Ντόναλντ Τραμπ και... ο Θεός βοηθός
Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκινούσε την προσπάθειά του να μπει στον Λευκό Οίκο, φαινόταν περισσότερο πιθανό να εκλεγεί Πρόεδρος ο... Ντόναλντ Ντακ, παρά ο ίδιος. Τελικά τα κατάφερε. Ίσως βοήθησε και το γεγονός ότι η Χίλαρι Κλίντον δεν ήταν το καταλληλότερο αντίπαλο δέος εκ μέρους του Δημοκρατικού Κόμματος. Εν πάση περιπτώσει, ο αμερικανικός λαός έκανε την επιλογή του και στα επόμενα τέσσερα χρόνια θα φανεί πόσο σωστή ήταν αυτή η επιλογή.

Ο απρόβλεπτος και αντιφατικός Τραμπ προφανώς θα προσπαθήσει να εφαρμόσει την προεκλογική του υπόσχεση να «κάνει και πάλι μεγάλη την Αμερική», με ό,τι αυτό σημαίνει. Οι πολιτικοί αναλυτές δεν προβλέπουν απότομες και δραματικές αλλαγές στην αμερικανική πολιτική. Αλλά με τον Τραμπ κανένας δεν μπορεί να είναι βέβαιος προς ποια κατεύθυνση θα κινηθεί η Αμερική, τουλάχιστον στην εξωτερική πολιτική.

Κατά την προεκλογική εκστρατεία τον ακούσαμε να εισηγείται να απαγορευθεί συλλήβδην η είσοδος μουσουλμάνων γεννημένων στο εξωτερικό στην αμερικανική επικράτεια και να κατασκευαστεί ένα τείχος κατά μήκος των συνόρων των ΗΠΑ με το Μεξικό. Θα επιμένει σ’ αυτά; Θα δούμε. Όσο για το Κυπριακό είναι παρακινδυνευμένη οποιαδήποτε πρόβλεψη αυτήν τη στιγμή. Οι περισσότερες χώρες, πάντως, απεύχονταν την εκλογή Τραμπ. Να όμως που ήρθε. Κι ενώ ο Τραμπ ψάλλει «God save America», πολλοί άλλοι ψάλλουν «God save the world»…
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ο καβγάς για το... «πάπλωμα» του Ελεγκτή
Εντελώς αχρείαστη είναι η αντιπαράθεση που ξέσπασε τα τελευταία εικοσιτετράωρα μεταξύ του Υπουργού Οικονομικών Χάρη Γεωργιάδη και του Γενικού Εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη γύρω από το θέμα του διαχειριστικού ελέγχου στον Συνεργατισμό από την Ελεγκτική Υπηρεσία. Πρώτος έβαλε φωτιά ο Χάρης, αμφισβητώντας δημόσια τις σχετικές γνωματεύσεις του Γενικού Εισαγγελέα. Ο οποίος αντέδρασε αμέσως, κατηγορώντας τον ΥΠΟΙΚ ότι επιδεικνύει περιφρόνηση προς τις γνωματεύσεις του.

Ανταπάντησε ο Χάρης, αναμίχθηκε και ο Γενικός Ελεγκτής, αναμίχθηκαν και τα κόμματα και το σύνθημα του Συνεργατισμού «Ο καθένας για όλους και όλοι για τον καθένα» έγινε «Όλοι τσακώνονται με όλους». Η ουσία, βέβαια, έγκειται στις διαφορετικές απόψεις που υπάρχουν για το τι είναι η Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα. Ο Γενικός Εισαγγελέας έχει γνωματεύσει ότι η ΣΚΤ αποτελεί κρατική επιχείρηση με βάση τη νομοθεσία, ενώ η Κυβέρνηση θεωρεί ότι ο Συνεργατισμός δεν θα πρέπει να μετατραπεί σε κρατικό οργανισμό και επιχειρεί να αλλάξει τη νομοθεσία, ώστε να μην ασκείται έλεγχος από την Ελεγκτική Υπηρεσία.

