Στο τέλος θα μας μείνει και η χαλαρή
Και ξαφνικά ήρθε το... τσουνάμι που είχε προβλέψει ο Αβέρωφ. Ήρθε με τη μορφή της πρότασης του Προέδρου για χαλαρή ομοσπονδία και των αντιδράσεων που ακολούθησαν. Μα κι αυτός ο Πρόεδρος, ρε παιδί μου. Τι θυμήθηκε τώρα και έριξε στο τραπέζι τη χαλαρή ομοσπονδία; Νομίζει ότι έκανε κίνηση ματ, για να φέρει σε δύσκολη θέση την Τουρκία; Η Τουρκία δεν βρέθηκε ποτέ σε δύσκολη θέση. Το αντίθετο. Καταφέρναμε πάντα εμείς να βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση και να ζητούν από εμάς υποχωρήσεις, ως εάν να κάναμε εμείς εισβολή στην Τουρκία. Έτσι και τώρα.

Η εισήγηση για χαλαρή ομοσπονδία ουσιαστικά αποτελεί παραδοχή ότι η πολιτική μας απέτυχε. Και στο τέλος θα γίνει αυτό που γινόταν πάντα. Θα μας μείνει ως πρόσθετη υποχώρηση και η χαλαρή ομοσπονδία. Δεν την αποκαλεί χαλαρή ομοσπονδία ο Πρόεδρος. Προτιμά την ορολογία «αποκεντρωμένη» ομοσπονδία. Λες και έχει σημασία το περιτύλιγμα της βόμβας. Και φυσικά η βόρεια «αποκεντρωμένη» πολιτεία θα είναι πλήρως... επικεντρωμένη στην Τουρκία. Στην πράξη, θα είναι λύση δύο κρατών ενωμένων χαλαρά μεταξύ τους μέσω μιας ξεδοντιασμένης κεντρικής κυβέρνησης. Τι να σας πω; Χαλαρή μπορεί να είναι και η... ζώνη ενός παντελονιού με δύο μπατζάκια. Και μια χαλαρή ζώνη μπορεί να κάνει πιο εύκολο το κατέβασμα της περισκελίδος...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Τι γίνεται με τις... σφιχτές εγγυήσεις;

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θεωρεί την πρότασή του για χαλαρή ομοσπονδία ως δέλεαρ προς την τουρκοκυπριακή πλευρά, ώστε να μην επιμένει στα βέτο. Μα, ο Πρόεδρος, στο Κραν Μοντανά, αποδέχθηκε το βέτο («οι αποφάσεις θα λαμβάνονται με απλή πλειοψηφία σε ορισμένα θεσμικά όργανα, με την πρόβλεψη για μία ευνοϊκή ψήφο και από τις δύο πλευρές»). Άρα, γιατί ο Ακιντζί να δώσει πίσω το βέτο που του δώσαμε και με το οποίο θα μπορεί να ελέγχει και να επηρεάζει αποφάσεις της κεντρικής κυβέρνησης; Δεν ξέρουμε αν θα προωθήσει την ιδέα του ο Πρόεδρος και να τη συζητήσει με τον Ακιντζί σε μια... χαλαρή συνάντηση με καφέ και ζιβανία.

Αλλά κι αν ακόμα η Τουρκία δώσει τη συγκατάθεσή της να συζητήσει ο Ακιντζί τη χαλαρή ομοσπονδία, το βασικό και ουσιαστικό πρόβλημα παραμένει. Και είναι η στάση της Τουρκίας στο θέμα των εγγυήσεων και των κατοχικών στρατευμάτων. Αν η Τουρκία εξακολουθήσει να αρνείται να εγκαταλείψει τις εγγυήσεις της, τι σημασία έχει αν αυτό που θα επιμένει να εγγυηθεί είναι μια χαλαρή ή μια μη χαλαρή ομοσπονδία; Τώρα κατάλαβα γιατί προέβαλλαν το τελευταίο διάστημα τόσο έντονα τον μπαμπούλα των δύο κρατών. Για να δεχτούμε πιο εύκολα τη χαλαρή ομοσπονδία, ως καλύτερη του χειρότερου. Πάντως, χαλαρή, σφιχτή, μελάτη, μισοψημένη, η Τουρκία δεν έχει πρόβλημα να τη... βάλει στο πιάτο της.
ΜΠΟΞΕΡ

