Μικρόψυχο κράτος πενταροδεκάρας
Πόσο αξίζει μια ζωή; Αξίζει όσο την αποτιμάς σε αγάπη, έγνοια, φροντίδα, αποδοχή, μέριμνα, ενδιαφέρον, ιδιαίτερα όταν αποτελεί το ήμισυ του εαυτού σου. Άλλοι την αποτιμούν σε… χρήματα, λες και μια ζωή που χάνεται, μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Το ανεπρόκοπο, παχύδερμο, σκληρόκαρδο και μικρόψυχο κράτος μας, όμως, αυτή η άθλια μπανανία, ξέρει να αποτιμά μια ζωή που προσφέρθηκε θυσία στις εγκληματικές ανεπάρκειες, στον ερασιτεχνισμό, στις ανευθυνότητες αξιωματούχων. Αναφερόμαστε στη μικρόψυχη συμπεριφορά του κράτους έναντι του πυροσβέστη Βασίλη Κρόκου, που σκοτώθηκε σε υπηρεσία κατά τη φονική έκρηξη στο Μαρί.
Υποτίθεται πως η κυβέρνηση Αναστασιάδη αποφάσισε να προσφέρει οικονομική βοήθεια στη σύζυγο και στο παιδί του. Ναι, αλλά, δεν έλαβε προφανώς υπόψη τις τυπολατρικές πρόνοιες ενός στενόκαρδου και άκαρδου νόμου. Και η Εισαγγελία έκανε έφεση διότι έπρεπε να περιφρουρηθεί το γράμμα του νόμου και - προς Θεού! - να μη δημιουργηθεί προηγούμενο, μπας και το κράτος εκτεθεί! Και αναγκαστεί και σε άλλες περιπτώσεις να δώσει παρόμοια βοηθήματα. Μόλις την περ. Δευτέρα ο Πρόεδρος διαβεβαίωνε πως δεν θα επιτρέψει - άκουσον! άκουσον! - να επαναληφθούν τραγωδίες παρόμοιες με το Μαρί. Φούμαρα! Η συμπεριφορά του κράτους έναντι ενός νεκρού και ειδικά έναντι στη σύζυγο και στο παιδί του, είναι η αποτύπωση της αθλιότητας, της μικροψυχίας, της στενομυαλιάς και της ανυπαρξίας σεβασμού και αξιοπρέπειας. Κράτος της πενταροδεκάρας όταν, την ίδια στιγμή, φροντίζει για λιμουζινάρες για εκείνους που ευθύνονται.
Σ.Ι.
Ο χθεσινός εχθρός, σήμερα σύμμαχος!
Η Τουρκία ασκεί ρεαλιστική πολιτική. Γνωρίζει καλύτερα από τους δικούς μας ηγέτες πως οι εχθροί δεν είναι αιώνιοι, τα συμφέροντα είναι αιώνια. Έτσι, η Άγκυρα σκοπεύει να αναπτύξει καλές σχέσεις με τη Συρία και το Ιράκ, δήλωσε πριν από λίγες μέρες ο Τούρκος πρωθυπουργός, Γιλντιρίμ, προσθέτοντας ότι και οι δύο χώρες πρέπει να είναι σταθερές, προκειμένου να επιτύχουν οι προσπάθειες κατά της τρομοκρατίας.
Η Τουρκία ήταν επί μακρόν ένας από τους πιο σφοδρούς αντιπάλους του Σύρου προέδρου Άσαντ, υποστηρίζοντας πως μόνο η αποχώρησή του από την εξουσία μπορούσε να σταθεροποιήσει τη Συρία. Η πολιτική αυτή την έφερε σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία, σύμμαχο του Άσαντ, και την απομάκρυνε από έναν συνασπισμό υπό την ηγεσία των ΗΠΑ που είναι επικεντρωμένος στην καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους.
O Γιλντιρίμ έχει πει πως η Τουρκία πρέπει να «αυξήσει τον αριθμό των φίλων της και να μειώσει τον αριθμό των εχθρών της» - προφανώς μια σιωπηρή παραδοχή ότι προηγούμενες πολιτικές είχαν θέσει την Άγκυρα στο περιθώριο. «Είναι ο μεγαλύτερος και αμετάκλητος στόχος μας: η ανάπτυξη καλών σχέσεων με τη Συρία και το Ιράκ, και όλους τους γείτονές μας γύρω από τη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα», είπε ο Γιλντιρίμ.- Δίδαγμα προς δικούς μας αχάμπαρους: Όταν μία πολιτική αποτυγχάνει, την αλλάζεις.
