Χαίρε, ω χαίρε... διαφθορά!
Ως τους πλέον διεφθαρμένους εμφανίζει τα πολιτικά κόμματα και τους δημοσίους υπαλλήλους έρευνα του Κυπριακού Ινστιτούτου Στατιστικολόγων. Τα κόμματα και οι λειτουργοί του Δημοσίου πήραν το... χρυσό και αργυρό μετάλλιο στο «άθλημα» της διαφθοράς, με ποσοστά 29% και 24% αντίστοιχα. Ακολουθούν οι δήμοι / κοινοτικά συμβούλια με 15%, ενώ στην τέταρτη θέση βρέθηκε το Κοινοβούλιο με 14%.

Για την Αστυνομία, όπου η διαφθορά και οι διασυνδέσεις με τον υπόκοσμο είναι τεκμηριωμένες, δεν υπάρχει ειδική αναφορά στην έρευνα, αλλά φαντάζομαι ότι εμπίπτει στην κατηγορία των λειτουργών του Δημοσίου. Ασφαλώς και δεν εκπλήσσουν τα ευρήματα της έρευνας. Υπενθυμίζουμε ότι, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα μας, ο Γενικός Εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης τόνισε πως το εύρος της διαφθοράς στον δημόσιο βίο και οι τομείς στους οποίους αποκαλύπτεται τα τελευταία χρόνια είναι μεγαλύτερη απ' ό,τι πιστεύαμε.

Ο λαός βλέπει καθημερινά δείγματα αυτών των φαινομένων διαφθοράς και γι’ αυτό, εξάλλου, απαξιώνει όλο και εντονότερα τα κόμματα και την πολιτική ζωή. Βεβαίως, για να είμαστε ειλικρινείς, και εμείς οι πολίτες συμβάλλουμε σ’ αυτήν τη διαφθορά, ζητώντας εξυπηρετήσεις από αυτούς τους οποίους θεωρούμε διεφθαρμένους. Το θέμα είναι να μη μένουμε απλώς στις διαπιστώσεις της ύπαρξης της διαφθοράς. Αν δεν αντιμετωπιστεί αποφασιστικά και αποτελεσματικά, απλώς θα καταμετρήσουμε την αύξησή της στην... επόμενη έρευνα.
ΜΠΟΞΕΡ

Οι κροκόδειλοι της παραγωγικότητας
Για ακόμα μία φορά, η ΣΕΚ θέτει ξανά και έντονα το μέγα θέμα της παραγωγικότητας. Σε ανακοίνωσή της επισημαίνει, με αιχμηρό τρόπο: «Δεν υπάρχει ουδεμία περίπτωση να πετύχεις βελτίωση της ανταγωνιστικότητας μιας επιχείρησης ή μιας οικονομίας, όταν μόνιμα βάζεις στο περιθώριο την ανάγκη για αύξηση της παραγωγικότητας. Οι δύο έννοιες, ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα, είναι αδέλφια δίδυμα, πλην, όμως, στην Κύπρο ζουν μακριά και χώρια γιατί, δυστυχώς, διαχρονικά το πολιτικό σύστημα δεν ασχολείται καθόλου με την παραγωγικότητα, η οποία μόνιμα βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα και δεν συγκρίνεται ευνοϊκά με τους ευρωπαϊκούς δείκτες.

»Δεν μας εκπλήττει καθόλου το γεγονός ότι, πρόσφατα ανακοινώθηκε πως η Κύπρος κατρακύλησε 18 ολόκληρες θέσεις στον παγκόσμιο χάρτη ανταγωνιστικότητας. Αυτό το κατρακύλισμα οφείλεται ανάμεσα σ’ άλλα και στο ότι, η βελτίωση της παραγωγικότητας εδώ και χρόνια βρίσκεται στα αζήτητα. Δυστυχώς, ούτε η Κυβέρνηση, ούτε η Βουλή (γιατί κάποιες φορές το θέμα έφθασε και κοντά της), ούτε και οι εργοδότες επέδειξαν την πρέπουσα ευαισθησία για τη χαμηλή παραγωγικότητα.

Με διάφορα προσχήματα και ψεύτικες αιτιάσεις και δικαιολογίες την άφησαν στα αζήτητα και κάθε φορά που οι δείκτες θα βουτήξουν προς τα κάτω χύνουν κροκοδείλια δάκρυα». Ποιος ακούει; Ούτε οι εκάστοτε κυβερνήσεις ούτε και οι εργοδότες, ακόμα και μετά τη μείωση μισθών, ωφελημάτων, ΑΤΑ, κτλ. Και η Κύπρος κατρακυλά στη διεθνή αξιολόγηση. Ποιος νοιάζεται;
Σ.Ι.

Κάνει σχέδια για το αέριο... που δεν έχει
Δεν χάνει ευκαιρία ο σουλτάνος να παρουσιάζει τον ψευδοπρόεδρο ως κανονικό πρόεδρο και να τον καμαρώνει. Τη φορά αυτήν τον πήρε στο 23ο συνέδριο του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ενέργειας, στην Κωνσταντινούπολη, που είχε και ιδιαίτερη σημασία λόγω των ενεργειακών θεμάτων με τα οποία ασχολήθηκε. Και μάλιστα ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ενέργειας προσφώνησε τον Ακιντζί ως πρόεδρο.

