Σε πόσες απεργίες θα εκτονωθεί η οργή;
Ο πόλεμος Κυβέρνησης - εκπαιδευτικών πήρε πλέον άγρια μορφή. Οι εκπαιδευτικοί αποφάσισαν να προχωρήσουν σε 48ωρη απεργία την Τρίτη και την Τετάρτη. «Η απεργία συνδέεται άμεσα με την απαξίωση που νιώσαμε το τελευταίο διάστημα. Διασύρθηκαν και εξευτελίστηκαν οι εκπαιδευτικοί. Καταστρατηγήθηκε ο διάλογος, γι’ αυτό και διαμαρτυρόμαστε, όχι για μια ώρα διδασκαλίας», διευκρίνισε ο πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ, Γιάννος Σωκράτους. Ωραία. Σαρανταοκτάωρη απεργία επειδή ένιωσαν ότι διασύρθηκαν και εξευτελίστηκαν. Ε, δεν αρκεί αυτή η σαρανταοκτάωρη απεργία για να εκφράσουν την αγανάκτηση, την οργή και τη διαμαρτυρία τους για τη στάση της Κυβέρνησης; Θα δώσουν και άλλη συνέχεια στην οργή τους;

Και σε ποιο αριθμό απεργιών θα θεωρήσουν ότι εκτονώθηκε η οργή τους; Ή μήπως θα συνεχίσουν τις απεργίες ενάντια στον εξευτελισμό τους, μέχρις ότου υποκύψει η Κυβέρνηση και εξευτελιστεί κι εκείνη, κάνοντας ακόμα μια κωλοτούμπα; Επί του παρόντος καμιά από τις δύο πλευρές δεν φαίνεται να υποχωρεί. Θυμίζουν το γνωστό παιγνίδι chicken game, όπου δυο οδηγοί βρίσκονται απέναντι ο ένας από τον άλλον, γκαζώνουν όσο μπορούν και ορμούν ο ένας προς τον άλλον. Κάποιος από τους δύο θα πρέπει την τελευταία στιγμή να στρίψει το τιμόνι για να αποφευχθεί η σύγκρουση. Σε διαφορετική περίπτωση, η σύγκρουση θα είναι μοιραία και για τους δύο, αλλά κυρίως για τους αθώους επιβάτες, που σε αυτήν την περίπτωση είναι τα παιδιά.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Διάλογος χωρίς όρους
Όπως ήταν αναμενόμενο, άρχισε να ρίχνει ο ένας στον άλλον την ευθύνη για το αδιέξοδο στην Παιδεία. Όμως για τον μαθητή και τον γονιό λίγη σημασία έχει ποιος φταίει. Αυτό που τους γνοιάζει είναι να προχωρήσει η σχολική χρονιά χωρίς προβλήματα. Και τα προβλήματα δεν λύονται με την περαιτέρω όξυνση της αντιπαράθεσης. Ο Πρόεδρος του Κράτους θα έπρεπε να δείχνει περισσότερη ψυχραιμία και όχι να ρίχνει λάδι στη φωτιά με δηλώσεις όπως «η Κυβέρνηση εντέλλεται και εκλέγεται από τον λαό για να κυβερνήσει και όχι να κυβερνηθεί από συνδικαλιστές».

Από την άλλη, το γεγονός ότι οι συνδικαλιστικές οργανώσεις εξασφάλισαν πάνω από 95% στο δημοψήφισμα για τη λήψη απεργιακών μέτρων, δεν σημαίνει ότι «καθαγιάζεται» η απόφαση για κλείσιμο των σχολείων. Γιατί αισθάνονται ισχυρές οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εκπαιδευτικών; Μήπως επειδή οργάνωσαν εκείνη την ογκώδη διαδήλωση; Όχι. Αντλούν τη δύναμή τους από το γεγονός ότι μπορούν να κρατούν ως ομήρους 120.000 παιδιά. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ας βάλουν, λοιπόν, και οι δύο νερό στο κρασί τους και ας πούνε το απλό: Αρχίζουμε διάλογο χωρίς όρους. Αλλιώς ας τα κλείσουμε μια και καλή τα σχολεία κι ας μείνουν τα παιδιά μας τούβλα. Τα τούβλα θα είναι χρήσιμα για να... χτίσουμε πιο γερά το μέλλον της Παιδείας μας.
ΜΠΟΞΕΡ

