Ξαναρωτάμε: Με αυτόν τον αδίστακτο θα βρείτε λύση;
Επιμένουν να βρουν λύση με τον σουλτάνο. Οπτασιάζονται ότι αυτός ο ληστής και κατακτητής είναι ποτέ δυνατόν να συναινέσει σε λύση ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Διά των Τσαβούσογλου-Νταβούτογλου, στις 23/6/2014, πέταξε κατάμουτρα στους αφελείς Αναστασιάδη, Αβέρωφ και Άντρο ότι δεν αναγνωρίζει κράτος με το όνομα Κυπριακή Δημοκρατία επειδή τη θεωρεί ως εκλιπούσα. Τα ίδια βροντοφώναξε ο εγκάθετος φίλος τους, ο Ακιντζί. Δεν ακούν, δεν θέλουν να καταλάβουν, εκλιπαρούν και ικετεύουν τον ληστή και το τσιράκι του. Ιδού ποιος είναι ο σουλτάνος. Όπως μεταδίδει ο εκλεκτός συνάδελφος Π. Ξανθούλης (στον «Φιλελεύθερο»):

«Ισοδύναμα» δικαιώματα εισόδου και παραμονής για Τούρκους και Έλληνες πολίτες, μετά από μια ενδεχόμενη λύση στην Κύπρο, αξιώνει η Άγκυρα, επιδιώκοντας μάλιστα να διαβουλευθεί και να συμφωνήσει η ίδια με τις Βρυξέλλες τους όρους, ερήμην της Λευκωσίας!

Έγκυρη κοινοτική πηγή, με άριστη γνώση του θέματος, ανέφερε στον «Φ» ότι η Τουρκία κτυπά την πόρτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσδοκώντας να εξασφαλίσει όπως η «Πράξη Προσαρμογής της Συνθήκης Προσχώρησης», σε περίπτωση επίλυσης του Κυπριακού, περιλαμβάνει ρητή πρόνοια, διά της οποίας θα εξισώνονται τα δικαιώματα εισόδου και παραμονής των 75 εκατομμυρίων Τούρκων πολιτών, με την αντίστοιχη δυνατότητα που έχουν δικαιωματικά οι Έλληνες ως πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

- Ξαναρωτάμε τους Αναστασιάδη, Αβέρωφ και Άντρο που πανικοβλήθηκαν ενώπιον του αναίσχυντου Ακιντζί: Με τον αδίστακτο Ερντογάν θα βρείτε… λύση;
Σ.Ι.

Το μυαλό του Μουσταφά Ακιντζί
«Το μυαλό του κ. Αναστασιάδη έχει χωριστεί σε δύο μέρη. Το ένα σκέφτεται τη λύση και το άλλο τις εκλογές», δήλωσε ο Μουσταφά Ακιντζί και διερωτήθηκε πώς υπό αυτές τις συνθήκες θα γίνουν βήματα προς την κατεύθυνση της λύσης. Δεν ξέρω τι ακριβώς σκέφτεται το μυαλό του Προέδρου. Πολύ πιθανό να έχει και τις εκλογές στο βάθος του μυαλού του. Ξέρω, όμως, τι σκέφτεται το μυαλό του ίδιου του Ακιντζί.

Σύμφωνα, λοιπόν, με εγκεφαλογράφημα, που έκανε η στήλη στον κατοχικό ηγέτη, εξάγονται τα ακόλουθα συμπεράσματα: Το μυαλό του Ακιντζί έχει χωριστεί σε πολλά μέρη, καθένα από τα οποία κάνει τις δικές του σκέψεις και αναλαμβάνει ειδικό ρόλο. Ένα μέρος σκέφτεται πώς να εκμεταλλεύεται και την παραμικρή αφορμή για να παρουσιάζει τη δική μας πλευρά ότι είναι η αδιάλλακτη στην πορεία των συνομιλιών.

