«Ξυπνάτε, ρε»!
Μας ξαφνιάζει με τις ατάκες του ο Πρόεδρος Αναστασιάδης τον τελευταίο καιρό. Φαίνεται (και λέω «φαίνεται» γιατί πρέπει να αποδειχθεί και στην πράξη) ότι κάτι έχει αλλάξει στις σκέψεις του Προέδρου, όπως διατυπώθηκαν και στην πρόσφατη δημοσιογραφική του διάσκεψη όταν παραδέχθηκε ότι απέτυχε η πολιτική που ακολουθείτο. Η νέα του ατάκα απευθύνθηκε στους επικριτές του και ειδικότερα στο ΑΚΕΛ, αλλά και στον χώρο του ΔΗΣΥ, οι οποίοι «δημιουργούν μια ψευδή εικόνα ότι τάχα τα πάντα εξαρτώνται από την ελληνοκυπριακή πλευρά».

Όταν ερωτήθηκε για τις δηλώσεις Τσαβούσογλου, ο οποίος είχε καλέσει τους Ε/κ να «ξυπνήσουν από το όνειρο μηδέν στρατός και μηδέν εγγυήσεις», ο Πρόεδρος είπε πως αναμένει αυτές οι δηλώσεις «να αφυπνίσουν όσους ζουν σε ιδεατούς κόσμους». Όσους κοιμούνται του καλού καιρού και ονειροβατούν, πιστεύοντας ότι στο Κραν Μοντανά η δική μας πλευρά έδιωξε τη μεγάλη ευκαιρία για λύση του Κυπριακού. Κάποιοι από αυτούς, μάλιστα, φαίνεται να έχουν... υπνωτιστεί από τον Τσαβούσογλου και να βλέπουν όνειρα δικής του προδιαγραφής. Θα πρέπει όμως και ο ίδιος ο Πρόεδρος να αφυπνιστεί... από το όνειρο της χαλαρής ομοσπονδίας και όχι μόνον. Στην πραγματικότητα είναι καιρός να αφυπνιστούν όλοι οι ηγέτες μας από τον βαθύ λήθαργο των τελευταίων 44 χρόνων. Όπως το λέει κι ο Σφακιανάκης σ’ ένα τραγούδι του:

«Ρε σεις εκεί στα ρετιρέ,
ξυπνάτε ρε, ξυπνάτε ρε!»
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Αντί του Αττίλα, πρώην σύντροφοι;
Το ΑΚΕΛ βρίσκεται ακόμα στην εποχή του συνθήματος «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο». Ειδικά για το ΝΑΤΟ, και μόνο το άκουσμα του ονόματος προκαλεί αντανακλαστική αντίδραση απόρριψης και αποτροπιασμού στην Εζεκία Παπαϊωάννου. Δεν έχει σημασία αν πρώην χώρες του κομμουνιστικού συνασπισμού, με τις οποίες το ΑΚΕΛ διατηρούσε σχέσεις λατρείας, όπως η Βουλγαρία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Τσεχία, η Σλοβακία, η Ουγγαρία και άλλες, είναι σήμερα ενεργά μέλη του ΝΑΤΟ. Μη σας πω και για την προσπάθεια του συντρόφου Τσίπρα να βάλει τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ. Το ΑΚΕΛ επιμένει να θεωρεί το ΝΑΤΟ ως το σατανικό εκείνο όργανο που ήταν πριν από 30 και 40 και 50 χρόνια, στη βράση του Ψυχρού Πολέμου.

Τα γράφω αυτά με αφορμή τον θόρυβο που ξεσήκωσε το ΑΚΕΛ γύρω από το θέμα μιας πιθανής εμπλοκής του ΝΑΤΟ σε μελλοντικές εγγυήσεις προς μια ομοσπονδιακή Κυπριακή Δημοκρατία, σε περίπτωση λύσης. Και ρωτώ. Εάν η Τουρκία δεχτεί πλήρη αποχώρηση του κατοχικού στρατού και αντικατάστασή του από δύναμη του ΝΑΤΟ αποτελούμενη από Βούλγαρους πρώην συντρόφους, Πολωνούς, Ρουμάνους κ.λπ., το ΑΚΕΛ πάλι θα απορρίψει με βδελυγμία τέτοια προοπτική; Ρωτώ ακαδημαϊκά, βέβαια, γιατί η Τουρκία δεν θα δεχτεί ποτέ οτιδήποτε που θα αποτρέψει τα δικά της καταχθόνια σχέδια σε βάρος της Κύπρου.
ΜΠΟΞΕΡ

