Κοίτα ποιος μιλάει για «μαξιμαλισμούς»!
Δεν έχασε καιρό η τουρκοκυπριακή πλευρά. Έσπευσε να ρίξει στην ελληνοκυπριακή πλευρά την ευθύνη για την αποτυχία των συνομιλιών στο Μον Πελεράν. Ο εκπρόσωπος του Ακιντζί, ο Μπαρίς Μπουρτζού, μίλησε για «μαξιμαλιστικά αιτήματα» από την ε/κ πλευρά, σε σχέση με τον αριθμό των προσφύγων που θα επιστρέψουν. Στην πραγματικότητα, ο Ακιντζί είχε ρίξει την ευθύνη στη δική μας πλευρά... προκαταβολικά.

Όταν αναχωρούσε για το Μον Πελεράν, για τη δεύτερη φάση των συνομιλιών, δήλωνε ότι «η ύπαρξη ουσιαστικού αποτελέσματος και η μετατροπή του σε λύση εξαρτάται από τη στάση που θα τηρήσει στο τραπέζι ο κ. Αναστασιάδης στις 20 Νοεμβρίου στο Μον Πελεράν». Έλεγε επίσης ότι «πρέπει να μείνουμε μακριά από μαξιμαλιστικές στάσεις», ενώ υποστήριζε ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά συνέβαλε στη διαδικασία «με δημιουργική πρόταση και θετική στάση», προσθέτοντας ότι «τώρα είναι η σειρά της ε/κ πλευράς να κάνει θετικό βήμα».

Δηλαδή ο ίδιος ήταν αποφασισμένος να εμφανιστεί ανυποχώρητος, αλλά έστηνε το σκηνικό για να φορτώσει την ευθύνη στη δική μας πλευρά. Είναι σαν να μπαίνει διαρρήκτης στο σπίτι σου και να σου το ρημάζει, κι όταν του ζητάς να σου επιστρέψει έστω και τα μισά κλεμμένα, να σε κατηγορεί για υπερβολικές απαιτήσεις. «Αντράπου τζιαι λλίον, ρε κουμπάρε». Το λέμε στα κυπριακά και ο Μουσταφά καταλαβαίνει πολύ καλά σε ποιον απευθυνόμαστε.
ΜΠΟΞΕΡ

Πώς θα ξαναπλεύσει το ναυάγιο;
Ρίχνουν, λέει, σωσίβια μετά το ναυάγιο του Μον Πελεράν, για να σώσουν τη διαδικασία. Αλλά η διαδικασία είναι μισοπνιγμένη από τη στιγμή που βούλιαξε το σκάφος στα παγωμένα νερά της λίμνης της Γενεύης. Καθαρά με ευθύνη της τουρκικής πλευράς, που επεδίωκε το ναυάγιο για να αναγκάσει τη μισοπνιγμένη διαδικασία να πιαστεί από κάποιο σωσίβιο που θα φέρει τη σήμανση «πενταμερής».

Εκεί όπου από την αρχή ήθελε ο Ακιντζί να πάρει τη συζήτηση του εδαφικού, για να το συνδέσει με το θέμα των εγγυήσεων και άλλα εκκρεμή θέματα. Το ναυάγιο δεν οφειλόταν στις δικές μας «μαξιμαλιστικές θέσεις», όπως έσπευσε να μας καταγγείλει ο κατοχικός ηγέτης. Οφειλόταν στην τρύπα που άνοιξε ο ίδιος στο σκάφος, όταν επέμενε σε μικρότερο αριθμό προσφύγων για επιστροφή, μεγαλώνοντας το ρήγμα μεταξύ των δύο πλευρών, από το οποίο εισόρμησαν τα νερά, και προκαλώντας το ναυάγιο.

Τώρα θα συνεχιστούν, λέει, οι προσπάθειες να ανασύρουν το ναυάγιο από τον βυθό, για να ξαναπλεύσει. Αλλά για να μπορέσει να ξαναπλεύσει θα πρέπει κάποια από τις δύο πλευρές ή και οι δύο να πετάξουν έξω κάποιο «έρμα» των θέσεών τους. Εμείς ρίξαμε ήδη όσο «έρμα» απαίτησε η άλλη πλευρά. Δεν υπάρχει άλλο διαθέσιμο. Ο Μουσταφά, βεβαίως, εκτός από το «έρμα» που πρέπει να ρίξει, πρέπει να κόψει και την... άγκυρα.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Αυτοί που αγιοποίησαν τον κατοχικό υποτελή
Το ναυάγιο στην Ελβετία αποκάλυψε τον αδίστακτο εμπαιγμό και την ενσυνείδητη παραπλάνηση που από το Προεδρικό μέχρι τον ΔΗΣΑΚΕΛ εκδηλώθηκαν σε βάρος όσων αφελών τους πίστεψαν. Τι διαλαλούσαν Ν. Αναστασιάδης, Αβέρωφ, Άντρος, Τορναρίτης και οι δημοσιογραφικές παραφυάδες τους; Ότι με τον Ακιντζί θα έλυαν το Κυπριακό επειδή, τάχα, δεν ήταν όπως τους προκατόχους του.

