Ευτυχώς, Ν. Κοτζιά και Π. Παυλόπουλε!
Μετά τους τελευταίους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς από τον υπερφίαλο και ασυγκράτητο τζιχαντιστή, Ερντογάν, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης όφειλε να δώσει κατάλληλη απάντηση. Αντ’ αυτής, προέβη σε μια νερόβραστη, λαπαδίστικη δήλωση περί «εμπιστοσύνης» και καλής πρόθεσης της Τουρκίας και άλλα ανούσια.

Ο Ν. Αναστασιάδης ακόμα να καταλάβει αυτό που γνωρίζουν και τα νήπια: Η Τουρκία θέλει υπαγωγή της Κύπρου στη σφαίρα της στρατηγικής ασφάλειάς της και δεν ενδιαφέρεται παρά μόνο για λύση τουρκικών προδιαγραφών. Δεν ακούει τον Ερντογάν που του φωνάζει καθημερινά; Ή είναι μακριά η αυλή του σουλτάνου Αρταξέρξη…

Αντίθετα με τον Αναστασιάδη, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Π. Παυλόπουλος, υπεράσπισε την αξιοπρέπεια και τις θέσεις του Ελληνισμού. Απαντώντας στον υβριστή Ερντογάν, είπε: «Δεν υπάρχει "τουρκική δημοκρατία" στη βόρεια Κύπρο, υπάρχει μόνο εισβολή και κατοχή. Δεν υπάρχει κρατική οντότητα», τόνισε, σημειώνοντας ότι επ’ αυτού δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση.

«Κάνουν λάθος όσοι νομίζουν ότι το διεθνές δίκαιο είναι το δίκαιο του ισχυρού και δεν θα το ανεχθούμε. Δεν διεκδικούμε αλλά και δεν παραχωρούμε. Υπερασπιζόμαστε την Ευρώπη, το κύρος και την κυριαρχία της», ανέφερε. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι ευρωπαϊκό ζήτημα και είναι καλό να αντιληφθεί η Ε.Ε. ότι, όταν η Ελλάδα υπερασπίζεται τα εθνικά της θέματα, υπερασπίζεται και τα ευρωπαϊκά».

- Ευτυχώς, Π. Παυλόπουλε και Ν. Κοτζιά, που στήνεστε τροχοπέδη στους δικούς μας ξελιγωμένους τουρκολιγούρηδες. Ευτυχώς!
Σ.Ι.

Κλεμμένα και συγχωρεμένα
Μα τι γίνεται, ρε παιδί μου, στη Δημόσια Υπηρεσία; Ο κλέψας του κλέψαντος; Τα τελευταία δυο-τρία χρόνια χάθηκαν, λέει, πάρα πολλά αντικείμενα και χρήματα από τη Δημόσια Υπηρεσία αξίας 77 εκατομμυρίων ευρώ. Οι σχετικές υποθέσεις ταξινομούνται από την Αστυνομία ως ανεξιχνίαστες, με αποτέλεσμα το Κράτος να τις χαρακτηρίζει ως μη εξυπηρετούμενα δημόσια χρήματα και στη συνέχεια να προχωρεί στη διαγραφή τους.

Τα σχετικά στοιχεία έδωσε η Γενική Λογίστρια, Ρέα Γεωργίου, μετά από ερώτηση του βουλευτή των Οικολόγων Γιώργου Περδίκη. Πάντως, όταν για την απώλεια ενός αντικειμένου ευθύνεται κάποιος δημόσιος υπάλληλος, τότε πληρώνει από την τσέπη του τη ζημιά. Απ' ό,τι φαίνεται, όμως, κρίνοντας από το ύψος του ποσού που διαγράφηκε (77 εκατομμύρια ευρώ), πολύ λίγοι είναι εκείνοι που πλήρωσαν για ζημιές που η δική τους κλοπή, αμέλεια ή απάτη προκάλεσαν.

