Η Γαλλία για την ασφάλεια των Κυπρίων
΄’ΗερθεΉρθε Ήρθε και στην Κύπρο ο Γάλλος Υπουργός Εξωτερικών, κ. Ερό. Σε συνέντευξή του στον εκλεκτό συνάδελφο Κ. Βενιζέλο (στον «Φιλελεύθερο») είπε τα εξής σημαντικά, που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης οφείλει να λάβει σοβαρά υπόψη:

«Στην ανατολική Μεσόγειο, τα κράτη αντιμετωπίζουν προκλήσεις άνευ προηγουμένου σε θέματα ασφάλειας, εξαιτίας της τρομοκρατίας, της παράνομης διακίνησης αλλά και του μεταναστευτικού. Σε μία τόσο ευαίσθητη γεωγραφική περιοχή, στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, η μελλοντική αρχιτεκτονική ασφάλειας θα πρέπει να λάβει υπόψη της όλα αυτά τα διακυβεύματα, καθώς επίσης και την ανάγκη να εξασφαλιστούν τα δικαιώματα και οι ελευθερίες και να διασφαλιστεί η προστασία των πολιτών».

Και πρόσθεσε: «Η Γαλλία δεν είναι εγγυήτρια δύναμη. Είναι, όμως, πιστή σύμμαχος της Κύπρου. Είναι διατεθειμένη να λάβει μέρος στον προβληματισμό που αναπτύσσεται σχετικά με το ζωτικό αυτό ζήτημα της ασφάλειας, διότι στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης καμία κοινότητα δεν πρέπει να αισθάνεται ότι απειλείται, σε μία χρονική στιγμή κατά την οποία η ασφάλεια των πολιτών της Ένωσης αποτελεί ένα από τα βασικά μελήματα των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεών μας».

Τ’ ακούς, Ν. Αναστασιάδη, που αποδέχτηκες παραμονή όλων των εποίκων ενώ κάνεις σκόντο στον Αττίλα; Δεν ακούς τι αξιώνει η Τουρκία; Δεν ακούς τι λένε οι Ισραηλινοί, που δεν θα ανεχθούν μιαν ισλαμική, τουρκική Κύπρο;
Σ.Ι.

Ναι, αλλά δεν θα μείνει για πάντα μωρό
«Η προίκα του μωρού» είναι ένα σχέδιο του οποίου η εισαγωγή μελετάται από την Κυβέρνηση, στο πλαίσιο των προσπαθειών για αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας που μαστίζει τη βραχονησίδα μας. Το ανακοίνωσε στη Βουλή η Υπουργός Εργασίας Ζέτα Αιμιλιανίδου. Το σχέδιο, που θα προβλέπει την παραχώρηση σε όλες τις οικογένειες των βασικών ειδών για τις πρώτες ανάγκες ενός νεογέννητου, θα χρηματοδοτηθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο.

Είναι μια καλή αρχή, αλλά δεν είναι αρκετή. Διότι το μωρό δεν θα μείνει για πάντα... μωρό. Καλή είναι η «προίκα του» για τις πρώτες βασικές ανάγκες, αλλά το μωρό δεν θα φοράει για πάντα πανάκια, ούτε θα τρώει μονίμως φαρίν λακτέ. Μεγαλώνοντας και μέχρι την ενηλικίωσή του τα έξοδα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Όχι μόνο τα προσωπικά του έξοδα για διατροφή, ένδυση, υπόδηση και άλλα παρόμοια, αλλά και για όσα αφορούν την εκπαίδευσή του, τα ιδιαίτερά του και τις... ιδιαίτερές του.

Εννοώ τις ιδιαίτερες προτιμήσεις του για ακριβά κινητά και άλλα νεότερα τεχνολογικά μαραφέτια. Φυσικά στο ενδιάμεσο υπάρχουν και άλλα έξοδα, όπως η βάπτιση του νεογέννητου, αφού κατάντησε να χρειάζεσαι μια ολόκληρη περιουσία για να βαφτίσεις ένα μωρό. Ελπίζω να βρει η πολυμήχανη κυρία Ζέτα μας και τον τρόπο να καθιερώσει και την «προίκα... του μαθητή».
ΜΠΟΞΕΡ

Διάφορα επετειακά
*Παιδιά, ήρεμα σήμερα. Να γιορτάσουμε την επέτειο του «Όχι» στην εισβολή των Ιταλών με... ήπιο τρόπο. Να μην προσβάλουμε τους φίλους και εταίρους μας Ιταλούς. Πολύ περισσότερο που σήμερα θα βρίσκεται στην Κύπρο μια Ιταλίδα φίλη μας, η Φεντερίκα Μογκερίνι, Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική και την Πολιτική Ασφάλειας. Για κοίτα πώς τα φέρνουν οι συμπτώσεις καμιά φορά, ρε παιδί μου. Έρχεται ανήμερα ακριβώς της εθνικής μας επετείου. Και, παράλληλα με το «Κορόιδο Μουσολίνι», θα τραγουδάμε και το... «Γουέλκαμ Μογκερίνι»!

