Κάτω τα χέρια κι από τα... δις;
Οξύνθηκαν το τελευταίο διάστημα, από την αντιπολίτευση, οι επιθέσεις κατά της Τρόικας και του μνημονίου, ενόψει βέβαια και των ευρωεκλογών, όπου θα «φορεθεί» πολύ το αντι-τροϊκανό κοστούμι, με συνθήματα εναντίον των περικοπών, εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων κλπ. Εντάξει, όλοι παραδεχόμαστε ότι είναι σκληρά και σε κάποιο βαθμό και απάνθρωπα τα μέτρα που επιβάλλει η Τρόικα. Από την άλλη, όμως, ας διερωτηθούμε. Αν δεν υπήρχε το μνημόνιο, θα παίρναμε μόνοι μας όλα εκείνα τα μέτρα που χρειάζονται για να διορθωθούν οι στρεβλώσεις στην οικονομία, στη δημόσια υπηρεσία και στον ημικρατικό τομέα; Θα τολμούσαμε να κάνουμε περικοπές και να περιορίσουμε υπερπρονόμια; Θα είχαμε τα κότσια να δυσαρεστήσουμε οικονομικά, πολιτικά και συνδικαλιστικά κατεστημένα παίρνοντας τις αναγκαίες αποφάσεις;

Ας είμαστε ειλικρινείς. Τίποτε απ' όλα αυτά δεν θα κάναμε. Κάποιοι συμπεριφέρονται ως να μη μεσολάβησε η οικονομική κατάρρευση του τόπου. Ως εάν τα ταμεία του κράτους να ξεχειλίζουν από ευρώ και να μη χρωστάμε σε κανέναν τίποτε. Προβάλλουν απαιτήσεις, χωρίς να προβάλλουν λύσεις. Διαφωνούν με τις περικοπές, αλλά δεν προτείνουν από πού αλλού θα βρεθούν τα λεφτά για να μη γίνουν οι περικοπές. Φωνάζουν «Κάτω τα χέρια από αυτό» και «Κάτω τα χέρια από εκείνο», αλλά όταν έρθει η Τρόικα να φέρει την επόμενη δόση του δανείου, τι θα πούνε στο Υπουργείο Οικονομικών; «Κάτω τα χέρια από τα δισεκατομμύρια, δεν τα θέλουμε»;
ΜΠΟΞΕΡ

Η έννοια της «απελευθέρωσης»
Κάποτε, όταν λέγαμε τη λέξη «απελευθέρωση», το μυαλό πήγαινε χωρίς δεύτερη σκέψη στην απελευθέρωση των κατεχομένων εδαφών μας. Πέρασαν τα χρόνια και τα πράματα άλλαξαν. Η απελευθέρωση δεν υπάρχει πλέον ούτε καν ως σύνθημα. Και εφόσον η απελευθέρωση των κατεχομένων έχει περιπέσει σε αχρησία, η λέξη χρησιμοποιείται για άλλες έννοιες. Έτσι ακούσαμε να μας λένε για απελευθέρωση... 198 τετραγωνικών χιλιομέτρων γης που βρίσκονται εντός των βρετανικών Βάσεων για σκοπούς πολεοδομικής ανάπτυξης. Κάποτε μιλούσαμε (και μιλάμε ακόμα) για τον απελευθερωτικό αγώνα του 1955-59 από τον βρετανικό ζυγό.

