Τα πολλά χουβαρνταλίκια πληρώνονται
Με το βασικό μήνυμα «μη χαλαρώνετε» ολοκλήρωσε η Τρόικα την αξιολόγηση της κυπριακής οικονομίας, τονίζοντας ταυτόχρονα την ανάγκη να πραγματοποιηθούν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που έπρεπε ήδη να είχαν γίνει. Οι δανειστές μας (ναι, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι περνάμε με τα δανεικά που μας έδωσαν) εντόπισαν κενά από το μνημόνιο που δεν έκλεισαν και μας κάλεσαν να ελέγξουμε μια τάση για χαλάρωση της δημοσιονομικής πολιτικής.

Η πραγματικότητα είναι ότι η οικονομία μας παραμένει εύθραυστη. Σαν το... σφυρί του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης που έσπασε ο Πρόεδρος. Η συνέχιση της δημοσιονομικής πειθαρχίας είναι αναγκαία, αλλά οι πειρασμοί για επιστροφή στις ασωτίες και τις σπατάλες του παρελθόντος είναι ισχυροί. Ιδιαίτερα ενόψει των προεδρικών εκλογών. Ο Πρόεδρος φαίνεται έτοιμος να τείνει ευήκοον ους στις... πουρούδες που παίζουν διάφορες ομάδες του πληθυσμού έξω από το Προεδρικό.

Και την ίδια στιγμή η αντιπολίτευση έχει ανοίξει μια... λαϊκή αγορά υποσχέσεων που δεν μπορούν να τηρηθούν, αλλά δίνονται σχεδόν δωρεάν στον λαό. Ο ασθενής, δηλαδή η οικονομία μας, έχει βγει από τον αναπνευστήρα και κάνει δειλά-δειλά και προσεκτικά κάποια βήματα έξω από το δωμάτιο του Νοσοκομείου. Κάποιοι, όμως, βιάζονται να πείσουν τον ασθενή ότι έχει φθάσει σε τέτοιο σημείο ανάρρωσης, ώστε μπορεί να συναγωνιστεί τον Γιουσέιν Μπολτ στον δρόμο των 100 μέτρων. Με «έπαθλο» ένα νέο... μνημόνιο!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Οι βροντερές σιωπές-ενοχές του Ν. Αναστασιάδη
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης οχυρώνεται σταθερά πίσω από το βολικό πλην γελοίο επιχείρημα ότι δεν εμπλέκεται στη γνωστή αμερικανιά περί «blame game». Σιωπά! Και σιωπώντας, ανέχεται. Και ανεχόμενος γίνεται συνένοχος ή βολεύει όσους όφειλε να χτυπά όπως το χταπόδι ή και να απορρίπτει. Κυρίως, σιωπά αντί να αντιδρά και να απολογείται.

Σιώπησε για τον Κενεβέζο και τον Φωτίου. Σιώπησε για τον Ρίκκο και την Ερατώ. Σιωπά και ανέχεται τον ανεκδιήγητο πλέον Νορβηγό αστρολόγο. Σιωπά και βουβαίνεται για τον πράκτορα της Τουρκίας, φίλο του Ακιντζί. Ο Ν. Αναστασιάδης ευθύνεται κατά κύριο λόγο για την πολιτική και άλλη αναβάθμιση του εγκάθετου. Τι να πρωτοθυμηθούμε…

Το κόκκινο χαλί που ο Έιντε έστρωσε στο Λήδρα Πάλας για να περπατήσουν οι δύο συμπρόεδροι, Αναστασιάδης και Ακιντζί; Το 105σέλιδο έγγραφο Τσαβούσογλου-Νταβούτογλου, διά του οποίου η Κυπριακή Δημοκρατία χαρακτηριζόταν ως «εκλιπούσα»; Την επιστολή του υποτελούς στον ΓΓ, διά της οποίας επαναλάμβανε και αυτός τα περί εκλιπούσας; Τις καθημερινές προσβλητικές, απαξιωτικές και ταπεινωτικές αναφορές και δηλώσεις του Ακιντζί εναντίον του Προέδρου Αναστασιάδη, των Ελλήνων και της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Τη θρασεία απαίτηση του πράκτορα της κατοχής να ακυρωθεί η πρόταση της Βουλής για το Ενωτικό Δημοψήφισμα; Τις προσβολές από τους Ερντογάν, Μπουλούτ, Τσαβούσολογλου, κτλ; Γιατί οι Τούρκοι να μας σεβαστούν, αφού η ηγεσία μας δεν σέβεται τον εαυτό της και τον κυπριακό Ελληνισμό;
Σ.Ι.

