Η αποχή ως παθογένεια της κομματοκρατίας
Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά και εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, μια συνεχώς αυξανόμενη μερίδα συμπατριωτών μας απέχουν από εκλογικές διαδικασίες. Αρνούνται, βαριούνται ή αδιαφορούν να προσέλθουν στις κάλπες. Ενώ πριν από αρκετά χρόνια, η αποχή ήταν απλώς ένας μονοψήφιος αριθμός που εθεωρείτο φυσιολογικός, εδώ και μερικά χρόνια παρατηρείται μια αυξητική διψήφια τάση στην αποχή.

Όπως και στις προχθεσινές δημοτικές εκλογές. Κάτι παραπάνω από τους μισούς πολίτες πήγαν στις κάλπες και ψήφισαν. Οι άλλοι, για πολλούς και διάφορους λόγους προτίμησαν να απέχουν. Ο κυριότερος λόγος, πιστεύουμε, της εντεινόμενης αποχής είναι η κομματοκρατία και η ανεπάρκεια αρχόντων να ανταποκριθούν στις ανάγκες, στις προσδοκίες και στις απαιτήσεις των πολιτών των τοπικών κοινωνιών.

Πολλοί πιστεύουν, σωστά ή λανθασμένα, ότι τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει, όλοι περίπου ίδιοι είναι και, αφού τα κόμματα εμπλέκονται ακόμα σε ζητήματα και προβλήματα των τοπικών κοινωνιών, οι πολίτες δεν πρόκειται να δουν προκοπή, πρόοδο και ανάπτυξη. Κάθε φορά που έχουμε αυτό το τραγικό φαινόμενο, τα κόμματα διαβεβαιώνουν ότι «πήραν το μήνυμα».

Δυστυχώς δεν το παίρνουν και, μετά τις συνήθεις διαβεβαιώσεις, επιδίδονται σε άθλια κεφαλαιοποίηση δήθεν κερδών και τάχα επιτυχιών τους. Η τοπική αυτοδιοίκηση υποφέρει από σκάνδαλα και παρανομίες, μίζες και ατασθαλίες, που τραυμάτισαν την εμπιστοσύνη των πολιτών σε δημοτικούς και κοινοτικούς αξιωματούχους. Να ελπίσουμε σε ευοίωνη αλλαγή; Στηριζόμαστε σε νέους!
Σ.Ι.

Λακκοτρύπης, όπως... Πάρις
Τον... μυθολογικό Πάρι μού θυμίζει ο Υπουργός Ενέργειας Γιώργος Λακκοτρύπης, ο οποίος θα πρέπει αυτές τις μέρες να πάρει μια πολύ σημαντική απόφαση. Για το ποιες εταιρείες ή κοινοπραξίες θα προχωρήσουν στο στάδιο της διαπραγμάτευσης με στόχο την αδειοδότηση των τεμαχίων 6, 8 και 10 της κυπριακής ΑΟΖ, στο πλαίσιο του 3ου γύρου αδειοδότησης. Θυμίζουμε ότι ειδικά το τεμάχιο 10, που γειτνιάζει με το αιγυπτιακό Ζορ, διεκδικούν τρεις κολοσσοί: Η αμερικανική ExxonMobil, σε συνεργασία με την Qatar Petroleum International, η ιταλική ΕΝΙ και η νορβηγική Statoil.

Τρεις ήταν και οι... θεές που διεκδικούσαν το μήλο του Πάρι, ο οποίος θα το έδινε στην πιο όμορφη. Η Ήρα, η Αθηνά και η Αφροδίτη. Τελικά, όπως ξέρουμε, το μήλο της ομορφιάς κατέληξε στη δικιά μας, την Αφροδίτη. Τώρα απομένει να δούμε ποια εταιρεία θα αναλάβει τον ρόλο της Αφροδίτης, στην οποία θα καταλήξει το επίζηλο οικόπεδο 10.

Σημειώνουμε ότι ήδη μια... Αφροδίτη, στο τεμάχιο 12, κατέληξε στους Αμερικανούς (Noble Energy). Υπάρχουν πολλές πιθανότητες να καταλήξει και το 10 στην ExxonMobil, της οποίας ο πρόεδρος έχει ήδη διοριστεί Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Ντόναλντ Τραμπ, και αυτός είναι ένας παράγοντας που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Την τελική απόφαση, όμως, θα την πάρει ο... Πάρις Λακκοτρύπης.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Διακοσμητικός ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο Κυβ. Εκπρόσωπος μπορεί να λένε ό,τι βολεύει την επιχείρηση εξαπάτησης των πολιτών. Τη φίλη τους Βρετανία, τη ρώτησαν για το ρόλο τής Ε.Ε. στη διάσκεψη της Γενεύης; Ο εκλεκτός συνάδελφος, Π. Ξανθούλης (στον κυριακάτικο «Φιλελεύθερο»), γράφει:

