Πολιτική αδράνεια και παραγωγικότητα
Ο πιο πάνω τίτλος δεν είναι δικός μου. Ανήκει σε κείμενο του εκλεκτού συναδέλφου, Χρίστου Καρύδη, υπεύθυνου του Τμήματος Οικονομικών Μελετών της ΣΕΚ. Το σχετικό κείμενο δημοσιεύεται σε βιβλίο του που εκδόθηκε πρόσφατα, με τίτλο: «Κείμενα πολιτικής και οικονομίας» (έκδοση του ΙΚΕΚ-ΣΕΚ). Η ανάλυση του Χρ. Καρύδη είναι επίκαιρη ξανά επειδή σχεδόν καθημερινά ακούμε από τους κυβερνώντες και άλλους αρμοδίους ότι η οικονομία μας εξελίσσεται σταθερά, κτλ. Ο Χρ. Καρύδης θέτει σκληρόν δάκτυλον εις τον τύπον των οικονομικών ήλων και γράφει:
«Όποιος μπορεί να διαβάσει την απλή ανάγνωση των οικονομικών πραγμάτων, θα αντιληφθεί χωρίς δυσκολία πως, η αχίλλειος πτέρνα της κυπριακής οικονομίας είναι η χαμηλή παραγωγικότητα. Υπάρχει, δυστυχώς, για το θέμα αυτό μια σοβαρή πολιτική αδιαφορία αλλά και μια αδικαιολόγητη αδράνεια». Ο συνάδελφος επισημαίνει πως τον Μάρτιο του 2006 συστάθηκε το Παγκύπριο Συμβούλιο Παραγωγικότητας, με ευθύνη και αποστολή να προωθήσει πρόγραμμα παραγωγικότητας για την περίοδο 2007-2013. Το Συμβούλιο αυτό, σε διάστημα 9 χρόνων, συνεδρίασε μόνο πέντε φορές! Από το 2010 είναι κλινικά νεκρό! Όπως ο Χρ. Καρύδης επισημαίνει, ούτε οι κυβερνήσεις, ούτε η Βουλή, αλλ’ ούτε και οι εργοδότες «επέδειξαν την πρέπουσα ευαισθησία για τη χαμηλή παραγωγικότητα. Με διάφορα προσχήματα και ψεύτικες αιτιάσεις και δικαιολογίες την άφησαν στα αζήτητα». Γι’ αυτό, την επόμενη φορά που θα ακούσετε για παραγωγικότητα, να αφήσετε το καλάθι σας σπίτι.
Σ.Ι.
Πόλεμος μέχρις εσχάτων... προεδρικών
Πεδίο μάχης θυμίζει το εσωτερικό μέτωπο. Οι συγκρούσεις μαίνονται εφ’ όλης της ύλης και με κάθε δυνατή ευκαιρία μεταξύ Κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Από το Κυπριακό μέχρι τον φόρο ακινήτων, μέχρι την Υγεία, μέχρι την Παιδεία, μέχρι τις πυρκαγιές, μέχρι τα θέματα της Αστυνομίας, τέλος πάντων όποιο θέμα σκεφτείτε, θα βρείτε τις δύο πλευρές να αλληλοπυροβολούνται. Σε τίποτε δεν συμφωνούν. Ακόμα και σε θέματα στα οποία θα μπορούσαν να συμφωνήσουν, βρίσκουν τελικά τον τρόπο να μη συμφωνήσουν.
Τώρα μπαίνουν στη μέση και συνδικαλιστικά θέματα, με απεργίες στα αεροδρόμια, με απειλές για απεργίες στην Υγεία και στην Παιδεία, ενώ είναι σαφές ότι όλοι κινούνται με το μάτι στις προεδρικές εκλογές, οι οποίες θα γίνουν ύστερα από δυο ολόκληρα χρόνια. Κανένας δεν δείχνει διατεθειμένος να κινηθεί συναινετικά. Βέβαια, εδώ δεν είναι Γερμανία, όπου τα δυο μεγάλα κόμματα, παρά τις διαφορές τους, συνέπραξαν σε κυβέρνηση συνασπισμού και κυβερνούν μαζί τη χώρα τα τελευταία χρόνια. Εδώ είναι Κύπρος, όπου κανένας δεν βάζει νερό στο κρασί του για να συνεννοηθεί με τους άλλους. Εδώ είναι Κύπρος, όπου καταφέρνουμε να βρίσκουμε διαφορές ακόμα και εκεί που δεν υπάρχουν. Εδώ είναι Κύπρος, όπου το Άγιο Κόμμα είναι «πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν»!
