Προεκλογικά φιλέτα
Ακατανόητη η ενέργεια της Κυβέρνησης να ζητήσει από τη Βουλή να της εκχωρήσει εν λευκώ τη διαχείριση κρατικής περιουσίας, με σκοπό, βεβαίως, να μπορεί να τη βγάζει στο σφυρί όποτε θέλει. Μα... τρεις μήνες πριν από τις εκλογές κάνεις τέτοια κίνηση; Για να δώσεις την εντύπωση ότι χρειάζεσαι επειγόντως λεφτά και ότι τα ταμεία του κράτους στην πραγματικότητα είναι άδεια, άρα είναι και επίπλαστη η εικόνα ότι η οικονομία μας πάει σιήσιην ποϊνόραμμαν; Εκτός αν ισχύουν οι πληροφορίες ότι η Κυβέρνηση θέλει να πουλήσει τα κρατικά φιλέτα για να αποζημιώσει εν μέρει τους κουρεμένους καταθέτες και τους κατόχους (αν)αξιογράφων.

Γιατί όμως έμεινε τρεις μήνες πριν από τις εκλογές, ώστε να φανεί προεκλογική η κίνησή της; Από την άλλη, η βιασύνη να τα πουλήσει μέσα στο στενό περιθώριο των τριών μηνών, ίσως οδηγήσει στο να τα δώσει όσα-όσα και όχι στην πραγματική τους αξία. Όταν η Κυβέρνηση ήθελε να απαλλαγεί από το Σφαγείο Κοφίνου, δήλωνε ότι δεν ήθελε να έχει ρόλο κρεοπώλη. Όταν επεχείρησε να δώσει σε ιδιώτες το Κρατικό Λαχείο, έλεγε ότι δεν της πάει ο ρόλος του λαχειοπώλη. Τώρα με την πώληση των κρατικών φιλέτων, να υποθέσουμε ότι της πάει ο ρόλος... του κτηματομεσίτη;
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Το παρελθόν καθόρισε το παρόν
Στην προσπάθειά του να αποστασιοποιηθεί από τις αμαρτίες της πενταετίας Χριστόφια, ο συμπαθής κ. Μαλάς δήλωσε και το εξής: «Η κυβέρνηση Χριστόφια δεν προέβλεψε την κρίση, είναι σαφές. Αλλά αυτό ανήκει στο παρελθόν». Κύριε Σταύρο μου, να σας πω κάτι; Το παρελθόν είναι πάντα παρόν, όσο κι αν θελήσουμε να το ξεχάσουμε. Ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που το παρελθόν χάραξε βαθιά το παρόν και το μέλλον. Εντάξει, δεν είναι σωστό να παραμένει κανένας προσκολλημένος στο παρελθόν, χωρίς να φροντίζει για ένα καλό παρόν και ένα καλύτερο μέλλον.

Όμως το παρελθόν, ιδιαίτερα το «αμαρτωλό», δεν μπορείς να το διαγράψεις με μια μονοκοντυλιά, ούτε και τις ευθύνες εκείνων που το έκαναν αμαρτωλό, ειδικότερα αν τις δικές τους αμαρτίες τις πληρώνει ακριβά ο απλός πολίτης. Όπως είπε και ο Ισπανοαμερικανός φιλόσοφος Σανταγιάνα, «όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει». Ή, όπως είπε και ο Νομπελίστας Έλληνας ποιητής Γιώργος Σεφέρης, «Σβήνοντας ένα κομμάτι από το παρελθόν, είναι σαν να σβήνεις και ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον». Να χρησιμοποιήσουμε, λοιπόν, το αμαρτωλό παρελθόν για να αποφύγουμε ένα παρόμοιο μέλλον...
ΜΠΟΞΕΡ

Ο Σώρρας και άλλοι «σωτήρες»
Η περίοδος πριν από το κούρεμα ήταν μια περίοδος που κατέδειξε όλες τις αδυναμίες, τα ελλείμματα, την απουσία σοβαρότητας και την ασχετοσύνη του πολιτικού συστήματος. Η προηγούμενη κυβέρνηση έφερε το μνημόνιο και η επόμενη το υπέγραψε. Εκ των πραγμάτων αποδείχθηκε ότι χωρίς το μνημόνιο δεν θα μπορούσε να ορθοποδήσει η κυπριακή οικονομία. Δεν υπήρχε άλλη επιλογή, όσο κι αν παρουσιάστηκαν τότε διάφοροι αυτόκλητοι και μη σωτήρες, με διάφορες ανεδαφικές ιδέες και προτάσεις, κάποιες από τις οποίες ήταν και εξωφρενικές. Όπως η ιστορία με τον περιβόητο Αρτέμη Σώρρα, ο οποίος διέδιδε ότι ήταν διαχειριστής αμύθητου πλούτου... 600 δισεκατομμυρίων ευρώ, από τα οποία θα μας έδινε 30 δις για να σώσουμε την οικονομία μας.

