Δεν παρατηρούνται οι επιβεβλημένες αλλαγές. Οι αρχιτέκτονες των λαθών παραμένουν ατιμώρητοι και ασύδοτοι κατευθύνουν πάλιν το σκάφος στις πορείες που ξέρουν

Ακόμη και οι κατ’ έθος αισιοδοξούντες πολίτες, δεν αποφεύγουν τη μελαγχολία των πεσιμιστικών προβλέψεων, όταν διαπιστώνουν προκλητική επανάληψη των εξισώσεων της αποτυχίας που εξωθούν στην καταστροφή. Άλλωστε, αποτελεί θέμα κοινής λογικής η αποφυγή της αυταπάτης, όταν η τροχιά των γεγονότων δείχνει ότι αυτά προηγούνται της ηθικής και της σύνεσης, και άγονται και φέρονται από τη διαφθορά, τα μέσα και τα συμφέροντα των κυκλωμάτων που οργιάζουν. Είναι δε δεδομένη στις μέρες μας η ομολογία των φρονίμων ανθρώπων, ότι οι επαναλήψεις των εξισώσεων του ολέθρου παρατηρούνται οργανωμένες και σέρνουν την κοινωνία στην προέκταση των αιτίων, που οδήγησαν στα πρόθυρα της πτώχευσης της πατρίδας μας και στην αναξιοπιστία του κράτους μας.

Η επιχειρηματολογία επιβάλλει στη λογική την παραδοχή των προϋποθέσεων επικείμενης τελικής αποτυχίας, εφόσον η παραμονή των καταστροφέων του χθες στις ίδιες θέσεις, επιβεβαιώνει εκ των προτέρων τη διάπραξη των ιδίων λαθών, στους ίδιους χώρους και προεξοφλεί ολοκλήρωση των συνεπειών που αποφεύχθηκαν την τελευταία στιγμή με τις ενέσεις των υπερόγκων δανείων, των οποίων οι επιπτώσεις διαφαίνονταν μοιραίες στις ώρες που προσέγγιζε εφιαλτική η πτώχευση. Πτώχευση της οποίας την πρώτη ευθύνη δεν επωμίστηκαν οι απελθόντες από την εξουσία, διατεινόμενοι ότι αυτή βαρύνει τους διαχειριζομένους την οικονομία. Εκείνους που κρατούσαν στα χέρια τους το πηδάλιο του σκάφους και με την ανεπάρκεια, την ανευθυνότητα ή την ιδιοτέλεια, το κατεύθυναν στους υφάλους.

Εκείνους που κατά το μεσοδιάστημα της οικονομικής κρίσης και ενώ η διακίνηση κεφαλαίων απαγορευόταν, προέβησαν σε παράνομες αναλήψεις εκατομμυρίων, τα οποία κατάφεραν, με καταχθόνιες μεθοδεύσεις, να εξαγάγουν από την Κύπρο. Διέπραξαν, δηλαδή, συνωμοσίες και αν και έπρεπε να εγκλειστούν στις φυλακές, παρέμειναν ατιμώρητοι, ασύδοτοι και διευθυντές της μοίρας μας. Και ερωτάται: Ποιοι από τους καταχραστές, ποιοι από τους λαθρεμπόρους συναλλάγματος, ποιοι από τους κλέφτες, ποιοι από τους «τυχερούς» των υπερδώρων επέσυραν την οργή του νόμου; Ουδείς. Ποιοι από τους φαυλοκράτες, τους λυμεώνες των ακάλυπτων δανείων, τους επίλεκτους της διαφθοράς οδηγήθηκαν στα εδώλια της δικαιοσύνης, ποιοι από τους τυχοδιώκτες επικέντρωσαν το ενδιαφέρον της έρευνας οικονομικού εγκλήματος; Ούτε ένας!

Και το χειρότερο: Ποιοι και πόσοι από τους ενόχους απολύθηκαν από τις διευθυντικές θέσεις, ποιοι και πόσοι στάλθηκαν στα σπίτια τους και υποχρεώθηκαν να επιστρέψουν τα λάφυρα στα ταμεία που καταχράστηκαν; Κανείς! Ποιοι από τους συνεργούς των πρωθιερέων των οικονομικών σκανδάλων απομακρύνθηκαν από τα άντρα τους από τα οποία διέπραξαν εγκλήματα; Ποιοι από τους υπόπτους, έστω, τέθηκαν σε διαθεσιμότητα και αντικαταστάθηκαν; Κανείς. Ποια βιογραφικά αξίας ίσχυσαν για δίκαιες προαγωγές, με σκοπό την αξιοποίηση επιστημόνων αποδεδειγμένων προσόντων, προς παράκαμψη της Σκύλλας και της Χάρυβδης, προς έξοδο από την κρίση και οικονομική αναδημιουργία δομών, δυνατοτήτων και συμφερόντων; Ποια κριτήρια καθιερώθηκαν για την αποκατάσταση των πραγμάτων, την απόταξη των εξισώσεων της κακοδαιμονίας και τον αποκλεισμό των ιδίων σφαλμάτων, από τους ιδίους «παράγοντες των παταγωδών αποτυχιών»;

Δεν παρατηρούνται οι επιβεβλημένες αλλαγές. Οι αρχιτέκτονες των λαθών παραμένουν ατιμώρητοι και ασύδοτοι κατευθύνουν πάλιν το σκάφος στις πορείες που ξέρουν. Κατευθείαν στις ξέρες. Μόνο που πια ελπίδες δεν διαφαίνονται. Τώρα απομένει το ναυάγιο. Και οι μεν απελθόντες από την εξουσία ούτε κατηγορήθηκαν ούτε επωμίστηκαν ευθύνες για την οικονομική καταβαράθρωση. Οι διάδοχοί τους όμως θα κατηγορηθούν. Γιατί βλέπουν τον τυφώνα και προειδοποιούνται έγκαιρα για την επερχόμενη συμφορά...