Γιατί όχι κι εμείς;
Ο πρόσφατος θόρυβος γύρω από το θέμα της λειτουργίας του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου έδωσε την ευκαιρία να θυμηθούμε ότι το Κράτος, δηλαδή εμείς, καταβάλλουμε χρυσές αποζημιώσεις στη διαχειρίστρια των αεροδρομίων μας Hermes Airports Ltd, λόγω των απωλειών που έχει από τη λειτουργία του παράνομου αεροδρομίου. Συγκεκριμένα, η εταιρεία έλαβε το συνολικό ποσό των 40 εκατομμυρίων ευρώ ως αποζημίωση, από το 2006 μέχρι το 2013. Για το 2014 και το 2015 δεν υπάρχουν ακόμα στοιχεία. Υπολογίζεται ότι για κάθε επιβάτη που χρησιμοποιεί το παράνομο αεροδρόμιο, το Κράτος δίνει 40 ευρώ στην Hermes.

Λοιπόν. Αυτές τις μέρες λογαριάζω να ταξιδέψω με τη γυναίκα μου στο εξωτερικό. Και θα πάμε μέσω Λάρνακας, ενώ θα μπορούσαμε να πάμε μέσω του αεροδρομίου της Τύμπου. Επειδή, όμως, δεν θα πάμε μέσω της Τύμπου, το Κράτος μας θα γλυτώσει και από τους δυο μας συνολικά 80 ευρώ. Λοιπόν, αυτά τα 80 ευρώ θα πάω να τα διεκδικήσω, γιατί πιστεύω ότι τα δικαιούμαι. Και μάλιστα θα διευκολύνω το Κράτος, κάνοντας σχετική έκπτωση. Δηλαδή, αντί 80 να μου δώσει μόνο 70 ευρώ. Και μη μου πει κανένας ότι είναι παράλογη η απαίτησή μου. Μήπως είναι λιγότερο παράλογη η συμφωνία να πληρώνει το Κράτος 40 εκατομμύρια, επειδή κάποιοι προτιμούν να ταξιδεύουν μέσω των κατεχομένων;
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Η Λευκωσία απέκοψε, νομίζει, τον λώρο
Θυμάστε εκείνην την εξοργιστική δήλωση Αναστασιάδη ότι οι Κύπριοι πρέπει να αποκόψουν τους ομφάλιους λώρους που τους ενώνουν με τις Μητέρες Πατρίδες. Φαίνεται πως αναγορεύθηκε σε επίσημη, πια, πολιτική. Ιδού ακόμα ένα κλασικό παράδειγμα: Στις 20 Ιουλίου, με αφορμή την τουρκική εισβολή και τις εξελίξεις στην Τουρκία, ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος Ν. Κοτζιάς έκανε μια σημαντική δήλωση. Εξαιτίας του αποτυχόντος πραξικοπήματος και των δικτατορικών ενεργειών και αποφάσεων του σουλτάνου, είναι περισσότερο από επιτακτική η ανάγκη, είπε, όπως καταργηθεί το αναχρονιστικό σύστημα εγγυήσεων και επεμβατικών δικαιωμάτων.

Η δήλωση Κοτζιά προκάλεσε, αρκετές ημέρες αργότερα, την οργίλη αντίδραση του τουρκικού ΥπΕξ. Θα ανέμενε κανείς πως, στο πλαίσιο της διατυμπανιζόμενης στενής και αδελφικής συνεργασίας Ελλάδος-Κύπρου, το κυπριακό ΥπΕξ, τουλάχιστον, θα εξέδιδε μιαν ανάλογη ανακοίνωση, πρώτον, για να συγχαρεί τον Ν. Κοτζιά για τις ξεκάθαρες θέσεις της Αθήνας. Δεύτερον, να υποστηρίξει τις ίδιες με την Ελλάδα θέσεις. Τρίτον, να διακηρύξει στην ίδια γραμμή με τον Κοτζιά, ότι απορρίπτουμε εγγυήσεις και επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας. Ακούσατε τίποτε; ΤΙΠΟΤΕ! Ο Ι. Κασουλίδης υπέδειξε στην Αθήνα να μην εμπλέκεται στο Κυπριακό διότι έτσι, κατά την ηλίθια λογική της Λευκωσίας… ενισχύεται η Κύπρος! Τέτοιο κατάντημα. Τέτοιος ψοφοδεϊσμός. Τέτοια υποταγή σε ξένα κελεύσματα. Τέτοιος ασυγκάλυπτος πλέον τουρκολιγουρισμός
Σ.Ι.

