Ο... Ευαγγελιστής Χρυσόστομος Β΄
«Ισχύει, λοιπόν, ή όχι ο ισχυρισμός του Αρχιεπισκόπου ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ακολουθεί ως ευαγγέλιο τις συμβουλές του στο Κυπριακό;». Με το ερώτημα αυτό επανήλθε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ Γιώργος Λουκαΐδης στο θέμα που ανέδειξε η αντιπολίτευση τις τελευταίες μέρες, γύρω από το κατά πόσον ο Αρχιεπίσκοπος επηρεάζει την πολιτική του Προέδρου στο Κυπριακό. Πηγή προσκείμενη στον Μακαριότατο, κληθείσα από τη στήλη να σχολιάσει τις δηλώσεις Λουκαΐδη, ανέφερε τα εξής: «Κατ΄ αρχάς, δεν θεωρούμε αμάρτημα να ακολουθεί ο Πρόεδρος ως ευαγγέλιο τις συμβουλές του Αρχιεπισκόπου στο Κυπριακό. Διότι πρόκειται για σωστές και πατριωτικές θέσεις.

Τώρα, αν θα συνεχίσει και μελλοντικά να τις ακολουθεί ο κ. Αναστασιάδης, είναι... άλλου παπά ευαγγέλιο. Εν πάση περιπτώσει, τι θέλει το ΑΚΕΛ και δεν του αρέσει το ευαγγέλιο του Μακαριοτάτου; Μήπως το... κοράνι του Ταλάτ; Το κατά Χρυσόστομον ευαγγέλιον στο Κυπριακό περιέχει και διάφορες παραβολές, όπως αυτήν του Ασώτου και καλείται το ΑΚΕΛ, αφού τη διαβάσει, να αναγνωρίσει τη λανθασμένη του πολιτική στο Κυπριακό και να ζητήσει συγχώρεση. Κλείοντας, θέλω να σημειώσω ότι η πολιτική του Αρχιεπισκόπου στο εθνικό μας θέμα συνοψίζεται στο εξής: Παρά παπάς σκοτωμένος, καλλύττερα παπάς φονιάς»!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ποιος διαιωνίζει το αδιέξοδο;
Θα θέλαμε ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ να μας εξηγήσει μερικά απλά πράγματα, επειδή δεν αντιλαμβανόμαστε πρόσφατη δήλωσή του, με αφορμή ανεπίτρεπτη δήλωση του Αρχιεπισκόπου. Ο Α. Κυπριανού απηύθυνε έκκληση να μη διαιωνιστεί το Κυπριακό και ότι «προτεραιότητα όλων πρέπει να είναι η λύση και όχι η διαιώνισή του». Σωστά όλα αυτά, αλλά ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ δεν εξηγεί ποιος διαιωνίζει τη μη λύση του προβλήματος.
Βεβαίως, κατηγορεί τον πρόεδρο Αναστασιάδη ότι, δήθεν, κωλυσιεργεί και τον προκαλεί να ξεκαθαρίσει αν ακολουθεί τις συμβουλές του Αρχιεπισκόπου. Ο Ν. Αναστασιάδης διαβεβαιώνει και δεσμεύεται (!!) ότι μόνη έγνοια του, εκτός από την ανόρθωση της οικονομίας, είναι η επίλυση του Κυπριακού. Ακόμα και μονομερείς παραχωρήσεις έκανε προς τους Τούρκους αλλ’ αυτοί τις απέρριψαν.

Άρα, για να λέμε και του Προέδρου το δίκαιο, προσπαθεί και αυτός να λύσει τον Γόρδιο Δεσμό του Κυπριακού αλλά σπάζει τα μούτρα του στην τουρκική αρνητικότητα. Και τι θα γίνει τώρα που, πέραν της γνωστής τουρκικής αρπακτικότητας, η Τουρκία αντιμετωπίζει σοβαρότατη εσωτερική κρίση; Να μη διανοηθεί κανείς -ούτε Αναστασιάδης ούτε το ΑΚΕΛ ούτε κανένα άλλο κόμμα- να προσφέρει σωσίβιο στην Τουρκία. Ο Πρόεδρος οφείλει να απεμπλακεί τάχιστα από μια διαδικασία, που όχι μόνο πήγε στραβά και επικίνδυνα για τον τόπο, αλλά και κινδυνεύει να βοηθήσει τους Αττίλες τώρα που δοκιμάζονται. Τα γνωστά κυπριακά καλόπαιδα, που… βιάζονται για λύση, να βάλουν χαλινάρι στις φαντασιώσεις τους.
Σ.Ι.

