Τριμερής με μια... «γλάστρα»;
Το επόμενο βήμα στο Κυπριακό είναι η τριμερής στη Νέα Υόρκη μεταξύ Αναστασιάδη, Ακιντζί και Μπαν Κι Μουν. Η Κυβέρνηση δεν θέλει να την ονομάζει «τριμερή», αλλά μιαν απλή συνάντηση των «δύο ηγετών» με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ. Ε, μα τώρα έχει σημασία πώς θα την ονομάσουμε; Ας την ονομάσουμε και... «Τρία πουλάκια κάθονταν». Σημασία έχει τι θα προκύψει από μια τέτοια συνάντηση, κατά την οποία, όπως ανακοινώθηκε, οι Αναστασιάδης και Ακιντζί θα ζητήσουν από τον Μπαν «να αυξήσει τη δική του εμπλοκή στις συνομιλίες».

Στην πράξη τι σημαίνει αυτό; Ότι θα αυξηθεί η εμπλοκή του αστρολόγου Έιντε στις συνομιλίες. Διότι ο Μπαν είναι εκεί σαν γλάστρα. Και επειδή ο Έιντε επανειλημμένα μάς έχει στήσει πολλές παγίδες, ας έχει τον νου του ο Πρόεδρος. Μέχρι τώρα διαβεβαιώνει ότι δεν θα δεχτεί ούτε καταγραφή συγκλίσεων, ούτε χρονοδιαγράμματα, ούτε πενταμερή.

Εντάξει. Αλλά όχι να αποφύγει να τα δεχτεί στη Νέα Υόρκη και να τα δεχτεί... μετά τη Νέα Υόρκη. Διότι πολύ πιθανό στη συνάντηση με τον Μπαν να καθοριστεί και ένας «οδικός χάρτης» που να οδηγεί, έστω και έμμεσα, στα πιο πάνω. Ας πάει, λοιπόν, ξεκάθαρο το μήνυμα ότι αν ο Μπαν θέλει να δείξει μια επιτυχία προτού αποχωρήσει, δεν θα την πετύχει στην πλάτη μας.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ο λαός να διασώσει ξανά την Κ. Δημοκρατία
Του Φοίβου Κλόκκαρη, αντιστράτηγου ε.α., έβγαλε η πένα του μαλλιά να αναφέρεται ακατάπαυστα στο μείζον θέμα της ασφάλειας. Σε πρόσφατη ανάλυσή του υπογραμμίζει: «Ο τομέας της πολιτικής ασφάλειας επηρεάζεται σοβαρά από τις ρυθμίσεις στο κεφάλαιο της διακυβέρνησης και κατανομής των εξουσιών, όπου συμφωνήθηκε συναπόφαση των δύο κρατιδίων για όλα τα σοβαρά θέματα της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας.

Αυτό προδικάζει αναρίθμητα αδιέξοδα, αφού το τουρκοκυπριακό κρατίδιο θα υποστηρίζει τα συμφέροντα της Τουρκίας, επειδή θα έχει πλήρη εξάρτηση από αυτήν. Το κυπριακό κράτος θα παραλύσει ή, για να μη συμβεί αυτό, θα αναγκάζεται το ελληνοκυπριακό κρατίδιο να υποχωρεί προς τις τουρκικές θέσεις, με συνέπεια τη δημιουργία συνθηκών υποτέλειας προς την Τουρκία, η οποία θα αποκτήσει τον πολιτικό έλεγχο της Κύπρου».

Προσθέτει: «Η Τουρκία, προς ολοκλήρωση του στόχου της για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, μετέτρεψε τα κατεχόμενα σε οιονεί επαρχία της και πέτυχε στις συνομιλίες για τη λύση, συναπόφαση των δύο κρατιδίων για όλα τα σοβαρά θέματα. Δημιούργησε ουσιαστικά τις συνθήκες για τον πολιτικό έλεγχο του κυπριακού κράτους, είτε καταργηθούν είτε όχι οι Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας.

Η μόνη ελπίδα που μας απομένει, δεδομένης της άρνησης της Κυβέρνησης για αλλαγή στρατηγικής, είναι ο λαός, που πρέπει να απορρίψει το σχέδιο λύσης, το οποίο προετοιμάζεται στη βάση αυτών των δεδομένων». Κυπριακέ Ελληνισμέ, να γρηγορείς! Να διασώσεις ξανά την Κυπριακή Δημοκρατία!
Σ.Ι.

