Εκείνο το μνημείο για τον Σολωμό…
Θυμάστε που ο γνωστός Έλληνας τραγουδιστής, Νότης Σφακιανάκης, παρήγγειλε και κατασκεύασαν ένα μνημείο μετά τη θυσία του Σολωμού Σολωμού; Εδώ και χρόνια, η εκάστοτε κυβέρνηση αρνείται να παραχωρήσει άδεια για την τοποθέτησή του.

Με αφορμή την αποφράδα ημέρα της δολοφονίας των Ισαάκ και Σολωμού, το ΕΛΑΜ επισημαίνει: «Εύλογα γεννιούνται κάποια ερωτήματα, όπως για τη στάση της Κυβέρνησης να αρνείται να παραχωρήσει άδεια τοποθέτησης του μνημείου, επικαλούμενη το "καλό κλίμα".

Διερωτόμαστε, ποιο είναι το "καλό κλίμα"; Μήπως η φωταγωγημένη σημαία στον Πενταδάκτυλο, μήπως οι προκλητικές δηλώσεις εκ μέρους των ηγετών της κατοχής, ή οι επεκτατικές ενέργειες της Τουρκίας; Απαιτούμε, ως ένδειξη ελάχιστου φόρου τιμής, μέχρι τις 14 Αυγούστου, ημέρα θυσίας του Σολωμού Σολωμού, να παραχωρηθεί άδεια εγκατάστασης του μνημείου στο οδόφραγμα της Δερύνειας πλησίον του σημείου όπου άφησαν την τελευταία τους πνοή οι δύο ηρωομάρτυρές μας.

»Επίσης διερωτόμαστε γιατί η Κυβέρνηση έχει επιτρέψει να ξεχαστεί το θέμα έκδοσης των υπόπτων για δολοφονία. Στο πλαίσιο του "καλού κλίματος" των συνομιλιών να απαιτήσουμε να μας παραδώσουν τους δολοφόνους, αλλιώς να εκθέσουμε το ψευδοκράτος και την Τουρκία διεθνώς.

Όλα αυτά, όμως, επιτάσσουν εγρήγορση εκ μέρους της Κυβέρνησης και όχι ολιγωρία και εγκληματική διστακτικότητα, όπως πριν από λίγα χρόνια στο Κιργιστάν, όταν συνελήφθη ο Αρικλί, ένας εκ των υπόπτων». Να μην έχει κανείς ψευδαισθήσεις. Το μνημείο δεν θα τοποθετηθεί, για να μη χαλάσει το… καλό κλίμα.
Σ.Ι.

Θα μείνουμε μέσα στο κάδρο;
Η κυπριακή Κυβέρνηση προσπαθεί να μη δείξει την αμηχανία της μπροστά στις ανατροπές που έχουν σημειωθεί στο σκηνικό της περιοχής το τελευταίο διάστημα, πρώτα με την αποκατάσταση των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ και στη συνέχεια με την εξομάλυνση των σχέσεων της Τουρκίας με τη Ρωσία. Ελπίζω ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες στο Υπουργείο Εξωτερικών, αλλά και το Γεωστρατηγικό Συμβούλιο που διόρισε ο Πρόεδρος, μελετούν επισταμένα και σε συνεχή φάση όλες τις πτυχές των εξελίξεων, σε συνδυασμό βέβαια με τα νέα δεδομένα που δημιούργησε το πραξικόπημα στην Τουρκία.

Η Κύπρος δεν πρέπει να βρεθεί έξω από τα παιχνίδια που παίζονται στην περιοχή και να βαυκαλίζεται μόνο προβάλλοντας τη γεωστρατηγική της σημασία. Αν δεν μπορέσεις να αξιοποιήσεις αυτήν τη γεωστρατηγική σου αξία, βράσε ρύζι. Αλλά για να το κάνεις, χρειάζεσαι και τους ανάλογους ηγέτες.