Τρικυμία εν ποτηρίω

Οκέι, παιδιά. Ας μην κάμνουμεν τον ψύλλον κάμηλον. Για ποια «μυστική αμερικανική βάση» στην Κύπρο μιλάμε; Ένα ελικοδρόμιο ήτανε, μέσα στη βρετανική Βάση Ακρωτηρίου, όπου φιλοξενούνταν πεντέξι ελικόπτερα, για την περίπτωση έκτακτης απομάκρυνσης αμερικανικού προσωπικού από χώρες της περιοχής. Τουλάχιστον αυτές είναι οι πληροφορίες που υπάρχουν. Είναι γνωστό ότι οι Αμερικανοί ανέκαθεν (από εποχής Μακαρίου) είχαν διευκολύνσεις στις βρετανικές Βάσεις και ας μην προσποιούνται κάποιοι ότι έχουν ξαφνιαστεί με την ύπαρξη των ελικοπτέρων (τα οποία, ούτως ή άλλως, φαίνεται να έχουν αποχωρήσει από πέρσι).

Ας μην το ρίχνουμε, λοιπόν, σε θεωρίες συνωμοσίας και σε υπερβολές ΑΚΕΛικού τύπου «μας κυβερνούν οι Αμερικανοί». Τέτοιες αντιδράσεις μόνο ζημιά μπορούν να προκαλέσουν, σε μια περίοδο αναβάθμισης των σχέσεών μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, και ενώ αναμένεται η άρση του αμερικανικού εμπάργκο στην πώληση όπλων προς την Κύπρο και η πιθανή συμμετοχή των ΗΠΑ στην τριμερή Κύπρου, Ελλάδας, Ισραήλ. Θα πρέπει να έχουμε το βλέμμα συνεχώς στραμμένο στη μεγαλύτερη εικόνα που διαμορφώνεται στην περιοχή. Και δεν είναι άσχετη με τις εξελίξεις η πρόσφατη πρόταση του Έλληνα Υπουργού Εθνικής Άμυνας προς τον Αμερικανό ομόλογό του, για τη δημιουργία άλλων τριών αμερικανικών Βάσεων στο ελληνικό έδαφος, πέραν της Σούδας. Η οποιαδήποτε αναβάθμιση του γεωστρατηγικού ρόλου τόσο της Ελλάδας, όσο και της Κύπρου, μόνο θετική θα αποβεί για τον Ελληνισμό.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Κερασμένα από την τσέπη μας

Και στον προϋπολογισμό του ερχόμενου χρόνου περιλαμβάνεται κονδύλι δεκάδων χιλιάδων ευρώ για τους καφέδες και γενικά τα κεραστικά αξιωματούχων και υψηλόβαθμων δημοσίων υπαλλήλων, ως έξοδα φιλοξενίας ή επίδομα φιλοξενίας. Αυτή η ιστορία με τα κεραστικά σε όλον τον δημόσιο και ημιδημόσιο τομέα, έχει καταντήσει τραγελαφική. Θυμάμαι μια περίπτωση, το 2014, όταν ο τότε Υπουργός Εσωτερικών Σωκράτης Χάσικος διαπίστωσε ότι στον προϋπολογισμό του ΡΙΚ προβλέπονταν... 20.000 ευρώ για κεραστικά, οπότε πήρε την ππάλα και τα έκοψε. Κάποιες περιπτώσεις κεραστικών από αξιωματούχους είναι δικαιολογημένες. Για παράδειγμα, εάν συναντηθεί με υπουργό κάποιος επίσημος από ξένη χώρα, τα κεραστικά είναι αναγκαία.