Επιβλήθηκε ξανά η κομματοκρατία
Σας είχαμε προειδοποιήσει έγκαιρα: Όσοι είχατε ψευδαισθήσεις ή και παραισθήσεις ότι ήταν ποτέ δυνατόν ο πρόεδρος Αναστασιάδης να πατάξει την κομματοκρατία, να τις αποβάλετε. Όλο αυτό το οργιώδες και γελοιώδες παρασκήνιο, που έγινε για σχεδόν τρία 24ωρα μεταξύ του Προέδρου και των αρχηγών των συγκυβερνώντων κομμάτων αποτυπώνει την ανίατη, πια, κακοδαιμονία αυτού του τόπου. Τα κόμματα είναι η γάγγραινα και ο δηλητηριώδης καρκινικός όγκος και όχι τα… κύτταρα της Δημοκρατίας. Το απέδειξαν και το επιβεβαιώνουν καθημερινά.

Μόνη έγνοια τους είναι το «κόμμαν τζιαι τα μμάθκια τους», οι δικοί τους, οι ευνοούμενοι και οι διάφοροι κομματικοί και παρατρεχάμενοι κομματικοί μαγκουροφόροι. Και ο τόπος; Αυτός έρχεται σε δεύτερη ή τελευταία μοίρα. Τι επιχειρήθηκε από τα συγκυβερνώντα κόμματα; Να βολέψουν τους δικούς τους και να αρπάξουν προεδρίες Ημικρατικών Οργανισμών ως εάν να πρόκειται για… πατρική κληρονομιά! Και ο Ν. Αναστασιάδης; Την ανάγκη να διατηρήσει τη συνοχή του ετερόκλητου κυβερνητικού σχηματισμού, υπέκυψε στις απαιτήσεις των κομμάτων. Πού χάθηκαν εκείνες οι βαρύγδουπες διαβεβαιώσεις Αναστασιάδη περί επιλογής των ικανοτέρων και αξιοτέρων; Συνετρίβησαν από τον κομματικό οδοστρωτήρα. Και εκείνες οι κωμικές δηλώσεις κομματαρχών για επιλογή των ειδημόνων και τεχνοκρατών; Και αυτές καταπατήθηκαν στον βωμό της κομματοκρατίας.
Σ.Ι.

Μια πρόβλεψη για το Κυπριακό
Είθισται, με την είσοδο του νέου χρόνου, να γίνονται προβλέψεις για τα γεγονότα που θα συμβούν, από αστρολόγους, πολιτικούς και άλλα μέντιουμ. Όμως οι προβλέψεις κατά κανόνα αφορούν το τι θα γίνει. Εμείς σήμερα θα κάνουμε μια πρόβλεψη για το τι... δεν θα γίνει. Κατά τον νέο χρόνο, λοιπόν, δεν θα υπάρξει λύση του Κυπριακού, που συμπληρώνει αισίως 40 χρόνια μετά την εισβολή. Και ο λόγος που δεν θα λυθεί ούτε και φέτος το Κυπριακό είναι ο ίδιος ακριβώς με αυτόν που δεν λύθηκε ούτε πέρσι ούτε πρόπερσι ούτε τα προηγούμενα χρόνια. Είναι οι στρατηγικές επιδιώξεις της Τουρκίας στην Κύπρο, οι οποίες δεν αναμένεται να αλλάξουν ούτε και κατά το 2014.

Πόσω μάλλον που η Τουρκία έχει βυθιστεί σε μια βαθιά αλληλο-ισλαμική κρίση, από την οποία κανένας δεν μπορεί να προβλέψει πότε θα βγει και πώς θα είναι τα πράματα όταν θα βγει. Ούτως ή άλλως, λόγω των εξελίξεων στο ματς μεταξύ Ερντογάν - Φετουλάχ, οποιεσδήποτε προσπάθειες στο Κυπριακό έχουν μπει στο ψυγείο. Ελπίζω να μη βρεθεί κανένας στη δική μας πλευρά (και εννοώ και την ελλαδική, η οποία αναλαμβάνει από σήμερα την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης), που να έχει τη φαεινή ιδέα, διαρκούσης της ψύξεως του Κυπριακού, να... ξεπαγώσει κανένα κεφάλαιο στις ενταξιακές της Τουρκίας.
ΜΠΟΞΕΡ

Ευγνωμοσύνη στην ΕΛΔΥΚ
Είναι το ελάχιστο που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα μπορούσε να κάνει. Κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ, απευθυνόμενος στους οπλίτες της Δύναμης, είπε ότι «είναι η τιμή μου, αλλά και η ευγνωμοσύνη του κυπριακού λαού και της πολιτείας, γενικότερα, απεριόριστη για τη μεγάλη προσφορά στη διατήρηση και τη διαφύλαξη της ανεξαρτησίας και της ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η ευγνωμοσύνη του κυπριακού Ελληνισμού είναι δικαιολογημένα απεριόριστη, διότι χωρίς τη δική σας παρουσία, των προκατόχων σας και γενικότερα της ΕΛΔΥΚ, δεν θα υπήρχε η σημερινή Κυπριακή Δημοκρατία. Πλείστοι τόσοι από τους συνάδελφους σας έδωσαν αίμα και άφησαν τα οστά τους για να είναι η Κυπριακή Δημοκρατία σήμερα ένα ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος».

