Ελεήστε τους καημένους δημόσιους υπαλλήλους
Οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν σταθερότητα εργασίας, μισθού και ανάλογες προσαυξήσεις. Ο εργοδότης τους είναι το κράτος, το οποίο υποχρεούται κάθε μήνα, βρέξει-χιονίσει, κρίση ή κατάρρευση της οικονομίας ή όχι, να καταβάλλει μισθούς και ωφελήματα στους δημ. υπαλλήλους. Ανέκαθεν, εξαιτίας εγκληματικών προεκλογικών σκοπιμοτήτων κυβερνήσεων και κομμάτων -επειδή η Δημ. Υπηρεσία είναι μία τεράστια δεξαμενή ψήφων- οι δημ. υπάλληλοι αντιμετωπίζονταν ως περίπου η περιούσια και κατ’ εξαίρεση τάξη των πολιτών. Όμως, μετά την κρίση και όσα όλοι οι πολίτες -όπως και δημ. υπάλληλοι- υπέστησαν, έπρεπε να επικρατήσει μια άλλη νοοτροπία.
Με αφορμή τη διαιωνιζόμενη εφαρμογή του ΓεΣΥ, ο ΓΓ της ΠΑΣΥΔΥ, επικαλούμενος συμφωνίες με τον εργοδότη των δημ. υπαλλήλων, δηλ. το κράτος, δήλωσε και επιμένει πως το κράτος οφείλει να εισφέρει για τους δημ. υπαλλήλους και όχι οι ίδιοι, για το ΓεΣΥ.
Όπως ήταν αναμενόμενο, όλοι εξανέστησαν επειδή, αν υλοποιηθεί η αξίωση της ΠΑΔΥΔΥ, σημαίνει ότι εμείς όλοι οι φορολογούμενοι θα πληρώνουμε και την εισφορά των δημ. υπαλλήλων. Ορθά το ΚΕΒΕ με οργίλη ανακοίνωσή του παρατηρεί: «Είναι καιρός να σταματήσει αυτή η νοοτροπία της ΠΑΣΥΔΥ να θεωρεί ότι οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα είναι εργαζόμενοι ανώτερης τάξης από τους υπόλοιπους εργαζόμενους». Μα, δεν είναι; Γι’ αυτό προτείνουμε να… ελεήσουμε με εράνους και εισφορές τους καημένους δημ. υπαλλήλους. Ξέρετε την παροιμία για όσους δεν ντρέπονται…
Σ.Ι.
Αυτή τη φορά θα φταίει ο... Χατζηπετρής
Πολλές αντιδράσεις προκάλεσε η τοποθέτηση του Γενικού Γραμματέα της ΠΑΣΥΔΥ Γλαύκου Χατζηπέτρου, ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν πρέπει να πληρώνουν ούτε σεντ για το ΓεΣΥ και στη θέση τους να πληρώνει το κράτος, το οποίο είναι και ο εργοδότης τους. Ο κ. Χατζηπέτρου επικαλέσθηκε τις συμβάσεις που υπογράφουν οι δημόσιοι υπάλληλοι στις οποίες αναφέρεται ότι έχουν δικαίωμα σε δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και προειδοποίησε ότι αν δεν υιοθετηθεί η θέση της Συντεχνίας, θα κινηθεί νομικά. Ως εάν το θέμα να είναι νομικό. Ως εάν οι συμβάσεις των δημοσίων υπαλλήλων να είναι υπεράνω της ηθικής διάστασης και της απλής λογικής.
Μιας απλής λογικής που λέει ότι σε ένα γενικό σχέδιο υγείας, από το οποίο θα επωφελούνται όλοι ανεξαιρέτως, θα πρέπει να συνεισφέρουν όλοι ανεξαιρέτως ανάλογα με το εισόδημά τους. Όλοι θα μπορούσαν να κρυφτούν πίσω από νομικές και νομικίστικες δικαιολογίες για να αποφύγουν να πληρώσουν το μερίδιό τους στο ΓεΣΥ. Όμως πώς θα εφαρμοστεί στο τέλος αυτό το πολύπαθο σχέδιο; Κι ας απαντήσει ο κ. Χατζηπέτρου. Είναι δίκαιο ο κάθε μεροκαματιάρης και ο κάθε υπάλληλος του ιδιωτικού τομέα, που είδε τον μισθό του να πετσοκόβεται κυριολεκτικά και νιώθει καθημερινά τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης, να πληρώνει διπλά, και για τη δική του περίθαλψη και για την περίθαλψη των προνομιούχων δημοσίων υπαλλήλων; Ή μήπως και το αίσθημα δικαίου είναι... νομικό θέμα;
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Έτσι να απαντάς, Πρόεδρε, στους θρασείς
Υποβάλαμε επανειλημμένα στον Πρόεδρο Αναστασιάδη πως δεν έπρεπε να αφήνει αναπάντητες δηλώσεις των Τούρκων και του εδώ εγκάθετου, για δύο λόγους. Πρώτον, διότι σιωπή του μπορεί να εκληφθεί από τρίτους ως φοβία ή και ενδεχόμενη συναίνεση σε όσα διατυπώνονται. Δεύτερον, απάντηση στις καθημερινές προκλήσεις δεν επηρεάζει το ανύπαρκτο κλίμα, αλλά ξεκαθαρίζει τις θέσεις μας έναντι των Τούρκων και στέλνει στους τρίτους μήνυμα αταλάντευτης διεκδίκησης των δικαίων μας και σταθεράς αντιμετώπισης της τουρκικής στοχοθεσίας. Ευτυχώς, μετά τις τελευταίες θρασείς δηλώσεις Τσαβούσογλου, ο Πρόεδρος δήλωσε:
«Εάν ένας κανονισμός -και απαντώ στον κ. Τσαβούσογλου- για μια ολιγόλεπτη αναφορά (στο Ενωτικό Δημοψήφισμα), μπορεί να θεωρηθεί ως αλλαγή πολιτικής, τι να πει κανείς για τους εορτασμούς της 20ής Ιουλίου, της 15ης (Αυγούστου) που ήταν η εισβολή και επέβαλε διά της βίας τον διαχωρισμό, τη διχοτόμηση του κράτους, την κατοχή μέρους της πατρίδας μας, αλλά και της 15ης Νοεμβρίου που γιορτάζεται πανηγυρικά η απόσχιση εν τη ουσία και η προσπάθεια δημιουργίας άλλου κράτους. Ποιοι είναι εκείνοι που επιδιώκουν πραγματικά τη λύση; Αυτοί οι οποίοι συμμετέχουν στον διάλογο και καταθέτουν εποικοδομητικές προτάσεις ή εκείνοι που ενώ υπόσχονται ότι σε μια διεθνή διάσκεψη, σε μια πολυμερή διάσκεψη, θα αποδείξουν εμπράκτως τις προθέσεις τους, και αντίθετα θέτουν και προαπαιτούμενα προκειμένου να οδηγηθούμε ή να συνεχίσει η διάσκεψη για την Κύπρο; Προαπαιτούμενα όπως είναι οι τέσσερεις ελευθερίες ή η αποτελεσματική συμμετοχή;».
Σ.Ι.
