Η Αντιγόνη αγαπά την… Βικτώρια Νούλαντ!
Αυτή κι αν είναι απάντηση σε όλους τους δήθεν επαναπροσεγγιστές και σεσημασμένους Αναν-ιστές που εκμεταλλεύονται την τέχνη και το θέατρο για να… αγαπήσουμε τον Τούρκο κατακτητή μας. Ο Χρίστος Σιοπαχάς, σε κείμενό του στον «Φιλελεύθερο», γράφει:

«Αφού οι Τουρκοκύπριοι μουτζαχεντίν, οι οποίοι γενοκτόνησαν, μαζί με τον τουρκικό στρατό, το 1% των Ελλήνων της Κύπρου, λεηλάτησαν και κατέχουν, μαζί με τους έποικους, το 37% των εδαφών μας, “δεν είναι εχθροί μας, είναι αδελφοί μας”, τότε και η Αντιγόνη των τριών κρατικών θεάτρων του Ελληνισμού δεν γεννήθηκε για να μισεί, αλλά ν’ αγαπά τον Τούρκο σφαγέα και βιαστή των χιλιάδων αδελφών της (παιδιών, γυναικών, ανδρών), ν’ αγαπά τις μυστικές υπηρεσίες της αγγλοσαξονικής αυτοκρατορίας που οργάνωσαν τα χουντικά ελληνικά πραξικοπήματα και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ν’ αγαπά τον Κίσινγκερ, τον Ετζεβίτ, τον Κάλαχαν, ν’ αγαπά και τον μεγάλο φίλο της Κύπρου Μπάιντεν, τον Κέρι και τη Νούλαντ (ιδιοκτήτρια του κοινού ανακοινωθέντος Αναστασιάδη - Έρογλου) και όλο το κακό συναπάντημα του ΝΑΤΟ, που αγωνίζεται, υπό το ψευδώνυμο “διεθνής παράγων”, να επανενώσει ολόκληρη την Κύπρο με την Τουρκία, για να περάσουν τον ενεργειακό πλούτο της Κύπρου στα χέρια των αγγλοσαξονικών και εβραϊκών εταιρειών».

Διερωτώμεθα, μαζί με τον Χρ. Σιοπαχά: Ο Γενικός Ελεγκτής δεν θα ασχοληθεί με το ποιος ή ποιοι πλήρωσαν τα έξοδα της μεθοδευμένης εθελοδουλείας των Κυπρίων;
Σ.Ι.

Θέλει πίσω τα νησιά του Αιγαίου;

Κάτι θα σκέφτηκε με το παρανοϊκό μυαλό του ο Ερντογάν και έθεσε ξαφνικά θέμα Συνθήκης της Λωζάννης και ελληνικών νησιών. Η Συνθήκη της Λωζάννης είχε υπογραφεί το 1923 και αποτέλεσε τη βάση από την οποία αναδύθηκε η σύγχρονη Τουρκία. Αλλά το πιο ανησυχητικό για τους Έλληνες είναι μια συγκεκριμένη αναφορά του σουλτάνου στα ελληνικά νησιά σε σχέση με τη Συνθήκη της Λωζάννης. Στη Λωζάννη, είπε, «παραδώσαμε τα νησιά (του Αιγαίου), που ήταν τόσο κοντά ώστε μπορούσες να φωνάξεις».

Και πρόσθεσε: «Ακόμη παλεύουμε για το πώς θα είναι η υφαλοκρηπίδα και για το πώς θα είναι ο αέρας και η ξηρά». Στην ουσία ο ψυχοπαθής ισλαμοφασίστας εισηγείται να καταργηθεί η Συνθήκη της Λωζάννης, την οποία είχαν υπογράψει, μεταξύ άλλων, η τότε Βρετανική Αυτοκρατορία, η Γαλλία και άλλες δυνάμεις, και να ισχύσει μια Συνθήκη που θα αποφασίσει ο ίδιος, ώστε τα μισά νησιά του Αιγαίου (αν όχι και όλα) να επιστραφούν στη νεότερη Οθωμανική Αυτοκρατορία, την οποία οραματίζεται. Σημειώνουμε ότι με τη Συνθήκη της Λωζάννης η Τουρκία παραιτείτο και από κάθε δικαίωμά της επί της Κύπρου. Και το αυθόρμητο ερώτημα που εγείρεται είναι το εξής: Όταν ο Ερντογάν αμφισβητεί μια σημαντική ιστορική Συνθήκη, πώς θα σεβαστεί αύριο μια εύθραυστη συμφωνία για την Κύπρο; Έλα ντε!
ΜΠΟΞΕΡ

Η βροντερή σιωπή των Ελλήνων φιλολόγων

Οι Έλληνες Κύπριοι φιλόλογοι είναι, κατά την άποψή μας, η ραχοκοκαλιά της ελληνικής παιδείας που, καθηκόντως και εξ αποστολής, οφείλουν να τη μεταλαμπαδεύουν στα παιδιά μας. Αυτοί είναι οι φωτοδότες μιας ελληνικής παιδείας που αναδεικνύει την ελευθερία, τους αγώνες για εθνική καταξίωση και τιμή, την αυτοθυσία και κάνει υπερήφανα τα παιδιά μας επειδή είναι Έλληνες, όχι με ρατσιστικούς αλλά όρους οικουμενικών προσλήψεων και αντιλήψεων. Όμως, οι Έλληνες Κύπριοι φιλόλογοι διδάσκουν σε έναν κατεχόμενο από την Τουρκία, τόπο. Αυτή και μόνη η τραγικότητα, τους υποχρεώνει και τους καλεί ταυτόχρονα να εμπεδώνουν στα παιδιά μας την αγάπη για την πατρίδα, την πίστη στα δίκαιά μας και να κτίζει στις ψυχές τους την ελευθερία και την αξιοπρέπεια για ανειρήνευτον αγώνα μέχρι την απαλλαγή μας από το αττιλικό άγος.