Εμείς, από την πρώτη μέρα της ανάδειξής του ως του νέου ηγέτη των Τ/κ, τον χαρακτηρίσαμε ως τον ιδεωδέστερο Δούρειο Ίππο της Τουρκίας. Γιατί; Ολίγον αριστερός, άρεσε στο ΑΚΕΛ. Δήθεν καλοσυνάτος, ξεγελούσε τους αφελείς του ΔΗΣΥ. Τάχα πρόθυμος για λύση, παραπλανούσε όσους ήθελαν λύση ό,τι να 'ναι. Κυρίως, Αναν-ιστής, ταυτιζόταν με τον άλλο Αναν-ιστή Αναστασιάδη.

Ο εγκάθετος της τουρκικής κατοχής ήταν, όμως, ξεκάθαρος: Από την ίδια μέρα της ανάδειξής του στην ηγεσία των Τ/κ διατύπωσε τις αταλάντευτες θέσεις της Τουρκίας: Εγγυήσεις, παραμονή όλων των εποίκων, εκ περιτροπής προεδρία, όχι σε εδαφικές παραχωρήσεις, αριθμητική ισότητα, όλα μισά-μισά, κυρίως το αέριο, κτλ. Τι παρατηρούσαμε όλους αυτούς τους 18 μήνες;

Ο Ν. Αναστασιάδης, ο Αβέρωφ και ο Άντρος όπως και η λοιπή Αναν-ική ομοχειρία έπαθαν ανίατη πολιτική κώφωση! Δεν άκουγαν τον υποτελή και την Τουρκία, δεν καταλάβαιναν επειδή δεν ήθελαν να χαλάσουν το… κλίμα. Όλοι αυτοί αγιοποίησαν και θεοποίησαν έναν εγκάθετο που πιστά προωθούσε την τουρκική στοχοθεσία εναντίον της Κύπρου. Θα αναμέλψουν ένα mea culpa;
Σ.Ι.

Ο Αβέρωφ και ο Άντρος στο άντρο του ιμπεριαλισμού
Εμείς θυμόμαστε: Το 2004 διαβεβαίωναν τους Αμερικανούς ότι στο τσεπάκι τους είχαν τους Έλληνες της Κύπρου και με ένα… σφύριγμά τους, θα τους έπειθαν να εγκρίνουν το τερατούργημα Ανάν. Και οι Έλληνες τούς απέδειξαν ότι δεν είναι πρόβατα για να τους σελαγίζουν οι κομματικοί βοσκοί.

Προσέξτε τι έγινε μετά το ναυάγιο στο Mont Pelerin. Η πρέσβης των ΗΠΑ κάλεσε τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ, Αβ. Νεοφύτου και τον Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, Α. Κυπριανού, για ενημέρωση. Θα πει κανείς: «Και τι το μεμπτόν; Η πρέσβης των ΗΠΑ ήθελε τις απόψεις τους για το δέον γενέσθαι μετά το ναυάγιο στην Ελβετία. Ίσως αυτό να αποτελεί και ένδειξη του ενδιαφέροντος της υπερδύναμης να συνεχιστεί η διαπραγματευτική διαδικασία».

Αυτή η προοπτική έχει μία λογική. Αλλά… Γιατί δεν προσκλήθηκαν οι πρόεδροι του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ , της Συμμαχίας, της Αλληλεγγύης και των Οικολόγων; Αυτοί τάσσονται εναντίον της φιλοσοφίας και της πολιτικής Αναστασιάδη.

Από την άλλη, είναι μεν ευπρόσδεκτο το ενδιαφέρον των ΗΠΑ αλλά… δεν ξεχνούμε τους τόνους τα κεραμίδια που οι ΗΠΑ θα μας έριχναν στο κεφάλι αν απορρίπταμε το σχέδιο Ανάν, ούτε την παρουσία αξιωματικών του Αττίλα σε δεξίωση της πρεσβείας ή ακόμα τις πρόσφατες μόλις δηλώσεις του απερχόμενου Προέδρου Ομπάμα, περί μεταβατικών περιόδων μετά από πιθανή λύση. Γι’ αυτά ευθύνες φέρει και ο Ν. Αναστασιάδης και ο ΥπΕξ του.
Σ.Ι.