Οι Ελβετοί, τα κέρατα κι εμείς
Ζηλεύω τους Ελβετούς. Αλήθεια. Επειδή ζούνε στη δημοκρατικότερη χώρα του κόσμου. Όπου οι πολίτες αποφασίζουν για μεγάλα ή μικρά θέματα, τα οποία τους αφορούν, μέσω δημοψηφισμάτων. Σήμερα, λοιπόν, οι Ελβετοί ψηφίζουν για ένα απίστευτο, για μας, θέμα. Εάν πρέπει ή όχι το κράτος να επιδοτεί τους κτηνοτρόφους, που αφήνουν τα... κέρατα των αγελάδων να αναπτύσσονται φυσιολογικά! Το δημοψήφισμα διεξάγεται έπειτα από πρωτοβουλία ενός 66χρονου αγρότη, ο οποίος δήλωσε: «Πρέπει να σεβόμαστε τις αγελάδες όπως είναι. Αφήστε ήσυχα τα κέρατά τους. Όταν τις κοιτάζει κανείς, εκείνες κρατούν το κεφάλι τους ψηλά και είναι υπερήφανες. Όταν κόβουμε τα κέρατά τους, είναι θλιμμένες».

Σημειώνεται ότι από τα τρία τέταρτα των ελβετικών αγελάδων αφαιρούνται τα κέρατα. Εμείς εδώ απέχουμε έτη φωτός από την άμεση δημοκρατία που εφαρμόζουν οι Ελβετοί. Δεν έχουμε δημοψηφίσματα για τα κέρατα των αγελάδων μας ή για τις ουρές των γαϊδάρων μας. Κι αυτό βασικά επειδή δεν είμαστε κι εμείς μια Ελβετία της Ανατολικής Μεσογείου. Οι Ελβετοί ασχολούνται με τα κέρατα των αγελάδων τους επειδή δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα εθνικής επιβίωσης από άρπαγες γείτονες. Ευτυχώς, όμως, εμείς έχουμε τη δυνατότητα για ένα και μοναδικό, αλλά πολύ πιο σημαντικό δημοψήφισμα, που μας δίνει την ισχύ να σώσουμε την Κυπριακή Δημοκρατία από μια καταστροφική λύση. Με την προσδοκία ότι, αν την σώσουμε, κάποτε ίσως μπορέσουμε να την μετατρέψουμε και σε... Ελβετία!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

«Η... Ακσενέρ πάει διακοπές»
Μεράλ Ακσενέρ. Λύκαινα όνομα και πράμα. Αποσκίρτησε από το κόμμα των Γκρίζων Λύκων του Ντεβλέτ Μπαχτσελί και έκανε τη δική της αγέλη λύκων, με την ονομασία «Καλό Κόμμα». Αυτή η λύκαινα βγήκε τις προάλλες και άφησε ένα ανατριχιαστικό ουρλιαχτό, με ωμές απειλές κατά της Κύπρου. Αφού μίλησε για «ιμπεριαλιστικές» κινήσεις κατά των συμφερόντων της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, υπονόησε ότι, αν χρειαστεί, θα γίνει ξανά εισβολή στην Κύπρο. «Η Αϊσέ θα ξαναπάει διακοπές», είπε η Ακσενέρ, παραφράζοντας το γνωστό σύνθημα «Η Αϊσέ πάει διακοπές», με το οποίο ξεκίνησε η τουρκική εισβολή το 1974. Αν κάποτε αναλάβει την εξουσία το ακροδεξιό «Καλό Κόμμα», η νέα εισβολή θα έχει ως σύνθημα «Η... Ακσενέρ πάει διακοπές».

Έχουμε συνηθίσει να ακούμε εθνικιστικές κορώνες σε υψηλούς τόνους από τα ακροδεξιά κόμματα της Τουρκίας. Το θέμα, όμως, τίθεται ως εξής: Ο Ταγίπ Ερντογάν, έχοντας ως σύμμαχό του τον λύκο Μπαχτσελί και απέναντί του τη λύκαινα Ακσενέρ, να ανταγωνίζονται σε απειλές κατά της Κύπρου και της Ελλάδας, δεν πρόκειται να προβεί σε καμιά παραχώρηση στο Κυπριακό, γιατί θα θεωρηθεί προδότης και μειοδότης. Το αντίθετο. Ίσως να σχεδιάζει κιόλας κάποια εισβολή στην κυπριακή ΑΟΖ με το γεωτρύπανο «Πορθητής» και με σύνθημα «Η Αϊσέ πάει διακοπές... και στη θάλασσα»!
ΜΠΟΞΕΡ

