Η σπονδυλική στήλη των βουλευτών του ΔΗΣΥ
Κάποτε, ο Δημοκρατικός Συναγερμός ήταν όντως η παράταξη των γνήσιων και πραγματικών εθνικοφρόνων, πατριωτών και ανιδιοτελών πολιτών. Κάποτε, ο ΔΗΣΥ στέγαζε όσους πίστευαν στην Ελλάδα μας, στα ιδεώδη του Ελληνισμού και στις αξίες που μας γαλούχησαν τόσους αιώνες ώστε να αντέξουμε «σκλαβκιές» και κατοχές πάνω στον ρότσον μας. Κάποτε ο ΔΗΣΥ είχε έναν ηγέτη που ανέμελπε «την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω». Κάποτε ο ΔΗΣΥ είχε μιαν ηγεσία που ενέπνεε τα μέλη και τους φίλους του κόμματος. Κάποτε… Η σημερινή σπιθαμιαία, δουλόφρων ηγεσία κατάντησε το χανουμάκι και το γιουσουφάκι του εγκάθετου της Τουρκίας. Σε σημείο να ακούμε τον ανεκδιήγητο, πλέον, Κοιν. Εκπρόσωπο του ΔΗΣΥ να ενοχλείται διότι, τάχα, θα… επιβαρύνονται τα παιδιά μας με μία δεκάλεπτη αναφορά στο Ενωτικό Δημοψήφισμα.

Ο ίδιος Κοιν. Εκπρόσωπος θα ήθελε, λέγει, ο χρόνος να επέστρεφε πίσω για να καταψηφίσει την πρόταση για το Ενωτικό Δημοψήφισμα. Τόση δουλοφροσύνη! Και οι όσοι απέμειναν ψηφοφόροι του ΔΗΣΥ δεν τον πήραν ακόμα με τις πέτρες. Στις τάξεις του κόμματος, ω! Ακιντζολιγούρη, Κοιν. Εκπρόσωπε, ανήκουν αγωνιστές οι οποίοι για την Ένωση αγωνίστηκαν, υπέφεραν και βασανίστηκαν. Αλλ’ είναι και οι βουλευτές του ΔΗΣΥ. Αν αυτοί διαθέτουν ακόμα όρθια σπονδυλική στήλη, αν έχουν αξιοπρέπεια, τιμή και αυτοσεβασμό, να πουν «όχι» στους Αβέρωφ-Ακιντζί. Διαφορετικά ας τους στιγματίζει η καταισχύνη της υποταγής και της δουλοφροσύνης τους στον Τούρκο κατακτητή.
Σ.Ι.

Θου Κύριε φυλακήν... αθόρυβην
Ανεπιβεβαίωτες μέχρι στιγμής πληροφορίες αναφέρουν ότι κατάδικοι που βρίσκονται σε φυλακές άλλων χωρών απευθύνονται τα τελευταία εικοσιτετράωρα μαζικά στις Κεντρικές Φυλακές της Κύπρου και ρωτούν εάν υπάρχει δυνατότητα να εκτίσουν τις ποινές τους στο νησί μας. Πιστεύουν ότι εδώ βρίσκονται οι πιο ευχάριστες Φυλακές στον κόσμο. Στις Κεντρικές μας Φυλακές μπορείς να ικανοποιήσεις τις καλλιτεχνικές σου ανησυχίες, να κολυμπήσεις σε υπαίθρια πισίνα, να βρεις κινητό για να κάνεις τηλεφωνήματα, να καπνίσεις και λίγο χασίς, αν το γουστάρεις, και αν βαρεθείς τη ζωή της φυλακής, να μπορείς να αποδράσεις με την άνεσή σου.

Ο συναγερμός θα βρίσκεται στο αθόρυβο κι έτσι θα έχεις όλο τον χρόνο να το σκάσεις, χωρίς να χρειαστεί να περάσεις τα βάσανα και τις ταλαιπωρίες του Κόμη Μοντεχρίστου για να αποδράσεις. Πραγματικά είναι απίστευτο αυτό που συνέβη στις Φυλακές μας, με την απόδραση των δύο κρατουμένων την ώρα που οι δεσμοφύλακες είχαν τον συναγερμό στο αθόρυβο. Μετά το πάθημα αυτό, αποφάσισαν να βάλουν στις Φυλακές και... «ρομανίσι». Δηλαδή να βάλουν κάμερες για να παρακολουθούν και τους δεσμοφύλακες, μπας και το ρίχνουν στον ύπνο την ώρα του καθήκοντος. Κι έτσι φτάσαμε στο σημείο να παρακολουθούν οι δεσμοφύλακες τους φυλακισμένους και να παρακολουθούνται και οι δεσμοφύλακες από άλλους δεσμοφύλακες. Μήπως αυτό λέγεται Φυλακές υψίστης... ανασφαλείας;
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Γιατί ανέχονται την προσκυνημένη ηγεσία τους;
Αυτό και αν είναι κατάντημα μιας ηγεσίας που ηγείται του πάλαι ποτέ εθνικόφρονος Δημοκρατικού Συναγερμού: Υπετάγη αυτόβουλα στις θρασείς αξιώσεις του πράκτορα της κατοχικής Τουρκίας Ακιντζί και προωθεί πρόταση στην ολομέλεια της Βουλής -με τη συνεπικουρία του ανθελληνικού ΑΚΕΛ- για το θέμα του Ενωτικού Δημοψηφίσματος. Και καλά, όσοι ΑΚΕΛικοί ανέχονται ακόμα την ηγεσία τους, δέχονται και τους συναγελασμούς της με αυτούς που άλλοτε αποκαλούσαν «φασίστες» και «πραξικοπηματίες». Αλλ’ οι συναγερμικοί; Πώς ανέχονται μια δουλόφρονα ηγεσία, η οποία υπέκυψε στις αξιώσεις του υποτελούς της Τουρκίας επειδή, δήθεν, θέλει επανάληψη των συνομιλιών; Πώς ανέχονται μιαν ηγεσία η οποία για μέρες και εβδομάδες γλείφει γελοιωδώς τον εγκάθετο και τον εκλιπαρεί να επιστρέψει;

Προπάντων, τα μέλη του ΔΗΣΥ πώς ανέχονται τον εξευτελισμό τους από μιαν ηγεσία που ταπείνωσε ένα άλλοτε υπερήφανο κόμμα και έναν άλλοτε αξιοπρεπή κόσμο, ο οποίος γαλουχήθηκε με άλλα ιδανικά από εκείνα του τουρκολιγουρισμού, του Ακιντζολιγουρισμού και της τουρκοπροσύνησης; Τα στελέχη, οι αξιωματούχοι, οι φίλοι αυτού του άλλοτε εθνικόφρονος κόμματος, δεν έχουν αξιοπρέπεια; Δεν έχουν περηφάνια; Γιατί ανέχονται να τους περιπαίζει μια σπιθαμιαία ηγεσία, η οποία με τόση δουλοφροσύνη και με τόση αναξιοπρέπεια υπετάγη στις προσταγές του σουλτάνου και του εδώ αγά του; Όσοι αξιωματούχοι διαφωνούν, γιατί σιωπούν; Γιατί δεν αντιστέκονται; Τι κατάντημα ενός άλλοτε υπερήφανου κόμματος και κόσμου…
Σ.Ι.