Μαυρισμένο φύλλο, καμένο στο πέλαγο...
Είμαστε ένα ξερονήσι, με ελάχιστο πράσινο και πολύ λίγες βροχές, που όσο πάνε γίνονται σπανιότερες. Καμιά κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν έθεσε ως προτεραιότητα τη σωτηρία των δασών, έστω και αν είχαμε αρκετές βιβλικές καταστροφές σε δασικές, αλλά και άλλες περιοχές φυσικού πλούτου. Τώρα πλέον δεν δικαιολογούνται άλλες προφάσεις για τη μη λήψη των αναγκαίων μέτρων, όσο κι αν θα κοστίσουν.

Δεν μπορούμε να στηριζόμαστε στη βοήθεια των άλλων. Ευπρόσδεκτη κάθε ξένη βοήθεια, αλλά μέχρι να έρθει για να σε ενισχύσει, φροντίζεις να έχεις αρκετά δικά σου αεροσκάφη πυρόσβεσης για να τα ρίξεις στη μάχη, τις πρώτες κρίσιμες ώρες μιας πυρκαγιάς. Το Κράτος θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του, τόσο για την πρόληψη (κυρίως), όσο και για την καταστολή των πυρκαγιών. Εμείς ως πολίτες, όμως, θα αναλάβουμε τις ευθύνες μας;

Θα σταματήσουμε να καψαλίζουμε χωράφια; Θα παίρνουμε προφυλάξεις όταν κάνουμε εργασίες κοντά σε δασικές περιοχές; Θα σταματήσουμε να ρίχνουμε αναμμένα αποτσίγαρα έξω από το αυτοκίνητο; Πολύ αμφιβάλλω. Γιατί πρώτα απ’ όλα είναι θέμα κουλτούρας. Την οποία θα πρέπει να προσπαθήσουμε πολύ για να αποκτήσουμε. Όσο για το ότι η τραγωδία προκλήθηκε από έναν 12χρονο, τι να πω; Να πω μπράβο που θέλουμε να δώσουμε κυνηγετικά όπλα και στους 14χρονους;
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ο εγκληματίας «ανθρώπινος παράγοντας»
Πόσες χιλιάδες φορές έχουμε ακούσει τη στερεότυπη έκφραση: «Για το ατύχημα, το δυστύχημα, τη σύγκρουση, τον θάνατο, ευθύνεται κατά κύριο λόγο ο ανθρώπινος παράγοντας». Δηλαδή για να συμβεί κάτι κακό, φταίει κάποιος άνθρωπος που ενήργησε από αμέλεια, απροσεξία, αδιαφορία, άγνοια, συχνά από άππωμα και ξιπασιά, από πλήρη παραγνώριση κινδύνων, από έλλειψη ευαισθησίας για τον άλλον ή για το κοινωνικό σύνολο.

Κυρίως, πρόκειται για βάναυση, βάρβαρη, εγκληματική υποτίμηση της ζωής, των άλλων ανθρώπων, της κοινωνίας και των κανόνων λειτουργίας της, προπάντων του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζούμε, ενεργούμε και διακινούμαστε ή και το απολαμβάνουμε.

Αυτές τις σκέψεις κάνουμε με αφορμή την πρωτοφανή περιβαλλοντική καταστροφή εξαιτίας των φοβερών πυρκαγιών, που κατέκαψαν πολλά χιλιόμετρα δάσους σε διάφορες περιοχές της Κύπρου και ειδικά στην πανέμορφη Σολιά. Ποια είναι η εξήγηση της τρομακτικής αυτής πυρκαγιάς; Ο ανθρώπινος παράγοντας. Δεν πιστεύουμε ότι ένα 12χρονο παιδί έτσι απλά πήρε έναν αναπτήρα, έβαλε φωτιά για να… καψαλίσει χόρτα και προκάλεσε αυτήν την οικολογική και ανθρώπινη τραγωδία.

Πού ήταν ο παππούς του; Πού ήταν οι γονείς του; Κανείς δεν έκανε τίποτε μόλις ξέσπασαν οι πρώτες σπίθες φωτιάς; Γι’ αυτό η οργισμένη και συγκλονισμένη κοινή γνώμη απαιτεί πειστικές εξηγήσεις πώς ξεκίνησε αυτή η πυρκαγιά, που μετέτρεψε σε κρανίου τόπο μιαν από τις ωραιότερες περιοχές της πατρίδας μας.
Σ.Ι.