Αλλά υπάρχουν και πολλές άλλες περιπτώσεις, όπου οι καφέδες δεν είναι απαραίτητοι. Αν κάποιος πάει στο γραφείο αξιωματούχου για δουλειά, γιατί να τον κεράσει καφέ ή αναψυκτικό; Ο επισκέπτης θα πρέπει να κάνει τη δουλειά του και να πάει στο καλό. Κι αν αισθάνεται την ανάγκη αμάν-αμάν να πιει καφέ και να φάει τυροπιτάκι, ας το κάνει μετά τη συνάντηση, στην καντίνα του Υπουργείου ή σε κάποια καφετερία και να πληρώσει από την τσέπη του. Γιατί να του πληρώνουμε εμείς τον καφέ, χωρίς να μας λέει κιόλας «στην υγειά σας»; Να περικοπούν, λοιπόν, τα πολλά κεραστικά κι όποιος θέλει ας βγάλει την αβανιά ότι το Κράτος είναι αφιλόξενο και σπαγγοραμμένο. Τα γραφεία της δημόσιας υπηρεσίας δεν είναι ούτε καφετερίες ούτε αναψυκτήρια, κύριοι. Κεραστείτε αλλού!
Ο ΚΑΦΕΝΟΒΙΟΣ

Αν δεν υπήρχε ο συγκλονισμός...

Ξαφνικά ανακαλύψαμε ότι υπάρχουν σχολεία που δεν έχουν πυρασφάλεια και ότι δεν μπορούν τα πυροσβεστικά οχήματα να προσεγγίσουν, καν, κάποια σχολικά κτήρια, με ορατό το ενδεχόμενο τραγωδιών. Ξαφνικά ανακαλύψαμε ένα σωρό προβλήματα στον τομέα της ασφάλειας και της υγείας στα σχολεία. Διαχρονικά προβλήματα, τα οποία οι διάφορες κυβερνήσεις και το Υπουργείο Παιδείας απέτυχαν να λύσουν. Αν δεν υπήρχε ο συγκλονισμός της κοινής γνώμης από το περιστατικό της εγκληματικής απαγωγής των δυο παιδιών από το Δημοτικό Σχολείο Καμάρων στη Λάρνακα, έχετε την εντύπωση ότι θα γινόταν κάτι για τα προβλήματα αυτά;

Τα σχολεία θα συνέχιζαν να είναι ξέφραγα αμπέλια, οι σχολικές εγκαταστάσεις θα συνέχιζαν να βρίσκονται στο έλεος πυρκαγιών, δεν θα αποφασίζαμε να βάλουμε ψηλά κάγκελα, θυροτηλέφωνα και φρουρούς στα δημοτικά και τα νηπιαγωγεία, γενικά δεν θα είχαμε αυτήν την πρωτοφανή ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση όλων των παραγόντων για να δοθούν λύσεις. Έτσι λειτουργούμε σ’ αυτόν τον τόπο.

Πρέπει να συμβεί μια τραγωδία ή ένα σοκαριστικό γεγονός, για να θυμηθούμε ότι έπρεπε να είχαμε κινηθεί έγκαιρα και να είχαμε προλάβει το κακό. Συχνά, μάλιστα, αφήνουμε το πράμα να ξεχαστεί και δεν κάνουμε τίποτε, ή κάνουμε πολύ λίγα. Ελπίζουμε ότι αυτό δεν θα συμβεί με τα προβλήματα της Παιδείας και δεν θα περιοριστούμε σε «ππατσιαρίσματα», μέχρι να σκεπάσει τα υπόλοιπα η σκόνη της συνήθους απραξίας. Θα ήταν εγκληματικό.
ΜΠΟΞΕΡ

Κοπιάστε στο Olivewood!

