Ο ΑΠΟΕΛ και οι πολιτικοί μας
Συγχαρητήρια στον ΑΠΟΕΛ που έκανε για μια ακόμα φορά να ακουστεί στην Ευρώπη το όνομα της μικρής βραχονησίδας μας, έστω και μέσω της μάππας. Πραγματικός άθλος να αποκλείσεις μιαν από τις πιο φημισμένες ομάδες της Ισπανίας, της χώρας που βρίσκεται στην πρώτη θέση όχι μόνο του ευρωπαϊκού, αλλά και του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Βροχή τα συγχαρητήρια μηνύματα, ανάμεσα στα οποία, βεβαίως, δεν έλειψαν και εκείνα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους αρχηγούς κομμάτων. Όμως, πέρα από την έκφραση του ενθουσιασμού τους για τις επιτυχίες του «θρύλου», διερωτώμαι αν οι πολιτικοί μας αισθάνθηκαν την ανάγκη να... παραδειγματιστούν από τα απίστευτα κατορθώματα της κυπριακής ομάδας. Να κάτσουν για λίγο και να αναλογιστούν «ρε, πώς το έκαναν αυτοί»;

Και να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι οι μεγάλες επιτυχίες δεν έρχονται τυχαία. Έρχονται με σωστό σχεδιασμό, με μελετημένο προγραμματισμό, με αποφασιστικότητα, με αγωνιστικότητα, με τσαμπουκά μπροστά σε ανώτερους αντιπάλους, με τακτική, με διορθωτικές κινήσεις στη διάρκεια του αγώνα, με, με... Γι’ αυτό, λοιπόν, εισηγούμαι στην επόμενη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου, να καλέσουν εκτάκτως τον... Κρίστιανσεν, τον προπονητή του ΑΠΟΕΛ, να τους δώσει κάποια μαθήματα σωστής στρατηγικής. «Ο ΑΠΟΕΛ μονάχα ξέρει», λέει ο γνωστός ύμνος του σωματείου. Ε, καιρός να μάθει και στους πολιτικούς... αυτά που ξέρει και αυτά που επιτυγχάνει!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Αγνώριστη είναι η ανερμάτιστη πολιτική σας
Κατόπιν εορτής, ο Υπουργός Εξωτερικών, Ι. Κασουλίδης δήλωσε στο ΡΙΚ ότι είναι ολοφάνερο ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά ροκανίζει τον χρόνο, με αφορμή την αγγρισμένη αποχώρηση του εγκάθετου της κατοχής από τις συνομιλίες. Ο Ι. Κασουλίδης σημείωσε ότι «μετά τον Ιανουάριο στη Γενεύη, η τ/κ πλευρά έχει γίνει αγνώριστη. Ύστερα από 22 μήνες διαπραγματεύσεων ο Ακιντζί δεν θα έπρεπε να είχε αμφιβολίες για τις προθέσεις του προέδρου Αναστασιάδη» και παρέπεμψε σε δηλώσεις Ακιντζί ότι στόχος είναι η εκ περιτροπής προεδρίας, η ισότητα και η αποτελεσματική συμμετοχή.

«Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης εκμεταλλεύτηκε την έγκριση της τροπολογίας του ΕΛΑΜ για το ενωτικό δημοψήφισμα, για να προσθέσει στο οπλοστάσιο της Τουρκίας επιχειρήματα υπέρ της παραμονής στρατευμάτων και εγγυήσεων και για να ροκανίσουν τον χρόνο. Η Τουρκία γνωρίζει ότι πρέπει να αντιμετωπίσει το θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων σε μια διεθνή διάσκεψη. Από τον Ιανουάριο, τίποτε δεν προχώρησε σε ό,τι αφορά τις εκκρεμότητες των εσωτερικών θεμάτων». Τι ωραία που ο Ι. Κασουλίδης τα λέει. Μόνο που ο ΥπΕξ όπως και ο πρόεδρος Αναστασιάδης, συν οι ΔΗΣΑΚΕΛ Αβέρωφ και Άντρος, οφείλουν τουλάχιστον ένα εδαφιαίο mea culpa. Πρώτον, για την ενσυνείδητη απόκρυψη και ωραιοποίηση της πραγματικότητας. Δεύτερον, για το γλείψιμο του εγκάθετου. Τρίτον, διότι δεν ξεσκέπασαν τον ίδιο και την Τουρκία. Η τ/κ πλευρά δεν έγινε αγνώριστη. Αγνώριστη και ανερμάτιστη είναι η πολιτική της ε/κ πλευράς.
Σ.Ι.