Και από πάνω το «κερασάκι»
Τι βλέπαμε το τελευταίο διάστημα μεταξύ Κυβέρνησης και εκπαιδευτικών; Παζαρέματα και κόντρα παζαρέματα για τα ωράρια, τις απαλλαγές, τα μόρια, τις αφυπηρετήσεις, τις εξοικονομήσεις, το εφάπαξ, τις πιστώσεις και τα λοιπά και τα λοιπά. Ε, δεν νομίζω ότι όλα αυτά οδηγούν στον στόχο της αναβάθμισης του δημόσιου σχολείου, που είναι, υποτίθεται, ο στόχος όλων. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έλεγαν «γηράσκω αεί διδασκόμενος». Σήμερα μπορεί να σημαίνει ότι ο άνθρωπος, διδασκόμενος, μπορεί να... γερνάει μέσα στα σχολεία, λόγω των απεργιών των εκπαιδευτικών. Σας καλούμε να παρακολουθείτε από τα κανάλια τους καβγάδες και τις συγκρούσεις των εκπαιδευτικών με τους εκπροσώπους του Υπουργείου Παιδείας και των κομμάτων της αντιπολίτευσης με την Κυβέρνηση γύρω από τα θέματα της δημόσιας Παιδείας.

Τις τηλεοπτικές μεταδόσεις σπονσάρει η... ιδιωτική εκπαίδευση. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν φέτος το νέο «έθιμο» που έχουν εισαγάγει κάποιοι ανόητοι μαθητές, οι οποίοι διανυκτέρευσαν σε κάποια σχολεία και άναβαν πυρσούς, έριχναν κροτίδες και προέβαιναν σε άλλους χουλιγκανισμούς. Με τρόμο αναλογίζεται κανένας μήπως τον ερχόμενο χρόνο, στο πλαίσιο του «εθίμου», αρχίσουν να πυρπολούν κιόλας τα σχολεία τους. Κάτι σαν τις λαμπρατζιές του Πάσχα, που έχουν γίνει κι αυτές «έθιμο» και κάθε χρόνο κινητοποιούν όλη τη δύναμη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Το μεγάλο πρόβλημα, ωστόσο, θα δημιουργηθεί αν αυτές οι χουλιγκανικές συμπεριφορές μεταφερθούν από κάποιους μαθητές και μέσα στις τάξεις διδασκαλίας.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ουρήστε σε ένα «έργο τέχνης»!
Μπορεί ένα ανδρικό ουροδοχείο να μετατραπεί σε «έργο τέχνης»; Κάποιοι πιστεύουν ότι μπορεί. Και ίσως σταθούν μπροστά στο εν λόγω ουροδοχείο για να το θαυμάσουν, όπως θα θαύμαζαν ένα αρχαιοελληνικό γλυπτό που παρουσιάζει γυμνό σώμα γυναίκας. Διότι και ένα ουροδοχείο μπορεί να έχει σχήμα γυναικείου γυμνού σώματος, σκυμμένου, χωρίς κεφάλι, αφού στη θέση του κεφαλιού βρίσκεται η ανάλογη τρύπα για να μπορεί ο ανήρ να κάνει τη δουλειά του. Αυτό, λοιπόν, το ουροδοχείο κυκλοφόρησε και στην κυπριακή αγορά και μάλιστα... επιχορηγημένο από το Κράτος μέσω των Διαρθρωτικών Ταμείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού θεωρήθηκε καινοτόμο!