Ανεπίσημη «συγκυβέρνηση»;
Μια χαρά τα πάει ο μήνας του μέλιτος μεταξύ Προεδρικού και Νικόλα Παπαδόπουλου, με... προξενητή τον Αβέρωφ. Το Προεδρικό φαίνεται να αποβλέπει σε μιαν ευρείας έκτασης συνεργασία με το ΔΗΚΟ σε θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης, γιατί είναι ο μόνος πρακτικός τρόπος για υλοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής. Από την άλλη, και το ΔΗΚΟ έχει τη δυνατότητα, με αυτόν τον τρόπο, να προωθήσει για εφαρμογή δικές του πολιτικές και προτάσεις, ιδιαίτερα εκείνες που θα αναβαθμίσουν την εικόνα του κόμματος ως προστάτη των ευάλωτων ομάδων, αλλά και ως σύγχρονου κόμματος που προωθεί τις μεταρρυθμίσεις.

Μια συνεργασία που είναι επωφελής και για τις δύο πλευρές, και ίσως ανοίγει τον δρόμο και για... προεδρικά φλερτ το 2023. Κάποιοι καχύποπτοι είδαν αυτήν την προσέγγιση Προεδρικού - Νικόλα, πίσω από την φερόμενη αλλαγή στη στάση του Νίκαρου στο Κυπριακό. Από την άλλη, η αποτυχία των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου να συνενώσουν τα μαγαζάκια τους σε ένα σουπερμάρκετ, ήταν ένας σοβαρός παράγοντας για την προσέγγιση του Νικόλα με τον Νίκαρο. Για να δούμε αν και πόσο θα αντέξει αυτή η... «άτυπη συγκυβέρνηση», όπως θα μπορούσε να αποκληθεί, η οποία, όμως, μοιραία, θα βαδίζει συνεχώς και πάνω στο τεντωμένο σχοινί του Κυπριακού...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Στο Τσάμπιονς με παίκτες... «παλτά»
Με ποδοσφαιρικό παράδειγμα προσπάθησε ο Χάρης Γεωργιάδης να δώσει την κατάσταση την οποία βρήκε το 2013 στον Συνεργατισμό, καταθέτοντας ενώπιον της Ερευνητικής Επιτροπής. Είπε ότι πήρε μια ομάδα από το αγροτικό πρωτάθλημα και έπρεπε να τη βάλει να παίξει στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ωραία. Έχει δίκαιο ο Χάρης ότι η ομάδα «Συνεργατικός FC» έπαιζε στο αγροτικό πρωτάθλημα. Και μάλιστα ήταν μια ομάδα καταδικασμένη σε υποβάθμιση, λόγω φτωχής απόδοσης, λόγω προπονητών που «έστηναν» αγώνες, λόγω διαιτητών που έκαναν τα στραβά μάτια και τα λοιπά, παρ’ όλο που η ομάδα είχε πολυάριθμους οπαδούς.

Από τη στιγμή που την έβαλαν να παίξει στο Τσάμπιονς Λιγκ, έπρεπε να αλλάξουν πολλά. Και πρώτα-πρώτα έριξαν στην ομάδα ενάμισι δισεκατομμύριο ευρώ, για να την ανεβάσουν επίπεδο. Αλλά οι παίκτες που έφεραν, κάθε άλλο παρά... Μέσι και Ρονάλντο θύμιζαν, ή τέλος πάντων άλλους παίκτες του Τσάμπιονς Λιγκ, λιγότερο διάσημους. Έστω κι αν αμείβονταν κι αυτοί με χρυσά συμβόλαια. Επρόκειτο για παίκτες οι οποίοι δεν ξεχώριζαν την μπάλα... από την παττίχα. Και ο ίδιος ο Χάρης ανέλαβε χρέη προπονητή και ενίοτε και αρχηγού της ομάδας, ενώ στο μυαλό του κυριαρχούσε η σκέψη ότι η ομάδα δεν είχε καμιά ελπίδα να προκριθεί και ότι έπρεπε να διαλυθεί και να απορροφηθεί από άλλην ομάδα. Και στο τέλος τα κατάφερε μια χαρά.
ΜΠΟΞΕΡ