Οι ηγέτες μας θα πρέπει να αρθούν πάνω από τα μικρά και τα μικροκομματικά του μικρόκοσμού μας και να προβούν σε μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς, με το βλέμμα στραμμένο πάντα στη μεγάλη εικόνα. Θα μπορέσουν να το κάνουν; Δεν ξέρω. Όπως λέει και μια εύγλωττη ρήση, «τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους πισινούς», με το συμπάθιο κιόλας. Και επίσης είναι αναγκαίο τα «μεταξωτά βρακιά» να κρατιούνται πάντα... στο ύψος τους.
ΜΠΟΞΕΡ

Για ποιον χτυπά το... κουδούνι;
Άντε πάλι. Η ίδια ιστορία κάθε χρόνο. Λίγο πριν από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, οι εκπαιδευτικοί ακονίζουν τα ξίφη τους για δυναμικές αντιπαραθέσεις με το Υπουργείο Παιδείας. «Πρώτο κουδούνι χωρίς εκπαιδευτικούς» ήταν ο χαρακτηριστικός κύριος τίτλος της εφημερίδας μας, η οποία επεσήμανε ότι ενώ ο Υπουργός Παιδείας δηλώνει πως όλα θα κυλήσουν ομαλά κατά τη έναρξη της σχολικής χρονιάς, οι εκπαιδευτικές οργανώσεις άλλα λένε και δεν αποκλείουν ακόμα και τη λήψη απεργιακών μέτρων.

Δεν θυμούμαι καμιά χρονιά επί οποιασδήποτε κυβέρνησης και επί οποιουδήποτε Υπουργού Παιδείας που να μην είχαμε προειδοποιήσεις για απεργίες ενόψει της νέας σχολικής περιόδου. Αφού ξεκουραστούν για τρεις μήνες οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, θα έρθουν ορεξάτοι-ορεξάτοι για να διεκδικήσουν με νέα ορμή την ικανοποίηση των αιτημάτων τους. Οι διαφορές των εκπαιδευτικών με το Υπουργείο Παιδείας είναι κάτι σαν τις... εθνικές επετείους. Επαναλαμβάνονται με απαρέκκλιτη συνέπεια κάθε χρόνο.

Η μόνη ευχή που κάνουμε πριν από κάθε έναρξη σχολικής χρονιάς είναι να πάνε τα παιδιά μας στα σχολεία και να τα βρούνε... ανοιχτά. Κάθε φορά που ανοίγεις την εφημερίδα και θα δεις κάποιο εκπαιδευτικό θέμα, συνήθως στεγάζεται υπό τον τίτλο «Δυναμική διεκδίκηση των αιτημάτων των εκπαιδευτικών». Εντάξει, κύριοι. Αλλά με τα αιτήματα των μαθητών... να μάθουν γράμματα, τι γίνεται;
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ξύπνησαν! Η Τουρκία είναι αναξιόπιστη!
Καλημέρα κι έφεξε! Οι Αμερικανοί ανακάλυψαν ότι η Τουρκία δεν είναι πια αξιόπιστος σύμμαχός τους και του ΝΑΤΟ, μετά την γλοιώδη και μη πειστική στροφή του σουλτάνου προς τη Ρωσία. Όπως δύο Αμερικανοί αναλυτές γράφουν στην εφημερίδα «The Wall Street Journal», σε ανάλυση με τίτλο: «Η Τουρκία δεν αποτελεί πλέον αξιόπιστο σύμμαχο»:
«Η απώλεια (της βάσης) του Ιντσιρλίκ είναι σημαντική. Ο βομβαρδισμός του Ισλαμικού Κράτους αποτελεί αμερικανική προτεραιότητα, όπως είναι και η διοχέτευση όπλων στους αντάρτες της Συρίας. Αλλά και οι δύο αποστολές θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν από αλλού. Οι αβάσιμες κατηγορίες που διατυπώθηκαν κατά των ΗΠΑ (από την Τουρκία), δείχνουν ότι ο κ. Ερντογάν θα μπορούσε να ακυρώσει την αμερικανική πρόσβαση στη βάση (Ιντσιρλίκ) απλώς για να αποδείξει ότι μπορεί.

Θα ήταν συνετό για τις ΗΠΑ να αναπτύξουν ένα σχέδιο απόσυρσης των δυνάμεών τους έξω από την Τουρκία, και να προβούν σε ρυθμίσεις για αξιοποίηση των αεροπορικών βάσεων στην Κύπρο, την Ιορδανία και την κουρδική περιοχή του Ιράκ, για παράδειγμα».

Ώστε, λοιπόν, η Τουρκία δεν αποτελεί πλέον αξιόπιστο σύμμαχο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Τι θα κάνουν, λοιπόν; Θα την πετάξουν έξω από τη Συμμαχία; Όχι, βέβαια! Όπως έκαναν πάντα, θα καταπιούν και τις νέες τσιριμόνιες του σουλτάνου, θα τον μπουκώσουν με δισεκατομμύρια και θα αναμένουν τις επόμενες ύβρεις και εκβιασμούς του…
Σ.Ι.

