Τα κόμματα και... το δράμα
Η παρακολούθηση ενός δακρύβρεχτου φιλμ βοηθά τους ανθρώπους να νιώθουν πιο ανθεκτικοί στον σωματικό πόνο, αλλά και να νιώσουν πιο κοντά, επειδή απελευθερώνει στον εγκέφαλό τους τις ενδορφίνες, χημικές ουσίες που αποτελούν ένα φυσικό παυσίπονο και παράλληλα ευνοούν τους κοινωνικούς δεσμούς, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Αυτό, κατά τους επιστήμονες, εξηγεί γιατί στους περισσότερους ανθρώπους αρέσει να βλέπουν στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο δραματικές ταινίες. Ααα! Τώρα εξηγείται γιατί οι Κυπραίοι ενδιαφέρονται όλο και λιγότερο για την πολιτική και τα κόμματα.

Διότι αυτά έχουν από καιρό περάσει από το δράμα στην... κωμωδία και μάλιστα κακόγουστη κωμωδία. Κι έτσι όταν βλέπουν στην τηλεόραση ειδήσεις που σχετίζονται με την πολιτική ζωή, αλλάζουν κανάλι. Εδώ είναι και το κλειδί για να μπορέσουν τα κόμματα να προσελκύσουν και πάλι το ενδιαφέρον των πολιτών. Να δώσουν περισσότερο δραματικό τόνο στις δηλώσεις και τις ομιλίες τους.

Να δείξουν ότι πονούν με τους πονεμένους και συμπάσχουν με τους κατατρεγμένους. Να βγάλουν έξω ο καθένας τον Νίκο Ξανθόπουλο που κρύβουν μέσα τους. Στην ανάγκη ας μεταφερθούν στο γειτονικό... Δημοτικό Θέατρο, όπως εισηγήθηκε ο Πρόεδρος της Βουλής. Ας το δοκιμάσουν και θα δουν ότι θα ανέλθει και η τηλεθέασή τους. Τώρα, αν θα ανέλθει και το πολιτικό επίπεδο, δεν μπορώ να το εγγυηθώ...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ευρωπαϊκό κράτος, βιώσιμο και λειτουργικό
Αντί σχολίων, θα παραθέσουμε τις θέσεις που ο πρόεδρος Αναστασιάδης διαβεβαιώνει ότι κατέθεσε ενώπιον του ΓΓ του ΟΗΕ για την επιδιωκόμενη λύση, η οποία: «Θα οδηγήσει σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος απόλυτα λειτουργικό και βιώσιμο που θα ενώνει τη χώρα, τους θεσμούς και τον λαό, αλλά και θα δημιουργεί ταυτόχρονα τις προοπτικές για μια ευημερούσα πατρίδα μακριά από τα όποια προβλήματα αντιμετωπίσαμε στο παρελθόν.

Δεν τέθηκαν ούτε χρονοδιαγράμματα ούτε ήταν δυνατόν να γίνει κάτι ανάλογο ούτε και βεβαίως οποιαδήποτε μορφή που θα εγκαταλείπετο η αρχή ότι είναι μια κυπριακής ιδιοκτησίας διαδικασία χωρίς επιδιαιτησίες και ιδιαίτερα χωρίς τα όποια τεχνητά χρονοδιαγράμματα.

»Όπως και στον ΓΓ έχω δηλώσει, η δική μας πλευρά είναι αποφασισμένη να εργαστεί ακούραστα προκειμένου να πετύχουμε το συντομότερο δυνατόν μια λύση που θα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και ανησυχίες και των δύο κοινοτήτων, μια λύση που θα είναι λειτουργική, βιώσιμη και διαρκής, μια λύση που θα σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα του συνόλου των πολιτών της, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και που δεν θα απαιτεί τις όποιες εξαρτήσεις από τρίτους».

Όλα όσα υποστηρίζει ο Ν. Αναστασιάδης συμφωνήθηκαν με τον εγκάθετο της Τουρκίας, Ακιντζί; Αν ναι, τότε γιατί ο Τ/κ υποτελής υποστηρίζει ακριβώς τα αντίθετα; Κρατάμε μικρό καλάθι επειδή σύντομα θα ξέρουμε ποιος περιπαίζει ποιον και παίζει με την επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού.
Σ.Ι.