Αυτός ο «απένταρος Κροίσος», που σήμερα καταζητείται από τις ελληνικές Αρχές, έπεισε κάποιους πολιτικούς και επιχειρηματίες στην Κύπρο ότι είχε αυτά τα λεφτά. Και μάλιστα (όπως αποκάλυψε στο βιβλίο του ο Πανίκος Δημητριάδης), η «προσφορά» του συζητήθηκε και στη δραματική σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών στις 21 Μαρτίου 2013! Την περίοδο εκείνη είχαμε και άλλες φαεινές ιδέες για να αποφύγουμε το μνημόνιο. Άλλοι ήθελαν να μας πάρουν πίσω στη λίρα και άλλοι να προπωλήσουμε το φυσικό αέριο που δεν είχαμε. Τελικά όλα αυτά αποδείχθηκαν... τρίχες κατσαρές, που δεν μπορούσαν να αποτρέψουν την... αποτρίχωσή μας.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Μόνοι τους τα λένε, μόνοι τους τ’ ακούνε
Το ότι αγριεύει και κάποτε ξεφεύγει από τα πλαίσια του πολιτικού πολιτισμού η προεκλογική εκστρατεία, το διαπιστώνουμε καθημερινά. Οι προεκλογικές αντιπαραθέσεις οξύνονται με όλους τους δυνατούς συνδυασμούς. Τα επιτελεία των υποψηφίων ανταλλάσσουν σφοδρά πυρά με όλα τα υπόλοιπα, ενώ στον πόλεμο συμμετέχουν και τα κόμματα στο πλευρό του εκλεκτού τους υποψηφίου, επιτείνοντας τη «χάβρα» που παρουσιάζεται καθημερινά ενώπιον του λαού.

Διερωτώμαι αν τα επιτελεία των υποψηφίων πιστεύουν πραγματικά ότι οι πολίτες δίνουν προσοχή στις ανακοινώσεις και τις δηλώσεις που κάνουν, με ρυθμό πολυβόλου, επί παντός επιστητού. Βγαίνουν με τη σειρά, ο ένας μετά τον άλλον, στα τηλεοπτικά δελτία, τα πρωινάδικα και τα μεσημεριάτικα για να απαντήσει ο ένας στον άλλον και για να ανταπαντήσει ο άλλος στον προηγούμενο. Τα βραδινά δελτία ειδήσεων μοιάζουν με μιαν ατελείωτη λιτανεία δηλώσεων, που προκαλούν τα χασμουρητά των τηλεθεατών. Οι πολίτες, κύριοι, θέλουν πραγματικές λύσεις στα πραγματικά προβλήματά τους. Δεν χρειάζονται άγονες αντιπαραθέσεις και αόριστες υποσχέσεις και κουβέντες... της απάνω Τζιερκατζιής. Που γίνονται με το βλέμμα στην... Τζιερκατζιήν των προεδρικών εκλογών.
Η ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ

Δεν αρκεί ένας οβολός στον Χάροντα...
Είναι γνωστό ότι η μπίζνες που ασχολείται με τη μετάβαση στον άλλο κόσμο είναι πολύ κερδοφόρα. Πάνε οι παλιές καλές μυθολογικές εποχές, όταν ο αποβιώσας τη βόλευε βάζοντας ένα σκέτο οβολό στο χέρι του πορθμέα Χάροντα που θα τον μετέφερε στον Άδη. Τώρα για την ίδια διαδρομή χρειάζεται να πληρώσεις πολύ περισσότερα από ένα ταξίδι Κύπρος - Ιαπωνία. Γι’ αυτό δεν ξένισε η νέα κόντρα, που σημειώθηκε στα στούντιο του «Σίγμα», μεταξύ εκπροσώπου των Γραφείων Κηδειών και εκπροσώπου της «Επιτροπής Δημοκρατικής Πολυφωνίας», στην οποία ανήκουν 64 εγγεγραμμένοι λειτουργοί κηδειών, αλλά δεν έχουν άδεια λειτουργίας ως Γραφεία Κηδειών.