«Η Βρετανία διεμήνυσε προς διάφορες κατευθύνσεις ότι δεν θα μπορούσε να στηρίξει οποιαδήποτε αναφορά ανατρέπει την "ουδετερότητα της Ε.Ε.", σε σχέση με τη διαδικασία της 12ης Ιανουαρίου. Βρετανικοί διπλωματικοί κύκλοι υποστήριζαν ότι τα Συμπεράσματα θα πρέπει απλώς να περιορίζονται στην έκφραση "ετοιμότητας" εκ μέρους της Ε.Ε. να συμμετάσχει στη διαδικασία, χωρίς ωστόσο να προδικάζουν το εύρος της παρουσίας/συμμετοχής των Βρυξελλών και τον ρόλο που θα διαδραματίσουν, κάτι που θα καθορίσουν από κοινού οι δύο κοινότητες της Κύπρου, σε συνεννόηση με τον ΟΗΕ.

»Ανάλογες θέσεις περί "ουδετερότητας" της Ε.Ε. διατυπώνουν, "όλως τυχαίως", η Άγκυρα και ο Μουσταφά Ακιντζί, οι οποίοι έχουν ήδη ανάψει πράσινο φως για την "παρουσία" της Ε.Ε. στη διάσκεψη, θέτοντας, ωστόσο, ως προϋπόθεση να μη βρίσκεται στο ίδιο τραπέζι με τους "5" (δύο κοινότητες και τρεις εγγυήτριες δυνάμεις). Η τουρκική πλευρά δεν αποκλείει να ζητηθεί η άποψη της Ε.Ε. για ζητήματα που άπτονται της εναρμόνισης και του κεκτημένου, υπό την προϋπόθεση ωστόσο ότι θα υποβληθεί κοινό αίτημα από τις δύο κοινότητες που είναι "συνιδιοκτήτριες της διαδικασίας". Υπό αυτές τις συνθήκες, γίνεται κατανοητό ότι η παρουσία της Ε.Ε. στη διαδικασία τείνει να προσλάβει διακοσμητικό χαρακτήρα».
Σ.Ι.

Πήραν μαθήματα τα κόμματα;
Τελικά είχαν ενδιαφέρον οι δημοτικές εκλογές. Σαν τα έργα που ξεκινούν με ανιαρές και αδιάφορες σκηνές και όσο πάει η ώρα αυξάνεται η αγωνία. Σε αρκετούς Δήμους η εξέλιξη της καταμέτρησης των ψήφων θύμιζε πραγματικό θρίλερ και μέχρι την τελευταία κάλπη δεν ήξερες προς τα πού θα γείρει η πλάστιγγα. Από την άλλη, υπήρξαν και περιπτώσεις όπου οι υποψήφιοι έκαναν απλό περίπατο, όπως στον Δήμο Λευκωσίας, όπου ο Κωνσταντίνος Γιωρκάτζης έπαιζε ουσιαστικά χωρίς αντίπαλο.

Εντυπωσιακή και η νίκη του Φαίδωνα στην Πάφο, ο οποίος ανταμείφθηκε από τους Παφίτες για το έργο που έχει επιδείξει μέχρι τώρα, για την ευθύτητά του, για τον τσαμπουκά του, για το ότι έφερε στο φως τα σκάνδαλα που ταλάνιζαν την Πάφο. Τα κόμματα της τριμερούς ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ υπέστησαν ακόμα μια ταπεινωτική ήττα στην Πάφο κι ελπίζω αυτήν τη φορά να πήραν το μάθημά τους, ότι ο υπερβολικός κομματικός παρεμβατισμός στις τοπικές κοινωνίες βλάπτει σοβαρά τα ίδια τα κόμματα, τα οποία στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης υφίστανται τοπική... αυτοδιάλυση.

Εν πάση περιπτώσει, είτε εύκολα είτε δύσκολα, έχουν εκλεγεί όλοι οι δημοτικοί άρχοντες, οι οποίοι θα πρέπει να πιάσουν αμέσως δουλειά για να εφαρμόσουν όλα όσα υπόσχονταν προεκλογικά. Εκεί ακριβώς θα κριθούν και στο τέλος της πενταετίας. Από τους... δημότες, όχι από τα κόμματα.
ΜΠΟΞΕΡ

Η ττενέκκα επεφύλασσε εκπλήξεις
Κάποια συμπεράσματα από τις δημοτικές εκλογές. Κατ’ αρχάς, όλα τα κόμματα είναι... ηττημένα. Από την άποψη ότι δεν κατάφεραν να πείσουν τους ψηφοφόρους να προσέλθουν στις κάλπες κι έτσι το Κόμμα της Αποχής αναδείχθηκε και πάλι πρώτο και μάλιστα με μεγαλύτερη διαφορά παρά ποτέ. Απ' εκεί και πέρα, κάθε κόμμα παραφουσκώνει τις επιτυχίες του και επιχειρεί να ελαχιστοποιήσει τις αποτυχίες του.