Ύβριν προς τη γυναικεία αξιοπρέπεια χαρακτήρισε το ουροδοχείο η Επίτροπος Ισότητας των Φύλων, Ιωσηφίνα Αντωνίου, η οποία ζήτησε από την αρμόδια κρατική υπηρεσία την άρση της χρηματοδότησης. Προφανώς το κλασικό ουροδοχείο-πάπια, που ξέραμε μέχρι σήμερα, δεν εθεωρείτο αρκούντως... καλλιτεχνικό και κάποιοι αποφάσισαν ότι το να ουρεί κάποιος σε ένα ομοίωμα του γυναικείου σώματος αποτελεί ένα είδος καλλιτεχνικής έκφρασης. Και αν τύχει και ο χρήστης υποφέρει... από συχνουρία, η καλλιτεχνική έκφραση έχει τη δυνατότητα να φθάσει σε ύψιστα επίπεδα. Ναι. Τον απόλυτο εξευτελισμό της γυναίκας αποτελεί το συγκεκριμένο ουροδοχείο. Γιατί, πέραν όλων των άλλων, μιλάμε για μια φυσική λειτουργία του ανθρώπινου σώματος που παραπέμπει σε ό,τι πιο περιφρονητικό, απαξιωτικό, μειωτικό και ευτελές μπορεί να υπάρξει.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ

Υπάρχει και η ευρύτερη κοινωνία
Το πρώτο κουδούνι στα σχολεία χτύπησε. Και το δεύτερο. Και το τρίτο. Τα επόμενα κουδούνια, όμως, δεν θα είναι ακριβώς κουδούνια. Θα είναι τα... κουδουνάκια από το έλκηθρο του Άη Βασίλη, αφού δεν αποκλείεται το κλείσιμο των σχολείων, με τις λεγόμενες «κυλιόμενες απεργίες», να συνεχιστεί και να «πιντωθεί» πάνω στα Χριστούγεννα. Κύριοι! Σταματήστε αμέσως αυτόν τον πόλεμο, στον οποίο τα μόνα θύματα είναι τα παιδιά μας. Μπορούμε, πλέον, χωρίς να θεωρούμαστε ανορθόγραφοι, να γράφουμε όχι για «πεδία μαχών», αλλά για... «παιδεία μαχών».

Και να μη ξεχνούν οι εκπαιδευτικοί ότι πέρα από τα παιδιά και τους γονείς τους, υπάρχει και η ευρύτερη κοινωνία, που εξέφρασε την ετυμηγορία της μέσα από την έρευνα που δημοσίευσε πρόσφατα η «Σ»: 68% των ερωτηθέντων διαφώνησαν με την απεργία των εκπαιδευτικών. Μήπως αυτό το «ηχηρό όχι» της κοινωνίας δεν πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν; Πάντως, ένας γνωστός που ανήκει στη συνομοταξία των κουρεμένων, σχολίασε με πικρία τα όσα συμβαίνουν μεταξύ Κυβέρνησης και εκπαιδευτικών: «Αν η Παιδεία ήταν... τράπεζα, θα εύρισκαν τον τρόπο (και τα δισεκατομμύρια) να τη σώσουν».

Και κλείουμε με ένα μικρό μάθημα συντακτικού, που ταιριάζει γάντι στα τελευταία γεγονότα:

Αττική σύνταξη: Τα παιδία παίζει.

Σύγχρονη σύνταξη: Η παιδεία παίζει (με το μέλλον των μαθητών).
ΜΠΟΞΕΡ

Όταν η Αστυνομία γραπώνει αστυνομικούς
Όλο και πιο συχνό είναι το φαινόμενο όργανα της τάξεως να συλλαμβάνουν... άλλα όργανα της τάξεως (ή της... αταξίας καλύτερα). Τη φορά αυτή γράπωσαν τρεις αστυνομικούς ως ύποπτους για υπόθεση που αφορά εμπορία προσώπων, δηλαδή προώθηση αλλοδαπών γυναικών στην πορνεία. Φυσικά οι συλληφθέντες θεωρούνται αθώοι μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου. Ωστόσο, οι συλλήψεις τους αμαυρώνουν τη γενικότερη εικόνα της Αστυνομίας. Δεν είναι η πρώτη φορά που μέλη του αστυνομικού σώματος συλλαμβάνονται ως ύποπτα για διαπλοκή με τον υπόκοσμο. Το «μακρύ χέρι του νόμου» δεν περιορίζεται στα καθήκοντα της πάταξης του εγκλήματος.