Ένα άλλο μέρος μαζεύει δικαιολογίες, προφάσεις και ανιστόρητα επιχειρήματα για να πείσει ότι είναι απαραίτητες οι εγγυήσεις της Τουρκίας και η παραμονή τουρκικών στρατευμάτων. Ένα τρίτο μέρος έχει αφιερωθεί στο πώς να εμφανίζει τον ίδιο ως πραγματικό πρόεδρο, ίσο και όμοιο με τον νόμιμο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γενικά, όμως, μπορούμε να πούμε ότι το μεγαλύτερο μέρος του μυαλού του Μουσταφά... δεν σκέφτεται καθόλου. Διότι σκέφτεται για λογαριασμό του... η «μητέρα Τουρκία».
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ο Αναστασιάδης διέταξε, ο Αβέρωφ να γλείψει τον Ακιντζί!
Ο συμπαθής Πρόδρομος και ο Τορναρίτης καλούνται να μη προσβάλλουν τόσο βάναυσα τη νοημοσύνη των πολιτών. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου τώρα θυμήθηκε ότι πρέπει να αφαιρεθούν εξουσίες από τη Βουλή (γνωρίζει το άρθρο 87 του Συντάγματος;) και να δοθούν στο Υπουργείο Παιδείας όσον αφορά εγκυκλίους και οδηγίες για επετείους, κτλ.;

Όχι βέβαια! Αφού ο ΔΗΣΥ τήρησε αποχή κατά την ψήφιση της τροπολογίας του ΕΛΑΜ για το Ενωτικό Δημοψήφισμα (καταψήφισε και τροπολογία για τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου), με ασύλληπτη υποκρισία χρησιμοποιεί την τροπολογία που εγκρίθηκε ως προπέτασμα για να κατευνάσει τον αγγρισμένο υποτελή της κατοχής.

Οι λεβαντίνοι του ΔΗΣΥ είναι ασυγκράτητοι στους τεμενάδες στους Τούρκους κατακτητές. Θα διερωτηθείτε πώς, έτσι ξαφνικά, ο Αβέρωφ ανακάλυψε ότι η Βουλή δεν δικαιούται να αποφασίζει τι θα διδάσκεται στα παιδιά μας; Στην πολιτική δεν υπάρχει τυχαιότης. Ο Ν. Αναστασιάδης, πανικόβλητος από την αντίδραση του εγκάθετου της κατοχής, έβγαλε τη φουστανέλα που φόρεσε, εξαφάνισε το γνωστό δήθεν απορριπτικό υφάκι του και ζήτησε από τον Αβέρωφ «να τον διευκολύνει» με μια διορθωτική κίνηση για να εξευμενίσει τον πράκτορα της κατοχής.

Τρεις βουλευτές του ΔΗΣΥ - Χατζηγιάννης, Κάρουλας και Ανίτα Δημητρίου - προσυπέγραψαν το αίτημα προς τη Βουλή. Τα πιο πάνω δεν τα φανταστήκαμε εμείς. Τα γράφει η εκ των προεδρικών εφημερίδων, «Πολίτης», το περ. Σάββατο. Αυτοί οι θλιβεροί γλείφτες του Ακιντζί νοιάζονται δήθεν για τον κυπριακό Ελληνισμό…
Σ.Ι.

Όταν για μια λεωφόρο...
Έκατσα κι έκανα διάφορες σκέψεις και συνειρμούς, προσπαθώντας να συσχετίσω διάφορα εσωτερικά μας θέματα με τις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού. Δεν θα πάρω το ΓΕΣΥ, που έχει καταντήσει πιο περίπλοκο και από το Κυπριακό και στο οποίο δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε εδώ και δεκαετίες. Ούτε το θέμα των αποκρατικοποιήσεων και άλλα παρόμοια. Θα πάρω κάτι πιο απλό. Μια λεωφόρο. Και πιο συγκεκριμένα τη Λεωφόρο Τσερίου.