ΜΠΟΞΕΡ
Το αγρινό του... Charlie
Να, λοιπόν, που το ιπτάμενο αγρινό των αείμνηστων Κυπριακών Αερογραμμών θα ξαναπετάξει. Το αγόρασε έναντι 2 εκατομμυρίων ευρώ η ρωσική εταιρεία Charlie Airlines. Κάτι είναι κι αυτό. Παρά να μείνει να ψοφήσει μόνο του σε μια γωνιά, του παρέχεται η ευκαιρία να επανέλθει στους αιθέρες, έστω και με... μετεγγραφή σε ξένη αεροπορική εταιρεία. Για να δούμε αν θα μπορέσει να προσελκύσει Κύπριους επιβάτες η Charlie Airlines για συναισθηματικούς λόγους, εξαιτίας του αγρινού, αν και ο κυριότερος λόγος που επιλέγει κάποιος μιαν αεροπορική εταιρεία είναι να έχει χαμηλά ναύλα και όχι τι σήμα έχει στην ουρά των αεροπλάνων της.
Πάντως η πώληση του αγρινού μάς θύμισε για μια ακόμα φορά την πονεμένη ιστορία των Κυπριακών Αερογραμμών, που μοιάζει πολύ με τον μύθο του Ικάρου. Μια εταιρεία που πετούσε ανεύθυνα και αμέριμνα με πολυτελή αλλά εύθραυστα φτερά (που της παραχώρησαν όλες οι κατά καιρούς κυβερνήσεις), μέχρι που ήρθε η ώρα της πτώσης. Κάποτε το «κρέας» του αγρινού του εθνικού μας αερομεταφορέα ήταν πανάκριβο και άξιζε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Τώρα, που έχει σιτέψει, και δεν είναι τόσο φρέσκο, αποτιμήθηκε για μόλις δυο εκατομμύρια ευρώ. Όσα, ας πούμε, στοίχιζαν τα δωρεάν εισιτήρια με τα οποία ταξίδευαν μέλη των διοικητικών συμβουλίων των Κ.Α. Πετάει, πετάει το αγρινό; Πετάει. Αλλά δεν είναι πια δικό μας. Είναι... αγρινόφσκι.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Το τρίο της καταστροφής!
Δύο «cow-boys» (Μπους και Μπλερ) και ένας αρχηγός της ΜΙ6 στην υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότητας (Σερ Ντίαρλαβ), κατέστρεψαν, εισβάλλοντας παράνομα και με ψευδείς παραστάσεις, μια κυρίαρχη χώρα μέλος του ΟΗΕ και έκαναν τη Μέση Ανατολή άνω -κάτω, δολοφόνησαν και ορφάνεψαν χιλιάδες, προκαλώντας τελικά την άνοδο των αποκεφαλιστών του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους. Με αποτέλεσμα να υποφέρει ανεπανόρθωτα ολόκληρος ο κόσμος! Χαρακτηριστικός ο τίτλος είδησης του Μπι Μπι Σι «MI6, a Hollywood movie and faulty intelligence».
Ωχριούν τα ψέματα του Άντονι Ίντεν το 1956 στη Βουλή των Κοινοτήτων και τα κατορθώματά του στο Σουέζ, για τα οποία αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Και το τραγικό-ειρωνικό του όλου πορίσματος Τσίλκοτ, 2.6 εκ. λέξεων σε 12 ογκωδέστατους τόμους (ηλεκτρονικώς 58 pdfs), που πήρε επτά ολόκληρα χρόνια να ολοκληρωθεί έναντι δεν ξέρω πόσων εκατομμυρίων λιρών, είναι ότι με όλες τις αποκαλύψεις και κατηγορίες εις βάρος τους κανένας δεν πρόκειται να πάει φυλακή! Και με αναίδεια χιλίων πιθήκων ο αμετανόητος Τόνι Μπλερ, δηλώνει ότι καλά έπραξε και θα το ξανάκανε το ίδιο! Ενώ ο άλλος συνεργάτης του, τουρκόφιλος Τζακ Στρο, που ήταν ο Υπ. Εξωτερικών του το 2003, δηλώνει ότι εκ των υστέρων υπήρχαν εναλλακτικές λύσεις που τις αγνόησαν!!!
Μεταξύ των δύο πανωλεθριών, όμως, υπάρχει ακόμα μία, για την οποία δεν είδαμε καμία Έρευνα «Τσίλκοτ». Του άλλου διδύμου στην υπηρεσία της Α.Μ., Χάρολτ Γουίλσον/Τζέιμς Κάλαχαν, για τη συμπαιγνία τους με τον σφαγέα Ετσεβίτ για την εισβολή και ανατροπή του στάτους κβο στην Κύπρο και αντικατάστασής του με δύο κράτη…
Φ.Α.