Σήμερα έχουμε αποδυθεί σε ένα νέο απελευθερωτικό αγώνα, για την ακρίβεια σε ένα απελευθερωτικό... ντιβέλοπμεντ από τις βρετανικές Βάσεις.Την ίδια ώρα πληροφορηθήκαμε για μια ακόμα επικείμενη απελευθέρωση. Σύμφωνα με πληροφορίες, ενδέχεται μέχρι το τέλος Ιανουαρίου να απελευθερωθούν από την Τράπεζα Κύπρου καταθέσεις 900 εκατομμυρίων ευρώ, που είναι κεφάλαια δεσμευμένα υπό μορφή γραμματίων. Ήδη βλέπω τον πρόεδρο του Δ.Σ. της Τράπεζας κ. Κρίστη Χασάπη, ως άλλο Ρήγα Φεραίο, να απαγγέλλει: «Καλύτερα μιας ώρας ρευστό στην αγορά, παρά σαράντα χρόνια κεφάλαια στη σκλαβιά»! Άντε αδέρφια. Καλή απελευθέρωση!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Άστε τον να κάνει τη δουλειά του
Διάφορες ερμηνείες επιδέχεται η διαρροή της πληροφορίας ότι ο Γενικός Εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης αποφάσισε να ασκήσει εντός των προσεχών ημερών ποινική δίωξη κατά του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, Πανίκου Δημητριάδη, για υπόθεση πλαστογραφίας σχετικά με την Alvarez & Marsal. Μια ερμηνεία είναι ότι η διαρροή στόχευε στο να ασκήσει πίεση στον Γενικό Εισαγγελέα, να προχωρήσει γρήγορα στη δίωξη. Άλλη εκδοχή είναι ότι η διαρροή αποσκοπούσε στο να πιέσει τον Διοικητή να παραιτηθεί. Όποια εκδοχή και να επιλέξει κάποιος, η αλήθεια είναι ότι η διαρροή υπονομεύει στην ουσία το έργο του Γενικού Εισαγγελέα, ο οποίος προσπαθεί να ξεκαθαρίσει μια σοβαρή υπόθεση που άπτεται θεσμών, αλλά και της ίδιας της οικονομίας.

Πολύ περισσότερο που η διαρροή έγινε προς την εφημερίδα που ελέγχεται από Υπουργό της Κυβέρνησης Αναστασιάδη. Ο κ. Κληρίδης, έντονα ενοχλημένος από τη διαρροή, δεν θέλησε ούτε να διαψεύσει ούτε να επιβεβαιώσει την πληροφορία. Δήλωσε απλώς ότι προσπαθεί να διεκπεραιώσει τα καθήκοντά του «σιωπηρά και με εχεμύθεια». Ας αφήσουν, λοιπόν, κάποιοι απερίσπαστο τον Γενικό Εισαγγελέα να κάνει τη δουλειά του όπως αυτός ξέρει καλύτερα, χωρίς παρεμβάσεις και χωρίς προσπάθειες χειραγώγησης. Κι ας του επιτρέψουν να ανακοινώνει ο ίδιος τις όποιες αποφάσεις του και όχι να ξυπνάει το πρωί και να διαβάζει στις εφημερίδες αυτά που αποφάσισε ή υποτίθεται ότι αποφάσισε, ή αυτά που θέλουν κάποιοι άλλοι να αποφασίσει.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Άνοιξε η συζήτηση…
Έστω καθυστερημένα, άνοιξε η δημόσια συζήτηση για τη δυνατότητα εναλλακτικής χρήσης της κάνναβης στην ιατρική και στη βιομηχανία, μετά την εγγραφή του θέματος στις επιτροπές Γεωργίας και Υγείας της Βουλής, από τον βουλευτή του Κινήματος Οικολόγων, Γιώργο Περδίκη.

Ακολούθησαν οι δύο ημερίδες που διοργανώθηκαν στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, για μια ευρύτερη προσέγγιση του θέματος, αγγίζοντας τόσο την επιστημονική-πρακτική, όσο και τη νομικοπολιτική και κοινωνική του διάσταση, που αποτέλεσαν ένα πρώτο σημαντικό βήμα για την εισαγωγή του στη σφαίρα του δημόσιου διαλόγου. Ιδία η δεύτερη, που διοργανώθηκε το περασμένο Σάββατο από τις οργανώσεις Νεολαίας της ΕΔΕΚ και των Οικολόγων, ιδιαίτερα έντονη, αλλά και αποκαλυπτική ως προς τις πολλαπλές, επίμαχες διαστάσεις της, φανέρωσε πως είναι, πλέον, καιρός, τέτοια ζητήματα να πάψουν να αποτελούν «ταμπού», εξαναγκαστικά περιχαρακωμένα στις σκοπιμότητες του εξουσιαστικού λόγου και στους ανυπέρβλητους τοίχους της ανεξέταστης κρατικής διαχείρισης. Γιατί, όπως αποδείχθηκε, κανοναρχούνται από πολλούς μύθους και αρκετή εξαπάτηση, για να παραμένουν ένα εφτασφράγιστο «κρατικό» μυστικό.
ΤΙΚΙ-ΤΑΚΑΣ