Πρώτα ΕΣΥ, μετά... ΓεΣΥ
Νέες μάχες έχουν ξεσπάσει γύρω από το κρεβάτι της ασθενούς Υγείας μας, με αφορμή τις διαφορές απόψεων ιδιωτών γιατρών και Κυβέρνησης για το σχέδιο που αναμένεται να της δώσει την υγεία της. Οι συζητήσεις έχουν επικεντρωθεί βασικά γύρω από το αίτημα των ιδιωτών γιατρών να τους επιτραπεί να ασκούν και την ιδιωτική ιατρική ταυτόχρονα με τη συμμετοχή τους στο ΓεΣΥ. Οι οργανωμένοι ασθενείς αντιδρούν έντονα σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θεωρώντας πως είναι ένας τρόπος εισαγωγής, από την πίσω πόρτα, του πολυασφαλιστικού συστήματος, ενώ θα δημιουργηθούν ασθενείς δύο ταχυτήτων, με τους λίγους να έχουν άμεση πρόσβαση στους γιατρούς.

Δηλαδή, για να σχηματίσουμε και την εικόνα, θα κάθονται στην αίθουσα αναμονής ιδιωτικού ιατρείου δυο ασθενείς, ο ένας που θα πληρώσει από την τσέπη του και ο άλλος... «Γεσύτης» (θα εισαχθεί αυτή η ορολογία για όσους θα συμμετέχουν στο ΓεΣΥ). Και σε κάποια στιγμή θα βγαίνει ο γιατρός, θα κοιτάζει τον πρώτο ασθενή και θα του λέει:

-Πρώτα ΕΣΥ...

Και μετά απευθυνόμενος στον δεύτερο ασθενή θα του λέει:

-Και μετά... ΓεΣΥ!

Αν το καλοσκεφτείς το πράμα, ουσιαστικά θα λειτουργεί κι εδώ το «φακελάκι», σε πιο εξελιγμένη (και νομιμοποιημένη) μορφή.

Και σε μια πιο εξτρίμ κατάσταση, για να γίνεται επιλογή των ασθενών, θα περνούν όλοι από ακτινογραφία θώρακος, ώστε να διαπιστωθεί το πάχος... του πορτοφολιού τους! Καλά τα λέω, κύριε Παμπορίδη μου;
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Γιατί ζούμε περισσότερο
Το προσδόκιμο ζωής στην Κύπρο επιμηκύνθηκε σε 81,8 έτη το 2015 από 77,7 έτη το 2000 και ήταν υψηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ, σύμφωνα με κοινή έκθεση της Κομισιόν και του ΟΟΣΑ. Προσπάθησα να αναζητήσω τους λόγους γι’ αυτήν τη μακροβιότητα των συμπατριωτών μας. Βρήκα αρκετές εξηγήσεις. Μερικές από αυτές τις παραθέτω στη συνέχεια.

Επειδή η περιέργεια είναι στη φύση μας, οι περισσότεροι από εμάς φροντίζουμε να ζήσουμε περισσότερο, για να δούμε πότε... θα λυθεί το Κυπριακό. Ας μην υποτιμούμε και την έμφυτη παχυδερμία που διαθέτουμε, με τον ανάλογο σικκιμετισμό και την παραδοσιακή τακτική «κρύψετε να περάσουμεν ώς πάρατζιει». Όλη αυτή η αποφυγή του άγχους, σίγουρα συμβάλλει στη μακροζωΐα μας. Άλλη εξήγηση είναι η εξής: Η πολιτική μας ζωή είναι ένα ατελείωτο... σατιρικό πρόγραμμα. Και επειδή, σύμφωνα και με ιατρικές έρευνες, το γέλιο μακραίνει τη ζωή, χρωστάμε ευγνωμοσύνη στους πολιτικούς που μας προσφέρουν αυτό το ευεργέτημα.

Ένας άλλος σημαντικός λόγος που αποφεύγουμε να πεθάνουμε γρήγορα, είναι διότι έχουν ακριβώσει τόσο πολύ οι... τάφοι, ώστε κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να παρατείνουμε την παρουσία μας στον μάταιο τούτο κόσμο. Το μυστήριο είναι ότι καταφέρνουμε να γινόμαστε μακροβιότεροι τη στιγμή που είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης στο κάπνισμα και την παχυσαρκία. Βέβαια, η ουσία είναι άλλη. Ζούμε μεν περισσότερο από τους άλλους Ευρωπαίους. Ζούμε όμως και... καλύτερα;
ΜΠΟΞΕΡ