Αίσθηση προκάλεσε, μεταξύ άλλων, η αποκάλυψη για κηδείες με... ενοικιασμένα φέρετρα, ένα καινοφανές φαινόμενο που μπορεί τώρα να γίνεται σε περιορισμένο βαθμό, αλλά δεν αποκλείεται να κερδίσει έδαφος στο μέλλον. Θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε και τις κόντρες στους ιερούς ναούς γύρω από τις εισφορές στη μνήμη τεθνεώτων. Και όλα αυτά διότι... «είναι πολλά τα λεφτά... Χάρε»!
ΜΠΟΞΕΡ

Φεύγουν Φούλης και Άντρος
· Το περιέγραψε επαρκώς η Χαρούλα Αλεξίου στο εκπληκτικό άσμα του Αντώνη Βαρδή «Φεύγω», όπου άδει: «Φεύγω κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια, αρρωστημένους και αγρίμια / τώρα φεύγω». Θα το τραγουδήσουν προσεχώς, μπορεί και σαν χορωδία, οι ηγέτες των δυο μεγαλυτέρων κομμάτων, Αβέρωφ Νεοφύτου και Άντρος Κυπριανού.

· Οι συγκυρίες, οι εσωκομματικές έριδες αλλά και ο αδηφάγος χρόνος είναι τα στοιχεία που θα σπρώξουν στην έξοδο τούς δυο ηγέτες τα επόμενα 1-2 χρόνια προς έκπληξη αρκετών αλλά και προς ικανοποίηση κάποιων. Και, οπωσδήποτε, ο πολιτικός χάρτης θα αναδιαμορφωθεί και θα αλλάξει άρδην, με νέα πρόσωπα στις ηγεσίες των κομμάτων. Και, ώ της σύμπτωσης, και οι δυο υπό εκκόλαψη ηγέτες θα φέρουν την ίδια κατάληξη στο επίθετο. -Άδης.

· Το μόνο σίγουρο, ότι οι προεδρικές εκλογές του 2018 θα είναι η τελευταία μάχη που θα δώσουν οι δυο ηγέτες ως επικεφαλής των μεγαλυτέρων κομμάτων του τόπου.

· Πάντως εμείς δεν είπαμε ότι φεύγουν και από την πολιτική σκηνή. Μπορεί και να επανέλθουν αυτοί ως διεκδικητές του ανώτατου θώκου. Εξάλλου τι είναι η ζωή και κυρίως η πολιτική; Παιχνίδι…
Ξιουρ.

Σκόρπιες πιπεράτες σκέψεις
· Σκάνδαλα με τους TORMI, σκάνδαλα με φοροδιαφυγή πολιτικών, σκάνδαλα με τις δοσοληψίες και ανταλλαγές πολιτικών με επιχειρηματίες, σκάνδαλα παντού. Και μετά σου λένε δεν είμαστε λαός σκανδαλιάρης…

· Ψάχνουν για αναχώματα στο ΑΚΕΛ, αλλά ούτε προχώματα δεν μπορούν να βρουν. Όσοι τους πλησιάζουν, χάνουν πολλά.

· Όταν ο αρχηγός κόμματος έλεγε σε εγκαίνια έκθεσης γλυπτικής ότι πρέπει να κατεβάσουμε τον νου μας, προφανώς θα είχε απέναντί του κάποιον καθρέφτη και έβλεπε το είδωλό του.

· Ψευδοδείπνησαν με ψευδοψάρι, ψευδοψωμί, ψευδοφρούτα, ψευδογλυκίσματα με τον ψευδοΑκιντζί, που μας λέει ότι δεν υπάρχουν εγκλωβισμένοι και δεν γνωρίζει για τους δασμούς. Ο καλοσυνάτος Ακιντζί, όπως μας έλεγαν διάφοροι ψευταράδες και μασκαράδες. Ταιριάζει και σ’ αυτούς το ψευδοπατριώτες, αλλά δεν μας ταιριάζει εμάς να μας τραβολογούν στα δικαστήρια.

· Με την παρούσα κοινωνική κατάσταση, όπου τα πάντα βρίσκονται υπό αμφισβήτηση, και κυρίως η πολιτική αξιοπιστία, οτιδήποτε μοιάζει με σκάνδαλο προκαλεί εγρήγορση στους αισθητήρες των κομματικών αντιπάλων, επιδιώκοντας να ελκύσουν τα φώτα της δημοσιότητας, ώστε να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από τα πραγματικά προβλήματα.
Ξιουρ.