Υπάρχουν, όμως, τα αντικειμενικά δεδομένα, τα οποία δεν μπορεί κανένας να παραγνωρίσει. Στον Δήμο Λεμεσού, για παράδειγμα, όπου έγινε «η μάχη των μαχών» των δημοτικών εκλογών, ήταν πολύ σημαντική η νίκη του Νίκου Νικολαΐδη επί του Ανδρέα Χρίστου, ενός ομολογουμένως πολύ επιτυχημένου Δημάρχου, έστω και με μόνο δέκα ψήφους διαφορά.

Το ΑΚΕΛ έχασε έναν Δήμο τον οποίο κρατούσε στα χέρια του επί είκοσι χρόνια και η ήττα Χρίστου αντανακλάται στο ίδιο το κόμμα της Αριστεράς, αφού ο απερχόμενος Δήμαρχος αρχικά δεν ήθελε να κατεβεί και το έπραξε μετά από αφόρητες πιέσεις της ηγεσίας του κόμματος.

Η εκλογή Νικολαΐδη αποτελεί όμως και προσωπική ήττα για τον Μαρίνο Σιζόπουλο, ο οποίος επέλεξε τον υποψήφιο του ΑΚΕΛ από ένα προβεβλημένο και αξιόλογο στέλεχος της ΕΔΕΚ. Ο Αβέρωφ πόνταρε στο σωστό άλογο στη Λεμεσό και βγήκε κερδισμένος. Ωστόσο σε άλλους Δήμους, όπως ο Στρόβολος, τα άλογά του... έμειναν μεσόστρατα.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Άντρο, εμπιστεύεσαι έναν αναξιόπιστο;
Αυτό και αν είναι κατάντημα της ηγεσίας του ΑΚΕΛ. Να ακούμε τον Γ.Γ. του κόμματος, Άντρο Κυπριανού, να καλεί τα κόμματα και τους πολίτες να στηρίξουν τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στις συνομιλίες. Επειδή εμείς δεν θητεύουμε στην πολιτική παράνοια ούτε στην πολιτική λήθη, απευθυνόμαστε στους πατριώτες ΑΚΕΛικούς που, με την ψήφο τους, το 2004, διέσωσαν με την πλειοψηφία του κυπριακού λαού την Κυπριακή Δημοκρατία.

Εμπιστεύονται τον Ν. Αναστασιάδη να διαπραγματεύεται το μέλλον της Κύπρου και των επόμενων γενεών; Ρωτάμε επειδή ακούμε καθημερινά την ηγεσία του ΑΚΕΛ να κατακεραυνώνει τον Ν. Αναστασιάδη για την οικονομική, κοινωνική και άλλη πολιτική του.

Εμείς θυμόμαστε τους κεραυνούς που ο Α. Κυπριανού εξαπέλυσε στο 22ο συνέδριο του ΑΚΕΛ (4/6/2015): «Οι εκλογολόγοι του μέλλοντος θα εξετάζουν την προεκλογική εκστρατεία του κ. Αναστασιάδη ως μιαν από τις κορυφαίες εκστρατείες εξαπάτησης των ψηφοφόρων. "Σε ένα χρόνο τα πράγματα θα είναι καλύτερα. Δεν υπόσχομαι. Δεσμεύομαι", ήταν η δήλωση του κ. Αναστασιάδη την Πρωτοχρονιά του 2013.

Μέσα σε τρεις εβδομάδες από την εκλογή του, άρχισαν να ξηλώνονται μία-μία οι δεσμεύσεις». Κατ’ επανάληψιν το ΑΚΕΛ και ο Γ.Γ. κατηγόρησαν τον Ν. Αναστασιάδη για αναξιοπιστία, ανακολουθία και εξαπάτηση των πολιτών. Διερωτώμεθα: Πώς είναι δυνατόν ο Α. Κυπριανού να θεωρεί τον Αναστασιάδη αναξιόπιστο στην οικονομία και αξιόπιστο στο Κυπριακό; Αυτό δεν συνιστά πολιτική παράνοια;
Σ.Ι.