Ερντογάν: Στηρίζει ισλαμιστές, τρομοκράτες
Θα το ξαναφωνάξουμε προς κωφούς και αχάμπαρους ηγέτες μας: Με τον σουλτάνο Ερντογάν δεν πρόκειται να λύσετε το Κυπριακό στη βάση ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Ο Τούρκος δικτάτορας αξιώνει να τουρκοποιήσει και να ισλαμοποιήσει την Κύπρο όταν διά της υπογραφής σας -ο μη γένοιτο!- θα καταλύσετε την Κυπριακή Δημοκρατία για να εγκαθιδρύσετε την τουρκοφρενή διζωνική. Ιδού τι αποκαλύπτεται:

Ως πλατφόρμα δράσης για ισλαμιστές περιγράφει την Τουρκία η γερμανική κυβέρνηση σε απόρρητο έγγραφό της και επισημαίνει ότι η Άγκυρα στηρίζει ενεργά ισλαμιστικές και τρομοκρατικές οργανώσεις. Σύμφωνα με το έγγραφο, το οποίο έχει στην κατοχή του το πρώτο κανάλι της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD, η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε κεντρική πλατφόρμα δράσης για ισλαμιστικές και τρομοκρατικές ομάδες, ενώ ο Ερντογάν στηρίζει τέτοιες οργανώσεις σε όλη την Εγγύς και Μέση Ανατολή. Το έγγραφο αποτελεί απάντηση του γερμανικού Υπουργείου Εσωτερικών σε κοινοβουλευτική ερώτηση της Αριστεράς, η οποία έχει διαβαθμιστεί ως απόρρητη.

Σύμφωνα με το έγγραφο, η Άγκυρα συνεργάζεται εδώ και χρόνια με ισλαμιστές. «Ως αποτέλεσμα της, ειδικά από το 2011, βήμα-βήμα ισλαμοποιημένης εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας, η Τουρκία εξελίχθηκε σε κεντρική πλατφόρμα δράσης για ισλαμιστικές ομάδες της περιοχής της Εγγύς και Μέσης Ανατολής» - Τ’ ακούς, Ν. Αναστασιάδη; Με αυτόν τον αδίστακτο ισλαμιστή και τζιχαντιστή νομίζεις ότι θα λύσεις το Κυπριακό; Θα ισλαμοποιήσει και σένα!
Σ.Ι.

Κερυνειώτες, ξυπνάτε επιτέλους! Σας διέγραψαν!
Για πολλοστή φορά, ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ δήλωσε πως δεν θα δεχθούμε λύση στο Κυπριακό χωρίς την επιστροφή της Μόρφου ούτε και θα αποδεχθούμε τουρκικές εγγυήσεις. Οι Μορφίτες και φέτος διεκδίκησαν επιστροφή στις εστίες τους. Θα ξαναρωτήσουμε: Και οι Κερυνειώτες; Αφού η ανεύθυνη ηγεσία μας Αμμοχωστοποίησε το Κυπριακό, επ' εσχάτων επιδίδεται και σε δεύτερο ευχερές άθλημα: Μορφο-ποιεί το πρόβλημα. Αναστασιάδης και Αβέρωφ διακηρύσσουν κάθε τόσο πως δεν νοείται λύση στο Κυπριακό χωρίς επιστροφή της Μόρφου στους νόμιμους κατοίκους της.

Εμείς δεν πιστεύουμε και αγοράζουμε βερεσέ τις ανέξοδες διακηρύξεις Αναστασιάδη και Αβέρωφ, επειδή γίνονται για καθαρά επικοινωνιακούς και οσονούπω και ψηφοθηρικούς σκοπούς (θα έχουμε δημαρχιακές τον Δεκέμβρη). Όμως, ξαναρωτάμε, όπως ρωτήσαμε και πολύ πρόσφατα: Πού είναι οι Κερυνειώτες; Θα μου απαντήσει ο καλός φίλος και πρόσφυγας Ανδρέας Τ. Λουκά, από το κατεχόμενο Αγριδάκι, ότι άδικα ρωτώ, αφού οι Κερυνειώτες υποστήριξαν το ΔΗΣΑΚΕΛ και εξέλεξαν βουλευτές που δεν πιστεύουν ούτε και διεκδικούν την επιστροφή.

