Θα μπορούσε τουλάχιστον η Κύπρος να χρησιμοποιήσει το φυσικό αέριο ως στρατηγικό εργαλείο και κατ' επέκτασιν να ενσωμάτωνε τον υπόγειο πλούτο στην εθνική μας οικονομία;

Αρχίζουν ακόμη μια φορά οι συνομιλίες με κύριο στόχο τη διευθέτηση του Κυπριακού και με την ελπίδα για την επανένωση της πατρίδας μας. Διαπιστώνεται μια κινητικότητα κυρίως από τους Αμερικανούς - Ισραηλινούς και με στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ρωσίας, Τουρκίας και Ελλάδας. Η προσπάθεια για κτίσιμο μιας στρατηγικής συμμαχίας μεταξύ Ισραήλ- Ελλάδας και Κύπρου με κύριο στόχο την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων (πετρελαίου και φυσικού αερίου) μάλλον εγκαταλείπεται ή καλύτερα ενσωματώνεται σε αυτήν τη συμμαχία και η Τουρκία. Θα μπορούσε τουλάχιστον η Κύπρος να χρησιμοποιήσει το φυσικό αέριο ως στρατηγικό εργαλείο και κατ' επέκτασιν να ενσωμάτωνε τον υπόγειο πλούτο στην εθνική μας οικονομία;

Η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι αρνητική, αφού διαπιστώνεται καθημερινά η ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων σε ολόκληρο τον πλανήτη Γη. Από την Αρκτική-Αφγανιστάν-Σιβηρία-Μεσόγειο έγιναν πάρα πολλές μελέτες και διαπιστώθηκαν εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Η μέθοδος FRACKING επιτρέπει ακόμη και σε χώρες της κεντρικής Ευρώπης (π.χ. Γερμανία) να ελπίζουν σε εκμετάλλευσή τους. Επομένως τουλάχιστον σήμερα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι δεν υπάρχει θέμα εξάντλησης των υδρογονανθράκων, τουναντίον.

Να συμφωνήσουμε και στο γεγονός ότι οι προσφορές μεταφοράς υδρογονανθράκων (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) από διάφορες χώρες/περιοχές προς την Ευρώπη καθημερινά αυξάνονται; Κάτι που σημαίνει ότι μια επένδυση για υγροποίηση του φυσικού αερίου στο Βασιλικό είναι όχι μόνο οικονομικά ασύμφορη, αλλά και περιβαλλοντικά επικίνδυνη. Ειδικοί εκτιμούν ότι για την εξαγωγή του φυσικού αερίου ο πιο οικονομικός τρόπος είναι ο αγωγός μέσω Τουρκίας. Αναφέρουν ότι ο τερματικός για υγροποίηση του αερίου (LNG) θα στοιχίσει 10-15 δις, ενώ ο αγωγός μέσω Τουρκίας 2-3 δις δολάρια (βλ. Χουριέτ 17-02-2014).

Επομένως να τολμήσουμε να εξάγουμε το συμπέρασμα ότι όντως αόρατες δυνάμεις ελέγχουν τα έθνη, αφού καθορίζουν τον χώρο εξόρυξης, παραγωγής, μεταφοράς και τιμής πετρελαίου - φυσικού αερίου; Άρα να αξιολογήσουμε ότι η εισβολή και κατοχή της πατρίδας μας αποσκοπούσε σε άλλα γεωστρατηγικά συμφέροντα και όχι τη δήθεν προστασία των Τουρκοκυπρίων του 1974;

Η απάντηση σε αυτό το σημείο είναι πέρα για πέρα καταφατική. Γι’ αυτό στις επικείμενες συνομιλίες θα πρέπει να μελετήσουμε και να προτείνουμε την εξαγωγή φυσικού αερίου από την κυπριακή ΑΟΖ διά μέσου Τουρκίας ως αντιπαροχή προς το περιεχόμενο διευθέτησης του κυπριακού προβλήματος με τις εξής προϋποθέσεις:

1. Άμεση αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων.
2. Παραμονή κάποιου μικρού αριθμού εποίκων για ανθρωπιστικούς λόγους (με δικαιώματα μη Ευρωπαίων πολιτών).
3. Μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος.
4. Χρηματική αποζημίωση τουλάχιστον των 18 δις (βλ. σημερινό δημοσιονομικό χρέος) για τα 40 χρόνια κατοχής και απώλειας χρήσης περιουσίας (βλ. μελέτη Πανεπιστημίου Κύπρου).

Στην περίπτωση, όμως, που οι αόρατες δυνάμεις καθορίσουν ως μηδενικής αξίας και συνεπώς μη αξιοποιήσιμα τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ, η Κυπριακή Δημοκρατία με ή χωρίς διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος πρέπει να διασφαλίσει την επιβίωση του λαού της. Να διασφαλιστεί πάση θυσία η αυτοσυντήρηση και αυτάρκεια τουλάχιστον για τα επόμενα 30 χρόνια στο θέμα της ενέργειας, ύδρευσης και άρδευσης. Να διαφυλαχθεί ο εθνικός μας πλούτος και να επεκταθεί το δίκτυο ανεμογεννητριών και φωτοβολταϊκών, μέχρι να απελευθερωθούμε από τους ρυπογόνους υδρογονάνθρακες και να εμπεδώσουμε το υδρογόνο ως την καθαρή μορφή ενέργειας στη ζωή μας.

Να διασφαλιστεί η αξιοποίηση του φυσικού μας πλούτου (νέοι άνεργοι επιστήμονες - τεχνικοί και εργάτες) για ποιοτική ανάπτυξη της πατρίδας μας. Έτσι θα μπορέσουμε να ξεπληρώσουμε τα δάνεια στους τοκογλύφους, προτού μας αρπάξουν τη γη και περιουσία μας ως αντιπαροχή των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Και καταληκτικά επισημαίνεται ότι οι πατριώτες-πολιτικοί θα πρέπει να πιέσουν τους επώνυμους Κύπριους επιχειρηματίες να ξεπληρώσουν τα δάνεια και να επαναφέρουν τα 25 δις στην εγχώρια αγορά. Εάν καταφέρουμε αυτό, τότε ναι, η κυπριακή ΑΟΖ θα έχει αξία και ίσως μια υπεραξία που θα μπορούμε να προσφέρουμε στην Τουρκία ως αντάλλαγμα για οριστική λύση του Κυπριακού. Με τη βασική προϋπόθεση να μην έχει το παραμικρό δικαίωμα της εγγυήτριας δύναμης (βλ. συμφωνία μεταξύ Helmut Kohl και Michail Gorbatschow). Το 1989 αποχώρησε η Σοβιετική Ένωση από την πρώην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας.

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
Πολιτικός Μηχανικός/ Μηχανικός Περιβάλλοντος