Καμιά φορά τρυπώνει και σε χώρους όπου ανθεί η παρανομία και της δίνει ένα χεράκι για κάνει καλύτερα τη δουλειά της. Και φυσικά το «μακρύ χέρι» απλώνεται για να εισπράξει την αμοιβή του. Και ο ίδιος ο Αρχηγός της Αστυνομίας αναγνώρισε ότι υπάρχει διαχρονικό πρόβλημα διαφθοράς στην Αστυνομία, για να προσθέσει, όμως, ότι είναι η πρώτη φορά, από συστάσεως της Αστυνομίας το 1960, που αντιμετωπίζεται επαρκώς αυτό το θέμα. Ωραία, κύριε Ζαχαρία μου. Μακάρι να συνεχίσετε να αντιμετωπίζετε επαρκώς τη διαφθορά μέσα στο αστυνομικό σώμα. Διότι κάποια μέρα ίσως βρεθούμε και ενώπιον καμιάς τέτοιας περίπτωσης. Να πηγαίνει αστυνομικός υπό κάλυψη για να διαλευκάνει υπόθεση εμπορίας ναρκωτικών και να ανακαλύπτει ότι ο dealer είναι... συνάδελφός του! Ή μήπως έχει συμβεί και αυτό;
Η ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ

Κριτήρια για παιδεραστές κατόπιν εορτής
Από πρόκληση σε πρόκληση το πάει αυτή η Κυβέρνηση. Πρόκληση προς την κοινωνία. Πρόκληση προς τη νοημοσύνη μας. Πρόκληση προς τα αισθήματά μας. Ένα τελευταίο δείγμα πρόκλησης είναι η προεδρική χάρη προς καταδικασθέντα παιδεραστή, ο οποίος αποφυλακίστηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2018 αντί στις 29 Μαρτίου 2019. Χωρίς προειδοποίηση προς το θύμα και τους δικούς του. Οι οποίοι αντίκρισαν ξαφνικά μπροστά τους εκείνον που κακοποιούσε σεξουαλικά το ανήλικο θύμα, να κυκλοφορεί ελεύθερος και άνετος. Λειτούργησαν, λέει η Κυβέρνηση, κάποια κριτήρια που τέθηκαν, με βάση τα οποία αν το θύμα είναι πάνω από 13 χρονών, ο θύτης δικαιούται προεδρική χάρη!

Ο Πρόεδρος εξέφρασε τη λύπη του προς το θύμα και την οικογένειά του. Αλλά τι να την κάνουν την προεδρική λύπη; Δεν σβήνει τον εφιάλτη που επέστρεψε ξαφνικά και τον ξαναζούν οι άνθρωποι. Εντάξει, μπορεί να πει κάποιος ότι ο Πρόεδρος δεν ήξερε σε ποιον έδινε χάρη. Κάποιοι που ήξεραν, όμως, έπρεπε να του το υποδείξουν. Τώρα, λένε, θα προωθηθούν αυστηρότερες ποινές και αυστηρότερα κριτήρια. Κατόπιν εορτής. Και η λέξη «εορτής» εδώ, έχει ιδιάζουσα σημασία. Όπως κατήγγειλε η Αναστασία Παπαδοπούλου, το θύμα του παιδεραστή «άκουσε τους εορτασμούς της επιστροφής του θύτη της στη γειτονιά». Τους εορτασμούς! Χωρίς ντροπή. Τουλάχιστον ας νιώσουν ντροπή εκείνοι που συνέβαλαν στην αποφυλάκισή του.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Όλα πάνε... αριστερά στον Πρόεδρο
Ρε, μπας και θα πρέπει ο Αρχιεπίσκοπος να ανηφορίσει επειγόντως προς τον Λόφο, για να κάνει κανένα αγιασμό στον Νίκαρο; Διότι όλα του πάνε... αριστερά. Θέλω να πω όλα προσφέρουν αφορμές στο ΑΚΕΛ να τον βαράει αλύπητα. Τι να πρωτοσημειώσουμε; Τον Συνεργατισμό, που εξέπνευσε στα χέρια του; Την Παιδεία, όπου οι προσωπικές πολύωρες παρεμβάσεις του πήγαν του αέρα; Την απονομή χάριτος στον παιδεραστή; Το μπάχαλο με τους προεδρικούς συμβούλους; Είναι αλήθεια ότι η δεύτερη πενταετία Αναστασιάδη εξελίσσεται σε μικρά Βατερλώ. Εκεί που πιστέψαμε ότι ο Πρόεδρος, στη δεύτερη και τελευταία, όπως είπε ο ίδιος, θητεία του θα προχωρούσε σε τολμηρές τομές και εκσυγχρονιστικές πολιτικές, βλέπουμε να συνεχίζονται οι ίδιες νοοτροπίες και τα ίδια τέλματα σε όλους τους τομείς.