*Και δεν είναι μόνο αυτή η διάσταση των σχέσεών μας με την Ιταλία και οι διάφοροι συνειρμοί με αφορμή την επέτειο του «Όχι». Οι Έλληνες το Σαράντα πολέμησαν για να διώξουν τους Ιταλούς εισβολείς με το γνωστό σύνθημα «Αέραααα»! Σήμερα εμείς παρακαλούμε... τους Ιταλούς της ΕΝΙ να επιταχύνουν την... «εισβολή» και τις γεωτρήσεις τους στην ΑΟΖ μας, με το σύνθημα... «Αέριοοοοοο»!

*Πολλά έχουν αλλάξει από το 1940. Το μόνο που δεν έχει αλλάξει είναι ότι και τότε και σήμερα έχουμε έναν εισβολέα κατά των Ελλήνων. Τότε ήταν η φασιστική Ιταλία, σήμερα είναι η φασιστική Τουρκία. Τότε οι τσολιάδες πολεμούσανε για να διώξουνε τον εισβολέα «πάνω εκεί στης Πίνδου μας τα βουνά». Σήμερα εμείς συνομιλούμε με τον εκπρόσωπο του εισβολέα «πάνω εκεί στης... Ελβετίας μας τα βουνά».

Το τι θα βγάλει ο κύκλος των «απομονωμένων συνομιλιών» θα φανεί σε δυο εβδομάδες. Έχω όμως μια απορία. Αν λυθεί φέτος το Κυπριακό, του χρόνου στην Ομοσπονδιακή Κύπρο, στις 28 Οκτωβρίου, θα γιορτάζουμε παράλληλα και την επέτειο... του «Γιοκ»; Δεν είναι αστείο. Η 28η Οκτωβρίου είναι η παραμονή της επετείου της ανακήρυξης της Τουρκικής Δημοκρατίας (Cumhuriyet Bayrami)...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Η ανεξάντλητη δύναμη του ΟΧΙ για την Κύπρο
Η Ιστορία διδάσκει. Σήμερα, οι Έλληνες τιμούμε το ηρωικό και αξεπέραστο ΟΧΙ του 1940. Εκείνο το ΟΧΙ οι Έλληνες το έκαναν πράξη, ηρωισμό, αξιοπρέπεια, εθνική τιμή και ελευθερία. Όπως λέγει και ο Κ. Καβάφης, «Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα/ που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι/ να πούνε». Το ναι και το όχι έχουν κόστος και τιμή σε εκείνον που, την κρίσιμη στιγμή, αναμέλπει το μεγάλο, το σωτήριο ΟΧΙ.

Όπως ακριβώς έκαναν οι Έλληνες την 28η Οκτωβρίου, διά του Μεταξά και στις 24 Απριλίου 2004, διά του μ. Τάσσου. Η σημερινή εθνική επέτειος υπενθυμίζει στον Πρόεδρο Αναστασιάδη ότι, στις διαπραγματεύσεις για λύση, οφείλει να πει πολλά ΟΧΙ και να τα εννοεί! ΟΧΙ στις εγγυήσεις. ΟΧΙ στην παρουσία τουρκικού στρατού που πρέπει να φύγει ΑΜΕΣΩΣ και όχι σταδιακά.

ΟΧΙ στους έποικους, διότι σε λίγα χρόνια τα παιδιά μας θα αναζητήσουν νέα πατρίδα. ΟΧΙ στην εκ περιτροπής προεδρία, διότι πρέπει να ισχύει η αρχή, ένας άνθρωπος μία ψήφος. ΟΧΙ στην εξίσωση της ελληνικής πλειοψηφίας με την τ/κ μειοψηφία. ΟΧΙ σε συγκαλυμμένα βέτο των Τούρκων. ΟΧΙ στην κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. ΟΧΙ σε συνομοσπονδία. ΟΧΙ στην τερατογένεση της τουρκοφόρου και τουρκοφρενούς διζωνικής. Ο Ν. Αναστασιάδης, θα τα πει; Θα τα εννοεί; Αμφιβάλλουμε! Γι’ αυτό τρέμουμε τι άλλα θα αποδεχτεί στην Ελβετία.
Σ.Ι.