Σουλτάνος κατά… pop singers!
Ούτε οι ποδοσφαιριστές ούτε και οι καλλιτέχνες γλιτώνουν από τη μανία του παρανοϊκού σουλτάνου, ο οποίος έχει ξεφύγει τελείως μετά το πραξικόπημα. Ήδη εκδόθηκε από τις Αρχές της Άγκυρας ένταλμα σύλληψης του... πρώην αρχηγού της Εθνικής Τουρκίας, παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Χακάν Σουκούρ. Είναι αξιοσημείωτο πως ο πρώην ποδοσφαιριστής είχε εκλεγεί βουλευτής το 2011 με το κόμμα του Ερντογάν.

Το 2013, όμως, είχε παραιτηθεί μετά από έρευνα για σκάνδαλο διαφθοράς που είχε βάλει τότε στο στόχαστρο τον Ερντογάν, και έκτοτε ο Σουκούρ ζει στις ΗΠΑ, αφού τάχθηκε στο πλευρό του Γκιουλέν. Στο μεταξύ ο σουλτάνος αποφάσισε να τιμωρήσει ακόμα και... τραγουδιστές. Έτσι, η βασίλισσα της τουρκικής ποπ, Σίλα Γκέντσογλου, ενημερώθηκε πως οι προγραμματισμένες συναυλίες της για τον ερχόμενο Σεπτέμβριο ματαιώνονται επειδή δεν συμμετείχε στη μεγαλειώδη συγκέντρωση κατά της απόπειρας πραξικοπήματος!

Αυτός είναι ο «δημοκράτης» Ερντογάν. Που θυμίζει όλο και περισσότερο τον άλλο ψυχοπαθή δικτάτορα, εκείνον της Βορείου Κορέας, Κιμ Γιονγκ Ουν, ο οποίος έστειλε στο εκτελεστικό απόσπασμα έναν αξιωματούχο επειδή... αποκοιμήθηκε στη διάρκεια τελετής στην οποία ήταν παρών ο ηγέτης! Κάτι ανάλογο είναι πρόθυμος να κάνει και ο σουλτάνος, αν καταφέρει να επαναφέρει τη θανατική ποινή. Κι ας τολμήσει κανένας να αποκοιμηθεί σε εκδήλωση που θα είναι παρών ο ίδιος. Θα είναι το τελευταίο του ροχαλητό...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ουδέποτε την είχε για να την… χάσει
Το τουρκικό θράσος πραγματικά δεν έχει όρια. Η τουρκική αναίδεια είναι περιώνυμη. Και η τουρκική αλαζονεία είναι ασυγκράτητη. Αναφερόμαστε σε δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Τσαβούσογλου (ναι, ναι, φίλου του Άντρου Κυπριανού). Σε συνέντευξή του επισήμανε πως αν η Δύση «χάσει» την Τουρκία, αυτό θα συμβεί εξαιτίας των δικών της λαθών, όχι λόγω των «καλών δεσμών» της Άγκυρας με τη Ρωσία, την Κίνα ή τον ισλαμικό κόσμο.

«Δυστυχώς, η εμπιστοσύνη απέναντι στην Ε.Ε. μειώθηκε... Αυτή η εμπιστοσύνη βρίσκεται σήμερα κάτω από το 20% υπέρ της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση», είπε, κατηγορώντας, ουσιαστικά, τις Βρυξέλλες για το διογκούμενο «αντιευρωπαϊκό» αίσθημα στην Τουρκία, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου. Μα, πότε η Ευρώπη… είχε την Τουρκία για να την χάσει; Ποτέ! Πάντοτε ο μέγας ασθενής της Ευρώπης είτε επιδίωκε να την κατακτήσει είτε να την λεηλατήσει είτε να την εκτουρκίσει.

Παράδειγμα, κοντά στα τόσα πολλά: Η Τουρκία αξιώνει η Ευρώπη του κράτους δικαίου, των ανθρώπινων δικαιωμάτων, των θεμελιωδών ελευθεριών, της ανοχής και της ισότητας να ενταχθεί στην Τουρκία και όχι το αντίθετο! Η χώρα του Αττίλα, εκμεταλλευόμενη τη θέση, την έκταση και την ισχύ της, παίζει σε όλα τα ταμπλό και όπου… κάτσει. Το ερώτημα είναι, πότε οι Ευρωπαίοι θα καταλάβουν τις τουρκικές αχρειότητες.
Σ.Ι.