Ο Πρόεδρος θα πρέπει να επιδιώξει συναίνεση με κάποια τουλάχιστον κόμματα, για να μπορέσει να προωθήσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στη δημόσια υπηρεσία, την τοπική αυτοδιοίκηση και αλλού. Στο ΑΚΕΛ δεν μπορεί να υπολογίζει, γιατί του έχει ανοίξει πόλεμο εφ’ όλης της ύλης. Ο Νικόλας, που έχει επιδείξει υπευθυνότητα και σοβαρότητα στα κρίσιμα θέματα, θα μπορούσε να είναι ένας καλός σύμμαχος, φθάνει να διαβουλεύεται μαζί του ο Πρόεδρος. Και φυσικά να λαμβάνει υπ’ όψιν τις θέσεις του. Μένουν ακόμα τέσσερα χρόνια και πέντε μήνες μέχρι τις επόμενες Προεδρικές. Ας αποφασίσει ο Πρόεδρος αν θέλει να κυβερνήσει ή να... «κυβερνηθεί» από την απραξία.
ΜΠΟΞΕΡ

Κυβερνησάκηδες και Αντιπολιτευσάκηδες
Η ίδια παλιά ιστορία, των... συμφωνούντων διαφωνούντων, επαναλαμβάνεται και στην Παιδεία. Όπως και στην Υγεία. Και στη Δημόσια Υπηρεσία. Και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Όλοι, μα όλοι, συμφωνούν ότι πρέπει να υπάρξουν μεταρρυθμίσεις, εκσυγχρονισμός και εξορθολογισμός. Το πρόβλημα ξεκινά από τη στιγμή που θα πρέπει να συμφωνήσουν και με ποιον τρόπο, ποια μέθοδο και ποια μέσα θα πρέπει να εφαρμοστούν όλα αυτά για τα οποία συμφωνούν ότι πρέπει να αλλάξουν. Ο καθένας τραβά το πάπλωμα στη δική του πλευρά και στο τέλος διαπιστώνουν ότι το πάπλωμα έχει καταξεσκιστεί από το τράβα-τράβα. Και φυσικά ρίχνει ο ένας στον άλλον την ευθύνη, ενώ υπάρχει και μια έντονη καχυποψία για τις προθέσεις του άλλου.