Πού βρίσκονται οι καταβολές της «διζωνικότητας»
Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αβ. Νεοφύτου, αρέσκεται να υπενθυμίζει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι δικοινοτικό κράτος και, άρα η διζωνική είναι συνέπεια αυτής της κατάστασης. Καλείται να μελετήσει τα παρακάτω, όπως τα καταγράφει ο δρ Κλέαρχος Κυριακίδης, επίκουρος καθηγητής Νομικής στο Παν/μιο Uclan Cyprus, σε μελέτη του:

«Η ‘δι-ζωνικότητα’ είναι μια γεωγραφική έκφραση του ‘δι-κοινοτισμού’. Οι καταβολές της ‘δι-ζωνικότητας’ καταγράφονται το 1956 στην βρετανική ιδέα της διαιρετικής διχοτόμησης, την οποία στήριξε η Τουρκία μέσω της κηδεμονίας του καθηγητή Νιχάτ Ερίμ. Έκτοτε, η Τουρκία επεδίωξε, πρώτον, μέσω de facto ‘δημογραφικής μηχανικής’ (demographic engineering), να επιφέρει δημογραφική αλλοίωση μέσω του εξαναγκαστικού ξεριζωμού ανθρώπων από τα σπίτια τους και, δεύτερον, τη νομιμοποίηση αυτού του ανήθικου αποτελέσματος μέσω μιας de jure διχοτόμησης με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. (Βλ. άρθρο Λάμπρου Καούλλα, «Από την ΤΜΤ στην ISIS», «Σ», 3/1/2016.)

»Όλα αυτά αντικατοπτρίζουν τις δηλώσεις του Χάρολντ Μακμίλλαν, του τότε Πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου, όπως εκφράστηκαν στις 26 Ιουνίου 1958: "Οι Τούρκοι - θέτω την άποψή τους - θεωρούν την Κύπρο ως μια προέκταση της Πεδιάδας της Ανατολίας, ένα είδος υπεράκτιας νήσου με μεγάλη σημασία για την άμυνα και ασφάλειά τους. Λένε - αυτή ήταν η θέση τους μέχρι σήμερα - ότι η Τουρκο-κυπριακή κοινότητα δεν πρέπει να κυβερνάται από μια Ελληνο-κυπριακή κοινότητα και ζήτησαν τον φυσικό διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων μέσω μιας εδαφικής διχοτόμησης"».
Σ.Ι.

Η «αγνώριστη» που ήταν γνωστή
Το έριξε στις παροιμίες αυτή η Κυβέρνηση. Μετά τον Πρόεδρο Αναστασιάδη που περιέγραψε τη στάση του Ακιντζί με την παροιμία «Απ’ ον θέλει να πάει στον μύλον πέντε μέρες κοσσιηνίζει», βγήκε και ο Υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης και είπε ότι ο Μουσταφά με την υπερβολική αντίδρασή του στην απόφαση της Βουλής για το Ενωτικό Δημοψήφισμα... «Έκαμεν τον ψύλλον κάμηλον». Βεβαίως θα μπορούσε να παραθέσει ακόμα μια συναφή παροιμία, για την ανατίναξη των συνομιλιών από τον κατοχικό ηγέτη με ασήμαντη αφορμή: «Για τον ψύλλον... έκαψεν το πάπλωμαν». Στις δηλώσεις του ο κ. Κασουλίδης ανέφερε, επίσης, ότι «μετά τον Ιανουάριο στη Γενεύη, η τουρκοκυπριακή πλευρά έχει γίνει αγνώριστη».