Η Κύπρος είναι ένα απέραντο φυσικό στούντιο για το γύρισμα κινηματογραφικών και τηλεοπτικών ταινιών. Αυτό το προσόν υπογραμμίστηκε κατά την παρουσίαση του σχεδίου Olivewood (αντίστοιχο του Hollywood) από την Κυβέρνηση, με στόχο την προσέλκυση επενδυτών στον τομέα της οπτικοακουστικής βιομηχανίας. Θα πρέπει να πούμε ότι οι ξένοι παραγωγοί και σκηνοθέτες, εκτός από ωραία τοπία και πολλή ηλιοφάνεια, θα μπορούν να βρίσκουν εδώ και θέματα για τις ταινίες τους. Θέλουν, ας πούμε, πολιτικό θρίλερ; Έχουμε πλούσιο υλικό να τους τροφοδοτήσουμε, από τις πιο μακρόσυρτες διαπραγματεύσεις στον κόσμο, για την επίλυση ενός προβλήματος που μένει άλυτο για πάνω από μισόν αιώνα. Θέλουν prison drama;

Θα έχουν την ευκαιρία να γυρίσουν κάτι αντίστοιχο του γνωστού Prison Break και μάλιστα με κωμικά στοιχεία, όταν επώνυμοι που στέλνονται στη φυλακή για σκάνδαλα, αποφυλακίζονται στον μισό χρόνο με απόφαση... της Βουλής. Θέλουν hospital drama; Εδώ κι αν μπορούμε να τους εξυπηρετήσουμε. Το μόνο που θα έχουν να κάνουν είναι να πάρουν την κάμερα και να γυρίζουν τους πονεμένους ασθενείς που περιμένουν εδώ και είκοσι χρόνια από το Κράτος να τους προσφέρει ένα Σχέδιο Υγείας και από το περίμενε-περίμενε παθαίνουν και... «τσάκρισμα». Άσε που έχουμε και ευφάνταστους σεναριογράφους, όπως ο Αβέρωφ, με το πρόσφατο σενάριο τρόμου «Το τσουνάμι». Ας κοπιάσουν, λοιπόν, οι ενδιαφερόμενοι στο Olivewood, όπου συχνά η πραγματικότητα ξεπερνά... τη φαντασία.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Η «μόδα» των πυροτεχνημάτων

Έχει παραγίνει το κακό με την παράνομη ρίψη πυροτεχνημάτων σε διάφορους δήμους. Ξαφνικά μέσα στη νυχτερινή ησυχία, κι ενώ πολλοί συμπολίτες μας κοιμούνται ήδη, κάποιοι αποφασίζουν να αμολύσουν στον αέρα πυροτεχνήματα για να κάνουν χάζι. Πολίτες ξυπνούν έντρομοι, παιδιά κλαίνε, σκυλιά γαβγίζουν, άνθρωποι με καρδιακά προβλήματα κινδυνεύουν από τα ξαφνικά ισχυρά μπαμ-μπουμ, κάποιοι αναστατώνονται νομίζοντας ότι πρόκειται για βόμβες και άλλα παρόμοια. Η Αστυνομία πρέπει να κινηθεί αυστηρά και δραστήρια, για να σταματήσει αυτό το ανόητο φαινόμενο, που πάει να γίνει μόδα. Η μόνη ρίψη πυροτεχνημάτων, που θα μπορούσε να έχει κάποια δικαιολογία, είναι με την έλευση του νέου χρόνου, όπως συνηθίζεται σε όλον τον πλανήτη.

Απ' εκεί και πέρα, εγώ δεν βλέπω για ποιο λόγο πρέπει να ρίχνονται πυροτεχνήματα. Ούτε σε φεστιβάλ, ούτε σε άλλες εκδηλώσεις, ούτε στη μάππα, ούτε σε γάμους, ούτε σε ιδιωτικά πάρτι, ούτε σε κάθε είδους παναΰρκα, στα οποία έχουμε έντονη ροπή. Άσε που προκαλείται και ζημιά στο περιβάλλον και υπάρχει και ο κίνδυνος για πυρκαγιές. Όπως και με τις κροτίδες του Πάσχα, έχουμε ξεφύγει και με τα πυροτεχνήματα. Μας αρέσει το σόου, η θορυβώδης διασκέδαση, ο πασιαμάς, το χάι-χούι. Ίσως γιατί κατά βάθος η νοοτροπία και η κουλτούρα μας μοιάζει πολύ με τα πυροτεχνήματα, που παράγουν στιγμιαία λάμψη και κρότο, και μετά σβήνουν...
ΜΠΟΞΕΡ