Πλούσιοι και φτωχοί…
Να που, εσχάτως, ακούμε, από χείλη πολιτικών, ότι πλούσιοι και φτωχοί δεν είναι το ίδιο, ότι οι φτωχοί δεν μπορεί να πληρώνουν το ίδιο με τους πλούσιους ή ότι δεν πρέπει να πληρώνουν καθόλου, και ότι οι πλούσιοι -όχι απλώς εύποροι, αλλά εκατομμυριούχοι- δεν μπορεί να επωφελούνται των ιδίων ωφελημάτων με τους πτωχούς, τους πραγματικά πτωχούς - ωφελήματα τα οποία, άλλωστε, πληρώνει ο κυπριακός λαός, στη συντριπτική πλειοψηφία από το υστέρημά του. Περιμένει κάποιος ότι όλα αυτά θα τύχουν έμπρακτης εφαρμογής, μέσα από μια λελογισμένη και δίκαιη διανεμητική πολιτική, και όχι να μείνουν λόγια στην οθόνη ενός εντυπωσιοθηρικού… φιλανθρωπισμού, χάριν εξυπηρέτησης συγκυριακών σκοπιμοτήτων. Η κοινωνική σύνταξη, άλλωστε, είναι ένα από τα τελευταία προνοιακά αναχώματα που απέμειναν, και ενδεχόμενη χρεοκοπία της θα αποτελούσε ακόμη ένα καρφί στο φέρετρο του εκπεσόντος κοινωνικού κράτους.
ΤΙΚΙ-ΤΑΚΑΣ

Φωτοθεραπευτείτε στην Κύπρο
Εξαιρετική ιδέα, η οποία μπορεί να μετατραπεί σε ένα κερδοφόρο εγχείρημα για τη χώρα μας, αποτελεί η πρόταση του βουλευτή του ΔΗΣΥ, Νίκου Νουρή, για τον φωτοθεραπευτικό τουρισμό. Κατόπιν μελετών, διαπιστώθηκε ότι ασθενείς, που αντιμετωπίζουν χρόνια προβλήματα κατάθλιψης, μπορούν με ολιγοήμερη διαμονή τους στη χώρα μας να θεραπευτούν, λόγω των εξαιρετικών κλιματολογικών συνθηκών που επικρατούν ολόχρονα.

Το μυστικό της επιτυχίας έγκειται στο γεγονός ότι δεν χρειαζόμαστε περαιτέρω υποδομές ή πολυδάπανες επενδύσεις, ώστε να προχωρήσουμε με αυτήν τη μορφή του τουρισμού. Απλώς με μια πιστοποίηση ακόμα και ξενοδοχειακών μονάδων ότι προσφέρονται για τέτοιες θεραπείες, ο τουρισμός μπορεί να απογειωθεί, ιδιαίτερα όσον αφορά τους χειμερινούς μήνες, στους οποίους αποδεδειγμένα υπάρχει έντονο πρόβλημα εποχικότητας. Οι αρμόδιες Αρχές καλούνται, βάσει ενός σωστού πλάνου, να προχωρήσουν τις διαδικασίες άμεσα με αυτό το θέμα.
ΧΑΛΚΕΝΤΕΡΟΣ

Στοχεύουν τις… γυναίκες
Εμάς, πάντως, πολύ στοχευμένη μας ακούγεται η ιδέα της Κυβέρνησης για περικοπές στην κοινωνική σύνταξη. Στοχεύουν τις γυναίκες. Δεν πρόκειται για μια περικοπή που αφορά όλα τα στρώματα του πληθυσμού, αλλά που αφορά σχεδόν αποκλειστικά το ένα φύλο. Εκείνο που, εντελώς συμπτωματικά, αυτή η Κυβέρνηση αρέσκεται, π.χ., να μην υπουργοποιεί, όπως απέδειξε με το «καλημέρα» της ανάληψης της εξουσίας. Γιατί, άλλωστε, να μην εξαιρεί το κράτος από τη σύνταξη τις γυναίκες, επειδή σε μία εποχή που ευδοκιμούσε η ρατσιστική πεποίθηση πως η θέση τους ήταν στο σπίτι, έμεναν ακριβώς εκεί και να «επαναστατεί» κατά της κραυγαλέας ανισότητας που δημιούργησε στο σήμερα η προσέγγιση του παρελθόντος; Είπαμε, έχουμε Κυβέρνηση παραδοσιακή…
ΜΙΛΟ