Σ.Ι.
Το πιο τρομακτικό της τρομοκρατίας
Δυστυχώς η Γαλλία πλήρωσε πάλι βαρύ φόρο αίματος στην παρανοϊκή τρομοκρατία των ισλαμιστών. Και το πιο τρομακτικό είναι που οι τρομοκράτες βρίσκουν κάθε φορά κι έναν διαφορετικό τρόπο μαζικής δολοφονίας που κανένας δεν μπορεί να υποψιαστεί. Όπως ακριβώς συνέβη στη Νίκαια, όπου ο στυγερός δολοφόνος ανέβηκε σε ένα φορτηγό και αναπτύσσοντας μεγάλη ταχύτητα έπεσε πάνω στο πλήθος που γιόρταζε την εθνική επέτειο της χώρας, σκοτώνοντας πάνω από 80 ανθρώπους. Ποιος μπορούσε να προβλέψει ότι το νέο μακελλειό θα το προκαλούσε ένας «μοναχικός λύκος» με ένα φορτηγό; Ποια μυστική υπηρεσία θα μπορούσε να το είχε προλάβει;
Ποιος θα μπορούσε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά έναν αόρατο εχθρό, που εμφανίζεται ξαφνικά από το πουθενά για να σκοτώσει εν ψυχρώ αθώους ανθρώπους; Είτε σε ανοιχτές πλατείες, είτε σε κλειστούς χώρους διασκέδασης; Η Γαλλία βρίσκεται πλέον σε συνεχή πόλεμο. Η Ευρώπη βρίσκεται σε συνεχή πόλεμο. Με έναν εχθρό που βρίσκεται ήδη εντός των τειχών. Που είναι αδίστακτος, απάνθρωπος, φανατικός, αποφασισμένος να πεθάνει παίρνοντας μαζί του όσο πιο πολλούς «εχθρούς» μπορεί. Η Γαλλία θρηνεί τους νεκρούς της και μαζί της ολόκληρη η Ευρώπη και ολόκληρος ο πολιτισμένος κόσμος. Ο οποίος δεν μπορεί να αφήσει τον πολιτισμό του έρμαιο στα χέρια των αρνητών της ζωής και των οπαδών του σκότους.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Τα κατάφερε πάλι η... «αλεπού»
Βλέποντας τη θριαμβευτική για τον Αβέρωφ Νεοφύτου κατάληξη των πολυήμερων διαβουλεύσεων για τον φόρο ακίνητης ιδιοκτησίας στη Βουλή, θυμήθηκα μια φωτογραφία που ο Φούλης δημοσιοποίησε παλαιότερα στο Twitter και εμφάνιζε τον ίδιο να απλώνει το χέρι του χαμογελώντας πονηρά, έτοιμος να αρπάξει κάποια παπάκια που βρίσκονταν μπροστά του. Η λεζάντα που συνόδευε τη φωτογραφία έλεγε: «Η αλεπού έξυπνα και πονηρά... τα πουλάκια πιάνει και γελά!». Η... «αλεπού της Αργάκας» για μια ακόμα φορά κατάφερε να περάσει τις δικές της θέσεις στη Βουλή, δηλαδή να υπάρξει έκπτωση 75% στον φόρο ακίνητης φέτος, με τιμές 1980 και από του χρόνου να καταργηθεί τελείως ο φόρος.
Τη θέση του υιοθέτησαν τρία... πουλάκια: το ΔΗΚΟ, η ΕΔΕΚ και η Αλληλεγγύη. Με τη ρύθμιση αυτή, θα ανακουφιστούν σε μεγάλο βαθμό δεκάδες χιλιάδες ιδιοκτήτες. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, θα τη σκαπουλάρουν για τέταρτο χρόνο κάπου 100.000 ιδιοκτήτες. Τέλος πάντων. Ο γέγονε, γέγονε. Για του χρόνου, πάντως, θα πρέπει ο Αβέρωφ να σκαρφιστεί τρόπους για να αναπληρωθούν τα χρήματα που θα χάσει το κράτος με την πλήρη κατάργηση του φόρου ακίνητης, για να μην γκρινιάζει ο Χάρης. Σ’ αυτή την ιστορία, το ΑΚΕΛ τελικά έμεινε μόνο του. Δεν κατέστη δυνατό να διασταυρωθούν πληροφορίες ότι το κόμμα αποφάσισε να υποβάλει επειγόντως πρόταση νόμου για δραματικό περιορισμό της δράσης των... αλεπούδων.
ΜΠΟΞΕΡ