Ν’ ακούσει τι λένε ο Γάλλος και ο Ρώσος
Οι μικροί λαοί έχουν δύο επιλογές για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους. Πρώτον, να εξυπηρετούν τους μεγάλους στο πλαίσιο της σύγκλισης συμφερόντων. Δεύτερον, να είναι ομοτράπεζοί τους σε κρίσιμες στιγμές. Η Μέση Ανατολή είναι πεδίο σύγκρουσης των μεγάλων για τα συμφέροντά τους.

Η Κύπρος εμπλέκεται και επηρεάζεται. Το Κυπριακό είναι μέρος της Μεσανατολικής σκακιέρας. Η Τουρκία κατέχει τμήμα της νήσου και επιδιώκει να την ελέγξει διά της υπογραφής μας. Η μόνη ελπίδα μας είναι οι μεγάλοι να κατανοήσουν τις θέσεις μας και να μας υποστηρίξουν έναντι της τουρκικής επιθετικότητας. Ο Γάλλος ΥπΕξ επισκέφθηκε την Κύπρο.

Ο κ. Ερό εξέφρασε τη στήριξη της Γαλλίας στον διάλογο για εξεύρεση λύσης, που πρέπει να βασίζεται, είπε, στις αρχές του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου. Αναφερόμενος στο θέμα των εγγυήσεων, τόνισε ότι η Γαλλία βρίσκεται σε διαρκή επαφή με τα υπόλοιπα Μόνιμα Μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, με στόχο τον καθορισμό της θέσης του Σώματος. Σημαντική δήλωση έκανε και ο Ρώσος Πρέσβης Στ. Οσάτσι.

Υπογράμμισε πως στον σύγχρονο κόσμο δεν χρειάζονται εγγυήσεις, σε ένα απολύτως ανεξάρτητο κράτος. Ξεκάθαρες θέσεις από δύο μεγάλες δυνάμεις. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, γιατί δεν ξεκαθαρίζει και δεν διαμηνύει προς όλους και ειδικά προς τους Τούρκους τις κόκκινες γραμμές μας; Ξέρει ποιες είναι; Θα τις υπερασπίσει;
Σ.Ι.

Και... αλεξίσφαιρο γιλέκο για μαθητές;
Και μαχαιρώματα είχαμε σε σχολείο (Λύκειο Βεργίνας), με σοβαρό τραυματισμό μαθητή, καθώς συνεχίζεται η «επιδημία» περιστατικών βίας στα εκπαιδευτήριά μας. Πρέπει όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς να εγκύψουν επειγόντως και με τη δέουσα σοβαρότητα στο πρόβλημα για να βρουν πρακτικές λύσεις. Όχι για τίποτε άλλο, δηλαδή, αλλά θα υποχρεωθούν οι γονείς σε νέα έξοδα, πέρα από τα φροντιστήρια που πληρώνουν.

Δηλαδή να αγοράζουν στα παιδιά τους κανένα... αλεξίσφαιρο γιλέκο ή να τα παίρνουν σε σχολές καράτε για μαθήματα αυτοάμυνας. Είναι πράγματι απογοητευτικό. Παιδιά που σε μερικά χρόνια θα βγουν στην κοινωνία και θα έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, να εξαντλούν όλη την ενεργητικότητά τους στο... δέρνειν και δέρνεσθαι. Ευτυχώς που δεν επιτρέπεται η οπλοκατοχή όπως στην Αμερική, όπου βλέπουμε τι γίνεται συχνά στα σχολεία, με ένοπλους να εισβάλλουν και να προκαλούν μακελλειά. Φανταστήκατε να πηγαίνει ο μαθητής στο σχολείο με κρεμασμένη στην πλάτη τη σχολική σάκα και κρεμασμένο στον ώμο ένα Καλάσνικοφ;

Ο Θεός να μεν μας το δείξει! Φυσικά πρέπει να αναγνωρίσουμε κι εμείς τις ευθύνες μας ως γονείς και ως κοινωνία. Διότι, προτού επικρίνουμε τα «τσουρούθκια» που περνούν πάνω από τον «φραμό» της παραβατικότητας, πρέπει να ξεφωνήσουμε πρώτα τις «τσούρες» που είχαν πηδήξει και εκείνες από εκεί προηγουμένως.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