Η μεν αντιπολίτευση (κυρίως το ΑΚΕΛ) θεωρεί ότι η Κυβέρνηση Αναστασιάδη ενεργεί σε όλους τους τομείς με τον δόλιο στόχο να ιδιωτικοποιήσει τα πάντα, η δε Κυβέρνηση κατηγορεί το ΑΚΕΛ ότι παρεμποδίζει τις μεταρρυθμίσεις απλώς και μόνο για να κάνει αντιπολίτευση. Είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο. Η εκάστοτε Κυβέρνηση παραπονιέται ότι η αντιπολίτευση δεν την αφήνει να κυβερνήσει και η εκάστοτε αντιπολίτευση κατηγορεί την Κυβέρνηση ότι έκανε τα ίδια ακριβώς, όταν ήταν αντιπολίτευση, εναντίον τής τότε Κυβέρνησης, που είναι η σημερινή αντιπολίτευση. Και παίρνουν εκδίκηση ο ένας από τον άλλον. Κάτι σαν... κρητική βεντέτα ανάμεσα στους... Κυβερνησάκηδες και τους Αντιπολιτευσάκηδες, που δεν τελειώνει ποτέ.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Η δικαιοσύνη, η κάθαρση και η αποχή
* Ισοπεδώθηκαν τα πάντα. Θεσμοί, σχεδόν, ανύπαρκτοι. Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει. Επιτέλους, ποιος θα βάλει τάξη; Η μόνη διέξοδος που βλέπουμε είναι η Δικαιοσύνη. Ελπίζουμε αυτοί με τον τρόπο και τα μέτρα τους να βάλουν τάξη. Ήδη παρατηρούμε μια πρόθεση να αναλάβουν δράση οι δικαστικοί και να καθαρίσουν.

* Εμείς από επαγγελματική διαστροφή παρατηρούμε μέχρι και τις αποφάσεις Δικαστηρίων και βρίσκουμε ότι τα Κακουργιοδικεία φαίνεται ότι τείνουν να αναλάβουν την κάθαρση.

* Ελπίζουμε να συνεχίσουν με τον ίδιο αποφασιστικό τρόπο και όταν παρουσιαστούν κοντά τους οι υποθέσεις για την οικονομική καταστροφή. Να επιβάλουν δικαιοσύνη προς τέρψιν των βασανισμένων Κυπρίων. Εξάλλου είναι και το έσχατο ανάχωμα προ της καταστροφής.

* Ναι, θα μπορούσε να μας κάνει ένα σημαντικό δώρο αυτήν την εποχή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Να μας πείσει ότι, αυτός ο αέρας της αλλαγής, δεν ήταν από αυτούς που παράγει ο οργανισμός προς ανακούφιση. Αν έδινε τη μάχη να σταματήσει ο διασυρμός της Κυβέρνησής του από μέτριους υπουργούς, θα προσέφερε στην κοινωνία μας μεγάλο δώρο.

* Ρατσιστικό είναι να λέγεται ότι η Αστυνομία προέβη σε επιχείρηση-σκούπα για παράνομους αλλοδαπούς. Ως συνήθως με τη σκούπα απομακρύνουμε τις ακαθαρσίες. Ενίοτε και χρησιμοποιείται ως όργανο ξυλοδαρμού.

* Μα αυτή δεν είναι έρευνα που κάνετε για να τους φοροφυγάδες για να χρειαστεί τόσο καιρό να συνταχθεί, αλλά τηλεοπτική σαπουνόπερα. Θα πάνε σε άλλο κανάλι κάποιας διαφορετικής αφρικάνικης χώρας οι φοροφυγάδες.

* Γιατί, δηλαδή, να εκλαμβάνεται η παρατηρούμενη στις δημοσκοπήσεις αποχή των Κυπρίων από την πρόθεση ψήφου στις Ευρωεκλογές ως μήνυμα δυσαρέσκειας προς τα εγχώρια κόμματα και να μην αποτελεί ένδειξη απαρέσκειας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη βίαιη έως και αισχρή απόφασή τους στο Γιούρογκρουπ;

* Γιατί κι εμείς αναγνωρίζουμε, όσοι τέλος πάντων το κάνουν, τα δικά μας λάθη, αλλά και οι Ευρωπαίοι φίλοι μας αντί να μας νουθετήσουν και να μας οδηγήσουν στον σωστό δρόμο, μας πυροβόλησαν και μας έστειλαν στην εντατική με αμφιβολίες ακόμη και για την ίδια την ύπαρξή μας.

* Δηλαδή φανταστείτε κάποιον Κύπριο στις Ευρωεκλογές. Αν δεν είναι κομματόσκυλο επιφορτισμένο με αποστολή, τότε γιατί και, κυρίως, για ποιους να χαλάσει τη μέρα του και να πάει να ψηφίσει; Για τους καταστροφείς του;
Ξιουρ.