Πήγε μόνο για να... φάει ο Μουσταφά
Σε αντίθεση με τον σολομό που ήταν μαλακός, η στάση του Ακιντζί στο δείπνο ήταν πολύ... σκληρή. Ήταν φανερό ότι δεν ήθελε να συζητήσει σοβαρά και να επιτρέψει να ληφθούν κάποιες αποφάσεις για επανάληψη των συνομιλιών. Πήγε απλώς για να φάει και όχι για να συνομιλήσει. Καταφεύγοντας στον γνωστό κανόνα του... σαβουάρ βιβρ, σύμφωνα με τον οποίο δεν είναι ευγενικό να μιλάμε... με γεμάτο στόμα. Η ατμόσφαιρα στο δείπνο ήταν ψυχρή, που αν έπιναν ουίσκι αντί κρασί, δεν θα χρειάζονταν παγάκια.

Μιλάμε για τόση παγωμάρα. Ήταν τέτοια η αρνητική διάθεση του Μουσταφά, που ακόμα και το μενού δεν του άρεσε. Όταν ρωτήθηκε αν απόλαυσε τον σολομό, ο ψευδοπρόεδρος απάντησε: «Ε, εψευτοφάαμεν». Από μια άποψη μπορούμε να πούμε ότι τελικά αυτό που έγινε στο «Λήδρα Πάλας» ήταν ο... «νηστικός δείπνος». Όχι πως έμειναν νηστικοί οι συνδαιτυμόνες, δηλαδή. Το «νηστικός» έχει να κάνει με την πολιτική διάσταση του δείπνου και την απουσία ουσιαστικών αποτελεσμάτων.

Ο κατοχικός ηγέτης δέχτηκε να πάει στο δείπνο στις 2 Απριλίου, για να δείξει ότι δεν επηρεάζεται από το τουρκικό δημοψήφισμα που θα γίνει στις 16 Απριλίου. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό που είχε στο μυαλό του ήταν ακριβώς το τουρκικό δημοψήφισμα. Κι αυτός ήταν ο κύριος λόγος που το δείπνο απέτυχε. Αυτό που έφταιξε δεν ήταν το Ενωτικό Δημοψήφισμα. Ήταν το... Ερντογανικό δημοψήφισμα.
ΜΠΟΞΕΡ

Η γεωπολιτική ενίσχυση Κύπρου και Ελλάδας
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας μας, Πάνος Καμμένος, που ήρθε για τους εορτασμούς της εθνικής επετείου της 1ης Απριλίου 1955, του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, σε δηλώσεις του είπε τα εξής σημαντικά: «Η μητέρα πατρίδα, η Ελλάδα, θα είναι πάντα δίπλα στην Εθνική Φρουρά και με τις δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ, προκειμένου να βοηθήσουμε στην περαιτέρω ενίσχυση της άμυνας της Κύπρου, η οποία πλέον μαζί με την Ελλάδα δικαιώνεται για τις πρωτοβουλίες που έχει πάρει στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.

»Κύπρος και Ελλάδα», υπογράμμισε, «με επέκταση προς τα νότια στο Ισραήλ, στην Ιορδανία, την Αίγυπτο, και προς τα βόρεια στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, δημιουργούμε έναν άξονα σταθερότητας για την περιοχή που πλήττεται από πολέμους και διαμάχες. Θεωρώ ότι αυτή η γεωπολιτική ενίσχυση και της Κύπρου και της Ελλάδας θα αποτελέσει και τον μοχλό για να λυθούν και άλλα προβλήματα, όπως το Κυπριακό».

Η αρνητική κατάληξη του νέου δείπνου του Προέδρου Αναστασιάδη με τον πράκτορα της τουρκικής κατοχής, όπως είχαμε αναλύσει, επιβεβαιώνει την άλλη ανάλυσή μας που φορτικά κάνουμε τα τελευταία χρόνια. Ότι, δηλαδή, η ισχύς - στρατιωτική, οικονομική, πολιτική, διπλωματική, συν η ηθική υπεροχή - είναι τα μόνα διαχρονικά και αμάχητα εχέγγυα για την ασφάλεια, επιβίωση και αντίσταση του Ελληνισμού έναντι στον επιτιθέμενο και απρόβλεπτο τουρκισμό. Ο άξονας σταθερότητας προϋποθέτει στρατιωτική ισχύ, ομοψυχία, ευψυχία και ξεκάθαρους εθνικούς στόχους.
Σ.Ι.