Και καλά, το ΔΗΣΑΚΕΛ είναι αυτοί που είναι. Πέραν της Αδούλωτης Κερύνειας, όλα τα άλλα σωματεία και οργανώσεις της κατεχόμενης πόλης και επαρχίας δεν… νοιάζονται για επιστροφή στις ρίζες τους; Δηλαδή να εννοήσουμε ότι κατάπιαν και χώνεψαν πως καλά κάνουν το ΔΗΣΑΚΕΛ και ο Αναστασιάδης που τους ξέγραψαν και τους παρέδωσαν ήδη (όπως ο Ν. Τορναρίτης) στους Τούρκους;
Σ.Ι.

Η διαχείριση της κρίσης στην Κύπρο σε σχέση με προσεγγίσεις άλλων χωρών
Η οικονομική κρίση στην Κύπρο ξεκίνησε στο μέσο της προηγούμενης διακυβέρνησης και, άσχετα αν σταμάτησε η ύφεση από πέρσι, οι συνθήκες οικονομικής κρίσης συνεχίζονται ώς τις μέρες μας. Η διαχείριση της κρίσης έγινε αντικείμενο έντονης κριτικής, αλλά σπάνια αντιπαρατέθηκαν παραδείγματα διαχείρισης από άλλες χώρες που, παρ' όλες τις διαφορετικές αφετηρίες, θα έβαζε τον πολίτη σε μια πιο ενδυναμωμένη θέση αξιολόγησης.

Αν ξεκινήσουμε από τη διαχείριση της κρίσης στα πρώιμα στάδιά της, ένα καλό παράδειγμα είναι η διαχείριση της κρίσης από τις Η.Π.Α. το 2008, που κρίθηκε επιτυχής, παρ' όλο που η χώρα έφτασε σε σημείο κινδύνου για τα δημοσιονομικά της λίγο αργότερα, κάτι που πάλι διαχειρίστηκε επιτυχώς.

Οι μέθοδοι των Η.Π.Α. ήταν αυτό που ο νυν Υπουργός Οικονομικών Τζ. Λιου χαρακτήρισε ως «δυναμική δράση». Οι δράσεις αυτές συνιστούσαν ισχυρά κεντρίσματα στον δημοσιονομικό τομέα με συνδυασμό ελέγχου των δαπανών της κυβέρνησης και προσωρινή μείωση του φόρου εισοδήματος, με στόχο την ενίσχυση της οικονομικής δυνατότητας του μέσου εργαζομένου.

Όπως και να ΄χει η χωρίς διακοπή αύξηση στη δημιουργία νέων εργασιών που παρατηρήθηκε είναι μια άμεση επιβεβαίωση ότι οι κινήσεις αυτές ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση. Στην Κύπρο την αντίστοιχη περίοδο δεν υπάρχει σημαντική αλλαγή στην πολιτική.

Όσον αφορά τη διαχείριση της κρίσης στην επόμενη φάση της, που αντιστοιχεί στην παρούσα διακυβέρνηση, ένα καλό παράδειγμα είναι η Ιταλία. Η χώρα αυτή βγήκε από την ύφεση όπως και η Κύπρος το 2015 (ISTAT) και οι διαχείριση θυμίζει σε έναν βαθμό τη δική μας προσέγγιση, που η Κυβέρνηση, ωστόσο, είναι φειδωλή στην ξεκάθαρη διατύπωσή της.

Συγκεκριμένα, η πολιτική είχε δύο σκέλη: την έξοδο από την ύφεση από τη μια και την κάθαρση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και της υπερφόρτωσης των κρατικών εξόδων από την άλλη. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε από την Κυβέρνηση που ανέλαβε το 2014 ήταν η συστηματική μείωση των αχρείαστων γραφειοκρατικών διαδικασιών, ενώ πιο τολμηρές μεταρρυθμίσεις, όπως η βελτίωση της δημόσιας διοίκησης και του δικαστικού συστήματος, δεν προωθήθηκαν τόσο άμεσα. Η χώρα ευελπιστεί για επιστροφή της εμπιστοσύνης στους καταναλωτές, επιχειρήσεις και επενδυτές, όπως και η Κύπρος.

Συμπερασματικά, φαίνεται ότι η αποτελεσματική διαχείριση, σε διάφορους βαθμούς, είναι ένα πράγμα υπαρκτό, κι ότι η διαχείριση από τις κυβερνήσεις παίζει σημαντικό ρόλο, κάτι που συχνά αφήνεται να θεωρηθεί ερωτηματικό μπροστά στη θεωρία ότι οι εξωτερικοί παράγοντες είναι πολύ πιο ισχυροί από οποιαδήποτε εσωτερική διαχείριση.
ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
Εκπαιδευτικός