Ε, όχι και αγνώριστη, κύριε Ιωάννη μου. Από την αρχή έδειχνε το πρόσωπό της, άσχετα αν εσείς δεν θέλατε να το βλέπετε και της φορούσατε μάσκα «πεζουνιού της ειρήνης», λες και θα την παίρνατε στα Καρναβάλια για να πάρει το πρώτο βραβείο. Δεν «έχει γίνει αγνώριστη». Έχει ακριβώς το ίδιο γνώριμο πρόσωπο που της επιβάλλει η «μητέρα Τουρκία» και οι στόχοι της είναι αναλλοίωτοι: Κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και μόνιμη παρουσία της Τουρκίας στο νησί. Άλλο αν εσείς πιστώνατε τον «Λεμεσιανό Μουσταφά» με διαλλακτικότητα και θετική προσέγγιση. Στο τέλος αποδείχθηκε πολύ διαφορετικός. Ή, όπως θα το λέγαμε με μια άλλη κυπριακή παροιμία... «Άλλην μας έδειξεν τζι άλλην μας έμπηξεν», με το συμπάθκιον.
ΜΠΟΞΕΡ

Περί της «πολιτικής σχιζοφρένειας» της ηγεσίας ΑΚΕΛ
Οι γνήσιοι πατριώτες ΑΚΕΛιστές δεν πιστεύουν πια ούτε τα μάτια τους ούτε, κυρίως, τα αυτιά τους. Κυρίως εξοργίζονται με το κατάντημα της ηγεσίας τους. Ο ΓΓ του ΑΚΕΛ και ανώτατοι αξιωματούχοι του κόμματος, με αφορμή μια ασήμαντη πρόταση για να διδάσκεται για λίγα λεπτά το Ενωτικό Δημοψήφισμα στα παιδιά μας, μίλησαν με οργή για «πολιτική σχιζοφρένεια». Κάθε εχέφρων πολίτης διερωτάται πραγματικά ποιοι είναι «πολιτικά σχιζοφρενείς» και πού ελλοχεύει «πολιτική σχιζοφρένεια». Ας το αναλύσουμε, λοιπόν: Το ΑΚΕΛ έκανε εκδηλώσεις υπέρ της Ένωσης. Οι ΑΚΕΛιστές βροντοφώναζαν στους Βρετανούς κατακτητές, «Ένωση και μόνο Ένωση». Σήμερα: Το ΑΚΕΛ στηρίζει έναν Πρόεδρο που προέρχεται από την ενωτική παράταξη.

Προσέξτε, όμως, τη συμπεριφορά του ΑΚΕΛ: Σε θέματα οικονομίας, κοινωνικής πολιτικής, κτλ. θεωρεί τον Αναστασιάδη επικίνδυνο, επιπόλαιο και εναντίον των εργαζομένων. Μάλιστα, ο ΓΓ του κόμματος κάλεσε τους μελλοντικούς μελετητές να αναλύσουν την πρωτοφανή αναξιοπιστία του Προέδρου, που αναίρεσε όλες τις δεσμεύσεις του και εξαπάτησε τους πολίτες να τον ψηφίσουν. Στο Κυπριακό, όμως, το ΑΚΕΛ θεωρεί τον Αναστασιάδη αξιόπιστο και στην ορθή πορεία, επειδή υλοποιεί τις συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ, που προεκλογικά αναθεμάτισε. Τις τελευταίες ημέρες, το ΑΚΕΛ ταυτίστηκε πλήρως με τον Πρόεδρο και τον Αβέρωφ για να λασπώσουν, να ελεεινολογήσουν και να μεθοδεύσουν ακύρωση της απόφασης για το Ενωτικό Δημοψήφισμα. Λοιπόν, ποιοι είναι «πολιτικά σχιζοφρενείς», είπαμε;
Σ.Ι.