Δεν θέλει ούτε τώρα να πάει στον μύλο
Όταν τον περασμένο Φεβρουάριο ο Ακιντζί αποχωρούσε από το τραπέζι των συνομιλιών, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης κατέφευγε στην κυπριακή παροιμία «απ’ όν θέλει να πάει στον μύλον, πέντε μέρες κοσσινίζει», εκφράζοντας ταυτόχρονα την ελπίδα να υπάρχει και αντίστοιχη τουρκοκυπριακή παροιμία, για να καταλάβει το μήνυμα ο φίλος του ο Μουσταφά. Στο δείπνο της περασμένης Κυριακής, ελπίζω ο Πρόεδρος να φρόντισε να πει την ίδια παροιμία και στην τουρκική, όταν συνειδητοποίησε ότι ο κατοχικός ηγέτης άρχισε πάλι τα παιχνίδια τακτικής και κωλυσιεργίας, θέτοντας θέμα μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης.

Άλλωστε και τον Δεκέμβριο του 2015 ο κ. Αναστασιάδης μίλησε στα τουρκικά, σε κοινό διάγγελμά του με τον Ακιντζί. Ήταν τότε που λόγω του ότι ο Πρόεδρος δυσκολευόταν λίγο με τα τουρκικά, ο Ακιντζί του είπε στα ελληνικά «έχουμεν τζιαι δουλειές, ρε κουμπάρε». Από τότε έδειχνε να βιάζεται ο Μουσταφά. Και με κάθε ευκαιρία ζητούσε χρονοδιαγράμματα και οδικούς χάρτες. Στο δείπνο της Κυριακής, όμως, δεν φάνηκε να βιάζεται.

Δεν είχε... «δουλειές ρε κουμπάρε». Έτσι πρότεινε να συζητήσουν ΜΟΕ, ώστε να περάσουν και οι μέρες, για να δει πρώτα αν η Βουλή θα εγκρίνει την πρόταση του ΔΗΣΥ για το θέμα του Ενωτικού Δημοψηφίσματος. Ταπεινώνοντας ακόμα μια φορά τον συνομιλητή του. Ο οποίος θα έπρεπε να του απαντήσει: «Έφκαλες τζιαι το σσιοινίν τζιαι το παλλούτζιν, ρε Μουσταφά». Και να έφευγε χτυπώντας δυνατά την πόρτα πίσω του.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Επιτέλους, Αστυνομία για ζώα… και ζώα
Φαίνεται πως αυτός ο τόπος παράγει πολλούς υπανθρώπους και παλιανθρώπους. Δεν εξηγούνται διαφορετικά οι σχεδόν καθημερινές καταγγελίες και περιστατικά κακοποίησης ή και δηλητηρίασης ζώων και ειδικά σκύλων. Ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος μας. Πόσο φίλοι του είναι μερικά δίποδα ζώα, που με εγκληματική διάθεση δηλητηριάζουν τους φίλους μας σκύλους;

Θα συμφωνήσουμε ξανά με τους Οικολόγους: «Με αφορμή δύο πρόσφατα περιστατικά, το πρώτο αφορούσε δηλητηρίαση σκύλων στο Πέρα Χωριό Νήσου και το δεύτερο παραμέληση σκύλου σε οικία στον Αρχάγγελο, αλλά και σε συνδυασμό με τα συνεχιζόμενα περιστατικά κακομεταχείρισης και κακοποίησης ζώων κατά το πρόσφατο παρελθόν, ως Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών ζητάμε επιτακτικά την άμεση δράση και ενεργοποίηση του νόμου για την αστυνομία των ζώων.

»Η σχετική νομοθεσία ψηφίστηκε με εισήγηση των Οικολόγων το 2012 και από τότε, παρ' όλο που έχουν γίνει αρκετά διαβήματα προς υλοποίησή της, ερχόμαστε συνεχώς αντιμέτωποι με την άρνηση των αρμοδίων. Οι συχνές μαρτυρίες και καταγγελίες κακοποίησης και παραμέλησης ζώων, που προκύπτουν τα τελευταία χρόνια, καταδεικνύουν την ανάγκη να εφαρμοστεί με επιτυχία η αστυνομία των ζώων. Πρωτίστως, αφού επιβεβαιωθούν οι μαρτυρίες και οι κατηγορίες, οι ποινές θα πρέπει να είναι οι μέγιστες για παραδειγματισμό». - Επιτέλους, αγαπητέ Ιωνά, εφάρμοσε τον Νόμο και με ακραία αυστηρότητα. Τα δίποδα ζώα να εισπράξουν το αντίτιμο του εγκλήματός τους.
Σ.Ι.