Έτσι είναι. Οι κλέφτες και οι απατεώνες σ’ αυτόν τον τόπο έχουν μάθει να κρύβονται πολύ καλά. Ξέρουν ότι πολύ δύσκολα θα τους ανακαλύψουν ή, κι αν τους ανακαλύψουν, θα βρουν ένα παραθυράκι να τη σκαπουλάρουν. Γι’ αυτό η δημόσια... συτζιά του μαύρου, πλούσια σε παραγωγή σύκων, έχει δώσει την ευκαιρία σε πολλούς να φάνε μέχρι σκασμού. Ξέρετε πώς γίνονται αυτές οι δουλειές, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει τιμωρία. «Άμαν λιμπίσει η ρκα... στα σύκα, τρώει τζιαι τα συκόφυλλα».
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Γιατί δεν μπορεί να αποχωρήσει ο Αττίλας όπως ήλθε;
Εύλογα τα ερωτήματα του αγαπητού Σάββα Ιακωβίδη στο σχόλιό του στη «Σημερινή», 30.11.2016, «Η ελληνική μεραρχία και ο Κυβ. Εκπρόσωπος». Είναι αδιανόητο για μια κυβέρνηση κατεχόμενου κράτους να δίνει συνεχώς άλλοθι στον θύτη και κατακτητή και δικαιολογητικά για τη μη αποχώρηση ολόκληρου του κατοχικού του στρατού.

Στη δήλωση του κ. Νίκου Χριστοδουλίδη «αυτήν τη στιγμή βρίσκονται στην Κύπρο πέραν των 40.000 τουρκικών στρατευμάτων με σχετικό εξοπλισμό. Η αποχώρησή τους, όπως αντιλαμβάνεστε, δεν είναι εφικτό να ολοκληρωθεί μέσα σε μια μέρα», ο Σ. Ιακωβίδης αντέταξε, ορθώς, το παράδειγμα της αποχώρησης της Ελληνικής Μεραρχίας το 1967, όταν η χούντα υπέκυψε σε τουρκικό τελεσίγραφο και σε διάστημα μόλις λίγων ημερών απέσυρε ολόκληρη μεραρχία.

Το θέμα είναι πολύ πιο απλό. Γιατί, κ. Χριστοδουλίδη, δεν μπορούν να αποχωρήσουν τα 40.000 τουρκικά στρατεύματα όπως ήλθαν; Για να έλθουν δεν τους πήρε πέραν των ορισμένων ημερών μεταξύ πρώτης και δεύτερης εισβολής το 1974, και δεν μπορούν να αποχωρήσουν με τον ίδιο τρόπο και στο πλαίσιο των ιδίων ημερών που μπήκαν στην πατρίδα μας κατακτητές και σφαγείς;

Θα μπορούν, μάλιστα, να βοηθήσουν και τα «εγγυητικά» βρετανικά πλοία και αεροπλάνα. Όπως ακριβώς «βοήθησαν» το 1974 στο να φθάσουν στην Κερύνεια δίχως να τα εμποδίσουν, επιβλέποντας, μάλιστα, και όπως υποσχέθηκαν Γουίλσον/Κάλλαχαν στον Ετζεβίτ στις 17.7.1974, να μη φθάσουν ελληνικά πλοία εις βοήθειαν της Κύπρου, γνωρίζοντας για τις κινήσεις των Τούρκων μέρες πριν την 20ήν Ιουλίου 1974...
Φ.Α.

Θα πάει με... πιτζάμες στη Γενεύη;
Τελικά ο Πρόεδρος δέχτηκε την απαίτηση του Ακιντζί να οριστεί ημερομηνία για την πενταμερή χωρίς την προϋπόθεση να υπάρξει πρώτα συμφωνία επί των κριτηρίων του εδαφικού και αποτύπωσή τους σε χάρτη. Δηλαδή θα πάει με... πιτζάμες και όχι πανοπλία, κατά την έκφραση του ιδίου. Σε τελευταία ανάλυση, είναι σαν να παραδεχόμαστε ότι... φταίμε εμείς για το ναυάγιο του Μον Πελεράν 2, αφού αν δεχόμασταν από τότε τον ορισμό ημερομηνίας πενταμερούς, δεν θα κατέρρεαν οι συνομιλίες.

