Παρακάτω ο αρθρογράφος αναφέρει ότι ο κ. Σαακασβίλι είπε ότι «η Ρωσία αγόρασε την κυριαρχία της Ουκρανίας» με 2 δισεκατομμύρια. Μα πού είναι η λογική; Γιατί η Ρωσία να αγοράσει την κυριαρχία της Ουκρανίας, εάν τη θεωρεί «μιαν από τις επαρχίες της»; Και όσον αφορά τον κ. Σαακασβίλι, που κατά την παρατήρηση του κ. Δημητρίου δεν μασάει τα λόγια του (σε όλο τον κόσμο είναι γνωστό ότι προτιμά να μασάει τη γραβάτα του), σημειώνουμε ότι πολύ περισσότερο από την ικανότητα τού πρώην προέδρου της Γεωργίας να μασάει ό,τι να ΄ναι, μας προβληματίζει εκείνο που επιχείρησε πριν από λίγους μήνες κατά την επίσκεψή του στην Ουκρανία. Αποδείχθηκε ένας απ’ αυτούς τους πολιτικούς που βρισκόμενοι στο κέντρο του Κιέβου, στην ουσία υποκίνησαν ανοικτά τους Ουκρανούς «φιλοευρωπαίους οπαδούς» να προβάλουν αντίσταση στις νόμιμες Αρχές της Ουκρανίας. Συμφωνεί ο κ. Δημητρίου, ότι τέτοιες ενέργειες πρέπει να χαρακτηρισθούν ως επέμβαση στα εσωτερικά της Ουκρανίας; Και τι θα σκεφτόταν ο κ. Δημητρίου, εάν ο κ. Σαακασβίλι, «χωρίς να μασάει τα λόγια του», στο κέντρο της Λευκωσίας υποστήριζε ανοιχτά τις προθέσεις κάποιου μέρους των Κυπρίων και επιδοκίμαζε παράνομες ενέργειες;

Ακριβώς οι παράνομες ενέργειες ενός μέρους των Ουκρανών «φιλοευρωπαίων οπαδών» και των υποκινητών τους, και όχι το ρωσικό δάνειο, οδήγησαν σε τελευταία ανάλυση σε φονικές συγκρούσεις στην Ουκρανία.

Έτσι, γράφοντας για την Ουκρανία, θα ήταν σωστό η σκέψη του κ. Δημητρίου να πάει όχι στη Ρωσία αλλά κάπου αλλού. Για να μάθει ο αρθρογράφος: Η Ρωσία παρείχε δάνειο στην Ουκρανία για να τη βοηθήσει οικονομικά. Γιατί, εν αντιθέσει προς ορισμένους Ευρωπαίους, αντιλαμβάνεται ότι η Ουκρανία πολύ περισσότερο από τα λόγια θέλει πρακτική οικονομική βοήθεια. Κρίμα που ο αρθρογράφος δεν το βλέπει. Λυπούμαστε που προσπαθεί να αμαυρώσει την οικονομική βοήθεια της Ρωσίας στην αδελφή Ουκρανία.

Ο αρθρογράφος αποδεικνύει ότι ανήκει σε εκείνους που δεν θέλουν να αποδεχθούν ότι τα αιματηρά γεγονότα προκλήθηκαν από Ουκρανούς ριζοσπάστες, που καλύπτονται δημαγωγικά από τα συνθήματα «αφοσίωσης στη δημοκρατία και τις ευρωπαϊκές αξίες». Σε εκείνους που προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν ότι αυτοί οι ριζοσπάστες οδηγούν τα πράγματα στην κατάληψη της εξουσίας με τη βία, μέσω «μαύρης» επανάστασης.

Δυστυχώς, η σκέψη του κ. Δημητρίου πήρε λάθος κατεύθυνση και δεν τον αφήνει να δει κάτι που είναι ολοφάνερο, δηλαδή ότι για τις ενέργειες των Ουκρανών ριζοσπαστών ευθύνεται η ουκρανική αντιπολίτευση με τις σκοπιμότητές της.

Η ρωσική πλευρά ζητά να σταματήσουν αμέσως οι αρχηγοί της ουκρανικής αντιπολίτευσης την αιματοχυσία στη χώρα τους και να ανανεώσουν τον διάλογο με τη νόμιμη εξουσία, χωρίς απειλές και τελεσίγραφα. Η Ρωσία θα συμβάλει με όλους τους νόμιμους τρόπους στην αποκατάσταση της νόμιμης τάξης, ειρήνης και ηρεμίας στην Ουκρανία. Και το πώς θα διευθετηθεί η κατάσταση στη χώρα τους αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα των νόμιμων Αρχών της Ουκρανίας. Αυτή η προσέγγιση είναι θέση αρχής της Ρωσίας.

Και ακόμα λίγα λόγια για τη θέση της Δύσης. Στην ουσία, υποστηρίζει τους Ουκρανούς πραξικοπηματίες. Και τι είναι το πραξικόπημα, οι Κύπριοι γνωρίζουν πολύ καλά. Ενάντια στον νόμιμα εκλελεγμένο Πρόεδρο Γιανουκόβιτς πολεμάνε και Ουκρανοί ριζοσπάστες-εθνικιστές, που συνεχίζουν το έργο εκείνων που ήταν τσιράκια των ναζί στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που σκότωναν Εβραίους, Πολωνούς, Ρώσους και άλλους. Και σήμερα αυτές οι δυνάμεις θέλουν δολοφονίες και χάος. Χρηματοδοτούνται από τη Δύση. Όλοι τους είναι με τα ίδια κράνη και με πυροβόλα όπλα που έχουν ληστέψει από στρατιωτικές αποθήκες. Ενώ οι ουκρανική πολιτοφυλακή έχει μόνον ασπίδες και ρόπαλα.

Δεν επιτίθεται ενάντια στις «ειρηνικές διαδηλώσεις». Αντίθετα, οι «διαδηλωτές» επιτίθενται κατά των δυνάμεων δημόσιας τάξης και καταλαμβάνουν κτίρια που στεγάζονται όργανα εξουσίας. Μπορούμε να βγάλουμε μόνον ένα συμπέρασμα: Στο Κίεβο ήρθε η «μαύρη πανούκλα». Όμως η Δύση συμπεριφέρεται σαν να μη βλέπει ότι απειλούνται όχι μόνον η δημοκρατία και η ελευθερία, αλλά και οι ίδιες οι ζωές των ανθρώπων... Και όσο για το άρθρο του κ. Δημητρίου, φυσικά δικαιούται να εκφράσει την άποψή του, έστω και λανθασμένη. Όμως, δεν δικαιούται να την παρουσιάσει ως αλήθεια. Γιατί η αλήθεια δεν μπορεί να στηρίζεται στις διαστρεβλώσεις, συκοφαντίες και αμφίβολους παραλληλισμούς. Που όλα αυτά είναι σε βάρος μιας χώρας που είναι παραδοσιακά φιλική και προς την πατρίδα του.