Η ΕΛΔΥΚ είναι η ένσαρκη, ένστολη και ένοπλη παρουσία της Ελλάδας μας στην Κύπρο. Ο κυπριακός Ελληνισμός αναγνωρίζει όχι μόνο την προσφορά αίματος και θυσιών ΕΛΔΥΚαρίων, αλλά και τους αγώνες της Δύναμης για να σωθεί η Λευκωσία από τον Αττίλα. Εκείνο το μαύρο καλοκαίρι, η ΕΛΔΥΚ έγραψε απαράμιλλες και μοναδικές σελίδες δόξας και ηρωισμού. Χαιρετίζουμε ξανά τα παιδιά της ΕΛΔΥΚ, τους ευχόμαστε καλή χρονιά και να ξέρουν: Η Κύπρος πάντα θα τα ευγνωμονεί για όσα προσέφεραν και προσφέρουν στους Έλληνες αυτού του τόπου: Περηφάνια, αξιοπρέπεια, εθνική τιμή και αγάπη για την Ελλάδα μας!
Σ.Ι.

Κι αρχή καλός μας... πόνος
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, κι αρχή καλός μας χρόνος
έφυγε ο χρόνος ο παλιός, μα μένει εδώ... ο πόνος.

Ήταν πολύ γρουσούζικο, όντως, το δεκατρία,
μας έφερε κουρέματα, φτώχια και ανεργία.

Και δυστυχώς στα ίδια τα χνάρια θα βαδίσει
κι ο νέος χρόνος που ‘ρχεται για να μας ξεζουμίσει.

Αϊ-Βασίλης έρχεται, μα αντί για μποναμάδες
φέρνει μειώσεις στους μισθούς, φόρους κι άλλους μπελάδες.

Φέρνει επίσης, φίλοι μου, ένα... κενό βαρέλι
να το ’χουμε, να βρίσκεται, αφού μπορεί εν τέλει

να βρούμε και... πετρέλαιο (προτύτερα απ’ το... Λόττο)
οπότε στο μνημόνιο θα βάλουμε μπουρλότο!

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, ώσπου το φως να φέξει,
παρά τις δυσκολίες του, ο κόσμος θα αντέξει.

Μα ας μην πληρώνει μόνο αυτός, σαν το καλό γαϊδούρι
και κάποιοι μεγαλόσχημοι ναν’ πάντα καβαλλούρι.

Αϊ... Κληρίδης έρχεται απ’ την Εισαγγελία
και οι πολίτες καρτερούν κάποια καταγγελία.

Όλοι αυτοί που κλέψανε, που φάγανε κι αρπάξαν
και την οικονομία μας αλύπητα ρημάξαν

να μπούνε στο εδώλιο, λογαριασμό να δώσουν
για όλα αυτά που έκαναν, δίκαια να πληρώσουν.

Κι όσοι εκάναν δάνεια δισεκατομμυρίων,
με στάτους ευυπόληπτων και έντιμων κυρίων,

και τώρα παίζουνε πελλόν και δεν τα δίνουν πίσω
ελπίζω να πληρώσουνε (κι ύστερα θα... ξυπνήσω).

Φεύγει η παλιά μας η χρονιά κι έρχεται η καινούρια
κι ας φύγουνε ταυτόχρονα κι όλα μας τα κουσούρια.

Να πάψουνε τα κόμματα να ζουν με το ρουσφέτι
να θυμηθεί κι ο Πρόεδρος το... «η κρίση θέλει ηγέτη».

Να μάθουμε να δίνουμε και όχι να ζητάμε,
να μην έχουμε ως μότο μας μόνο το «Πώς θα φάμε».

Ν’ αφήσουμε στο παρελθόν σπατάλες κι αππωμάρες,
ν’ αφήσουν κι οι πολιτικοί στην πάντα τις φανφάρες.

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, ριχτείτε στον αγώνα
και όχι απ’ τον καναπέ, να πάτε... πολυθρόνα.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