Θα ανέμενε, λοιπόν, κανείς ότι ο Σύνδεσμος Ελλήνων Φιλολόγων πρώτος και αμέσως θα αντιδρούσε έντονα στην απαράδεκτη και καταδικαστέα συμπαιγνία του Εθνικού Θεάτρου Ελλάδος, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και του ΘΟΚ στο ανέβασμα της «Αντιγόνης» του Σοφοκλή στο κατεχόμενο θέατρο της Σαλαμίνας μας, υπό την σκαιά σκιά του Αττίλα. Αν μη τι άλλο, για να καταδείξουν ότι δεν συνεργούν ούτε στην αναγνώριση παράνομων δομών ούτε του κατοχικού μορφώματος. Άκρα του τάφου σιωπή! Καμία αντίδραση, καμία ανακοίνωση. Απάθεια; Αδιαφορία; Μοιρολατρία; Ή έκπτωμα τραγικόν κυπριακού ραγιαδισμού;
Σ.Ι.

Στοχευμένες εξορμήσεις για προσέλκυση επενδύσεων

Μια μόλις εβδομάδα μετά την πετυχημένη συμμετοχή του στο Cyprus Economic & Investment Summit στη Νέα Υόρκη, ο CIPA συνέχισε τις εξορμήσεις του στο εξωτερικό ως ένας από τους τρεις μεγάλους χορηγούς των εκδηλώσεων «Bloomberg Markets Most Influential 2016», που πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα σε Χονγκ Κονγκ και Λονδίνο.

Ενώπιον της αφρόκρεμας της παγκόσμιας οικονομίας, θεσμικών επενδυτών, CEOs διεθνών τραπεζικών οργανισμών και διαχειριστών επενδυτικών ταμείων, ο οργανισμός είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει τα πλεονεκτήματα της χώρας μας, προβάλλοντάς την ως εναλλακτικό προορισμό για εταιρείες παροχής επαγγελματικών και χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Με την πρόοδο που καταγράφει η κυπριακή οικονομία, την απόφαση της Μ. Βρετανίας για έξοδο από την Ε.Ε. και την αστάθεια που επικρατεί γενικότερα στην περιοχή, ευελπιστούμε οι προσπάθειες αυτές να αποδώσουν.
Α.Φ.

Αφήστε ήσυχο το χαλλούμι, επιτέλους!

Πιστεύω ότι το χαλλούμι είναι το μόνο γαλακτοκομικό προϊόν στον κόσμο που έχει προκαλέσει τόσες πολλές συγκρούσεις, τόσες διαφωνίες και τόσες αντιπαραθέσεις. Και εξακολουθεί να προκαλεί. Τις τελευταίες ημέρες έχει οδηγήσει και σε διχασμό ανάμεσα στις αγροτικές οργανώσεις, ενώ πέρα από την... προαιώνια διαμάχη αιγοπροβατοτρόφων και αγελαδοτρόφων, έχουμε τώρα και καβγάδες μεταξύ αιγοπροβατοτρόφων και... αιγοπροβατοτρόφων. Το θέμα ξεκίνησε από μια κίνηση τριών αγροτικών οργανώσεων (ΕΚΑ, Παναγροτικός και Ευρωαγροτικός) να καλέσουν την Κυβέρνηση να επιτρέψει τις εξαγωγές χαλλουμιού εταιρείας συμφερόντων των αγελαδοτρόφων, η οποία δεν συμμορφώνεται με το συμφωνημένο πρότυπο του προϊόντος. Οι άλλες δύο οργανώσεις (ΠΕΚ και Νέα Αγροτική Κίνηση) διαφώνησαν, υποστηρίζοντας ότι το χαλλούμι-μαϊμού δεν πρέπει να εξαχθεί.

Οι διαφορές των αγροτικών οργανώσεων μεταφέρθηκαν και στις τάξεις των αιγοπροβατοτρόφων, με την Παγκύπρια Οργάνωση Ποιμνιοτρόφων να συγκρούεται με την Παγκύπρια Οργάνωση Αιγοπροβατοτρόφων! Έχουμε μετατρέψει ένα απλό θέμα σε γόρδιο δεσμό. Ή καλύτερα σε... πρόβειο δεσμό. Κι όλα αυτά ενώ αναμένεται η κατοχύρωση του χαλλουμιού από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ακόμα λίγο και θα μας κάνουν να νιώθουμε... τύψεις που τρώμε χαλλούμι. Διότι θα βλέπουμε τη φέτα χαλλούμι στο πιάτο μας και θα σκεφτόμαστε ότι την ίδια ώρα κόβονται σε... φέτες μεταξύ τους οι παραγωγοί, οι κτηνοτρόφοι, οι τυροκόμοι και οι αγροτικές οργανώσεις. Θα μας κάτσει στο στομάχι...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