Ο ακαταλόγιστος Νορβηγός… ντε Σότο!
Από την επομένη του διορισμού του, ο Νορβηγός Ειδικός Σύμβουλος του ΓΓ του ΟΗΕ Έιντε έδειξε τις προθέσεις του. Παραβίασε τους όρους εντολής του και συμπεριφέρεται ως ο έχων το πρόσταγμα στις συνομιλίες. Χειρότερα: Αποφασίζει και εντέλλεται! Με τελευταίες δηλώσεις του, που παρομοιάζει τις συνομιλίες ως ένα… γάμο, ξεπέρασε ξανά τα εσκαμμένα.

Το ΔΗΚΟ, με δηλώσεις του Εκπροσώπου Τύπου, επισημαίνει ορθά και επικριτικά πως ο ανεκδιήγητος Έιντε:
•Απειλεί τον Πρόεδρο ότι «θα λογοδοτήσει» εάν δεν εκμεταλλευτεί τη δήθεν ευκαιρία που έχουμε ενώπιόν μας. •Προσπαθεί να επιβάλει χρονοδιαγράμματα, όπως επιθυμεί η τουρκική πλευρά. •Αποφάσισε από μόνος του τη σύγκληση νέας τριμερούς συνάντησης σε λίγες εβδομάδες.

•Αποφάσισε το ότι επιβάλλεται «να αλλάξει η μεθοδολογία» και να συγκληθεί πενταμερής διάσκεψη, κάτι που αποτελεί και πάλι θέση της τουρκικής πλευράς.
•Μιλά για «τεχνικά θέματα» που μπορούν να αφεθούν για αργότερα, ενώ μπορεί να επιτευχθεί πρώτα μια «ενδιάμεση συμφωνία».
•Επιδιώκει να επιβάλει στην πλευρά μας με ποιο τρόπο πρέπει να τοποθετείται στις διαπραγματεύσεις.
•Χωρίζει τον λαό σε εκείνους «που θέλουν λύση» και σε εκείνους «που δεν θέλουν λύση» αποενοχοποιώντας, έτσι, την Τουρκία και υιοθετώντας την τουρκική προπαγάνδα.
•Κατηγορεί την ε/κ πλευρά ότι «λέει λιγότερα απ’ ό,τι πρέπει» υιοθετώντας την τουρκική προπαγάνδα».-

Ξαναρωτάμε: Ο πρόεδρος Αναστασιάδης γιατί ακόμα ανέχεται τον Νορβηγό… ντε Σότο; Γιατί σιωπά; Γιατί δεν αντιδρά;
Σ.Ι.

Πώς έπρεπε να ανεβαστεί η «Αντιγόνη»
Ανεβάστηκε ψες στο Αρχαίο Θέατρο της Σαλαμίνας η πολυσυζητημένη συμπαραγωγή του Εθνικού Θεάτρου Ελλάδος, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και του ΘΟΚ με την τραγωδία του Σοφοκλή «Αντιγόνη». Ε, τουλάχιστον ας προσάρμοζαν την τραγωδία στα σημερινά δεδομένα. Για παράδειγμα, η Αντιγόνη αντί να θέλει να θάψει τον νεκρό αδελφό της Πολυνείκη, παρά την αντίθετη διαταγή του βασιλιά Κρέοντα, να ζητά να θάψει την... «εκλιπούσα» Κυπριακή Δημοκρατία.

Ο σκληρός βασιλιάς Κρέων θα προσωποποιούσε τον σκληρό σουλτάνο Ερντογάν. Κάποιο, μάλιστα, σημείο της τραγωδίας του Σοφοκλή θυμίζει έντονα τις απαιτήσεις του Ακιντζί για... εκ περιτροπής προεδρία. Είναι το σημείο όπου ο Οιδίποδας αυτοεξορίστηκε και οι δύο γιοι του, ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης, συμφώνησαν να κυβερνούν... εναλλάξ τη Θήβα ανά έναν χρόνο! Ωστόσο το πράμα δεν λειτούργησε και μετά το πρώτο έτος διακυβέρνησης ο Ετεοκλής αρνήθηκε να παραχωρήσει τον θρόνο στον Πολυνείκη.