Ο απλός φορολογούμενος, που έβαλε από την τσέπη του 1,7 δις για τη διάσωση του Συνεργατισμού, έχει την απαίτηση να ασκείται όσο το δυνατό μεγαλύτερος έλεγχος. Πολύ περισσότερο που υπάρχει η πικρή εμπειρία όλων εκείνων των σκανδάλων του παρελθόντος, τα οποία (λόγω ακριβώς της έλλειψης αυστηρού ελέγχου) έφεραν τον Συνεργατισμό στο χείλος του γκρεμού.
ΜΠΟΞΕΡ

Η καππακωτή του… «προέδρου» Ακιντζί
Η σημειολογία στην πολιτική και στη διπλωματία είναι μέγιστης σημασίας. Ποιοι το γνωρίζουν και το αξιοποιούν; Οι ξένοι και οι Τούρκοι, όχι οι αχάμπαροι ηγέτες μας. Όταν επρόκειτο να αρχίσουν οι συνομιλίες ΗΠΑ και Βιετκόνγκ για τον τερματισμό του βιετναμικού πολέμου, για έξι μήνες οι δύο πλευρές συζητούσαν για το μέγεθος και το σχήμα του τραπεζιού! Θυμηθείτε: Όταν ο πρόεδρος Βασιλείου θα συναντούσε τον τετραπέρατο Ντενκτάς, για να τον… καλοπιάσει (!), κατέβασε από το προεδρικό αυτοκίνητο τη σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και αυτό έγινε πρωτοσέλιδο θέμα για το άτοπον του πράγματος. Έκτοτε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι της αχαμπαροσύνης των ηγετών μας.

Πέρσι, στις 15 Μαΐου, όταν ξανάρχισαν οι συνομιλίες, στρώθηκε από τους ΟΗΕδες κόκκινο χαλί ενώ σκοτσέζικο στρατιωτικό άγημα απέδιδε τιμές, καθώς Αναστασιάδης και κατοχικός Ακιντζί προσέρχονταν στο Λήδρα Πάλας. Πότε γίνονται αυτά; Μόνο για προέδρους και πρωθυπουργούς κρατών και κυβερνήσεων. Το μήνυμα που οι ξένοι εισέπραξαν ήταν ξεκάθαρο: Υπάρχουν δύο πρόεδροι και δύο κράτη στην Κύπρο.

Προχθές στο Mont Pelerin, ο εγκάθετος της Τουρκίας έκανε καππακωτή και απαθανατίστηκε με το χέρι πάνω από εκείνα των Μπαν και Αναστασιάδη. Στο τραπέζι των συνομιλιών, κάθισαν δεξιά του Μπαν οι Τούρκοι και αριστερά οι Έλληνες, ενώ έπρεπε να γίνει το αντίθετο. Χθες πρωτοσέλιδη φωτογραφία στη «Σ» εμφανίζει τους Ακιντζί και Ναμί στα δεξιά του Μπαν. Σημειολογία, που υποβάλλει πολλά. Ο υποτελής αναβαθμίζεται ξανά. Ποιος νοιάζεται;
Σ.Ι.

Κυβέρνηση-Βουλή γιατί δεν καταδικάζουν τον νέο Χίτλερ;
Ο σουλτάνος Ερντογάν αναδεικνύεται σε έναν νέο Χίτλερ. Τον αντιγράφει μανιωδώς! Η Τουρκία είναι μία απέραντη φυλακή για δημοσιογράφους, πολιτικούς, πανεπιστημιακούς, εκπαιδευτικούς, δημόσιους υπαλλήλους και πολλές άλλες χιλιάδες Τούρκων πολιτών. Όπως ο δάσκαλός του, ενεργεί αδίστακτα, επιθετικά, κατακτητικά και δολοφονικά.

Η Τουρκία είναι σε εμφύλιο πόλεμο. Μετά τη σύλληψη και φυλάκιση Κούρδων βουλευτών, η χώρα είναι υπό ασυγκάλυπτη δικτατορία. Εκτός από την κατοχή της Κύπρου, ο σουλτάνος εισέβαλε στη Συρία και στο Ιράκ και εννοεί, σύμφωνα με τους προπαγανδιστές του, να διεξαγάγει ακόμα τρεις πολέμους στην περιοχή για να εδραιώσει τη… δύναμή του.

Το γράψαμε προ ημερών και το εννοούμε: Ήδη στήνεται αγχόνη για τον νέο Χίτλερ. Δεν μπορεί να καθυβρίζει, να επιτίθεται και να προκαλεί τους πάντες ατιμώρητα. Η Ευρώπη άρχισε να συνειδητοποιεί (όπως μετά τη Συνθήκη του Μονάχου) ποιο τέρας κυκλοφορεί στη γειτονιά μας, που έχει την αναίδεια να απαιτεί ένταξη στη χορεία των δημοκρατικών κρατών. Οι συλλήψεις Κούρδων βουλευτών και άλλων δημοσιογράφων είναι η σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει.

Οι ΗΠΑ και η ΕΕ καταδικάζουν έντονα τις χιτλερικές μεθοδεύσεις Ερντογάν. Η Φεντερίκα Μογκερίνι, Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ για την εξωτερική πολιτική, καλεί τα κράτη-μέλη, διά των Κοινοβουλίων τους, να τοποθετηθούν έναντι του Τούρκου Χίτλερ. Απορούμε: Γιατί η κυπριακή Κυβέρνηση και η Βουλή εκδηλώνουν αυτόν τον εκκωφαντικό σκασμό έναντι του Χίτλερ Ερντογάν;
Σ.Ι.