Και κάρτα α λα καρτ;
Η κάρτα φιλάθλου βρίσκεται και πάλι στο επίκεντρο έντονων συζητήσεων, υπό τη σκιά των ανησυχιών των ποδοσφαιρικών σωματείων ότι η κάρτα οδήγησε σε πενιχρή προσέλευση οπαδών στα γήπεδα. Γίνονται, μάλιστα, σκέψεις μέχρι και για τροποποίηση του νόμου, ώστε την κάρτα να την εκδίδουν τα σωματεία και όχι ο ΚΟΑ. Αλλά ούτε αυτό το αποδέχεται το λεγόμενο «Ενιαίο Κίνημα Οπαδών και Φιλάθλων», που επιμένει σε πλήρη και άμεση κατάργηση της κάρτας, με το επιχείρημα ότι τα σωματεία δεν πρέπει να γίνουν «οι ρουφιάνοι του κράτους». Οι οπαδοί έχουν αδικαιολόγητα και παράλογα δαιμονοποιήσει την κάρτα και έχουν «συνθηματοποιήσει» την αντίθεσή τους, με τη δικαιολογία ότι παραβιάζει, δήθεν, τα ατομικά τους δικαιώματα.

Το μόνο που «παραβιάζει» είναι το ατομικό «δικαίωμα» του κάθε επίδοξου ταραξία να προβαίνει σε βιαιότητες και βανδαλισμούς, υπό την κάλυψη της ανωνυμίας και της ατιμωρησίας. Τα περί «τρομονόμου» και περί φακελώματος είναι ανοησίες. Μπορεί η κάρτα να έπαιξε κάποιο ρόλο στην απομάκρυνση των φιλάθλων, αλλά μήπως δεν έπαιξαν ρόλο προηγουμένως οι χουλιγκανισμοί, τα στημένα παιγνίδια, οι αποτυχημένες διαιτησίες, ακόμα και η οικονομική κρίση; Γιατί, δηλαδή, στις άλλες χώρες όπου έχει εφαρμοστεί το μέτρο, όπως η Βρετανία, η Ελλάδα και πολλές άλλες, οι φίλαθλοι κατακλύζουν τα γήπεδα και απολαμβάνουν το ποδόσφαιρο, χωρίς να θεωρούν ότι παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματά τους; Ο Κυπραίος οπαδός έχει περισσότερες ευαισθησίες από τους άλλους;
Ο ΦΟΥΡΠΟΣ

Ασκήσεις ισορροπίας σε τεντωμένο σχοινί
• Γελοίοι. Μικροί μπροστά σε δύσκολες καταστάσεις. Αλαλάζοντας και ενίοτε βγάζοντας άναρθρες κραυγές, καταδεικνύουν το μέγεθος του πολιτικού τους αναστήματος. Παρουσιάζονται σαν τζάμπα μάγκες και επαναστάτες κατά της Tρόικας, φωνάζοντας στις τηλεοράσεις και εκφραζόμενοι σαν παιδιά του δημοτικού όταν η δασκάλα τούς κάνει απροειδοποίητο διαγώνισμα. Αυτή είναι η εικόνα των πολιτικών μας και της περιρρέουσας ατμόσφαιρας στο σκηνικό του Κυπριστάν. Τι κρίμα, τελικά, αυτός ο λαός να έχει τέτοιους μικρούς… πολιτικούς!

• Χωρίς προτάσεις, αλλά με συνθήματα άνευ ουσίας και περιεχομένου συνεχίζουν το θέατρο του παραλόγου στο νομοσχέδιο περί εκποιήσεων. Όχι δηλαδή πως η Κυβέρνηση και οι εκπρόσωποί της είναι και καλύτεροι.

• Καθαρές κουβέντες, ρε, να πείτε στην κοινωνία και να μην αποποιείστε τις ευθύνες σας. Τι, δηλαδή, πιστεύετε ότι κάποιοι θα κερδίσουν τις εντυπώσεις με το ειδεχθές θέαμα που παρουσιάζετε καθημερινά;

• Και να πεις ότι οι πολίτες δεν τους προειδοποίησαν να αλλάξουν. Τους περιφρόνησαν και τους εξύβρισαν στις Ευρωεκλογές, αλλά αυτοί δεν έμαθαν τίποτε… συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο. Τελικά δεν μπορεί να είναι τόσο παχύδερμα. Μάλλον για ανίκανοι μού φαίνονται, που προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στους σπόνσορές τους και στους υπόλοιπους που είναι οι ψηφοφόροι τους. Ε, δεν μπορείτε και παρουσιάζετε αντίστοιχο θέαμα με ενός τύπου 150 κιλών, που προσπαθεί να κάνει ασκήσεις ισορροπίας σε τεντωμένο σχοινί…
Ξιουρ.