Περί πενταμερούς και πολυμερούς
Ας προσεχθούν τι λένε για πολλοστή φορά οι Τούρκοι: Είναι ωφέλιμο να οριστεί ημερομηνία για την πενταμερή που θα πραγματοποιηθεί με τη συμμετοχή και των εγγυητριών δυνάμεων και στο μεταξύ να υπάρξει συνέχιση των διαπραγματεύσεων, δήλωσε ο εκπρόσωπος του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, Μουφτούογλου, προσθέτοντας ότι η αποφασιστικότητα της Τουρκίας για να βρεθεί μια λύση βιώσιμη στο Κυπριακό συνεχίζεται.

Τι εννοεί το τουρκικό ΥπΕξ; Ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης όφειλε να παραδοθεί στις τουρκικές αξιώσεις για πενταμερή. Δηλαδή: Ανεξάρτητα αν θα δώσουν χάρτη ή όχι, να πάμε σε πενταμερή, με τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις και τις δύο κοινότητες. Και η Κυπριακή Δημοκρατία, που υφίσταται την κατοχή και τις απειλές από την Τουρκία;

Για τη χώρα του Αττίλα είναι… εκλιπούσα. Η ελληνική πλευρά αναφέρεται σε πολυμερή διάσκεψη που θα ασχοληθεί με την ασφάλεια, τις εγγυήσεις και τον κατοχικό στρατό και τους εποίκους. Τι εννοεί με την πολυμερή; Ακούσατε καμιά φορά είτε τον Ν. Αναστασιάδη είτε τον κλακαδόρο ΔΗΣΥ να προσδιορίζουν ποιοι θα συμμετέχουν σε μια πολυμερή;

Όχι, δυστυχώς. Εμείς εννοούμε: Τα πέντε μόνιμα μέλη του ΣΑ του ΟΗΕ, την ΕΕ, τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις, την Κυπριακή Δημοκρατία και τις δύο κοινότητες. Διερωτώμεθα: Γιατί ο Πρόεδρος δεν ξεκαθαρίζει τι εννοεί με την πολυμερή; Γιατί δεν χαράσσει τις κόκκινες γραμμές μας; Πότε θα το κάνει;
Σ.Ι.

Η καλή δημαρχία
«Η δημαρχία δεν είναι χόμπι και πάρεργο. Είναι θέση ευθύνης και συνεχούς ενασχόλησης με πολλά και δύσκολα προβλήματα». Πολύ σωστά έθεσε το πλαίσιο των ευθυνών και των δραστηριοτήτων μιας αποτελεσματικής και επιτυχημένης δημαρχίας ο Δήμαρχος Έγκωμης και υποψήφιος για μια δεύτερη πενταετία στο τιμόνι του Δήμου, Ζαχαρίας Κυριάκου, σε συνέντευξή του στην κυριακάτικη «Σημερινή».

Η δημαρχία δεν είναι όντως ούτε χόμπι ούτε πάρεργο. Ούτε και ευκαιρία για κοινωνική ανέλιξη και προβολή. Ούτε και χώρος για προώθηση κομματικών σκοπιμοτήτων. Ούτε και μέσο αποκόμισης προσωπικού οφέλους. Ούτε και πεδίο άσκησης λαϊκισμού, εκτόξευσης ανέξοδων συνθημάτων και διαμοιρασμού ανεκπλήρωτων ηχηρών υποσχέσεων. Το ίδιο ισχύει και για τους δημοτικούς συμβούλους.

Δεν εκλέγεσαι για να περνάς ευχάριστα την ώρα σου ή για να εντυπωσιάζεις τον κοινωνικό σου περίγυρο. Όπως σε όλα τα αξιώματα, πρέπει να βρίσκονται σε αυτές τις θέσεις ευθύνης οι πιο καταξιωμένοι, οι πιο ικανοί, αυτοί που έχουν τις ανάλογες γνώσεις και εμπειρίες. Ο Ζαχαρίας Κυριάκου είναι ένας Δήμαρχος που έχει να επιδείξει εντυπωσιακό έργο.

Μέσα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης κατάφερε να νοικοκυρέψει τον Δήμο του και να μετατρέψει την Έγκωμη σε πόλο ανάπτυξης. Και για να παραφράσουμε λίγο τη γνωστή απάντηση του Σωκράτη στον Πλάτωνα περί «καλού Αθηναίου»: «Ο καλός... Εγκωμίτης είναι αυτός που αφήνει την Έγκωμη καλύτερο μέρος απ' ό,τι τη βρήκε...».
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