Πόσα χρόνια ακούμε γι’ αυτό το πρόβλημα, χωρίς να βρίσκουμε μια λύση; Τις τελευταίες μέρες γίναμε πάλι μάρτυρες νέας αντιπαράθεσης του Υπουργού Εσωτερικών με το Δημοτικό Συμβούλιο Στροβόλου, το οποίο απορρίπτει το σχέδιο ανάπλασης της Τσερίου όπως αυτό ετοιμάστηκε από τα αρμόδια κυβερνητικά τμήματα. Στο θέμα εμπλέκονται οι καταστηματάρχες, οι κάτοικοι, οι διερχόμενοι, η Αστυνομία κι ένα σωρό άλλοι παράγοντες.

Και αναρωτήθηκα. Όταν δεν συμφωνούμε για μιαν απλή λεωφόρο, πώς θα τα βρούμε στο Κυπριακό με την άλλη πλευρά; Με τους περίπλοκους οδικούς χάρτες, τις λεωφόρους που δεν οδηγούν πουθενά, τους αδιέξοδους δρόμους, τις επικίνδυνες διαδρομές δίπλα σε γκρεμούς, ακόμα και τις λεωφόρους που οι μελλοντικοί εταίροι μας στην ομοσπονδία θα μας απαγορεύουν να τις ονομάζουμε, ας πούμε, «Λεωφόρος Ενωτικού Δημοψηφίσματος» ή «Λεωφόρος Ηρώων του Απελευθερωτικού Αγώνα». Πόσο δύσκολο είναι να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή λύση για τη Λεωφόρο Τσερίου; Μήπως... Τσέρι κανένας να μας εισηγηθεί;
ΜΠΟΞΕΡ

«Η ουσία δεν είναι το Ενωτικό, ηλίθιοι…»
Το 1992, στις ΗΠΑ, ο υπεύθυνος της προεκλογικής εκστρατείας του Μπιλ Κλίντον, Τζέιμς Κάρβιλ, προέταξε ως κύριο σύνθημά της το πασίγνωστο πλέον: «Η οικονομία, ηλίθιε», το οποίο στη συνέχεια μεταλλάχθηκε: «Είναι η οικονομία, ηλίθιε», για να αντιμετωπιστεί ο αντίπαλος του Κλίντον, Τζορτζ Μπους. Παραφράζοντας το πιο πάνω, με αφορμή τους τουρκικούς εκβιασμούς για το Ενωτικό Δημοψήφισμα, υποστηρίζουμε ότι όλοι σχεδόν χάνουν την ουσία και το δάσος για ένα τουρκικό φυλλαράκι.

Ποιο είναι το δάσος; Είναι η υποχρέωση της Τουρκίας, διά του εδώ εγκαθέτου της, να δηλώσει ότι συμφωνεί για τον τερματισμό των εγγυήσεων, την αποχώρηση του Αττίλα και τη δημιουργία συνθηκών ασφάλειας για όλους τους νόμιμους κάτοικους της Κύπρου αφού, φυσικά, αποχωρήσουν και οι έποικοι.

Αντί, λοιπόν, σε αυτά να επικεντρώνονται όλοι, το μεν άθλιο ΔΗΣΑΚΕΛ και ο Πρόεδρος γλείφουν γελοιωδώς τον ιταμό πράκτορα της Τουρκίας και τον εκλιπαρούν να επιστρέψει στις συνομιλίες. Η δε αντιπολίτευση εστιάζεται στο Ενωτικό Δημοψήφισμα και στις αντισυνταγματικές κουτοπονηριές του Αβέρωφ που ζητά όπως σχολικές εγκύκλιοι και οδηγίες εκδίδονται από το Υπουργείο Παιδείας.

Η ουσία είναι αν ο αδίστακτος σουλτάνος θα συναινέσει σε λειτουργική, βιώσιμη και ευρωπαϊκών προδιαγραφών λύση, όπως λεκτικά τουλάχιστον τη διατυπώνει και ο Ν. Αναστασιάδης. Επειδή δεν θα συναινέσει, εκτός από το κατευναστικό γλείψιμο του εγκαθέτου, τι άλλο οι Αναστασιάδης, Αβέρωφ και Άντρος σκοπεύουν να κάνουν; Μα, να ικανοποιήσουν τις αξιώσεις του!
Σ.Ι.