Πλήρης υποταγή και έλεγχος της Κύπρου
Η Πρόεδρος της Αλληλεγγύης Ε. Θεοχάρους, με γραπτή δήλωσή της, εκφράζει έντονες ανησυχίες για όσα διαθρυλούνται στις συνομιλίες στο Mont Pelerin.

Λέγει: «Όταν ολόκληρη η ΕΕ αρχίζει να συνειδητοποιεί την τραγικότητα της πολιτικής ισότητας που σε εμάς έχει αναχθεί σε αριθμητική ισότητα, όταν ο κύριος Ακιντζί περνάει από την Άγκυρα και παίρνει οδηγίες και λέει ότι τα παιδιά και τα εγγόνια των προσφύγων μας δεν είναι πρόσφυγες, όταν λένε ότι ελάχιστες εδαφικές αναπροσαρμογές θα γίνουν, όταν απαιτούν την εκ περιτροπής προεδρία, όταν λέει ότι όσοι Ε/κ επιστρέψουν θα πηγαίνουν τα παιδιά τους σε τουρκικά σχολεία, είναι πεντακάθαρο τι είδους λύση είναι αυτή».

»Αυτό που συζητιέται δεν είναι ΔΔΟ, είναι η πλήρης υποταγή και ο άμεσος έλεγχος ολόκληρης της Κύπρου στην Τουρκία, σε αντίθεση με την ενσωμάτωση των κατεχομένων και τη σε δεύτερο χρόνο κατάληψη όλης της Κύπρου. Είναι κανείς που δεν ανησυχεί;

Επειδή ωραιοποιούνται και πασπαλίζονται με ζάχαρη όλα τα δηλητήρια, τα οποία περιέχει η εν λόγω λύση; Ακόμα και το ελεεινό σύνταγμα της Ζυρίχης κατοχύρωνε στοιχειωδώς τα ανθρώπινα δικαιώματα. Θα μας κυβερνά η μειοψηφία και θα έχει και βέτο και δεν θα μπορεί να κινηθεί το κράτος. Και θα μας λένε ότι θα πηγαίνουν τα παιδιά μας σε τουρκικά σχολεία και ποιος θα επιστρέψει;». Ακούει κανείς; Καταλαβαίνει κανείς;
Σ.Ι.

Τα αφτιά του σουλτάνου
«Δεν με ενδιαφέρει αν με αποκαλούν δικτάτορα ή κάτι άλλο. Από το ένα αφτί μπαίνει, από το άλλο βγαίνει», δήλωσε ο Ερντογάν, απαντώντας στις επικρίσεις των Ευρωπαίων για τις δικτατορικές μεθόδους που μετέρχεται για να σιγήσει κάθε φωνή αντιπολίτευσης. Η αλαζονεία του σουλτάνου στο μεγαλείο της. Ο «λαός» του, βεβαίως, είναι όλοι εκείνοι οι φανατισμένοι αμόρφωτοι όχλοι που ανεμίζουν τουρκικές σημαίες στις διάφορες εκδηλώσεις υποστήριξής του. Λαός του δεν είναι οι Κούρδοι, τους οποίους καταδιώκει με όποιο τρόπο μπορεί.

Λαός του δεν είναι όσοι διαφωνούν μαζί του. Οι κραυγές διαμαρτυρίας μπαίνουν από το ένα αφτί του ισλαμοφασίστα και βγαίνουν από το άλλο. Οι επικρίσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακολουθούν την ίδια διαδρομή μεταξύ των αφτιών του. Κάποια αντίδραση είχαμε από τη Γερμανία, αλλά δεν ξέρουμε αν θα υπάρξει και συνέχεια. Όπως δήλωσε ο υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Γερμανίας, Μίχαελ Ροτ, η χώρα του είναι έτοιμη να παραχωρήσει άσυλο σε όλους τους πολιτικά διωκόμενους στην Τουρκία, «όχι μόνο τους δημοσιογράφους».

Αυτό είναι μια σαφής απάντηση στον σουλτάνο, ο οποίος, όμως, μάλλον θα την βάλει κι αυτήν από το ένα αφτί και θα την βγάλει από το άλλο. Ελπίζουμε ότι οι Ευρωπαίοι θα συνειδητοποιήσουν κάποια στιγμή ότι πρέπει να σταματήσουν να... χαϊδεύουν τ’ αφτιά που τους περιφρονούν.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