Ποτέ δεν είχαμε επαρκή πτητικά
Δυο νεκροί δασοπυροσβέστες, χιλιάδες νεκρά δέντρα, ο απολογισμός της ανείπωτης τραγωδίας στην περιοχή της Σολιάς. Τα δάση μας επέζησαν χιλιάδες χρόνια, για να έρθουμε εμείς με την ανευθυνότητά μας να τα σκοτώσουμε. Δεν μπορεί να το χωρέσει το μυαλό μου.

Ένας 12χρονος που πήγε να καψαλίσει χόρτα με έναν αναπτήρα, πώς είναι δυνατό να προκαλέσει τη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή στην Κύπρο από τότε που ιδρύθηκε το Κράτος μας; Τι πήγε λάθος; Πώς αφέθηκε η φωτιά να πάρει τέτοιες τεράστιες και ανεξέλεγκτες διαστάσεις; Μήπως αν υπήρχε πιο γρήγορη ανταπόκριση, ίσως να περιοριζόταν το κακό; Μήπως αν υπήρχε καλύτερος συντονισμός, να μην επιτρέπαμε στο τέρας της φωτιάς να δράσει με τόση ταχύτητα;

Μπορεί να πει κανένας ότι είναι εύκολη η κριτική εκ των υστέρων. Αυτό είναι αλήθεια. Αλλά το Κράτος οφείλει να δείχνει την παρουσία του στις κρίσιμες ώρες. Πρέπει να έχει φροντίσει να υπάρχουν οι υποδομές, ακριβώς για να τις χρησιμοποιήσει στις κρίσιμες αυτές ώρες.

Ποτέ αυτό το Κράτος, με καμιά κυβέρνηση, δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει να έχουμε επαρκή δικά μας πτητικά μέσα, για να προστατεύσουμε τα λίγα δάση που μας έμειναν. Στραφήκαμε σε λανθασμένους στόχους. Αντί να έχουμε μεριμνήσει να σώσουμε τα δάση από πιθανή καταστροφή, σκεφτόμασταν να φτιάξουμε τελεφερίκ στο Τρόοδος, για να βλέπουμε αυτά που έχουν τελικά αποτεφρωθεί...
ΜΠΟΞΕΡ

Ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή
Δεν το χωράει ο νους του ανθρώπου. Εκεί που άλλοτε είχαμε ένα από τα ωραιότερα δάση μας, τώρα στάχτη, αποκαΐδια, όλεθρος, θάνατος, κρανίου τόπος. Φταίει ο «ανθρώπινος παράγοντας», η εύκολη εξήγηση. Όχι, φταίνε πολλοί άλλοι παράγοντες που, επιτέλους, πρέπει να ληφθούν υπ' όψιν από την πολιτεία και από τον καθένα μας χωριστά.

Το περιβάλλον είναι το σπίτι μας, η κληρονομιά και ο πολιτισμός, η ιστορία και η ζωή μας. Κι όμως, ανόητοι, επιπόλαιοι, ανεύθυνοι, εγκληματίες άνθρωποι το καταστρέφουν και το κατακαίνε. Τα δέντρα, λέγει μια περσική παροιμία, είναι κατακόρυφη προσευχή στον ουρανό και στον Θεό. Τι απέμειναν από τις ολέθριες πυρκαγιές που κατέκαψαν το νησί μας; Μαυροφορεμένα δέντρα, ολόμαυρες πλαγιές, χαράδρες και δρυμοί μόνο στάχτες…

Οι επιπτώσεις στο περιβάλλον, στη βιοποικιλότητα και στον άνθρωπο είναι ανυπολόγιστες. Το δάσος συγκρατεί τη βροχή, εμπλουτίζει τους υπόγειους υδροφορείς, αποτρέπει τη διάβρωση, είναι καταφύγιο για την πανίδα μας, είναι το βασίλειο της χλωρίδας μας και είναι η χαρά και η εμορφιά για τους ανθρώπους. Πολίτες και κράτος έχουμε υποχρέωση να σκύψουμε με περισσότερη αγάπη για το περιβάλλον, αν νοιαζόμαστε για τη ζωή μας και για τα παιδιά μας.

Ο Πρόεδρος υποσχέθηκε τάχιστη αναδάσωση. Να τη δούμε. Κυρίως, να ξεκινήσει μεγάλη και συστηματική εκστρατεία διαφώτισης, ενημέρωσης και πρόληψης. Και ενεργοποίηση των σχετικών νόμων, αφού μερικοί μόνο με βούρδουλα καταλαβαίνουν.
Σ.Ι.