Έτσι ο δεύτερος έφυγε από τη Θήβα και πήγε στο Άργος, όπου οργάνωσε εκστρατεία εναντίον της Θήβας. Η εκστρατεία απέτυχε, όμως και οι δύο αδερφοί σκοτώθηκαν σε μονομαχία μεταξύ τους. Τον θρόνο ανέλαβε τότε ο Κρέων (δηλαδή ο... Ερντογάν στη δική μας εκδοχή) που διέταξε να μείνει άταφο το πτώμα του Πολυνείκη (δηλαδή της... Κυπριακής Δημοκρατίας). Δεν είναι μια καλή ιδέα, κύριε Τουμαζή μου;
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

«Δεν καταβάλλεται από τον φόβο…»
Μιλώντας στους ομογενείς των ΗΠΑ, το περ. Σάββατο, ο πρόεδρος Αναστασιάδης αναφέρθηκε και στις συνομιλίες και υποστήριξε: «Η μέχρι σήμερα πορεία καταδεικνύει ένα: Ότι έχω το θάρρος, την τόλμη, την αποφασιστικότητα να εργαστώ ακούραστα για να δω να επανενώνεται η πατρίδα μας. Για να δω να απαλλάσσεται από τα κατοχικά στρατεύματα.

Για να δω και να κατοχυρώσω τις βασικές ελευθερίες όλων των πολιτών της Κύπρου, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων - και σ’ αυτό έχουμε επιτύχει. Αλλά ταυτόχρονα θέλω να δω μια πατρίδα που να είναι κυρίαρχη, πραγματικά ανεξάρτητη, ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος με τις ελευθερίες πλήρως κατοχυρωμένες, αλλά και την αξιοπρέπεια των πολιτών του.

»Θέλω να σας βεβαιώσω και να βεβαιώσω όσους ανησυχούν -υπάρχουν κάποιοι που μονίμως ανησυχούν-, εγώ δεν είμαι εξ εκείνων που θα τους καταβάλει ο φόβος. Εκείνο που χρειάζεται να ξέρεις είναι τι είναι αυτό που διεκδικείς κι αυτό που συμφέρει στην πατρίδα σου, να τολμάς να παίρνεις αποφάσεις, αλλά και να τολμάς όταν πρέπει να αρνείσαι στις όποιες επιβουλές ή συμβουλές ή υποδείξεις των οποιωνδήποτε που δεν βιώνουν, βεβαίως, τα όσα εμείς βιώνουμε στην πατρίδα μας μέσα από την κατοχή». Κανείς δεν ζητά από τον Πρόεδρο να διαπραγματεύεται από φόβο ή να φοβάται να διαπραγματευτεί. Αυτό που απαιτείται είναι να υπερασπιστεί την επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού σε τούτα τα χώματα. Την υπερασπίζεται;
Σ.Ι.

Οι συνομιλίες... βυθίζονται στο «λιμάνι»
Μόνο ένα «λιμάνι» υπάρχει στο οποίο μπορούν να καταφύγουν οι Τουρκοκύπριοι και αυτό είναι η Τουρκία, δήλωσε ο Μ. Ακιντζί τονίζοντας ότι οι Τ/κ επιθυμούν μια συμφωνία που θα περιλαμβάνει την ασφάλεια της Τουρκίας, αλλιώς δεν θα εγκριθεί. Έκανε όσο γίνεται πιο ξεκάθαρες τις προθέσεις του, ενόψει και της έναρξης νέου γύρου «εντατικών διαπραγματεύσεων» (εντατικής κοροϊδίας, δηλαδή). Η διαπίστωση, μετά και τις δηλώσεις του Ακιντζί, είναι ότι οι συνομιλίες βρίσκονται αυτήν τη στιγμή στο εξής σημείο:

Αλλού η... θάλασσα, αλλού το πλοίο. Ή μάλλον αν υπήρχαν και κάποιες ελπίδες για συμφωνία, αυτές... βυθίστηκαν στο λιμάνι του Μουσταφά. Οπότε μπορούμε να πούμε ότι οι συνομιλίες ξεκίνησαν εν μέσω αισιοδοξίας, καφέδων και ζιβανίας με το... «Πλοίο της αγάπης» και καταλήγουν με τον... «Τιτανικό». Δεν κατάλαβα πάντως υπό ποια ιδιότητα μίλησε περί λιμανιού ο κατοχικός ηγέτης. Ως καπετάνιος ενός ψευδοπλοίου, ή ως... μούτσος στο πειρατικό του Ερντογάν;

Διερωτώμαι, όμως, γιατί δεν ξεκαθαρίσαμε από την αρχή το θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων και το αφήσαμε για το τέλος; Δεν θα μπαίναμε σ’ αυτή την άγονη και επικίνδυνη διαδικασία, αν η τουρκοκυπριακή πλευρά ξεκαθάριζε από την αρχή τι ακριβώς επιδιώκει: Εκείνη να ρίξει άγκυρα στο λιμάνι της Τουρκίας, και να μας ρίξει εμάς την... Άγκυρα στο κεφάλι μας.
ΜΠΟΞΕΡ