Θυμάται τι δήλωσε στο αθηναϊκό «Βήμα»;
Στην Κύπρο δεν κατοικούν άνθρωποι με μνήμη χρυσόψαρου. Αυτό να το θυμάται ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Ερωτάται: Θυμάται τι δήλωσε στο αθηναϊκό «Βήμα» (3/8/2014); Επειδή εμείς θυμόμαστε, ιδού τι είπε: «Σε αντίθεση με όσα εμείς προτείνουμε, οι Τουρκοκύπριοι περιορίζονται σε έναν οδικό χάρτη. Αν ένας δεν γνώριζε την τουρκοκυπριακή αδιαλλαξία, θα μπορούσε να τον δεχθεί. Ξέρουμε, όμως, τις θέσεις τους και το επονομαζόμενο "Σχέδιο B", άρα δεν μπορούμε να τον αποδεχθούμε.

Θέλουν να περάσει ανεκμετάλλευτος ο χρόνος, ώστε να οδηγηθούμε σε μια πολυμερή διάσκεψη, τετραμερή ή πενταμερή, προκειμένου να διαφανεί αν μπορούμε να καταλήξουμε σε συμφωνία. Αν δεν καταλήξουμε, σύμφωνα με την εισήγησή τους, πρέπει να συνέλθει πάλι η πολυμερής για να εξετάσει εναλλακτικές προτάσεις λύσης, όπως π.χ. η αναγνώριση τουρκοκυπριακού κράτους». Και ακόμα: «Το Κυπριακό είναι και ευρωπαϊκό πρόβλημα. Η υιοθέτηση του δόγματος "εσείς βρείτε τη λύση και εμείς θα την προσαρμόσουμε στο ευρωπαϊκό κεκτημένο" ήταν εσφαλμένη πολιτική.

Παράλληλα όμως λέμε στους εταίρους μας ότι μια λύση με αδιάφορη την Ε.Ε., πέραν του ότι θα δημιουργήσει ένα κράτος δύο ταχυτήτων, μπορεί να εγκλωβίσει την Ευρώπη, μέσω των Τουρκοκυπρίων, στις διαθέσεις της Άγκυρας. Φανταστείτε, για τις ομόφωνες αποφάσεις στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η Ε.Ε. να δέχεται εκβιασμούς από την Τουρκία. Πολλά θα εξαρτηθούν, λοιπόν, από το πώς θα λαμβάνονται οι αποφάσεις στην Κύπρο». Από τα πιο πάνω, τι απέμεινε, Πρόεδρε;
Σ.Ι.

Πάνω απ’ όλα ο τόπος
Θα το πω καθαρά. Όσο δικαιολογημένος είναι ο Νικόλας να διαμαρτύρεται έντονα επειδή ο Πρόεδρος δεν τηρεί την υπόσχεσή του να διαβουλεύεται εκ των προτέρων με τα κόμματα, ώστε να υπάρχουν συναποφάσεις, άλλο τόσο αδικαιολόγητος θα είναι αν «μεταφράσει» αυτήν την πικρία του σε αρνητική στάση στη Βουλή σε θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης. Μέχρι τώρα ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ επέδειξε υποδειγματικά υπεύθυνη στάση, ειδικότερα στα θέματα της οικονομίας, βοηθώντας να σταθεί η χώρα στα πόδια της μετά την τραγωδία του 2013.

Δεν πιστεύω ότι τώρα θα ανατρέψει αυτήν την υπεύθυνη στάση, απλώς για να κάνει αντιπολίτευση χάριν της αντιπολίτευσης, προσδοκώντας σε πολιτικά οφέλη ενόψει των προεδρικών του 2018. Ελπίζουμε ότι η αποχώρησή του από τη σύσκεψη στο Προεδρικό ήταν μια αυθόρμητη ενέργεια διαμαρτυρίας, για να τονίσει την αντίθεσή του στη συσκότιση στο εθνικό θέμα, και δεν ήταν μια προσχεδιασμένη κίνηση με μικροκομματικούς υπολογισμούς.

Στο μεταξύ, ο «ενδιάμεσος χώρος» δεν παρουσιάστηκε με κοινή στάση στο Προεδρικό. Οι δύο έφυγαν, οι άλλοι δύο έμειναν. Προφανώς θα δυσκολευτούν να καταλήξουν σε κοινή ατζέντα, ακόμα και στο εθνικό θέμα, στο οποίο βασικά έχουν ταυτόσημες θέσεις. Ρε παιδιά, πολύ φοβάμαι ότι στο τέλος θα επαληθευθεί αυτό που είχα γράψει παλαιότερα: Οι τέσσερεις του ενδιάμεσου χώρου είναι τρεις, οι εξής δύο: ο Νικόλας!
ΜΠΟΞΕΡ