Αεροπλάνα, όχι… συσκέψεις για τη φωτιά
Αγοράζουμε βερεσέ τις διάφορες δηλώσεις και τις εκφράσεις δήθεν θλίψης των αρμοδίων και του Προέδρου της Δημοκρατίας, μετά την καταστροφική πυρκαγιά στην όμορφη Σολιά. Με τις συσκέψεις και τις δηλώσεις δεν αντιμετωπίζεται ο όλεθρος. Οι πολίτες, που παρακολουθούσαν με θλίψη την καταστροφή του τόπου μας, διερωτώνται:

Πότε οι αρμόδιοι συνειδητοποίησαν ότι δεν μπορούν να ελέγξουν την επέλαση του πύρινου εφιάλτη; Μήπως υπολόγισαν ότι μόνο με τα πυροσβεστικά οχήματα ήταν δυνατόν να αντιμετωπίσουν τον όλεθρο; Μήπως όφειλαν να ζητήσουν αμέσως ενεργοποίηση της κοινοτικής αλληλεγγύης και να παρακαλέσουν και άλλες φίλες χώρες να αποστείλουν πυροσβεστικά αεροσκάφη;

Η Μάνα Ελλάδα, παρά τις δυσκολίες της, έστειλε τα καλύτερα αεροπλάνα και ελικόπτερα πυρόσβεσης που, μαζί με τα ισραηλινά πτητικά μέσα, ρίχτηκαν στη μάχη κατά της φωτιάς. Απορούμε: Γιατί αφέθηκαν να περάσουν 48 και πλέον ώρες για να ζητηθεί βοήθεια από τη Γαλλία και την Ιταλία; Αυτό υποβάλλει ότι δεν έγινε από τους καθ’ ύλην αρμοδίους σωστή εκτίμηση του μετώπου της φωτιάς και της επέκτασής της; Και τέλος: Καλούμε τον Υπουργό Γεωργίας να εξηγήσει γιατί η Κυβέρνηση έκλεισε πριν από δύο χρόνια το Δασικό Κολέγιο; Οι απόφοιτοί του είναι οι πρώτοι και μόνοι έμπειροι στην αντιμετώπιση και κατάσβεση πυρκαγιών. Τώρα, οι επιπόλαιοι κυβερνώντες θα κάνουν δεύτερες σκέψεις;
Σ.Ι.

Κανένα Brexit από... την Κύπρο
Θα φύγει η Βρετανία από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Την απάντηση θα την ξέρουμε το βράδυ της Πέμπτης, μετά το δημοψήφισμα. Το Brexit φαίνεται να υποχωρεί τις τελευταίες μέρες, σε σχέση με τις προηγούμενες δημοσκοπήσεις που του έδιναν σημαντικό προβάδισμα. Εν πάση περιπτώσει, έξοδος της Βρετανίας δεν σημαίνει και έναρξη της διάλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θα αποτελέσει όμως πλήγμα στις προσπάθειες για μια περισσότερο ενωμένη και συνεκτική Ευρώπη, με μεγαλύτερη αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια. Και καθώς το προσφυγικό πρόβλημα οξύνεται, θα εντείνονται και οι ξενοφοβικές αντιδράσεις και θα αυξάνονται οι ενέργειες απομονωτισμού από διάφορες χώρες της Ένωσης. Θα είναι μια δύσκολη περίοδος αυτή που αρχίζει από την επομένη του δημοψηφίσματος, με μια πιθανή απόφαση των Βρετανών να εγκαταλείψουν την κοινή ευρωπαϊκή στέγη.

Η Κύπρος σίγουρα θα επηρεαστεί, λόγω των στενών της σχέσεων με τη Βρετανία. Σε ποιο βαθμό, δεν μπορεί κανένας να προβλέψει με βεβαιότητα. Ελπίζω οι αρμόδιοι φορείς να έχουν έτοιμα σχέδια για όλα τα ενδεχόμενα. Εκείνο πάντως που είναι σίγουρο είναι ότι η Βρετανία, έστω και αν αποχωρήσει από την Ευρώπη, δεν πρόκειται να κάνει κανένα Brexit από την... Κύπρο. Ιδιαίτερα λόγω των συνθηκών που διαμορφώνονται στην περιοχή μας. Οπότε θα συνεχίσουμε να έχουμε τις Βάσεις όχι μόνο until our grandchildren, αλλά και μέχρι τα grandchildren των our grandchildren.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