Οι κουρτίνες της Υγείας

Ξέρετε τι κοινό έχουν οι ασθενείς με τα παράθυρα; Καλύπτονται και οι δύο με... κουρτίνες. Τουλάχιστον στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου, όπου, σύμφωνα με την είδηση, σκεπάζουν τους ασθενείς με... κουρτίνες, λόγω έλλειψης σεντονιών. Βέβαια, αυτό δεν είναι τίποτε μπροστά στο άλλο φαινόμενο που συμβαίνει στον τομέα της Υγείας. Με κάποιους που... κρύβονται πίσω από τις κουρτίνες και υπονομεύουν με κάθε τρόπο την τελική εφαρμογή του ΓεΣΥ. Ο τέως Υπουργός Υγείας Γιώργος Παμπορίδης ξέσπασε αυτές τις μέρες στο Twitter και μίλησε για 50-60 «κακομαθημένους φοροφυγάδες» (εννοώντας ιατρούς του ιδιωτικού τομέα), που «βρίσκουν πλάτες» και στερούν τη δωρεάν υγεία από τον κόσμο για να πλουτίζουν οι λίγοι.

Αναφέρθηκε επίσης σε εκστρατεία δυσφήμησης του ΓεΣΥ και εργολαβία τρομοκράτησης του κόσμου από τον Παγκύπριο Ιατρικό Σύλλογο, ενώ αποκάλυψε ότι πολιτικοί ετοιμάζονται να ζητήσουν αναβολή ή μικρή καθυστέρηση εφαρμογής του ΓεΣΥ. Την ίδια στιγμή σημειώνεται νέα αντιπαράθεση μεταξύ των κυβερνητικών ιατρών και του Υπουργείου Υγείας, με την ΠΑΣΥΚΙ να προειδοποιεί ότι θα καλέσει τα μέλη της σε αποχή από συγκεκριμένα καθήκοντα. Νέες φουρτούνες, λοιπόν, μπροστά μας ωσότου φθάσει (κάποιοι προσπαθούν να μη φθάσει) η ώρα εφαρμογής του ΓεΣΥ. Μέχρι τότε, αν είσαστε ασθενής, σας συμβουλεύουμε να παίρνετε μαζί σας στο Νοσοκομείο κανένα σεντόνι από το σπίτι, για να μη βρεθείτε σκεπασμένος με καμιά κουρτίνα...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Η μπάλα που κυλά σε βρόμικη λάσπη

Αν ήταν δυνατό να μείνει η Κύπρος έξω από διεθνές ποδοσφαιρικό σκάνδαλο με μίζες και στημένα παιγνίδια! Στη μικρή αθώα μας νήσο οδηγεί μια από τις διαδρομές μαύρου χρήματος που σχετίζεται με σοβαρό σκάνδαλο, το οποίο συγκλονίζει τις τελευταίες μέρες το ποδόσφαιρο του Βελγίου, με συλλήψεις παραγόντων, γνωστών ατζέντηδων, διαιτητών, μέχρι και προπονητών. Φαίνεται ότι το μαύρο χρήμα από μίζες πώλησης ποδοσφαιριστών και άλλες δραστηριότητες ξεπλενόταν στην Κύπρο, μέσω εταιρειών που ήταν εγγεγραμμένες εδώ για «γενικό εμπόριο».

Για την υπόθεση έχει συλληφθεί ένας Βόσνιος, κάτοικος Κύπρου εδώ και καμιά εικοσαετία. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν πληροφορίες για ανάμειξη και ιθαγενών Κυπρίων στο σκάνδαλο. Αλλά κανένας δεν μπορεί να το αποκλείσει, δεδομένου ότι έχουμε δημιουργήσει παράδοση στο θέμα των στημένων αγώνων. Εν πάση περιπτώσει, το σκάνδαλο στο Βέλγιο καταδεικνύει για μια ακόμα φορά τη βαθιά σήψη και διαφθορά που επικρατεί στον χώρο του ποδοσφαίρου παγκοσμίως. Ο φούρπος έγινε μια επιχείρηση γιγαντιαίων διαστάσεων.

