Ποιο… «παν» θα κάνετε, Κυβ. Εκπρόσωπε;
Θα το ξαναπούμε: Ο Κυβ. Εκπρόσωπος είναι ένας πολύ συμπαθής άνθρωπος, που υπηρετεί έναν λάθος, αναξιόπιστο, ανακόλουθο και αλλοπρόσαλλο Πρόεδρο. Όφειλε προ καιρού να ξεκαθαρίσει τη θέση του. Δεν το έπραξε. Έτσι, κάθε μέρα εκφράζει και υπερασπίζεται μια πολιτική που εκθέτει και τον ίδιο. Δικαίωμά του και πρόβλημά του. Με αφορμή τις νέες πολλαπλές τουρκικές προκλήσεις, αντί να εξηγήσει σε ποιες συγκεκριμένες ενέργειες η Κυβέρνηση και ο Πρόεδρος προβαίνουν για να καταγγείλουν την κατοχική Τουρκία και να απαιτήσουν τιμωρητικά μέτρα, ο Κυβ. Εκπρόσωπος επιδόθηκε σε… νουθεσίες να μην παίξουμε το δήθεν επικοινωνιακό παιγνίδι της Τουρκίας, διότι, πρόσθεσε, υπάρχουν σημαντικά ευαίσθητα και δύσκολα θέματα, των οποίων «οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν στην Άγκυρα».

«Μέχρι τη Γενεύη, ήμασταν αισιόδοξοι», είπε, προσθέτοντας ότι εκεί προέκυψε μια έντονη απογοήτευση από την απαίτηση της Τουρκίας για τις 4 ελευθερίες. «Αυτό το θέμα έχει μολύνει και την προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού. Όμως εμείς θα κάνουμε το παν για να υπάρξουν αποτελέσματα». Δηλαδή; Τι εννοεί ο Κυβ. Εκπρόσωπος ότι «εμείς θα κάνουμε το παν;». Μπορεί να προσδιορίσει το περιεχόμενο της λέξης «παν»; Με βάση την κτηθείσα πείρα, εμείς καταλαβαίνουμε ότι ο Ν. Αναστασιάδης, με την υποστήριξη του ΔΗΣΑΚΕΛ, είναι έτοιμος να προβεί και σε άλλες υποχωρήσεις και να δώσει και άλλα στον άπληστο Τούρκο φίλο του. Αυτά εννοεί ο Κυβ. Εκπρόσωπος;
Σ.Ι.

Και μουσικό συγκρότημα... «Οι Μιζαδόροι»;
Έπειτα από δύο χρόνια έριξε αυλαία η πολύκροτη και... πολυδύσοσμη υπόθεση με τις μίζες του αποχετευτικού συστήματος Πάφου. Σύμφωνα με την απόφαση του Μόνιμου Κακουργιοδικείου, είναι ένοχοι και οι πέντε κατηγορούμενοι Γιώργος Μιχαηλίδης, Φειδίας Σαρίκας, Ευστάθιος Ευσταθίου, Βάσος Βασιλείου και Γιώργος Σιαηλής. Ο Φειδίας Σαρίκας είναι πρώην Δήμαρχος και οι υπόλοιποι διετέλεσαν Δημοτικοί Σύμβουλοι. Για την ίδια υπόθεση, έχουν ήδη καταδικαστεί ο πρώην Δήμαρχος Πάφου Σάββας Βέργας και ο Γενικός Διευθυντής του ΣΑΠΑ Ευτύχιος Μαληκκίδης. Δύο πρώην Δήμαρχοι και τέσσερεις πρώην Δημοτικοί Σύμβουλοι μπορούν να φτιάξουν μέχρι και... μουσικό συγκρότημα εντός των Φυλακών.

Η πρωτοφανής αυτή υπόθεση προκάλεσε τεράστιες ζημιές στους Πάφιους δημότες. Ένα αποχετευτικό που ξεκίνησε για να στοιχίσει 78 εκατομμύρια, τελικά στοίχισε 109 εκατομμύρια. Κάποιοι πήραν μίζες εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, κάποιοι λιγότερες. Αλλά το σύστημα ήταν... διακομματικό. Στη μιζοφαγία πήραν μέρος Δήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι από όλα τα κόμματα κι έτσι κάλυπταν ο ένας τον άλλον, μέχρι που η δυσωδία από το σκάνδαλο ξεχύθηκε έξω και οι ένοχοι πιάστηκαν. Με τις καταδίκες επέρχεται και η κάθαρση. Είναι αλήθεια ότι η γενικότερη αρνητική εικόνα που είχε δημιουργηθεί, εξαιτίας της παράνομης δραστηριότητας κάποιων τοπικών αρχόντων, ήταν άδικη για το σύνολο των Παφιτών. Διότι η Πάφος απέκτησε την... τάτσα (όπως θα έλεγε και ο Πάφιος Φούλης) ότι εκτός από Πολιτιστική Πρωτεύουσα ήταν και... Πολυμιζική Πρωτεύουσα.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Δεν είμαστε ισότιμοι, όπως αξιώνουν οι Τούρκοι
Τα γεγονότα και οι αριθμοί έχουν πείσμα, έστω και αν ανεπαρκείς ηγέτες μας, από το 1960 μέχρι σήμερα, προσπαθούν να τα αλλοιώσουν για να ικανοποιήσουν τον Τούρκο. Μέχρι τις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, που εγκαθίδρυσαν την Κυπριακή Δημοκρατία, η πολιτική ορολογία αναφερόταν σε ελληνική πλειοψηφία και σε τουρκική μειοψηφία. Στο 82% οι Έλληνες κάτοικοι της νήσου και στο 18% οι Τούρκοι. Με τις Συμφωνίες, ανατρέπεται, κατ’ απαίτηση των Εγγλέζων, αυτή η ορθή πρακτική και εισάγεται νέος όρος: Ελληνική και τουρκική κοινότητα. Οι ηγέτες μας ποτέ δεν θέλησαν να καταλάβουν ότι στην πολιτική και η τελευταία τελεία έχει τεράστια σημασία στη χρήση της.

Ο Αβέρωφ κορδακίζεται ότι έχουμε δικοινοτικό κράτος, ενώ οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι υπάρχουν δύο κράτη. Οι σημερινοί ηγέτες μας, με πράξεις, παραλείψεις, ανοχές ή, χειρότερα, με γενναιόδωρες παραχωρήσεις άνευ ανταλλαγμάτων, αναβάθμισαν το κατοχικό τερατούργημα. Για να ακούμε σχεδόν καθημερινά τον πράκτορα της Τουρκίας να επιμένει ότι, «δεν μπορεί να γίνονται συζητήσεις για ομοσπονδία στη λογική της πλειοψηφίας-μειοψηφίας» και ότι πρέπει να γίνεται λόγος για δύο πολιτικά ισότιμες πλευρές. Πολιτικά, ναι, αλλ’ όχι αριθμητικά. Διότι αυτό εννοεί και αυτό απαιτεί ο Μουσταφά-εφέντης, κατ’ απαίτηση της Τουρκίας. Λοιπόν, ξεκάθαρα: Η ελληνική πλειοψηφία δεν μπορεί να εξισώνεται με κανέναν τρόπο και πουθενά με την τουρκική μειοψηφία. Ισχύει ακόμα η απαράγραπτη αρχή: Ένας άνθρωπος μία ψήφος, όχι… τέσσερεις.
Σ.Ι.