Ήταν κάποτε δυο φίλοι...
Δεν μας αφήνουν με τίποτε να ξεχάσουμε τον τέως Πρόεδρο. Μια ο Αθανάσιος Ορφανίδης, μια το βιβλίο του ίδιου του Δ. Χριστόφια «Αποσιωπηθείσα Ιστορία», και τώρα ο τέως φίλος του, ο Μιλτιάδης Νεοφύτου, ο οποίος του κίνησε αγωγή ζητώντας κάπου 22 εκατομμύρια ευρώ. Στην κατάθεσή του ενώπιον του Δικαστηρίου, ο «Μιλτής» αποκάλυψε πολλά και ενδιαφέροντα για τη σχέση του με τον τέως Πρόεδρο.

Για τις οικοδομικές εργασίες στο εξοχικό του στο Κελλάκι και στο σπίτι του στη Μακεδονίτισσα, αλλά και για την Ομόνοια, της οποίας ο Μιλτιάδης Νεοφύτου ανέλαβε την προεδρία με προτροπή του κ. Χριστόφια, ο οποίος ήθελε η ομάδα πάση θυσία να πρωταγωνιστήσει κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Προέδρου της Δημοκρατίας. Στο τέλος, τα χρέη του Μιλτή λόγω Ομόνοιας ανήλθαν σε 21.000.000 και τα ζητά από τον κ. Χριστόφια.

Στην κατάθεση διατυπώνονται επίσης ισχυρισμοί για παρεμβάσεις του τέως σε τράπεζες για να δανειοδοτείται η Ομόνοια, για αλλαγές σε πολεοδομικές ζώνες ώστε να πωληθεί κτήμα που ανήκε σε εταιρεία του ΑΚΕΛ έναντι 50-60 εκατομμυρίων ευρώ, για απόπειρα πλαστογράφησης αποδείξεων για το πόθεν έσχες του τέως κ.λπ. Βεβαίως, όλα αυτά είναι ισχυρισμοί του κ. Νεοφύτου. Μόνο το Δικαστήριο μπορεί να αποφανθεί κατά πόσον είναι αληθείς. Εκείνο που είναι σίγουρο είναι ότι ενώπιον της Δικαιοσύνης θα αποκαλυφθεί κάθε... αποσιωπηθείσα ιστορία.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Μηχανισμός Επίλυσης Διαφορών στη ΔΔΟ
Είναι γνωστό ότι έγιναν πολλές συζητήσεις και δόθηκαν διάφορες ερμηνείες στον όρο «πολιτική ισότητα». Με την πάροδο του χρόνου, παρά τις προειδοποιήσεις και επιφυλάξεις αρκετών, φαίνεται να δικαιώνονται όσοι εθεωρούσαν ότι η τουρκική πλευρά ερμηνεύει την «πολιτική ισότητα» ως «αριθμητική ισότητα». Είναι πλέον φανερό ότι σε όλα τα κεφάλαια που συζητούνται, η βάση συμφωνίας παραπέμπει σε αριθμητική ισότητα των δύο συνιστώντων κρατιδίων.

Μπορεί κάποιος αφελής να επιχειρηματολογήσει, τι το κακό αν υπάρχει αριθμητική ισότητα; Η απάντηση δεν είναι τόσο δύσκολη, γιατί θα επηρεάζεται σοβαρά η λειτουργικότητα του κράτους, και σε περίπτωση διαφωνιών σε σημαντικά θέματα η επίλυσή τους θα παραπέμπεται σ' έναν «ανεξάρτητο δικαστή». Η μέχρι σήμερα εμπειρία απέδειξε ότι ως το αδύναμο μέρος στο κυπριακό πρόβλημα, ουδέποτε είχαμε την τύχη δίκαιης και αντικειμενικής κρίσης από διεθνείς μεσολαβητές.

Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι το «νέο κράτος» θα διακρίνεται από δυσλειτουργικότητα, η οποία, αναπόφευκτα, αργά ή γρήγορα, θα οδηγήσει σε αδιέξοδα και νέες περιπέτειες. Αν ο πιο πάνω μηχανισμός επίλυσης διαφορών είναι αναπόφευκτος, το πρόβλημα ίσως απαμβλύνεται με τον διορισμό τριών μέχρι πέντε ανεξάρτητων δικαστών αντί ενός. Πιστεύουμε ότι, με μια τέτοια διευθέτηση, θα είναι πολύ πιο δύσκολο να επηρεαστεί η αντικειμενικότητα τριών μέχρι πέντε δικαστών στη λήψη αποφάσεων.
Ανδρέας Πετρώνδας