Με τεράστια ποσά και τεράστια συμφέροντα. Και με τεράστιους... πειρασμούς. Θυμηθείτε μόνο την ποδοσφαιρική δόξα, τον Μισέλ Πλατινί, ο οποίος έκανε την τσέπη του... πλατινένια όταν δωροδοκήθηκε, το 2011, με δύο εκατομμύρια ελβετικά φράγκα για να αποσύρει την υποψηφιότητά του υπέρ του προέδρου της FIFA Σεπ Μπλάτερ. Τελικά η μίζα αναδεικνύεται παντού παγκόσμια... πρωταθλήτρια!
Ο ΦΟΥΡΠΟΣ

Αδιαφάνεια… αγάπη των κομμάτων

* Διαφωνούν ακόμη και για το ηχόχρωμα των συναδέλφων τους, όταν εκφράζουν τις θέσεις τους στο Κοινοβούλιο. Τρελαίνονται να πληροφορούνται ότι κάποιος εκ των συναδέλφων τους διατύπωσε διαφορετική άποψη, διαβλέποντας ότι υπάρχει το ενδεχόμενο να μπλοκαριστεί η θέση τους και να μην προωθηθεί η δική τους πρόταση, ούτως ώστε να κληθούν από τα κανάλια να διατυπώσουν τις απόψεις τους. Όμως, τα μοναδικά θέματα για τα οποία δεν μαλώνουν και τηρούν αγαπησιάρικες προσεγγίσεις είναι τα ζητήματα αδιαφάνειας των οικονομικών τους και το πόθεν έσχες τους. Σ’ αυτά παρατηρείται πρωτόγνωρη ομογνωμία και ομοφωνία σε σημείο παρεξηγήσεως…

* Ακόμη και στην πρόσφατη έκθεση GRECO, που τους υποδεικνύει ότι πρέπει να συμμορφωθούν σε θέματα διαφάνειας των οικονομικών και εν γένει των δραστηριοτήτων τους, σφυρίζουν αδιάφορα. Έστω κι αν πληρώσει η χώρα πρόστιμα ή και αν ακόμη κατατάσσεται στην ίδια κατηγορία με αφρικανικές χώρες, αυτοί και πάλι επιμένουν να μη συμμορφώνονται. Και το κυριότερο, κρύβονται. Δεν διαμαρτύρονται γιατί δεν εγείρουν το θέμα τα ΜΜΕ ούτε και εκφράζουν παράπονα για την κάλυψή τους. Τώρα ένοχη σιωπή απ’ όλους.

* Σ’ αυτήν τη λογική κινούνται ακόμη τα κόμματα στο Κυπριστάν, έστω και αν συμμετέχουν σε ευρωπαϊκά σώματα και φόρα. Καμώνονται τους ανήξερους και αδιάφορους για τα μείζονα και ασχολούνται με τα ελάσσονα. Και μετά θέλουν να τους λαμβάνουν υπόψη οι πολίτες και να μην αποστασιοποιούνται καθημερινά. Εξάλλου, κανείς καθαρός άνθρωπος δεν ασχολείται με τη δυσωδία…
Ξιουρ.

Ως τι συνάντησε τον Τσαβούσογλου;

Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης αποκάλυψε στους αρχηγούς των κομμάτων, κατά την τελευταία συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, ότι κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Νέα Υόρκη, για τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, συναντήθηκε με τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

Εκείνο, όμως, που παρέλειψε να μας πει και δημόσια ο κ. Αναστασιάδης, είναι υπό ποία ιδιότητα συναντήθηκε με τον Τούρκο αξιωματούχο, ειδικά εάν λάβει κανείς υπόψη το γεγονός πως η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και συνεπώς κανένα εκλεγμένο Πρόεδρό της; Τον συνάντησε ως τον Νίκο από τη Λεμεσό, ως Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας ή ως αντιπρόσωπο της ελληνοκυπριακής κοινότητας; Ίδωμεν…
Φανούλα Αργύρου