Η υπογραφή των συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο ήταν αναμφίβολα προϊόν άσκησης ψυχολογικής βίας και αποτέλεσμα αδήριτης εθνικής ανάγκης. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, ευρισκόμενος ενώπιον του προτεταμένου και ορατού κινδύνου της διχοτόμησης, προτίμησε με τη συμφωνούσα συντριπτική πλειοψηφία των προσκεκλημένων εκπροσώπων των Ελληνοκυπρίων στο Λονδίνο τη λύση της Ανεξαρτησίας ως έχουσα τα λιγότερα μειονεκτήματα!
Η ηγεσία της άκρας Αριστεράς, ο Τάσσος Παπαδόπουλος, ο Βάσος Λυσσαρίδης και μερικοί άλλοι διαφώνησαν. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ, τηλεκατευθυνόμενη και εξαρτώμενη οικονομικά τότε από τη Σοβιετική Ένωση, της οποίας τα συμφέροντα θιγόντουσαν από την εγκατάσταση αγγλικών βάσεων, αντιτάχθηκε στην υπογραφή των συμφωνιών - χωρίς να έχει άδικο σε έναν αρκετά καλό βαθμό… Το χειρότερο και μεγαλύτερο, όμως, μειονέκτημα της συμφωνίας ήταν τα επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας!
Διαφωνούσα η ηγεσία του ΑΚΕΛ με τις συμφωνίες της Ζυρίχης κατέβασε ως υποψήφιο Πρόεδρο το 1960 τον Γιάννη Κληρίδη, υποστηριχθέντα και από την ακροδεξιά. H ακροδεξιά, αποτελούμενη από ένα μείγμα γνήσιων και ασυμβίβαστων αγωνιστών, αλλά και από μια μερίδα συμφεροντολόγων που γνώριζαν ότι θα περιθωριοποιηθούν και δεν θα αναλάβουν υπουργικούς θώκους ή άλλα υψηλά αξιώματα, συμμάχησαν και συμπαρατάχθηκαν με τον υποψήφιο της αριστεράς, με το αποτέλεσμα Ζιαρτίδης και Πολύκαρπος Ιωαννίδης -ιδεολόγος- να μιλούν από τον ίδιο εξώστη εναντίον του Μακαρίου. Τους ένωναν διαφορετικές αρχές και συμφέροντα.
Έκτοτε το ΑΚΕΛ ήταν συμπολίτευση, εκτός της δεκαετίας διακυβέρνησης Γλαύκου Κληρίδη. Σήμερα, ενόψει των νέων δεδομένων, με τον ατεκμηρίωτο ισχυρισμό ότι στοχεύουν με τον Πρόεδρο Ν. Αναστασιάδη και την ηγεσία του ΔΗΣΥ για την «επανένωση» της Κύπρου, αποδέχονται τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, συμμαχούν, δήθεν, για ν΄ αποφύγουν τη διχοτόμηση που παλιά -το '60- πολέμησαν τη ζυριχική Ανεξαρτησία και προτιμούσαν αντ’ αυτής την αναγκαστική, επερχόμενη, διχοτόμηση! Σήμερα, με τη συνυπογραφή του ανακοινωθέντος με τον Έρογλου καταγράφεται η χειρότερη σελίδα της Κυπριακής Ιστορίας. Εγκαθίστανται οι ράγες του τουρκικού σιδηροδρόμου που θα περάσει επ’ αυτών σαν οδοστρωτήρας -ολετήρας-μεγάλου τμήματος του Ελληνισμού.
Σήμερα προδιαγράφεται το μήκος και το πλάτος της ταφόπετρας του τρισχιλιετούς Ελληνισμού στην Κύπρο, που θα τεθεί επί του τάφου του. Σ’ αυτό δεν είναι άμοιροι ευθυνών οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών, η χαιρόμενη να αυτοαποκαλείται Εθναρχία και προ παντός η επίσημη Ελλάς που έχει ασήκωτες ευθύνες να σώσει μέγα μέρος του Ελληνισμού. Γιατί ανέχεται τις λαιμητόμους του Ελληνισμού να αλωνίζουν και ομιλεί με μισόλογα και υπονοούμενα; Τι πράττουν η κυπριακή και ελληνική Βουλή; Γιατί αδρανούν και σιωπούν; Πού η αντίδραση των Αγωνιστών της ΕΟΚΑ; Πού η σύγκληση της Ιεράς Συνόδου να αντιδράσει, να ξεσηκώσει τον λαό;
Σήμερα υπογράφεται η κατάλυση του Κυπριακού Κράτους, για την υπεράσπιση του οποίου πολλοί έδωσαν τη ζωή τους στα πεδία των μαχών και άλλοι αγωνίστηκαν για την κραταίωση της οντότητάς του για μια μελλοντική, πλήρως ελεύθερη πατρίδα! Τι γίνεται όμως τώρα με τις συνεχείς υποχωρήσεις και μεταπτώσεις που θα είναι ίσως μη αναστρέψιμες; Είμαστε, όμως, βέβαιοι ότι η συντριπτική πλειοψηφία του Κυπριακού Ελληνισμού, ασχέτως κομματικής τοποθέτησης, θα αντιδράσει, όπως και το 2004 στο σχέδιο Ανάν, και δεν θα δεχθεί τα νέα τετελεσμένα που επιχειρούν να του επιβάλουν οι έξωθεν και έσωθεν εχθροί του.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ
Δικηγόρος, Φιλόλογος ΜΑ