Στην «προεδρική» του εμφάνιση ενώπιον του Συμβουλίου, ο Ακιντζί ανέλαβε ρόλο τελάλη των συμφερόντων της Τουρκίας. Εισηγήθηκε, συγκεκριμένα, το κυπριακό αέριο να μεταφερθεί μέσω Τουρκίας με αγωγούς στην Ευρώπη, ενώ το υποθαλάσσιο καλώδιο για μεταφορά ηλεκτρισμού, αντί να τοποθετηθεί μεταξύ «Ισραήλ-νότιας Κύπρου-Κρήτης και Ελλάδας όπως σχεδιάζεται», να γίνει μεταξύ Ισραήλ-Κύπρου και Τουρκίας. Τι ωραία που τα κανόνισε ο Μουσταφά! Η Τουρκία, που δεν έχει κανένα δικαίωμα στο αέριο της Ανατολικής Μεσογείου, να γίνει ο κυρίαρχος της διάθεσης του αερίου και γενικά της ενέργειας στην περιοχή.

Ο αγωγός του φυσικού αερίου της Κύπρου και του Ισραήλ να είναι όμηρος του παρανοϊκού και απρόβλεπτου σουλτάνου, ο οποίος θα μπορεί να ανοιγοκλείνει τη στρόφιγγα ανάλογα με τους σχεδιασμούς του. Σωστά η κυπριακή κυβέρνηση προωθεί τους σχεδιασμούς της για ενεργειακή συνεργασία με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και την Ελλάδα. Ο αγωγός μέσω Τουρκίας που οραματίζεται ο Μουσταφά ας μείνει στο επίπεδο του... ψευδοαγωγού.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Οι ψευδαισθήσεις Ν. Κοτζιά για την Τουρκία
Ούτε και οι Έλληνες αδελφοί γνωρίζουν τον Τούρκο εχθρό τους. Γι’ αυτό και υφίστανται αδιατάρακτα την επιθετικότητά του. Σε συνέντευξή του στον «Πολίτη της Κυριακής», ο Έλληνας ΥπΕξ Ν. Κοτζιάς διαμηνύει στην Τουρκία να αποφασίσει τι επιθυμεί, την ασφάλεια των Τ/κ ή τη διασφάλιση των δικών της γεωπολιτικών πλεονεκτημάτων. Η λύση, είπε, πρέπει να λύνει το θεμελιακό πρόβλημα και αιτία του Κυπριακού, την κατοχή.

«Αν η Τουρκία συμπεριφερθεί ως δύναμη ειρήνης και συνεννόησης έχει να κερδίσει πολλά περισσότερα, απ' ό,τι αν συμπεριφερθεί ως δύναμη πολέμου και βίας», προσθέτοντας ότι «επιπλέον, η νέα γεωπολιτική και η ενεργειακή διπλωματία παρέχουν εν δυνάμει αιτιολογήσεις, προκειμένου να ακολουθήσει η Άγκυρα μια πολιτική χαμηλότερων τόνων και λύσης του Κυπριακού. Η Τουρκία θέλει λύση του Κυπριακού στα μέτρα της. Αυτά τα ‘μέτρα»’, πρέπει να τα επηρεάσουμε», σημειώνει.

Πόσες ελληνικές ψευδαισθήσεις… Πρώτον, η Τουρκία ενδιαφέρεται μόνο για τα γεωπολιτικά πλεονεκτήματά της. Δεύτερον, η Τουρκία -και το αποδεικνύει τώρα και στη Συρία, όχι μόνο στην Κύπρο- είναι δύναμη πολέμου και βίας. Τρίτον, η Τουρκία ακολουθεί πολιτική υψηλών και επιθετικών τόνων επειδή απέναντί της έχει έμφοβες και τρεμαλέες ελληνικές και κυπριακές ηγεσίες. Τέταρτον, η Τουρκία θέλει λύση τουρκικών προδιαγραφών. Ερώτηση προς Ν. Κοτζιά και Ι. Κασουλίδη: Αθήνα και Λευκωσία ξέρουν, μπορούν να ανακόψουν τα τουρκικά σχέδια κατά της Κύπρου;
Σ.Ι.

Δεν υπάρχει «αρνητική ρητορική»;
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επιμένει να πιστώνει την Τουρκία έστω και με ψήγματα καλής θέλησης και επιθυμίας για λύση. Το τελευταίο «ροδόσταγμα» με το οποίο την έλουσε ήταν η αναφορά του, κατά την πορεία των Μορφιτών, σε «θετική ρητορική» της Άγκυρας, η οποία θα πρέπει να μετουσιωθεί και σε θετική στάση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Αλήθεια, ποια είναι η «θετική ρητορική» της Τουρκίας; Διότι δεν είναι μόνο αυτά που λέει δημόσια κατά καιρούς ο σουλτάνος. Είναι και εκείνα που λέει σε ιδιαίτερες συναντήσεις, που επίσης συνιστούν «ρητορική». Για παράδειγμα, αυτά που είχε αναφέρει προ μηνών σε τουρκοκυπριακή αντιπροσωπία, όταν κάλεσε τους Τ/κ να μην επιστρέψουν τη Μόρφου. «Ρητορική» είναι και οι συχνές αναφορές του Ερντογάν, με τις οποίες εκφράζει την υπερηφάνειά του επειδή δεν υποχώρησε «ούτε ίντσα» στην Κύπρο. «Ρητορική» είναι και η αναφορά του στην Κυπριακή Δημοκρατία ότι «δεν υπάρχει τέτοια χώρα».

«Ρητορική» ήταν και η ομιλία του κατά τα εγκαίνια του αγωγού τουρκικού νερού, με τον οποίο παγιώνεται η ηγεμονία της Τουρκίας στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Και έπεται και ομιλία του για τον σχεδιαζόμενο αγωγό ρεύματος. Όλες αυτές οι «ρητορικές» καθορίζουν και το πλαίσιο της έμπρακτης πολιτικής της Τουρκίας στην Κύπρο. Και κάθε άλλο παρά «θετικές» μπορούν να χαρακτηριστούν...
ΜΠΟΞΕΡ