Όπως αναφέρει η ανακοίνωση των ΗΕ, στις 12 Ιανουαρίου θα πραγματοποιηθεί στη Γενεύη διάσκεψη για το Κυπριακό με τη συμμετοχή των εγγυητριών δυνάμεων, δηλαδή πενταμερής, «στην οποία θα κληθούν και άλλα εμπλεκόμενα μέρη, αν και εφόσον θεωρηθεί απαραίτητο». Προσέξτε.

«Αν και εφόσον θεωρηθεί απαραίτητο». Ποιος θα αποφασίσει κατά πόσον αυτό θα είναι απαραίτητο; Και ποιος θα αποφασίσει πόσα και ποια θα είναι αυτά τα «άλλα εμπλεκόμενα μέρη»; Αν, για παράδειγμα, εμείς θεωρούμε απαραίτητο να συμμετάσχουν η Κυπριακή Δημοκρατία και τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, ποια εγγύηση υπάρχει ότι θα συμφωνήσει και η τουρκική πλευρά;

Ο Πρόεδρος δέχτηκε την απαίτηση του Ακιντζί για ορισμό ημερομηνίας πενταμερούς, με αντάλλαγμα μια «φλου» διατύπωση για μετατροπή της σε πολυμερή «αν και εφόσον θεωρηθεί απαραίτητο». Μια διατύπωση που θυμίζει... το μνήμα του Αγίου Νεοφύτου. Ελπίζω να μην καταλήξει και στο μνήμα... της Κυπριακής Δημοκρατίας.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Φωνή βοώντος... εν τω Νοσοκομείω
Δοκιμάσατε καμιά φορά να επικοινωνήσετε με συγκεκριμένο τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, για να διευθετήσετε ραντεβού για κάποια εξειδικευμένη εξέταση; Αν δεν το δοκιμάσατε και σχεδιάζετε να το κάνετε, σας συμβουλεύω να το κάνετε τώρα, ώστε μετά από κανένα χρόνο που θα σας... απαντήσουν το τηλέφωνο, να καταφέρετε να κλείσετε το πολυπόθητο ραντεβού.

Μια γνωστή μας, που είχε παραπεμπτικό για να κάνει εξέταση οστεοπόρωσης, τηλεφωνούσε επί καθημερινής βάσεως για αρκετό καιρό, στα σχετικά τηλέφωνα που είναι καταχωρημένα στην ιστοσελίδα του ΓΝΛ, και δεν απαντούσε κανένας. Ή αν σήκωνε κάποιος το τηλέφωνο, το έκλεινε αμέσως. Η γυναίκα απελπίστηκε και σκέφτηκε να πάρει το γενικό τηλέφωνο του Νοσοκομείου να ρωτήσει μήπως έπαιρνε λάθος τηλέφωνο.

Η απάντηση που πήρε ήταν να πάρει το τάδε τηλέφωνο, που είναι τηλέφωνο ειδικά για παράπονα. Πήρε, λοιπόν, και αυτό το τηλέφωνο και ναι, έγινε αυτό που υποψιάζεστε. Κανένας δεν απαντούσε. Η γυναίκα έφθασε στα όρια της νευρικής κατάρρευσης.

Τουλάχιστον θα μπορούσαν να της έλεγαν να περιμένει γιατί είχαν προτεραιότητα άλλες γυναίκες που τηλεφώνησαν νωρίτερα. Όχι να μην απαντούν καθόλου και να την περιφρονούν. Με κάτι τέτοια, η γυναίκα στο τέλος δεν θα χρειαστεί να κλείσει μόνο ραντεβού για εξέταση οστεοπόρωσης. Θα πρέπει να κλείσει και ραντεβού με.... ψυχίατρο.
ΜΠΟΞΕΡ